Tibetan
་པས་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། ཆེ་བའི་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གནས།། སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྦྱོར་བ་ཡང།། མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་སྟེ།། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གནས་ཆེན་ཡང།། སྒྱུ་མ་སྦྱཽང་བའི་བསྟི གནས་ཡིན།། རྣམ་སྤྱོད་དུས་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས།། དུས་དེ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།། མ་བྲལ་སྨོན་པ་སྤྱོད་པས་ན།། སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་བཞིན།། གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད།། རྣལ་འབྱོར་ནམ མཁའི་བྱ་ལམ་གནས།། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་ལ།། སྒྲོས་བཏགས་ཆོས་ཀུན་ག་ལ་ཡོད།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཕྱི་ཉིད་ནང།། ཟབ་མོ་ཆ་ཤས་རྟོགས་ཡུལ་མེད།། སྲིད་པ་མིང་ཙམ་ལོག་པའི་སྟོབས།། དེ་བས་ཏིང འཛིན་མཉམ་དང་བྲལ།། དེ་ལ་ཐ་ཚིག་ཕྱི་དང་ནང།། རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་བཞིན་གནས།། དུས་གསུམ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བས།། ཐ་ཚིག་མིང་དུ་བཏགས་པ་མེད།། མི་གཡོ་བ་ནི་སྐུ་ཡི་རྒྱ།། མི་བསྐྱོད་པས་ནི ཡེ་ཤེས་ཏེ།། མི་ལེན་པ་ནི་བདག་མེད་ཅིང།། མི་འདོར་ཚིག་བྲལ་མཉམ་ཉིད་དོ།། གང་དང་གང་གི་གང་དུ་ཡང།། ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་བྱུང།། འདི་ལ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཅེས།། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས ཡོད་མ་གསུངས།། འདི་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་ཤུལ་གྱིས།། གནས་སུ་བྱ་བའི་མིང་མེད་དེ།། ཨ་དང་པར་ནི་རྣམ་ལྡན་ན།། སྒྱུ་མའི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་འདོད།། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས།། ཇི་ལྟར་བལྟས་པ་དེ ལྟར་སྣང།། སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་བདེ་བ་ཡང།། དེ་ནི་དེ་སྒྲིབ་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཀུན་གྱི་སྒོ།། ཆ་ལུགས་བསྒོམས་པས་ཆུ་ཟླ་བཞིན།། མ་གོས་མ་ཆགས་འབྱུང་འགྱུར་ཡང།། བསྒོམས་པས་བྱིས པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཞིན།། དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲོ་གཉེར་ཆ་ལུགས་ཀྱིས།། ཁྲོ་བདག་ཆེན་པོའི་ལུས་བཟུང་ནས།། ཡི་གེ་མངོན་དུ་བྱུང་ན་ཡང།། ཞི་བ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མིན།། ཉོན་མོངས་པ་ཡི་དབང་གིས ན།། ཏ་ལའི་མགོ་བོ་བཅད་པ་དང།། ས་བོན་མེ་ཡིས་བསྲེགས་པ་དང།། དེ་ཡི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་སྟོན།། རྣམ་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་གཡས་པ།། གང་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་མེ་ཏོག་སྐྱེ།། མཚན་མ་མེད་པའི་དབང་གིས ན།། བསྟི་གནས་དེ་ལས་འབྱུང་མི་འགྱུར།། གླེང་བྲལ་འདི་ལ་གནས་པ་ནི།། རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་སྐལ་པ་བཟང།། བདག་དང་གཞན་དོན་མི་འབྱེད་པས།། སྒྱུ་མ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ།། ལྷག་མ་མེད་པས་ཡོངས་སུ རྫོགས།། འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དྲང་པོར་གནས།། ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ་མཐའ་མཉམ་ཞིང།། གཞན་ལ་ལྟོས་འགྱུར་ཆོས་མ་ཡིན།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདེ་ཆེན་དེ།། མཚུངས
Chinese
因其唯一之故，伟大之大自在安住自性。 三有之中，结合亦是，唯名显现如幻。 轮王之大处亦是，修习幻化之根本处。 种种行持依赖于时，彼时不会到来。 不离愿望行持故，如是宣说空性之体性。 一即是，然一切相皆无。瑜伽士安住虚空鸟道。 于未生未成之精要中，安有虚构之诸法？ 内外二者皆是外即内，深奥分部无有可悟之处。 存在唯名遣除之力，因此禅定离于平等与不平等。 于彼，言词有外与内，自性如蕴界般安住。 三时与此不分离故，不立言词为名。 不动摇者乃身之印，不迁动者乃智慧。 不取者乃无我，不舍者乃离言平等性。 于何处之何者，一切显现一切行持皆从我生。 于此，男人女人等，平等之王未曾言说有。 于此，以苦行猛厉行，无有作为处所之名。 阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）与帕（藏文：པ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：帕）具足相，欲求生起幻化之乐。 自性非确定唯一故，如何观视即如何显现。 显现欲念勤作心，彼乃彼之障蔽大过患。 菩提支分一切之门，修习仪轨如水中月。 不染不著生灭亦是，如修习孩童之行境。 坛城忿怒仪轨相，取持忿怒主之身。 纵然文字显现，然非得见寂静彼性。 为烦恼所使故，如斩断多罗树之头。 如以火焚烧种子，示现不为彼所使。 百千俱胝之右旋，无论如何行持亦生花朵。 以无相之力故，不会从此根本处生起。 安住于此离言说者，彼瑜伽士乃为贤善。 不分别自他利故，受用幻化任运成就之境。 以无余故而圆满，不转变而正直安住。 如虚空般等同边际，非是依赖他者转变之法。 彼任运成就之大乐，无等伦。
English
Because of its uniqueness, the great and mighty dwells in its own nature. In the three realms, even union is just an illusion that appears as a name. The great place of the wheel-turning king is also the fundamental place for practicing illusion. All actions that depend on time will not occur at that time. Because of practicing with undiminished aspiration, the characteristic of emptiness is taught as such. It is one, yet all forms are completely absent. The yogi dwells in the path of birds in the sky. In the essence of the unborn and uncreated, where are all the fabricated dharmas? Both outer and inner are the inner itself of the outer. There is no place to realize the profound parts. The power of existence is just the reversal of names. Therefore, meditation is separate from equality and inequality. In that, words have outer and inner. The nature abides like aggregates and elements. Since the three times are inseparable from this, no words are established as names. The immovable is the seal of the body. The unmoving is wisdom. The ungrasping is selflessness, and the non-abandoning is the equality beyond words. Whatever and wherever of whatever, all appearances and all actions arise from myself. In this, the king of equality has not said that there are men and women. In this, there is no name for a place to be made by asceticism and fierce action. When A（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：A） and Pa（藏文：པ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：Pa） are complete with aspects, it is desired that the bliss of illusion arises. Because the nature is not definitely one, it appears as it is seen. Appearance, desire, effort, and mind, that is a great fault that obscures it. The door of all the limbs of enlightenment, practicing the form is like the moon in water. Even though it is unsoiled, unattached, arising, and changing, it is like the realm of practice of a practiced child. With the form of the mandala's wrathful frowns, having taken the body of the great wrathful lord, Even if letters appear manifestly, that very peace is not seen. Because of the power of afflictions, like cutting off the head of a tala tree, Like burning seeds with fire, it shows that it is not influenced by it. Hundreds of thousands of rightward spirals, no matter how they are practiced, flowers will grow. Because of the power of the signless, it will not arise from that fundamental place. The yogi who dwells in this unspeakable is fortunate. Because he does not distinguish between self and others, he enjoys the realm of spontaneous accomplishment of illusion. Because it is without remainder, it is completely perfect. It is not changing and dwells upright. Like the sky, it is equal to the limit and is not a dharma that depends on others and changes. That great bliss of spontaneous accomplishment is incomparable.