Tibetan
ཡིན།། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ང ཡིས་རང་བཞིན་འདི།། སྟོན་པ་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར།། གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་བཤད་ལུགས་རྣམ་པ་ལྔས།། མ་ནོར་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁུངས་བསྟན་ཏོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། ཀུན་བྱེད རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ཆེ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་འབྲས་འདས།། རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བཤད་ལུགས་བསྟན་པ་དང།། ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས།། སྐུ གསུམ་སྟོན་པ་བྱུང་བའི་བཤད་ལུགས་དང།། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་ལུགས་བསྟན་པའོ།། ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བཤད་ལུགས་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་ཕྱིར།། གཏན ཚིགས་དོན་གྱི་བཤད་ལུགས་ལྔ་ཡིས་བཤད།། སྐུ་གསུམ་སྟོན་པ་གསུམ་གྱི་བཤད་ལུགས་ནི།། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ནང་དུ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བཤད།། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་རང་གི ངོ་བོ་སྟོན།། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་དོན་རྣམས་ཚིག་ཏུ་སྡེབ།། སྐུ་གསུམ་སྟོན་པའི་བཤད་ལུགས་རྣམ་གསུམ་སྟེ།། ང་ཡིས་རང་བཞིན་རྣམ་གསུམ་བཤད་ལུགས་ཡིན།། ཀུན་བྱེད་ང་ནི་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པ་སྟེ།། རྒྱུ་འབྲས འདས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས།། ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན།། སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཡིད་ཆེས་ཁུངས་ཀྱང་བསྟན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཆོས་ཀུན རྩ་བ་སྟེ།། རྩ་བ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་དོན་ཡང་འདུས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཁྱད་པར་ཀུན་ལས་འཕགས།། ཁྱད་པར་འཕགས་པས་ཐེག་པ་ཤན་ཡང་འབྱེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟོགས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་སངས རྒྱས།། དེས་ན་སྐལ་ལྡན་དགོས་ཆེད་བསྟན་པ་ཡིན།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་མེད་དེ།། མ་བརྗོད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་སྣང་བས།། མི་སྣང་མཚོན་དུ་མེད་ཅེས་མ་བརྗོད་ན།། ཀུན་ཀྱང་རང་སེམས་མ མཐོང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད།། དེས་ན་བརྗོད་མེད་ཚིག་གི་དོན་ཡང་བཤད།། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་བཤད་ལུགས་ལྔས།། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན།། མ་ནོར་ངེས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པར བྱེད།། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན།། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡིད་ཀྱང་ཆེས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡེ་ནས་ཡིད་ཆེས་པས།། སེམས་ལ་བཙལ་བ་མེད་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས།། བཙལ་དུ་ཡེ་ནས མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པས།། མི་རྩོལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་གནས།། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་གནས།། ཀུན་བྱེད་ང་ལས་སངས་རྒྱས་གཞན་
Chinese
是。 俱生王我，以自性此，胜过一切导师之故，以五种论式之理，显示无误决定之论式根据。 嗟！大菩萨！ 俱生王菩提心，菩提心乃本自大圆满，大圆满超越因果，开示超越因果之说，以及从俱生菩提心之自性中，开示三身显现之说，与二种之说。 俱生菩提心之说者，菩提心乃超越因果之故，以五种论式之理而说。 开示三身之三种说者，于五种圆满之中，法身乃以加持而说，报身显示自己之体性，化身乃将诸义汇集于词句中。 开示三身之说有三种，我乃开示自性三种之说。 俱生我乃超越因果者，以超越因果故，超越一切对境。 超越一切之法性，菩提心，菩提心乃一切之精华，以是精华故，亦显示确信之根据。 菩提心乃一切法之根本，以是根本故，一切义亦皆摄集。 菩提心乃胜过一切差别，以胜过差别故，亦区分乘。 证悟菩提心，法性皆成佛，因此为具缘者开示必要。 心之自性不可言说，不言说心之自性，因不显现故，若不言说不显现，不可表示，则一切亦不睹自心而勤作。 因此亦说不可言说之词义，因此以五种论式之理，俱生王菩提心之义，作无误决定之定论，是为确定无因果。 一切皆是菩提心，亦深信，是菩提心，本自深信故，深信于心无须寻觅，以本自无须寻觅故，安住于不勤作之广乐中，俱生我之自性如是安住，除俱生我之外，无有其他佛。
English
It is. The Primordial King, I, with this nature, because it surpasses all teachers, with five kinds of reasoning, shows the source of unerring and definite reasoning. O Great Bodhisattva! The Primordial King is the Bodhicitta. The Bodhicitta is inherently the Great Perfection. The Great Perfection transcends cause and effect. It teaches the way to transcend cause and effect, and from the nature of the Primordial Bodhicitta, it teaches the way the three bodies appear, and the two aspects. The teaching of the Primordial Bodhicitta is that the Bodhicitta transcends cause and effect, so it is taught with five kinds of reasoning. The teaching of the three bodies is within the five perfections. The Dharmakaya is taught through blessing. The Sambhogakaya shows its own essence. The Nirmanakaya puts all meanings into words. There are three ways to teach the three bodies. I am teaching the three aspects of nature. The Primordial I transcends cause and effect. Because it transcends cause and effect, it transcends all objects. The Dharma nature that transcends everything is Bodhicitta. Bodhicitta is the essence of everything. Because it is the essence, it also shows the source of faith. Bodhicitta is the root of all Dharmas. Because it is the root, all meanings are also included. Bodhicitta is superior to all distinctions. Because it is superior, it also distinguishes vehicles. Realizing Bodhicitta, all Dharma natures become Buddhas. Therefore, it is taught for the sake of the fortunate. The nature of mind cannot be expressed in words. Because the nature of mind is not expressed, it is invisible. If it is not said that it is invisible and cannot be represented, then everyone will work hard without seeing their own mind. Therefore, the meaning of the inexpressible word is also explained. Therefore, with the five kinds of reasoning, the meaning of the Primordial King Bodhicitta is unerringly and definitely determined. It is determined without cause and effect. Everything is Bodhicitta, and I also deeply believe it. It is Bodhicitta, and I have always believed it. Therefore, I deeply believe that there is no need to search in the mind. Because there is no need to search, I abide in the great bliss of non-effort. The nature of the Primordial I abides in this way. There is no other Buddha than the Primordial I.
Tibetan
མེད་དོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ པོ་ལས་གཏན་ཚིགས་བཤད་ལུགས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དེས་སེམས་རྣལ་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་བྱ་མེད་རྫོགས་པའི་ལུང་ཁུངས་ཆེན་པོ་འདི གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག། ཀྱེ་བྱ་མེད་ཡུལ་ནི་མི་གནས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། མི་གནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ།། བསྔོ་བའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོའི་ཡུལ་ལ་བྱུང་བ སྟེ།། རྟོག་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས།། བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། ཡན་ལག་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙིང་པོའི་ཡུལ་ཚོལ ཞིང།། རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ།། སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད།། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་གཙེས་ཤིང་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དང་བྲལ།། མི་གནས་དོན་ཉིད ལེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་སྟེ།། མངོན་སུམ་ཀུན་ལ་མི་རྟོག་ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་ལ།། རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ།། མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཆགས་པས་གནས་མེད་དེ།། དེ བཞིན་བཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད།། མངོན་སུམ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་རྒྱུ་ལ་རྟག་ཏུ་སྒོམ།། སྒོམ་ཆགས་བདེ་བ་དེ་ལ་མཉམ་པའི་དོན་མི་འབྱུང།། སྐུ་གཅིག་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི་ཆོས མེད་དེ།། མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད།། ཆོས་ཀྱི་རོལ་པས་ཉམས་ཕག་ལྷག་པའི་གནས་མེད་དེ།། རང་འབྱུང་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་དུ་ཇི་བཞིན་གནས།། ངོ་མཚར་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ མཐོང་བའི་མིག།གང་ལ་ཐོས་པར་མི་རིགས་སྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་མཚུངས།། དོན་དམ་ཆོས་ཤེས་ལྷག་པའི་གནས་ཤེས་བཤད་པའང་མེད།། འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་ རྟོག་པས་ཐོབ་པའང་མེད།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་གི་མཐའ་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས་རྒྱས་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གནས་པ་ལ།། གྲིབ་མ་གཟུགས་ཀྱི་དཔེ་བཞིན་དེ་ལ་རྟོག་པ་འབྱུང།། མེད་དེ་མེད་པ་མ ཡིན་མེད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང།། སྟོང་སྟེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་གནས།། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་འབྱུང་བའི་དྲན་པ་སྐྱེ།། བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་མེད་པས་ལེན།། བཟའ་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་རྩོམ།། སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཡིད་ཀྱང་འཇོག།
Chinese
没有了。如是说。菩提心普作王中，解释理证之品，第二十一品竟。此后，菩提心普作王为了使心安住，宣说了这无为圆满之广大教证。嗟！大心勇士金刚，汝谛听。嗟！无为之境如不住之虚空。不住，无所缘之境，无分别之法道。于回向之微细分境中生起。思虑禅修法身，无有差别无意义。自生智慧，无分别，如是常住。离戏论之境不住，无有对治可修饰。以支分法之力，寻觅心要之境。于任何形相皆不分别，以方便而享用之。心要自性生起，法身不在他处。于一微尘亦不贪执，远离十方一切处。不住之义即是善妙之自生智慧。于一切显现不分别，于广阔之心要中。进入清净道，获得平等之王位。不变异，无有变异，以贪执故无有住处。如是，无有可执持之境，亦无心之住处。欲求现证，故恒常修习因。若修习贪执，则于此安乐中，不会生起平等之义。一身上遍一切处，故无有可增益之法。无有边际，故于法界无有可减损。以法之嬉戏，无有衰损增上之处。于自生广大之境中，如是常住。无有可惊奇见之境，然有见之眼。于何者不宜听闻，远离一切言说。法与非法，恒常混合且相同。若知胜义谛法，则无有可说之殊胜处。错乱与菩提之道，亦非由分别而得。自生智慧亦远离言语之边际。于本自广大之自性现前安住中。如影子之譬喻，于彼生起分别。无有，非无有，生起无有之心要。空，非空性，安住于空性之境。于虚空之自性中，生起生起之忆念。获得离戏论之安乐，无有欲求而取之。无有可食之境，然开始生起智慧。亦安住于随念过去仙人之意。
English
It is not. Thus he spoke. The twenty-first chapter, which explains the reasoning in the All-Creating King of Bodhicitta, is complete. Then, in order to settle the mind, the All-Creating King of Bodhicitta spoke this great source of scripture on the perfection of non-action. O great-hearted hero Vajra, listen! O realm of non-action, like the unlocalized sky. Unlocalized, without an object of focus, the path of non-conceptual dharma. It arises in the realm of the subtle parts of dedication. Since contemplation and meditation on the Dharmakaya are without special meaning. Self-arisen wisdom, non-conceptual, abides in suchness everywhere. The realm of freedom from action is unlocalized, and cannot be altered by antidotes. By the power of the branch dharmas, one seeks the realm of the essence. One does not conceptualize in any way, and enjoys it through skillful means. Since the essence arises from its own nature, the Dharmakaya is not elsewhere. One does not cling to a single atom, and is separated from all ten directions. The very meaning of unlocalized is the self-arisen wisdom of goodness. Without conceptualizing all that appears, in the vast essence. Having entered that pure path, one obtains the kingdom of equality. Unchanging, without change, because of attachment there is no place to abide. Likewise, there is no object to be grasped, and no place for the mind to dwell. Desiring to obtain direct perception, one always meditates on the cause. If one meditates with attachment, the meaning of equality will not arise in that bliss. Since one body pervades all, there is no dharma to be added. Since there is no end to it, there is nothing to be subtracted from the expanse. By the play of dharma, there is no place for decline or excess. In the realm of great self-arising, it abides in suchness everywhere. There is no realm for seeing wonders, but there is the eye of seeing. It is not appropriate to hear anything, and is separated from all imputation. Dharma and non-dharma are always mixed and the same. If one knows the ultimate dharma, there is nothing to be said about a superior place. The path of delusion and enlightenment is not obtained through conceptualization. Self-arisen wisdom itself is also separated from the limits of words. In the direct abiding of the self-nature that is primordially vast. Like the example of a shadow and a form, conceptualization arises in it. There is not, it is not non-existent, the essence of non-existence arises. Empty, it is not emptiness, it abides in the realm of emptiness. In the nature of space, the memory of arising arises. Having obtained the bliss of freedom from action, one takes it without desire. There is no object to be eaten, but one begins to create the arising of wisdom. One also places the mind that clings to the ancient sages.