Chinese
而且超越了生灭等一切边际，因为是超越了言语和意识的造作思虑之境的自住本智，是不可言说的要点。所以，不是虚假的偶然产生，无法言说。如此的要点是法身基位之觉性，瑜伽道的本来清净，离戏之义的见解，因此，在没有真正认识这个之前，无论如何修习和实修，也超不出心造作的虚假见修。因此，与自性大圆满的道相比，有如天地之遥，因为没有无修明光之轮的要点。因此，最初认识这个至关重要。认识法身的觉性！如此的意义是三个要点中的第一个，如果见解没有真正契合，修习也无法生起，因此，首先见解契合至关重要。那也是对自住的本智安住于自身进行认识，不是从他处寻找。因为不是以前没有，现在才产生的，所以，让本面与自身相遇，这是第一个要点。之后，详细讲解修习实修之法，安住如水流般的修习，因为在任何时间和情况下都存在，安住或散乱没有取舍，安住即是法身自性。散乱则修成本智的自力，之后，无论是散乱还是安住都可以。心的分别念之力的集起之谛，生起嗔恨贪恋等烦恼和痛苦之谛，快乐痛苦等感受的体验，无论生起什么，如果认识到这些分别念的自性是法性，就会转为法身的妙用。无论是嗔恨还是贪恋，无论是快乐还是痛苦。不仅如此，总的来说，即使见解上契合了，如果修习上没有保持，陷入散乱平凡之中，分别念就会束缚在轮回中，法与自相续分离，变得与凡夫没有差别，因此，需要一个永不脱离的不修自住大圆满。在任何时间和情况下，如此安住或散乱等任何时候，不是对每一个不同的烦恼和分别念，用不同的对治法来调伏，而是无论生起什么分别念和烦恼，都归于唯一的对治，一切解脱，即是之前认识的见解，专注于此，认识它。
English
Moreover, it transcends all limits such as existence and non-existence of arising and ceasing. Because it is the self-abiding primordial wisdom that transcends the realm of verbal and mental fabrication and conceptualization, it is an inexpressible key point. Therefore, it is not a false, accidental occurrence, and cannot be expressed. Such a key point is the awareness of the Dharmakaya base, the original purity of the yoga path, and the view of the meaning of non-proliferation. Therefore, until one truly recognizes this, no matter how much one meditates and practices, one will not go beyond the fabricated meditation of the mind. Therefore, compared to the path of the Great Perfection of self-nature, it is as far as heaven and earth, because there is no key point of the wheel of non-meditation clear light. Therefore, it is crucial to recognize this first. Recognize the awareness of Dharmakaya! Such a meaning is the first of the three key points. If the view does not truly coincide, meditation will not arise. Therefore, it is crucial for the view to coincide first. That is also to recognize that the self-abiding primordial wisdom abides in oneself, not to seek it from elsewhere. Because it is not something that did not exist before and is now produced, therefore, let the face meet itself, this is the first key point. Then, explaining in detail the method of practicing meditation, the meditation of abiding like a stream of water exists at all times and in all situations. Abiding or scattering without acceptance or rejection, abiding is the Dharmakaya itself. Scattering then cultivates the self-power of primordial wisdom. Then, whether it is scattering or abiding is fine. From the power of the mind's conceptualization arises the truth of the origin of suffering, such as anger and attachment, and the truth of suffering, such as happiness and suffering. Whatever experience of feeling arises, if one recognizes that the nature of these conceptualizations is the nature of reality, it will transform into the manifestation of Dharmakaya. Whether it is anger or attachment, whether it is happiness or suffering. Not only that, in general, even if the view coincides, if the meditation does not maintain it and falls into confusion and ordinariness, conceptualization will bind one in samsara, and Dharma and one's own continuum will separate, becoming no different from ordinary people. Therefore, one needs a non-meditation great self-abiding that never separates. At all times and in all situations, at any time of abiding or scattering, etc., it is not that one subdues each different affliction and conceptualization with a different antidote, but whatever conceptualization and affliction arises, it all comes down to the single antidote, the liberation of all, which is the view recognized before, focusing on it, recognize it.
Tibetan
ཆོས་སྐུའི་ངོས་བཟུང་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ལོགས་ཤིག་མ་ཡིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་ཞིའི་འོད་གསལ་དངོས་ཡིན་པས་དེ་ངོ་ཤེས་ན། གཞི་གནས་མའི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་ལ། སྔར་བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་པའི་རང་རིག་འོད་གསལ་གྱི་ལྟ་བ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཉམས་ལེན་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞི་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་བའི་རང་ངོ་ལ་གནས་པ་ནི་འོད་གསལ་མ་བུ་འཕྲོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ན། སྔར་འདྲེས་འོད་གསལ་མ་བུ་སྤྲད། དེ་ལྟར་ནམ་ཡང་ལྟ་བ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་འོད་གསལ་དེ་དྲན་པར་བྱས་ནས། དེའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ལས། རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་གང་ཡང་མི་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་པས། བརྗོད་མེད་རིག་ཆའི་ངང་ལ་བཞག །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་དེ་ཡུན་རིང་དུ་བསྐྱངས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཀྱིས་གཉུག་མའི་རང་ཞལ་འགེབས་པའི་ཉམས་ཀྱི་ཤུན་པ་དང་བྲལ་ནས་ རིག་ངོ་རྗེན་ལ་ཕུད་ན་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་བཤིག་གྱིན་བཟང༌། །ཕུ་ཆུ་དྲག་པོ་བརྡབ་གྱིན་བཟང༌། །ཟེར་བ་ལྟར་ཡིན་པས་ན། གནས་བདེ་གསལ་སྤྲོ་ཡང་ཡང་བཤིག །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཤིག་ཅེ་ན། གནས་བདེ་གསལ་བའི་ཉམས་སྐྱེ་བ་དོ་བའི་ཚེའམ། དགའ་སྤྲོ་དང་སྐྱིད་སྣང་སོགས་འཆར་བདེ་བ་དེའི་ཚེ་སྡུད་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཕ་དང༌། གཅོད་བྱེད་ཤེས་རབ་ཡི་གེ་ཊྲ་་གཉིས་འབྲེལ་བའི༌།།།་གཉིས་འབྲེལ་བའི༌།།།་སྒྲ་དྲག་པོ་ཐོག་ལྷུང་བ་ལྟ་བུས་ཉམས་ཞེན་གྱི་ཤུན་པ་ཐལ་གྱིས་གཏོར་དགོས་ཏེ། ཐབས་ཤེས་ཡི་གེ་གློ་བུར་འབེབས། དེ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་གི་གནད་དང་མ་བྲལ་བའི་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལེ་བ་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱོང་བ་ལས་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཐ་དད་དུ་མེད་པས། མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་དབྱེ་བ་མེད། དེའི་ཕྱིར་དུ་ཐུན་གྱི་ངོ་བོའི་སྒོམ་དང༌།ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་སྒོམ་སོ་སོར་མེད་པས། ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་དབྱེ་བ་མེད། དེ་ལྟར་མི་བསྒོམ་པའི་སྒོམ་པ་ཆེན་པོ། རང་གནས་ཕྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་རྒྱུ་སྤུ་ཙམ་མེད་ལ་ཡེངས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བསྒོམ་མ་མྱོང་དང་འབྲལ་མ་མྱོང༌། །མི་སྒོམ་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། དབྱེར་མེད་ངང་དུ་རྒྱུན་དུ་གནས། །དེ་ལྟར་རང་བཞི
Chinese
关于法身的认知： 无论是生起任何分别念和烦恼，它们都不是独立于法身智慧之外的，这些分别念的自性实际上就是法身寂静的光明。如果认识到这一点，就叫做基位本有光明。之前上师所开示的自性觉性光明的见解，如果能认识到，就叫做修道之光明。基位光明和道位光明二者无别地安住于自性之中，就叫做光明母子相会。因此，之前就要使光明母子相会。这样，无论何时都要忆念见解自识的光明，并安住于此状态。不要对技巧性的分别念和烦恼进行任何的扬弃和取舍，这是至关重要的要点。安住于不可言说的觉性之中。如果长久保持这种状态，对于初学者来说，喜乐、明 clarity、无分别的体验会遮蔽本来的面目，要去除体验的表层，当觉性赤裸裸地显露时，智慧就会从内心显现出来。正如所说：瑜伽士破坏禅修是好的，湍急的河流冲击是好的。因此，安住的喜乐和明 clarity要反复破坏。那么，如何破坏呢？当生起安住喜乐明的体验，或者当出现喜悦和快乐等舒适感时，用收摄的方法字“ཕ་”（藏文，梵文天城体：pha，梵文罗马拟音：pha，汉语字面意思：ཕ་）和断除的智慧字“ཊྲ”（藏文，梵文天城体：ṭra，梵文罗马拟音：ṭra，汉语字面意思：ཊྲ）二者结合的强烈声音，像雷霆一样，彻底摧毁体验执着的表层。方法和智慧的字要突然降临。这样，不离体验的关键，在任何时候都要保持赤裸裸的、不可言说的觉性，这样就没有止观的分别。因此，止观没有分别。因此，没有座上的禅修和座间行为时的禅修的分别。座上和座间没有分别。像这样，不修的伟大禅修，安住于自性的智慧之河流，持续的瑜伽没有任何需要修的，也没有片刻的散乱。正如所说：未曾修和未曾离，不修之义和不离。这就是那句话的含义。在无别的状态中持续安住。像这样，自性
English
Regarding the recognition of Dharmakaya: Whatever thoughts and afflictions arise, they are not separate from the wisdom of Dharmakaya. The very nature of these thoughts is actually the clear light of the Dharmakaya's peace. If you recognize this, it is called the ground or basis clear light. The view of self-aware clear light that the lama previously introduced, if you recognize it yourself, is called the clear light of the path of practice. When the ground clear light and the path clear light become inseparable and you abide in your own nature, it is called the meeting of the mother and child clear light. Therefore, previously, the mother and child clear light should be united. In this way, always remember the clear light of the view that recognizes itself, and remain in that state. Do not engage in any rejection or acceptance, abandonment or adoption, of skillful thoughts and afflictions, as this is the most important point. Remain in the state of inexpressible awareness. If you maintain this state for a long time, for a beginner, the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality will obscure your original face. Separate from the shell of experience, and when the face of awareness is revealed nakedly, wisdom will dawn from within. As it is said: 'It is good for a yogi to destroy meditation. It is good for a strong river to crash.' Therefore, the bliss, clarity, and joy of abiding should be repeatedly destroyed. How should it be destroyed? When the experience of bliss and clarity arises, or when pleasant sensations such as joy and happiness arise, the clinging to experience must be utterly shattered with a forceful sound like a thunderbolt, combining the method letter “ཕ་” (Tibetan, Sanskrit Devanagari: pha, Sanskrit Romanization: pha, Literal Chinese meaning: ཕ་) of gathering and the wisdom letter “ཊྲ” (Tibetan, Sanskrit Devanagari: ṭra, Sanskrit Romanization: ṭra, Literal Chinese meaning: ཊྲ) of cutting. The letters of method and wisdom should descend suddenly. In this way, without separating from the key point of experience, maintain the naked, inexpressible awareness at all times, so there is no difference between shamatha and vipashyana meditation. Therefore, there is no difference between shamatha and vipashyana. Therefore, there is no separate meditation during the session and meditation during the conduct of the breaks between sessions. There is no difference between session and breaks. Like this, the great meditation of non-meditation, the river of wisdom abiding in its own place, the continuous yoga has nothing to meditate on and no moment of distraction. As it is said: 'Never meditated and never separated. The meaning of non-meditation and non-separation.' This is the meaning of that statement. Continuously abide in the state of non-duality. Like this, the nature