Tibetan
ར་འགྱུར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །རྒྱལ་བུ་དམངས་སུ་འཁྱམས་པ་བཞིན། །རང་ངོ་རང་གིས་མ་ཤེས་པས། །གདམས་ངག་མེད་དེ་རྟོགས་པ་མ་ཤར་བས། །ལྟ་བ་གདེངས་སུ་མ་གྱུར་པ། །དུག་ལྔ་ཡུལ་སྣང་ཤར་བའི་ཚེ། །དེ་ལ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །སྒོ་ལྔ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག །ཞེ་སྡང་གཟུང་ཡུལ་དགྲར་སྣང་ཚེ། །འཛིན་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི། །མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་སྣང་བར། །ཞེ་སྡང་བར་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་རོ། །རྣ་བར་ཚིག་རྩུབ་བྱུང་བ་དང་། །ཡིད་འཛིན་ཞེ་སྡང་ལྷག་གིས་བསྐྱེད། །རང་སྣང་འཛིན་མེད་མི་བདེན་བདུད། །རང་གར་བཟུང་ན་བདུད་ཀྱི་ལས། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཁྱམས། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་གཞན་ལ་ཡང་། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་ལོག་པར་སྤྱོད། ། བདུད་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་གྲོལ་བ་ནི། །དགྲ་ཉིད་རིག་པའི་རྩལ་སྣང་བ། །རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་ཡང་། །སྟོང་གསལ་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པས། །ཞེ་སྡང་འཛིན་པ་རང་སར་གྲོལ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་གང་ལ་ཡང་། །རང་སྣང་རང་གྲོལ་དག་ཡིན་ཏེ། །རང་གིས་ཡུལ་ལ་ཕར་དཔྱད་ན། །རང་གི་རྩལ་ཤར་རང་སར་གྲོལ། །ཡུལ་ཉིད་ཚུར་ལ་མངོན་ཤར་ན། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ཕར་འཇུག་པས། །རང་སྣང་འཛིན་མེད་རང་སར་གྲོལ། །ཡུལ་སེམས་དུས་མཉམ་འཕྲད་གྱུར་ན། །རང་གསལ་ཡུལ་གསལ་འཛིན་མེད་གྲོལ། །ཆོས་སྐུ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལས། །དུས་གསུམ་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་གློ་བུར་ཡིན། །ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་ནི། །འཁྲུལ་རྩལ་ཡིན་པས་གློ་བུར་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ལྟ་བདུད་ཆོམ། །བདུད་ཆོམ་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ཉིད། །ལྟ་བ་གདེང་དང་ལྡན་གྱུར་ན། །སྒོམ་སྤྱོད་ཉམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱང་ཆོམ། །སྒོམ་པའི་བདུད་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྣམ་གཉིས་སོ། །བྱིང་རྒོད་བདུད་ནི་གང་བྱུང་ཡང་། །བྱིང་རྒོད་རང་སར་རང་གྲོལ་ལོ། །ཇི་ལྟར་བྱིང་རྒོད་བྱུང་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་གདེང་གིས་བཟུང་། །སྤྱོད་པ་མན་ངག་ཇི་བཞིན་ནོ། །རང་བྱུང་རང་སྣང་རང་གསལ་ཏེ། །རང་རིག་འགྱུར་མེད་རྩལ་སྣང་སྟེ། །ཉི་མའི་འོད་བཞིན་གསལ་ཞིང་འབྲལ་བ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གློ་བུར་ཙམ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གིས། །བྱིང་རྒོད་བདུད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །སྤྱོད་པའི་དོན་ལས་གྲོལ་གྱུར་པས། །སྤྱོད་པའི་བདུད་ནི་བདུན་དུ་བྱུང་། །འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་གཡེང་བའི་བདུད། །ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་གཡེང་བའི་བདུད། །ལོངས་སྤྱོད་བདུད་ལ་རྣམ་པ་གཉི
Chinese
若然迷失。 自生智慧本具然。 犹如王子落民间。 自面自未识。 无诀窍故悟未生。 见解未成把握故。 五毒境相显现时。 执彼之识乃生起。 依于五根而生起。 嗔恨所取境显敌。 执取乃为意之分别念。 于眼之境显色时。 嗔恨于彼即生起。 耳闻粗语之时。 意执嗔恨更增生。 自显无执非真魔。 任执即为魔之事。 三界轮回处漂泊。 如是烦恼于其他。 以能取所取而邪行。
English
If one becomes deluded. Although self-born wisdom is inherently present, Like a prince wandering among the common people, Because one does not recognize one's own face, Because realization does not arise without instruction, Because the view has not become a certainty, When the five poisons arise as appearances, The consciousness that grasps at them will arise. It arises dependent on the five gates. When the object of hatred appears as an enemy, The grasping, which is the mind's conceptual thought, When form appears as the object of the eye, Hatred will arise in between. And when harsh words occur to the ear, Mental grasping further generates hatred. Self-appearance, ungrasped, is the untrue demon. If grasped at will, it is the work of a demon. Wandering in the realms of the three worlds. Likewise, for other afflictions as well, One acts wrongly through the two, grasper and grasped.
Tibetan
ས། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་འགྲུབ་ཏུ་རེ་བ་དང་། །མི་འདོད་དགྲ་ལྟར་དགག་པའོ། །ཤེས་བྱ་ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་བསྟན། །འགྲུབ་ཏུ་རེ་དང་མ་འགྲུབ་དོགས་པའོ། །གང་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ལ་སྐྱེ་གྱུར་ཡང་། །འགྲུབ་པ་མེད་དེ་བདུད་དུ་འགྱུར། །ཕྱི་རུ་ཚུལ་འཆོས་བདུད་དང་ནི། །ནང་ན་ཉོན་མོངས་རང་གིས་སྤྱོད་བདུད་དྲུག །བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་ དབྱེ་ན་བསམ་མི་ཁྱབ། །གང་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་དེ། །བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། །ཆེད་འཛིན་མེད་ན་བདུད་མི་འབྱུང་། །སྤྱོད་པའི་བདུད་བདུན་གང་ལ་ཡང་། །རང་ལས་བྱུང་ཞིང་རང་ལས་སྣང་། །དེ་དག་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིས། །གོང་གི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་སྐབས་བཞིན། །གོང་གི་གདེང་བཅས་དུས་བཞིན་དུ། །ལྟ་བ་རང་བྱུང་རང་སྣང་གདེང་ལྡན་པས། །སྤྱོད་པའི་བདུད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཏེ། །མདོར་ན་བདུད་རྣམས་གང་བྱུང་ཡང་། །རང་བྱུང་རང་སྣང་རང་སར་གྲོལ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བདུད་དང་བྲལ། །ཉམས་ཀྱི་བདུད་བཞི་བསྟན་པ་ནི། །ལུས་ངག་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་དང་། །བྱིན་གྱི་རློབ་པ་ལུང་སྟོན་འབྱུང་། །དང་པོ་ལུས་ཀྱི་བདུད་བསྟན་པ། །དེ་བཞིན་གང་ཡང་ཡིད་ལ་ཡང་། །མཚན་མ་རྟགས་སུ་འབྱུང་བ་ནི། །དེ་ལ་ཡང་དག་འཛིན་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ངག་དང་ཡིད་ལ་ཡང་། །མཚན་རྟགས་དམ་པར་བལྟ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བདུད། །ལུས་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་འབྱུང་། །ངག་ལ་བདེ་ཐོབ་ཆོས་སྨྲ་ལ་སོགས་འབྱུང་། །སེམས་ལ་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་འབྱུང་། །ཕྱི་རུ་བྱིན་རླབས་ལུང་བསྟན་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་དམ་པར་དགོངས་སྤྱོད་དུ། །བཟུང་ན་ཉམས་ཀྱི་བདུད་དུ་འགྱུར། །དེ་དག་བདུད་ལས་འགྲོལ་བ་ནི། །དེ་བཞིན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ལ། །གདེང་གིས་ཟིན་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཉམས་བདུན་བཞི་སོགས་ངོས་ཟིན་ན། །ཉམས་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ། །རང་སྣང་རང་གྲོལ་དག་ཏུ་འགྱུར། །ཆེད་འཛིན་རང་སར་གྲོལ་གྱུར་བས། །ཉམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དེ་ལྟར་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་རྟགས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་ཆས་ལས། །མཚན་རྟགས་ཆེད་དུ་མི་བསྒྲུབ་སྟེ། །ཤུགས་ལས་འབྱུང་བ་མི་དགག་གོ། །དཔེར་ན་རིན་ཆེན་དགོས་འདོད་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བཅོ་བརྒྱད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་རེ་དྲུག་པའོ།། །།ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྲོལ་གྱུར་ནས། །ཐེ་ཙོམ་གེགས་རྣམས་སེལ་གྱུར་ན། ། ཉམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་འཆར། །རྡོ་རྗེ་འཆ
Chinese
萨！希望实现欲望的享受，像对待敌人一样拒绝不想要的东西。关于所知功德也分为了两种，希望实现和担心不能实现。无论对什么享用，无论从哪里产生，没有实现都会变成魔。外在是伪装的魔，内在是烦恼，自己享用的六种魔。这是差别，从那之中如果区分开来，就无法思量。对什么特别执着，那就是所有魔的总和，没有特别执着就不会产生魔。无论对哪一种享用的七种魔，都是从自身产生，从自身显现。那些在自身解脱，像前面观修行为的四种情况一样，像前面有把握的时候一样，见解是自生自显具有把握，享用的魔就无法侵入。总之，无论产生什么样的魔，都是自生自显，在自身解脱。如果这样领悟，就脱离了魔。显示四种体验的魔，是从身语意产生的，以及加持的显现和预言的出现。首先显示身体的魔，同样无论什么在心中，作为特征和标志出现，那就是对其的真实执着。同样对语和意，将特征和标志视为神圣，那就是语和意的魔。身体上出现快乐等等，语上出现获得快乐、说法等等，心上出现神通等等，外在出现加持和预言。如果那样在神圣的意境中享用，就会变成体验的魔。那些从魔中解脱出来，像那样在见修行上，像有把握一样，如果认识到体验的七种四种等等，对体验执着为真实，就会变成自显自解脱。因为特别执着在自身解脱，无论出现什么样的体验次第，那样就是见修行的标志，从自生智慧的自性中，不特意追求特征和标志，从力量中产生的也不拒绝。例如就像珍宝满足愿望一样。这样说。出自《无戏论义明大宝经》，显示十八种魔的活动范围的章节，即第六十六品。！ 顶礼！ 唉 唉 薄伽梵 金刚持！ 从魔的活动范围中解脱出来之后，如果消除怀疑和障碍，体验的次第会如何显现？金刚持
English
Sa! Hoping to achieve desired enjoyment, and rejecting the unwanted like an enemy. Knowledge and merit are also shown in two ways: hoping to achieve and doubting non-achievement. Whatever is enjoyed, wherever it arises, without achievement it becomes a demon. Outwardly, it is the demon of pretense, and inwardly, it is the six demons of self-indulging afflictions. This is a distinction, and from that, if differentiated, it is inconceivable. Whatever is clung to intentionally, that is the totality of all demons; without intentional clinging, demons do not arise. Whatever of the seven demons of enjoyment, arises from oneself and appears from oneself. Those are liberated in their own place. Like the four occasions of view, meditation, and action above, like the time with certainty above, with the view being self-arisen, self-appearing, and confident, the demons of enjoyment cannot prevail. In short, whatever demons arise, they are self-arisen, self-appearing, and liberated in their own place. If one understands in this way, one is free from demons. The showing of the four demons of experience is what arises from body, speech, and mind, and the arising of blessings and prophecies. First, the demon of the body is shown. Likewise, whatever also in the mind, appears as a sign and symbol, that is clinging to it as truly existent. Likewise, for speech and mind as well, seeing signs and symbols as sacred, that itself is the demon of speech and mind. In the body, happiness and so on arise; in speech, obtaining happiness, speaking Dharma, and so on arise; in the mind, clairvoyance and so on arise; outwardly, blessings and prophecies arise. If one engages in practice with such sacred intentions, it becomes a demon of experience. The liberation from those demons is like this: in view, meditation, and action, just as one is seized by confidence, if one recognizes the seven or four experiences, and so on, then clinging to experience as truly existent becomes self-appearing and self-liberating. Because intentional clinging is liberated in its own place, whatever sequence of experiences arises, that is the sign of view, meditation, and action. From the self-existing wisdom of one's own nature, one does not intentionally fabricate signs and symbols, and one does not reject what arises spontaneously. For example, it is like a wish-fulfilling jewel. Thus it is said. From the Tantra of the Great Perfection, Meaning Clear, Free from Proliferation, the chapter showing the eighteen spheres of activity of demons, the sixty-sixth. Homage! Alas, alas, Bhagavan Vajradhara! Having been liberated from the sphere of activity of demons, if doubts and obstacles are cleared away, how will the sequence of experiences arise? Vajradhara