Tibetan
ངོས་ཟིན་པའི་འགྱུ་དྲན་ཚོ་ཡིན་པས་དེ་ཐོག་ཏུ་སློད་ནས་འཇོག །ཇེ་ཞིག་ནས་རྣམ་རྟོག་མང་དུ་སོང་ནས་རང་ཚིག་པ་ཟ། །ང་ལ་སྒོམ་མི་ཡོང་བར་འདུག་སྙམ་པ་འོང་སྟེ་སྐྱོན་མེད། ཉམས་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལྟ་བུ་བྱ་བ་དེ་བཀའ་བརྒྱུད་པས་རྩེ་གཅིག་རྟོག་པའི་རྦ་ལ་གཡེང་ཟེར་ཏེ་རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ཡིན། དེ་ཀ་ལ་སྲན་བསྐྱེད་དེ་སྒོམ་པས། སྐབས་དེ་སྡོད། སྐབས་རེ་འཕྲོ་བ་ཆུ་ནང་གི་བྱིའུ་ཆུ་ལ་རེས་འཛུལ་རེས་འཐོན། སྐབས་རེ་རྡོ་སྟེང་དུ་ལག་རེ་སྡོད་པ་དང་འདྲ། ཉམས་གཉིས་པའི་སྐྱེ་ལུགས་ཡིན། ཡང་མུ་མཐུད་དེ་སྒོམ་ན་རེ་ཞིག་ནས་སྐབས་རེ་འཕྲོ་ཡང༌། ཤས་ཆེར་གནས་པ་འདྲ་བ་གཅིག་འོང༌། དཔེ་མི་རྒན་དང་འདྲ་སྟེ་སྡོད་པ་ཤས་ཆེ། ཉམས་གསུམ་པའི་སྐྱེ་ལུགས་ཡིན། ཡང་རྒྱུན་མཐུད་པས་རེ་ཞིག་ན་སྦུབ་ནང་གི་ཡུར་བའི་ཆུ་ལྟར་འཕྲོ་བ་མི་མངོན་པའོ། །འདི་དུས་ཀྱང་དྲན་པ་ཟུང་ཟད་སྒྲིམ་དགོས། ཉམས་བཞི་པའི་སྐྱེ་ལུགས་ཡིན། དེ་རྒྱུན་མཐུད་པས་ཇི་ཞིག་ན་སེམས་གང་དུ་མི་འགྲོ་བར་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་གནས་ པས་སྒོམ་དང་གོས་ཀྱི་སྲེད་པ་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང༌། གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ཞག་དང་ཟླ་བ་སྒྲོལ་བར་གནས་པས་དཔེ་རི་བོ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཉེས་ན་ཁ་ཐལ་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་འགྲོ། །ལེགས་ན་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་ནས་ཞི་གནས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། ཉམས་ལྔ་པའི་སྐྱེ་ལུགས་ཡིན། །འདི་དག་ཀྱང་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། གང་ཟག་སོ་སོའི་རྩ་ཁམས་དང་དབང་པོའི་རིམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཡང་སྲིད་དོ། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་ཐ་མའི་རབ་ལ་རིམ་པས་ཡོང་མོད་ཀྱིས་འབྲིང་ཐ་གཉིས་ལ་གནས་པ་སྐྱེ་དཀའ་བས། ལུས་གནད་སྔར་ལྟར་ལ། མདུན་དུ་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཐད་འདོམས་གང་ཙམ་གྱི་སར་ཤིང་བུ་གཅིག་བཙུགས་ནས། དེ་ལ་ཡིད་དམིགས་རླུང་གསུམ་དྲིལ་ལ་གཏད་དེ། །སེམས་མི་འཕྲོ་བའི་རྟེན་ཙམ་དུ་བྱས་ལ། སྒྲིམ་ཆེ་ན་སུན་སྐྱེན། ལྷོད་ཆེ་ན་སྒོམ་འཆོར་བས་རན་པར་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱ། དེ་ནས་རིམ་པར་ཐུན་ཆེ་ལ་གྲངས་ཉུང་དུ་བཏང༌། སེམས་གནས་པར་སོང་ན་ཤིང་བུ་དེའི་རྩེ་མོར་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་བསམ་ལ་སྔར་ལྟར་བསྒོམ། །དེ་ནས་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་རིམ་པས་སྤོ་ཞིང་དམིགས་རྟེན་རེ་ལ་ཞག་གཅིག་གམ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་མ་སུན་བར་བྱས་ལ་ཅི་ རིགས་སུ་བསྒོམ། ཡང་ཤིང་བུའི་ཤུལ་དུ་རྡེའུ་གཅིག་བཞག་ལ་སྔར་ལྟར་རིམ་པས་བསྒོམ། དེ་ནས་རང་ལུས་ཀྱི་གནས་གསུམ་དང༌། ནང་གི་མགྲིན་པ་སྙིང་ཁ་རྣམས་སུ་ཡིག་འབྲུ་དང
Chinese
因为它们是已被识别的流动念头，所以放松并放下它们。如果变得越来越胡思乱想，就会感到沮丧。如果觉得我无法禅修，那也没关系。第一个体验就像陡峭山上的水一样，噶举派称之为被一心专注的念头的波涛所动摇，这是一心专注的早期阶段。在那上面增加耐心并禅修，保持在那个阶段。有时念头像水中的鸟儿一样，一会儿潜入水中，一会儿又浮出水面。有时就像一只手放在石头上一样。这是第二个体验的产生方式。如果继续禅修，一段时间后，有时念头会游移，但大部分时间似乎都保持不动。就像一个老人一样，大部分时间都在坐着。这是第三个体验的产生方式。如果继续下去，一段时间后，就像管道里的水一样，念头的游移变得不明显了。即使在这个时候，也必须保持正念和警觉。这是第四个体验的产生方式。如果继续下去，一段时间后，心不再游走到任何地方，日夜都保持不动，对禅修和衣服的渴望也不会产生。没有动摇，可以度过几天甚至几个月，就像一座山一样。如果这变得糟糕，如果过度用力，就会走向声闻的止息。如果做得好，就会获得身体的轻安，并且达到止观的顶峰。这是第五个体验的产生方式。这些也主要是根据主要方面来说的。每个人的脉轮和感官的顺序可能不尽相同。如果那样，感官最迟钝的人可能会逐渐进步，但对于中等和迟钝的人来说，保持不动是很难产生的。保持身体姿势不变。在前方，在眉间前方一肘的距离处，竖立一根小木棍。将意念、专注和气息集中在那上面。只是为了让心不游移而作为一个支撑。如果太用力，就会感到沮丧。如果太放松，禅修就会失败，所以要适度，缩短禅修时间，增加禅修次数。然后逐渐延长禅修时间，减少禅修次数。如果心稳定下来，就在那根木棍的顶端观想一个白色的“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无），然后像以前一样禅修。然后逐渐地将观想对象从白色到黄色等颜色变化，并在每个观想对象上停留一天或三天等时间，直到不感到厌烦为止，然后根据情况进行禅修。或者，在木棍的位置放一块小石头，然后像以前一样逐渐禅修。然后，在自己身体的三个位置，以及内部的喉咙和心口等位置观想字母。
English
Because they are recognized fleeting thoughts, relax and let them go. If you become increasingly caught up in discursive thoughts, you will become frustrated. If you feel like you can't meditate, that's okay. The first experience is like water on a steep mountain, which the Kagyu tradition calls being swayed by the waves of one-pointed thoughts, which is the early stage of one-pointedness. Increase patience on that and meditate, stay in that stage. Sometimes thoughts are like a bird in the water, sometimes diving into the water and sometimes coming out. Sometimes it's like one hand resting on a stone. This is how the second experience arises. If you continue to meditate, after a while, sometimes thoughts wander, but most of the time it seems to stay still. Like an old man, mostly sitting. This is how the third experience arises. If you continue, after a while, like water in a pipe, the wandering of thoughts becomes imperceptible. Even at this time, you must maintain mindfulness and alertness. This is how the fourth experience arises. If you continue, after a while, the mind no longer wanders anywhere, it stays still day and night, and the desire for meditation and clothes does not arise. Without wavering, you can spend days or even months, like a mountain. If this goes wrong, if you push too hard, you will go towards the cessation of the Shravakas. If done well, you will gain physical pliancy and reach the peak of Shamatha. This is how the fifth experience arises. These are also mainly based on the main aspects. The order of chakras and senses may not be the same for everyone. If so, the person with the dullest senses may gradually progress, but for the medium and dull ones, staying still is difficult to arise. Keep the body posture as before. In front, at a distance of one cubit in front of the brow, erect a small wooden stick. Focus the mind, concentration, and breath on that. Just to have a support so that the mind does not wander. If you push too hard, you will become frustrated. If you relax too much, the meditation will fail, so be moderate, shorten the meditation sessions, and increase the number of sessions. Then gradually lengthen the meditation sessions and reduce the number of sessions. If the mind becomes stable, visualize a white "Ah" (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: None) on the top of that wooden stick, and then meditate as before. Then gradually change the object of visualization from white to yellow, etc., and stay on each object of visualization for one day or three days, etc., until you do not feel bored, and then meditate as appropriate. Alternatively, place a small stone in the place of the wooden stick, and then gradually meditate as before. Then, visualize letters in the three places of your own body, and in the inner throat and heart, etc.
Tibetan
་ཐིག་ལེ་སོགས་གང་རིགས་ལ་དམིགས་རྟེན་བཅས་ཏེ་བསྒོམས་པས་རིམ་གྱིས་གནས་པ་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ངང་ཐུང་མི་བྱ་བར་རིམ་གྱིས་གོམས་བཅུག་ཅིང་མི་སུན་པ་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་སྡུག་བཙིར་དུ་མ་སོང་བར་སྔར་གྱི་འཇོག་ལུགས་ལ་མ་ཡེངས་པ་རལ་སྐོར་མཁན་གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་གསུངས། །དེ་ཡང་རལ་བསྐོར་མཁན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་ན་མདའ་མཁན་གྱི་མདའ་འཕང་ཚད་རལ་གྲིས་བླངས་ཏེ་ཁོ་ལ་མི་ཕོག་པ་ལ། བུ་མེད་མཛེས་མའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་མིག་སྐད་ཅིག་ཡེངས་བས་ཁོལ་མདའ་ཕོག་ཏེ་འཆི་ཁ། མདའ་ཡིས་མ་ལན་ཡེངས་པས་ལན། ཕྱིན་ཆད་རལ་བསྐོར་མཁན་པོ་ཀུན། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མ་ཡེངས་ཅིག །ཡེངས་ན་ང་བཞིན་སྲོག་དང་བྲལ། ཟེར་ནས་ཤིའོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་མ་ཡེངས་པ་གལ་ཆེའོ། །ད་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟོན་ཏེ། ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་མེད་ན་ས་ལམ་མི་བགྲོད་པས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ རྣམས་མིག་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་བཤད་ཅིང༌། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། མཉམ་བཞག་གཅིག་གིས་ཞག་བདུན་ཐུབ་པ་བྱུང་གསུངས་པ་ལ་རྗེ་མི་ལས་བསམ་གཏན་པ་ཞིའི་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྷག་མཐོང་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི། མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་དོན་གང་ཡིན་པའི་ལྷག་མཐོང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་པ་ལ་ཟེར། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི། ད་ལྟ་ངོ་སྤྲད་ཅིང་བསྒོམ་པ་འདི་ཡིན། །འདི་གོམས་པས་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དུས་དེར་འབྱུང་ངོ༌། །ད་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་རྣམ་རྟོག་མཉམ་བཞག་ཏུ་བཤད་འདུག་ཀྱང་དེ་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལ་བཞག་པས་ཆོག །རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུ་ན་ཡང་དེ་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱི་ངང་དུ་འཇོག །མདོར་ན་གང་ཤར་གང་བྱུང་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱི་ངང་དུ་འཇོག་པ་འདི་ཀ་ཡིན། བསྒོམ་ནས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སྤང་གཉེན་དུ་བལྟས་ནས་རྩོལ་སྒྲུབ་གང་བྱས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལས་མ་འདས་སོ། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ལ་ དེ་སྤངས་མི་དགོས་ཁོ་བའི་སྟེང་དུ་ཁོ་རང་བཞག་བཞག་པས་རང་དག་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། འཁྲུལ་སྣང་འཛིན་པ་བཟློག་སྤངས་མིན། །མི་མཐུན་པ་ཉིད་གཉེན་པོར་རྫོགས། ཞེས་སོ། །དབང་པོ་ཐ་མའི་ཐམས་དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སེམས་ལས་སུ་མ་རུང་ན་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་དེ
Chinese
通过观修明点等任何一种所缘境，逐渐地，安住就会变得稳固。而且不要急于求成，要逐渐地使之习惯，不感到厌烦是很重要的。在修止的这个阶段，不要陷入压迫的状态，不要偏离之前的安住方式，就像是转剑者投入战场一样。也就是说，转剑者如果片刻也不分心，就能用剑挡住箭手的箭，使箭射不中自己。如果（转剑者）因为贪恋美貌少女的姿色而片刻分心，就会被箭射中而濒临死亡。“箭是因为分心而射中我的，以后所有的转剑者，片刻也不要分心啊！如果分心，就会像我一样丧命。”说完就死了。就像这个例子一样，不分心是很重要的。现在宣讲胜观。胜观就是般若波罗蜜多，如果没有胜观，就无法行进于道位和地道，其他的波罗蜜多就像没有眼睛一样。冈波巴大师说，曾经有人通过一次禅定就能持续七天，米拉日巴尊者说，这就像是将禅定者误认为寂天（菩萨）的禅定一样。胜观有三种：区分诸法的胜观，是指对于显密一切经典的所有密意，能够毫无颠倒地了解的胜观。如何了解自性清净的心的本来面目的胜观，就是现在正在开示和修习的这个。通过对这个的串习，能够现证毫无颠倒的本来面目的胜观，是在获得果位佛陀的时候产生的。现在虽然像修止的时候一样，将分别念说成是平等安住，但仅仅是认识到这一点就足够了。即使各种分别念生起，也仅仅是在认识到它的状态中安住。总之，无论显现什么，无论发生什么，仅仅是在认识到它的状态中安住就可以了。修了之后，就没有什么需要修的了。如果从对治的角度去看待，无论做什么样的努力，都无法超越轮回的因果。也就是说，与禅定不相顺的方面就是分别念，但是不需要断除它，只要将它安住在它自身之上，它就会自然清净。不要阻止或断除对迷乱显现的执着。不相顺本身就圆满了对治。是这样说的。即使根器最差的人也那样做了，如果心还是无法调伏，那么无论生起什么样的分别念，就...
English
By meditating with a focus on any object, such as bindu, gradually, the abiding will become stable. Moreover, one should not be impatient, but gradually accustom oneself to it, and it is important not to be annoyed. In this stage of calm abiding, it is said that one should not fall into a state of oppression, and one should not deviate from the previous way of abiding, just like a sword-swirling warrior entering the battlefield. That is, if the sword-swirling warrior does not lose focus for even a moment, he can use his sword to block the archer's arrows, preventing them from hitting him. If (the sword-swirling warrior) loses focus for even a moment because of greed for the beauty of a beautiful girl, he will be shot by an arrow and be on the verge of death. "The arrow hit me because of distraction. From now on, all sword-swirling warriors, do not lose focus for even a moment! If you lose focus, you will lose your life like me." After saying that, he died. Just like this example, it is important not to be distracted. Now, I will explain insight. Insight is prajnaparamita. Without insight, one cannot progress on the paths and bhumis, and the other paramitas are like having no eyes. Gampopa said that someone was able to sustain seven days with one samadhi. Milarepa said that this is like mistaking a meditator for Shantideva's samadhi. There are three types of insight: The insight that distinguishes all dharmas refers to the insight that can understand all the intentions of all sutras and tantras without any inversion. The insight of how to understand the original face of the mind, which is naturally pure, is what is being taught and practiced now. Through familiarizing oneself with this, the insight that can directly realize the original face without any inversion arises at the time of attaining the fruit of Buddhahood. Now, although it is said that conceptual thoughts are equal abiding, just like in the case of calm abiding, it is enough to just recognize this. Even if various conceptual thoughts arise, just abide in the state of recognizing them. In short, whatever arises, whatever happens, just abide in the state of recognizing it. After meditating, there is nothing to meditate on. If you look at it from the perspective of antidote, no matter what kind of effort you make, you cannot transcend the cause and effect of samsara. That is, the aspect that is not conducive to samadhi is conceptual thought, but there is no need to abandon it. Just by placing it on itself, it will naturally become pure. Do not prevent or abandon the clinging to confused appearances. The very thing that is not conducive perfects the antidote. That is what is said. Even if the person with the worst faculties does that, if the mind is still not tamed, then no matter what kind of conceptual thought arises, then...