Tibetan
ང་ནི་ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་པས།། བྱ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན།། ཆོས་ཉིད་ང་ཡི་རང་བཞིན་ལས།། རང་བཞིན་དེ་ལ་བྱ་རུ་མེད།། རང་བཞིན་རང་བཞིན་བྱ་བ་དེ།། བཅོས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན ཡིན།། བཅོས་མེད་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་ནི།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་མ་འཆོས།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེ་འཆོས་ན།། ཀུན་བྱེད་ང་ལ་བཅོས་པ་ཡིན།། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན ཡིན།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག། ང་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་ལ།། བསྒོམས་ན་འཆོས་ཤིང་བསྒྱུར་བ་ཡིན།། ང་ནི་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། བསྒྲུབས་ན་ང་ལ་བཅོས་པ་ཡིན།། ང་ལ་བགྲོད་པས་ཕྱིན་པ མེད།། ང་ལ་བཙལ་བས་གྲུབ་པ་མེད།། ང་ལ་སྦྱངས་པས་བྱང་བ་མེད།། ང་ལ་མ་ལྟ་ཡུལ་མེད་ཀྱིས།། ང་ལ་མ་བགྲོད་ལམ་མེད་ཀྱིས།། ང་ལ་མ་སྦྱོངས་སྒྲིབ་མེད་ཀྱིས།། མི་གནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་དང བྲལ།། སྤྲོས་མེད་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས།། འཛིན་པས་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི།། ང་ཡི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ཡིན།། དེ་ལ་སྤོང་འགེགས་སུ་བྱེད་པ།། བསྐལ་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནི།། ཀུན་བྱེད་ང་དང་ཕྲད་མི འགྱུར།། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ནི།། རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་བཤད།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟེ།། ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས གཞན་དུ་བྱས་པ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མ་ནོར་ཡིན།། ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཡེ་ནས་ནོར་བ་མེད།། ནོར་བ་མེད་ལ་བདེན་བརྫུན་སྒྲོས་མི་འདོགས།། རྒྱུ་བདེན་འབྲས་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས།། བྱས ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས།། རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་བསྒོམས་ནས་གྲུབ་ལྟ་ན།། བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད།། མི་གནས་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་དགོངས་མེད་པས།། མི་རྟོག་མཉམ་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན གནས།། ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་སེམས་མི་འབྱུང།། བདེ་ཆེན་དེ་ལ་གང་སུ་གནས་པ་ནི།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་དེ་འགྱུར་རོ།། དེ་ཡིས་བདག་གཞན་ཀུན་གྱི་དོན་མི་བྱེད།། གཅིག་འདུས་ཐམས་ཅད འདུས་པའི་སྙིང་པོ་དེས།། མ་བལྟས་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཀྱང་གསལ།། མ་བསྒྲིབས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱང་སྣང།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག། ཀུན་བྱེད་ང་ཡིས་སེམས ཅན་དོན་བྱས་ཟིན།། ང་ཡིས་དོན་བྱས་གཞན་གྱིས་བྱ་མི་དགོས།། གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ནི་ང་ལུང་མིན།། ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྫོགས།། ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་ལྟ་བ་བསྒོམ་མི་དགོས།། ཡེ་ནས་རྣམ དག་དམ་ཚིག་སྲུང་མི་དགོས།། ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ས་ལ་ཀུན་གནས་པས།། རིག་འཛིན་ས་དང་ས་བཅུ་སྦྱང་མི་དགོས།། མ་བཙལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར།། བཙལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཡེ་ནས་བྱ་མི་དགོས།། རང འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པས།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་གྱིས་བསལ་མི་དགོས།། བདེ་ཆེན་ཆོས་སྐུ་སེམས་ཀྱིས་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། སྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་མེད་དེ་ཁྱད་པར་གཅིག། ཕུན་སུམ་ཚོགས་དང་དུས་གནས ཀུན་གཅིག་དང།། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཕྱིར་ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་ཏེ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་པས།། ལྟ་སྤྱོད་ཕྲིན་ལས་དམ་ཚིག་ས་ལམ་ནི།། གོང་བཤད་བཞིན་དུ་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། དེ་ལྟར་མ རིག་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་འགྱུར་ན།། རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་འགྱུར་ནས།། བྱ་མེད་བདེ་ཆེན་དེ་དང་མི་ཕྲད་དེ།། རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱིས་མ་རིག་དེ་ཟིན་འགྱུར།། དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན ལ།། སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་རྫོགས་ཆེན་སྐལ་མེད་དོན་མེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་བཞི པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་ཀྱི་མདོ་ལུང་འདི་བསྟན་ཏོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། རང་གི་ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་ནི།། ཀུན་བྱེད་ང་ཡིན་ང ལ་བསྒོམ་དུ་མེད།། ཀུན་བྱེད་ང་ནི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན།། ང་ནི་མ་བཅོས་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས།། རང་བཞིན་གནས་པའི་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དེ།། ང་ལས་བྱུང་བའི་སྟོན་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས།། ང་ལས་མངོན་དུ ཕྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བརྐམ་ཆགས་ལྔ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཟེར་ནས།། མ་བཅོས་མི་འཇོག་བརྟུལ་ཞུགས་སྤོང་འགེགས་བསྒོམ།། དེ་ལུང་བསྟན་པས་མ་བཅོས་དོན་དང་འགལ།། མུ་སྟེགས་སྡེ་བཞི་སྤྲུལ པའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས།། བྱིན་བརླབས་འཁོར་དུ་བཀོད་ནས་ལུང་བསྟན་པས།། བྱ་བྲལ་བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཐོབ་མི་འགྱུར།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། ང་ལས་མངོན་དུ་ཕྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བརྐམ་ཆགས་ལྔ་ཡིས་སྡུག བསྔལ་སྐྱེ་ཟེར་ནས།། དང་པོ་ས་ནས་བཅུ་པར་སེམས་དཔའ་ལ།། བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས།། དོན་དམ་མེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་རུ།། སྤྲུལ་པས་ལུང་བསྟན་རྟོག་དཔྱོད་སྒོམ་པ་བྱེད།། མ་བཅོས ཇི་བཞིན་ང་ཡི་དོན་དང་འགལ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། ང་ལས་མངོན་དུ
Chinese
我已然本来成就，是无为之法性。 法性乃我之自性，彼自性中无所作。 自性自性之作为，是不可改造之自性。 于无改之菩提，勇士金刚汝勿改。 若彼勇士金刚改，即是改造普作我。 如何显现之诸法，皆是普作我之自性。 嗟！大勇士汝谛听，我之自性不可变。 若修则改且变异，我乃本来任运成。 若修成即是改造我，于我无有可行之路。 于我无有可寻之成就，于我无有可净之修习。 于我莫观，无有对境故，于我莫行，无有道路故。 于我莫修，无有垢染故，离于不住意之境。 超越无戏论思之境，执着所分别之诸法。 乃是我之体性之显示，于彼作舍取。 于三劫之中，不与普作我相遇。 彼应舍弃之法，说是自己之体性。 嗟！大勇士！菩提心乃普作王。 普作菩提心所作，非于菩提心外所作。 菩提心乃本来无错谬，以其本来故，本来无错谬。 无错谬中不着真假之词，因真果，勤作皆超越。 已成就，勤作超越，从无明起，若勤作，作为，修习而观成就。 则无有比彼更大之菩提障碍，不住不思，一概不作意。 不思平等之境，自性安住，本来成就，不生勤作之心。 于彼大乐之中，何人何处安住，彼即转成诸法之精华。 彼不作自他一切之义利，一聚一切聚之精华。 不观亦明三世佛之意，不蔽亦现一切有情之心。 嗟！大勇士谛听，普作我已作有情之义利。 我已作义利，不需他人作，观待于他之法非我之教言。 于我圆满，本来成就圆满，本来成就啊！
English
I am primordially accomplished, the nature of being without action. Nature is my own nature, in that nature there is no action. That nature, nature, action, is the unchangeable nature. To that uncorrected Bodhi, hero Vajra, do not correct. If that hero Vajra corrects, then it is correcting the all-creating me. All the phenomena that appear, are the nature of the all-creating me. O great hero, listen! My nature is immutable. If meditated upon, it is corrected and transformed. I am naturally spontaneously accomplished. If accomplished, it is correcting me. In me, there is no going. In me, there is no accomplishment by searching. In me, there is no purification by practice. In me, do not look, because there is no object. In me, do not go, because there is no path. In me, do not practice, because there is no obscuration. Separate from the object of non-abiding aim. Transcending the object of non-elaboration thought, the phenomena examined by clinging. Is the manifestation of my essence. To that, doing abandonment and adoption. For three kalpas, one will not meet the all-creating me. That dharma to be abandoned, is said to be one's own essence. O great hero! Bodhicitta is the all-creating king. What is done by the all-creating Bodhicitta, is not done other than by Bodhicitta. Bodhicitta is primordially without error. Because it is primordially so, it is primordially without error. In that which is without error, the words of truth and falsehood are not attached. True cause, fruit, all diligence and effort are transcended. Accomplished, diligence and effort are transcended, arising from ignorance. If diligence and effort, action, meditation, and seeing accomplishment. Then there is no greater obstacle to Bodhi than that. Not abiding, not thinking, not attending to anything. In the realm of non-thought equality, nature abides. Primordially accomplished, the mind of diligence does not arise. In that great bliss, whoever abides, that will become the essence of all dharmas. That does not do the benefit of self and others. The essence of one gathering, all gatherings. Without looking, the mind of the Buddhas of the three times is also clear. Without obscuring, the minds of all sentient beings also appear. O great hero, listen! The all-creating me has already done the benefit of sentient beings. I have already done the benefit, others do not need to do it. The dharma that depends on others is not my teaching. In me, all is complete, primordially accomplished, complete. Primordially accomplished!
Chinese
不必修习见解，本来清净不必守护誓言，本来菩提处处皆在，不必修习持明地与十地。不寻觅本来任运成就故，寻觅之事业本来不必做。自生智慧不分别对境故，智慧之光明不必以境遣除。大乐法身以心唯一故，无有先后三时，此乃一差别。圆满与处所时处皆一，一切唯一故我处皆圆满，大圆满我处皆圆满故，见修行事业誓言地道等，如上所说寻觅修习皆不必。如是若以无明勤作修，则与超离因果之义相违，不得无为大乐，勤作之病则执持无明。是故超离因果之大圆满，非无缘者之行境，当行于因与果之法。如是说。出自《菩提心普作王》之大圆满无缘无义品第四十四。其后，《菩提心普作王》开示此大圆满无有修习之见之经文。嗟！大菩萨！自己之见解无有修习者，即是普作我，我无有可修。普作我非是修习之对境，我乃不造作，于一切法自性而住。彼自性而住之无有修习者，乃由我所生之导师三身，于自性中显现，说五贪为痛苦，不置于不造作，而修持苦行、断除、遮止、修习。彼以预言故，与不造作之义相违。以外道四部之化身之悲悯，安置加持于眷属中而作预言故，不得无为安乐。嗟！大菩萨！于我所显现之自性中，说五贪生痛苦，从初地至十地，于菩萨，以二谛之分别，于无有胜义，而有世俗中，以化身作预言，而作分别修习。与不造作如是之我义相违。嗟！大菩萨！于我所显现
English
There is no need to cultivate views. From the beginning, there is no need to protect vows purely. From the beginning, the ground of enlightenment is present everywhere, so there is no need to train in the vidyādhara grounds and the ten bhūmis. Since it is spontaneously accomplished from the beginning without searching, there is no need to perform activities of searching from the beginning. Since self-arisen wisdom does not conceptualize objects, the wisdom of awareness does not need to be eliminated by objects. Since the great bliss dharmakāya is one with mind, there is no past, present, or future—that is one distinction. Perfection, place, and time are all one, and since everything is one, I am completely fulfilled. Since the great perfection is completely fulfilled in me, views, conduct, activities, vows, grounds, and paths do not need to be sought or accomplished as mentioned above. If one were to exert effort and practice with ignorance, it would contradict the meaning of transcending cause and effect, and one would not encounter that effortless great bliss. The disease of effort and practice would seize that ignorance. Therefore, the great perfection that transcends cause and effect is not the domain of those without fortune, so one should practice the teachings of cause and effect. Thus it was said. This is the forty-fourth chapter, the chapter on the meaninglessness of the great perfection for the unfortunate, from The All-Creating King of Awakening Mind. Then, The All-Creating King of Awakening Mind taught this sūtra lineage of the view of the great perfection without cultivation. O Great Bodhisattva! The view of oneself without cultivation is that I am the All-Creating, and there is no cultivation for me. I, the All-Creating, am not an object of cultivation. I am uncreated, abiding in the nature of all things. That uncultivated state of abiding in nature is taught by the three kāyas of the teacher who arose from me. In the nature that manifested from me, they say that the suffering of the five desires exists, and without leaving it uncreated, they practice asceticism, abandonment, obstruction, and cultivation. By prophesying that, it contradicts the meaning of uncreatedness. By the compassion of the emanations of the four non-Buddhist schools, they place blessings in the retinue and prophesy, so that very effortless bliss will not be attained. O Great Bodhisattva! In the nature that manifested from me, they say that suffering arises from the five desires. From the first bhūmi to the tenth, for the bodhisattvas, with the discrimination of the two truths, in the absence of ultimate truth, but in the presence of conventional truth, they prophesy with emanations and engage in discriminative cultivation. It contradicts the meaning of my uncreatedness as it is. O Great Bodhisattva! In what manifested from me