Tibetan
ན་བྱེད་ང་ཡིན གྱིས།། ང་ཡི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཆོས་ཉིད་སེམས་ལ་བསྒོམ་མེད་རྟོགས་པར་གྱིས།། རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པས་ནི།། ང་ཡི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་མེད་ལ།། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ འབྲས་ཆོས་དང་དོན་མཐུན་པར།། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་ནས།། བསྒོམ་པའི་ལུང་ནི་འདི་ལྟར་སོ་སོར་བསྟན།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ངོ་བོ་ལ།། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་རྣམ པ་བཞིས།། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤོང་བར་བྱེད།། དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་སྤངས་པ་ཡིན།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ།། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས།། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་པ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས།། ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས།། ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྦྱོང་བའི་ས་ལ་གནས།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ།། གཟའ དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིགས་བཟང་སྒོ་ནས།། བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས།། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ།། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྒྱུར་བསྒོམ་པ།། དེ་ཡིས་རང་སེམས་བསྒོམ་མེད མཐོང་བ་མིན།། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ།། ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས།། རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ།། བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ལྷ་བསྒོམས་ནས།། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད པར་བྱེད་པ་ནི།། བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས།། དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱ་མེད་མཐོང་བ་མིན།། རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི།། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་པའི་སྟོན་པས་ཀྱང།། རང སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་བ་ལ།། སྟོན་པ་གསུམ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན།། སྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ འདོད་ན།། འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད།། བླང་དང་དོར་མེད་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས།། གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས།། སེམས་ནི་ཇི བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་དེ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ།། ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག། རང་ཉིད་ཡིན་གྱིས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག། བཙལ་ན་རྒྱལ བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར།། སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ང་ནི་བྱེད་མི་བདོག། སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་གྲུབ་མི་བྱེད་
Chinese
行持者即是我，我之自性法性菩提心，于法性心中无修而证悟。示现因果之三身导师，于我之自性法性无修中，世间因果与法义相符，从因生果如是授记，如是分别开示修持之授记。法性菩提心一本体性中，以痛苦集谛四谛，说痛苦集谛为恶趣之因，从而舍弃法性菩提心。如是则不见法性而舍弃之。法性菩提心之本体中，以胜义世俗二谛，布施持戒波罗蜜多十度，于十地道上修习而行，不见法性，安住于修习之地。法性菩提心之本体中，从星宿时节良辰吉日，以五菩提与四大神变，于此显现之诸法一切上，加持后修习天之幻化，如是则非见自心无修。一法性菩提心之本体中，以三摩地与五种仪轨，于自续清净之金刚身，修习亲近修持四种之本尊，使显现无自性，寻觅修持后自心化为本尊，如是亦非见自心无为。于自己之法性菩提心上，一切造作之王所示现之导师亦，于自心本来自性解脱上，未曾开示三导师之修持授记。若寻觅修持，即是舍弃自心。如是说。噫！大菩萨若欲成就自心，以无欲而成就之故，不住于无分别平等性，无取舍，于境自性安住，于不动摇之状态中自然安住。心之如是之本体，成办诸法一切如是性。勿于如是性上作伪，勿于本体之外寻觅，自己即是，勿于他处寻觅，若寻觅，则胜者亦不于法界中寻得。往昔已作，故我今无所作，往昔已成，故今不需成。
English
The performer is me. The very nature of my being is the Dharma-nature Bodhicitta. Realize the Dharma-nature mind without meditation. The teacher who demonstrates the three bodies of cause and effect, in the non-meditative Dharma-nature of my being, the worldly cause and effect are in accordance with the Dharma. Having prophesied that fruit arises from cause, the prophecies of meditation are shown separately in this way. In the single essence of Dharma-nature Bodhicitta, with the four truths of suffering and its origin, saying that suffering and its origin are the cause of evil destinies, thus abandoning the Dharma-nature Bodhicitta. By doing so, one does not see the Dharma-nature and abandons it. In the essence of Dharma-nature Bodhicitta, with the two truths of ultimate and conventional, the ten perfections of generosity and morality, practicing on the ten bhumi paths, one does not see the Dharma-nature and dwells on the ground of practice. In the essence of Dharma-nature Bodhicitta, from the auspicious doors of planets, stars, and seasons, with the five enlightenments and the four great miracles, on all the phenomena that appear in this way, having blessed them and meditating on the transformation of deities, one does not see one's own mind without meditation. In the essence of the one Dharma-nature Bodhicitta, with the three samadhis and the five rituals, on the pure Vajra body of one's own lineage, meditating on the deities of the four types of approach and accomplishment, making appearances devoid of inherent existence, searching and accomplishing, transforming one's own mind into a deity, even then, one does not see one's own mind without action. On one's own Dharma-nature Bodhicitta, even the teacher who demonstrates the All-Creating King, on the self-liberated Dharma-nature of one's own mind, did not prophesy the meditation of the three teachers. If one seeks meditation and practice, one abandons one's own mind. Thus it is said. Alas! Great Bodhisattva, if you wish to accomplish your own mind, because it is accomplished by non-desire, do not dwell in non-conceptual equality. Without acceptance or rejection, the nature of objects abides. Naturally abide in the state of immovability. The nature of the mind as it is, accomplishes all phenomena as suchness. Do not fabricate on suchness. Do not seek outside of the essence itself. You are yourself, do not seek elsewhere. If you seek, even the Victorious Ones will not be found in the expanse. Having done it before, I have nothing to do now. Having been accomplished before, there is no need to accomplish now.