Chinese
即使身体在法座上，自己也听不到一句法。第二，这样听到的法，也只是当成听过就算了，不放在心上，就像底部有洞的容器，装再多的精华也留不住一样，听再多的法，也无法将其融入自身并加以修持。第三，听法的时候，如果带着自大、求名的不良发心，或者与贪嗔痴等五毒的念头混杂在一起听法，不仅法对内心无益，反而会将法变成非法，就像将好的精华倒入有毒的容器中一样。因此，印度圣者也说：听法的时候，要像野兽听声音一样；思考的时候，要像智者剪羊毛一样；禅修的时候，要像愚人品尝味道一样；修行的时候，要像饥饿的牦牛吃草一样；结果的时候，要像太阳从云中出来一样。就像这样，听法的时候，要像野兽迷恋琵琶的声音，即使猎人在一旁射出毒箭也听不到，只是静静地听着一样。身体汗毛竖立，眼中充满泪水，双手合掌，不被其他杂念打断地听法。如果身体坐在法座上，心却追逐着妄念，口中打开闲聊的宝库，眼神游移不定，这样听法是不行的。所以在这种时候，也要放下念诵和念珠等善行的形式来听法。这样听闻之后，还要将所讲的内容铭记于心，不忘记，并且经常加以修持。正如大能者所说：我只是为你指明了解脱的方法，解脱要靠你自己去实现。就像这样，上师为弟子讲解引导，教导听法的方式、修行的方式、断除罪恶的方式、行善的方式、修持的方式等等。弟子也要将这些牢记在心，加以修持并实现，如果不放在心上，可能只有听法的功德，但对法的词句和意义一无所知，与未听法没有区别。即使放在心上，如果与烦恼混杂在一起，法也不会变得纯正。
English
Even if the body is on the Dharma seat, one does not hear a single word of the Dharma. Secondly, even if one hears the Dharma in this way, if one just treats it as something heard and does not keep it in mind, it is like pouring essence into a container with a hole in the bottom, no matter how much is poured in, it will not stay. No matter how much Dharma one hears, one cannot integrate it into oneself and practice it. Thirdly, if one listens to the Dharma with a faulty motivation such as wanting to be great or famous, or if one listens mixed with the thoughts of the five poisons such as attachment, hatred, and ignorance, not only will the Dharma not benefit the mind, but the Dharma will also become non-Dharma, just like pouring good essence into a poisonous container. Therefore, the Indian saints also said: When listening to the Dharma, one should be like a wild animal listening to a sound; when thinking, one should be like a wise man shearing wool; when meditating, one should be like a fool tasting a flavor; when practicing, one should be like a hungry yak eating grass; at the time of fruition, one should be like the sun emerging from the clouds. Just like that, when listening to the Dharma, one should be like a wild animal fascinated by the sound of a lute, not hearing even if a hunter shoots a poisoned arrow from the side, but listening quietly. The body's hair stands on end, the eyes are filled with tears, the hands are clasped together, and one must listen without being interrupted by other thoughts. If the body is sitting on the Dharma seat, but the mind is chasing after delusions, the mouth is opening the treasure trove of idle chatter, and the eyes are wandering, then listening to the Dharma will not work. Therefore, at this time, one must also put aside the forms of virtuous deeds such as recitation and rosary counting to listen to the Dharma. After listening in this way, one must also keep the meaning of what was said in mind, not forget it, and constantly practice it. As the Great Sage said: I have only shown you the way to liberation, know that liberation depends on yourself. Just like that, the lama explains the teachings to the students, teaching the way to listen to the Dharma, the way to practice, the way to abandon sins, the way to do good, the way to practice, and so on. The students must also keep these in mind, practice them, and realize them. If they do not keep them in mind, they may only have the merit of hearing the Dharma, but they will not know even a little of the words and meaning of the Dharma, which is no different from not hearing the Dharma. Even if one keeps it in mind, if it is mixed with afflictions, the Dharma will not become pure.
Tibetan
ཉམ་མེད་དྭགས་པོས། ཆོས་ཆོས་བཞིན་མ་སྤྱད་ན། ཆོས་ཀྱིས་སླར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་ཡང་བླ་མ་དང་ཆོས་ལ་ལོག་རྟོག །བར་མཆེད་གྲོགས་ལ་ཟུར་ཟ། །ང་རྒྱལ་དང་ཁྱད་གསོད་ལ་སོགས་མི་དགེ་བའི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་ནི། ངན་སོང་གི་རྒྱུ་བྱེད་པས་དེ་དག་སྤང་དགོས། གཉིས་པ་དྲི་མ་དྲུག་ནི། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། ང་རྒྱལ་དང་ནི་མ་དད་དང་། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ཉིད་དང་། །ཕྱི་རོལ་རྣམ་གཡེངས་ནང་དུ་སྡུད། །སྐྱོ་བས་ཉན་པ་དྲི་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་འཆད་པའི་བླ་མ་ལས་ཀྱང་ང་ལྷག་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། ཆོས་དང་བླ་མ་ལ་མ་དད་པ། ཆོས་ལ་དོན་གཉེར་མེད་པ། སེམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ། དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ནང་དུ་སྡུད་པ། ཆོས་ཐུན་རིང་དྲགས་པ་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོ་བ་སྟེ་དྲི་མ་དྲུག་པོ་འདི་སྤང་དགོས། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་ང་རྒྱལ་དང་། ཕྲག་དོག་གཉིས་པོ་འདི་ངོས་ཟིན་དཀའ་བས་རང་རྒྱུད་ལ་ཞིབ་དུ་བརྟགས་ནས། རང་ལ་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གང་ཐད་ནས་ཡོན་ཏན་ཕྲན་བུ་རེ་ཡོད་པ་ལའང་། ང་རང་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཆེད་དུ་འཛིན་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྐྱོན་མི་མཐོང་། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པས། ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་རྟག་ཏུ་དམན་ས་འཛིན། དད་པ་མེད་ན་ཆོས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་འགགས་པ་ཡིན་པས་དད་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ནང་ནས་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་འཆང་། ཆོས་ལ་དོན་གཉེར་བྱེད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་གཞི་ཡིན་པས་དོན་གཉེར་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ལས་ཆོས་པ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་འོང་། ཆོས་ལ་དོན་གཉེར་མ་བྱས་ན་ཆོས་རྩ་བ་ནས་མི་འགྲུབ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་སྐད་ལའང་། ཆོས་བདག་མེད་ལ་སྙིང་རུས་གང་ཆེ་ཟེར་བ་ལྟར་ཡིན། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཀྱང་ཆོས་ཚིག་བཞི་རེའི་ཕྱིར་དུ་ལུས་ལ་ཤའི་ཀོང་བུ་བྲུས་ཏེ་འབྲུ་མར་གྱི་སྡོང་བུ་སྟོང་གཟུགས་པ་དང་། སྐུ་ལུས་མེ་དོང་དུ་མཆོད་པ་དང་། ལུས་ལ་ལྕགས་ཀྱི་གཟེར་བུ་སྟོང་བཏབ་པ་སོགས་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཞུས་པ་ཡིན་པས། མེ་ཚོགས་སྤུ་གྲིའི་སོ་ཡང་བརྒལ་ནས་ནི། །འཆི་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་དམ་ཆོས་བཙལ། །ཞེས་པ་ལྟར་དོན་གཉེར་ཆེན་པོས་དཀའ་ཚེགས་ཚ་གྲང་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་ཉན་དགོས། ཕྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་རྣམ་ཤེས་གཡེངས་པ་ནི་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་ཤེས་གཟུགས་ལ་ཆགས་པས་བྱེ་སླེབ་མར་མེར་འཆི། རྣ་བ་སྒྲ་ལ་ཆགས་པས་རི་
Chinese
无与伦比的达波说： “如果佛法没有如法修持，佛法反会成为堕入恶道的因。”正如所说，对上师和佛法产生邪见，对道友进行讽刺，伴随着傲慢和轻蔑等不善的念头，会成为堕入恶道的因，因此必须舍弃这些。第二，六种垢染，如《辨识论》所说：“傲慢与不信，不求甚深义，外散内收摄，厌倦而听闻，是为垢染。”正如所说，对说法上师也生起我更胜一筹的傲慢，对佛法和上师不信任，对佛法没有求法之心，心向外境散乱，将五根收摄于内，因法会时间过长等而感到厌倦，这六种垢染必须舍弃。其中，在所有烦恼中，傲慢和嫉妒这两种烦恼难以识别，因此要仔细观察自己的内心。即使自己在佛法和世俗方面稍微有一点功德，也认为“我就是这样这样的人”，如果特意执着于此，就看不到自己的缺点，也不了解他人的优点。因此，要舍弃傲慢，经常保持谦卑。如果没有信心，佛法的入门就会被阻断，因此要在四种信心之中，保持不退转的信心。 对佛法精进求法是所有功德的基础，因此根据精进的程度，会有上、中、下三种修行者。如果不精进求法，佛法根本无法成就。世俗的谚语也说：“对于无主之物，谁的毅力最大。”我们的导师也为了四句佛法，在身上挖出肉坑，塑造了一千个酥油灯盏，以身体供养于火中，在身上钉了一千个铁钉等，经历了成百上千的苦行才求得佛法。正如“纵然跨越火堆利刃尖，直至死亡亦当寻正法”所说，要以极大的精进，克服一切寒热艰辛而听闻佛法。心识向外境六尘散乱，是轮回一切错觉的根源，是一切痛苦的来源。例如，眼识执着于色，如飞蛾扑火；耳
English
The Incomparable Dagpo said: "If the Dharma is not practiced according to the Dharma, the Dharma itself will become the cause of going to the lower realms." As it is said, having wrong views about the lama and the Dharma, satirizing fellow practitioners, and having unwholesome thoughts such as arrogance and contempt, will cause one to go to the lower realms, so these must be abandoned. Secondly, the six stains, as stated in the "Exposition of Knowledge": "Arrogance and disbelief, not seeking the profound meaning, outward scattering and inward gathering, listening with weariness, are stains." As it is said, even towards the lama who teaches the Dharma, having arrogance thinking "I am superior," not having faith in the Dharma and the lama, not having the desire to seek the Dharma, the mind being distracted by external objects, gathering the five senses inward, and being weary due to long Dharma sessions, these six stains must be abandoned. Among all the afflictions, arrogance and jealousy are difficult to recognize, so one must carefully examine one's own mind. Even if one has a small amount of merit in Dharma and worldly matters, if one deliberately clings to the thought "I am like this and that," one will not see one's own faults and will not understand the qualities of others. Therefore, abandon arrogance and always maintain humility. Without faith, the entrance to the Dharma is blocked, so among the four types of faith, maintain unwavering faith. To diligently seek the Dharma is the basis of all qualities, so according to the degree of diligence, there will be three types of practitioners: superior, middling, and inferior. If one does not diligently seek the Dharma, the Dharma will not be accomplished at all. Even worldly sayings say, "For ownerless things, whoever has the greatest perseverance." Our teacher also, for the sake of four lines of Dharma, dug flesh pits in his body, fashioned a thousand butter lamp stands, offered his body in fire, and drove a thousand iron nails into his body, etc., and sought the Dharma through hundreds and thousands of hardships. As it is said, "Even crossing a fire pit and the edge of a razor, seek the sacred Dharma until death," one must listen with great diligence, overcoming all hardships of heat and cold. The mind being distracted by the objects of the six external aggregates is the root of all illusions of samsara and the source of all suffering. For example, eye consciousness clinging to form is like a moth flying into a flame; the ear