Tibetan
སྒོམ་དུ་ཤར་ཤར་འདྲ་ཡང་ད་དུང་སྟོང་ཉིད་གཟུང་དྲན་མ་ལ་ལྟོས་དགོས་མི་དགོས་ཤན་འབྱེད་དགོས་པས། སྣང་རིག་སོ་མ་འདི་རང་རིག་རང་གསལ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ དང་དགགས་སྒྲུབ་བྲལ་བ་ཞིག་བྱུང་ན་སྣང་བ་སྒོམ་དུ་ཤར་བས་གཟུང་དྲན་ལ་རག་མ་ལུས་ལགས། དེས་བརྩོལ་བཅས་ཀྱང་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ཡངས་སུ་འཆར་ན་གནད་དུ་འགྲོ་ཞིང༌། ལར་ནི་ཅོག་བཞག་གསུམ་གྱིས་རང་གི་དགེ་སྦྱོར་རྒྱུན་བསྐྱངས་ཏེ་དེ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྲོལ་གྱིས་བལྟས་ནས། ཕྱི་ཆོས་ཅན་ལ་བལྟས་པས་འཁྲུལ་སྣང་བདེན་མེད་དུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་སློད། ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་འཛིན་མེད་དུ་སློད། གསང་བ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་གསལ་འགགས་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་དེའི་ངང་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་སློད་དེ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གནས་སྐབས་སུ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་རང་དབང་བསྒྱུར་ནུས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་རང་སར་གྲོལ་བ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མེད། དེའང་ལས་དང་པོ་དང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་དང༌། གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྐྱེ་རིམ་གྱིས་འཕེལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ཟབ་མོར་འགྲོ་ཞེས་རྗེ་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ནས་མང་དུ་ཐོས་ཤིང་གསུང་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས་ཚད་མར་བཟུང་ནས་གཞན་ལའང་ འདོམས་པ་ལགས་པས་ཐུགས་ལ་བཅག་འཚལ། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་གཉིས་ཆོས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མ་དམིགས་པར་རང་རིག་ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་གྲུབ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་བྲལ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་ཅི་ལའང་ཡང་བག་ཚ་མེད་པར་སྣང་ཡང༌། ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་སོགས་འཆར་འཆར་འདྲ་བ་བྱུང་བ་བདག་འཛིན་གྱི་བློ་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་ལྟ་བའི་གོ་ཡུལ་བཟང་ཡང་མྱོང་ཐོག་ཏུ་དེ་དང་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་བའང་ཆོས་ཉིད་པས། དེ་ཚེ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་རྗེན་པར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་གནད་དུ་འགྲོ། །དེས་ན་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་དཔྱོད་དང༌། ཞེན་པའི་སྣང་ཡུལ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལྟར་དེའི་ངང་བསྐྱངས་པ་གནད་དུ་ཡིན། གང་ལྟར་ཡང་དབྱར་དུས་ཀྱི་ས་གཞི་ལ་མྱུ་གུ་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཉམས་ལ་མཐོ་དམན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པའི་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་གིས་བསྡུས་པའི་རྟོག་པའི་རི་མོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མི་རྟོག་པའི་རང་གདངས་ཀྱི་རྩལ་ལ་མཐའ་དང་བྲལ
Chinese
雖然禪修時顯現種種景象，但仍需辨別是否需要依賴空性的憶念。如果這種清新的顯現和覺性能夠達到自覺自明，遠離勤作和止作，那麼顯現的景象在禪修中生起時，就不再完全依賴憶念。即使帶有勤作，只要不涉及執著，任何顯現都能自然解脫，廣闊地展開，這就是關鍵。總之，應以行住坐臥三者持續自己的善行，並以赤裸覺性觀看那覺悟的本質。外觀有法之境，將錯覺視為無實，如幻如化，並在無有執著的狀態中修習。內觀法性，將其視為無境之虛空，並在無有執著的狀態中修習。密觀覺性之本質，了悟空明無礙，並在無有勤作的狀態中修習，如此安住，暫時便能自在地掌控神通和現觀等無量功德，且能毫不費力地使煩惱於自性中解脫。這也是最初的修行和完全的修習，習慣成自然的功德會次第增長，成為成就佛陀智慧的甚深方法。我從至尊上師的口中多次聽聞，並以堅定的信心將他的話語視為準則，也以此教導他人，請謹記在心。觀見的本質，即將一切顯現為二取之法，不作個別的執著，而是將自明本覺、本自解脫、任運成就、空明無二、離戲、無邊、無有偏頗等多種面向，視為一味一體來了悟，如此便能無所畏懼。然而，當依賴外境而生起貪嗔等情緒時，在未消除我執之前，即使觀見的理解很好，但在體驗上似乎與之相違背，這也是法性使然。此時，應將任何生起的念頭都赤裸裸地、自然解脫地帶入道用，這才是關鍵。因此，應當安住在超越宗派的思辨、執著的對象和意念的活動範圍之外的，本來就存在的大解脫、廣闊無垠的自性之中，這才是關鍵。無論如何，就像夏天的土地上會長出各種各樣的幼苗一樣，瑜伽士的體驗中，不論好壞、高低，都無法確定，更不用說由善念和惡念所組成的念頭之圖，甚至連無念的自性光輝的展現也是無邊無際的。
English
Although various appearances arise during meditation, it is still necessary to distinguish whether or not it is necessary to rely on the recollection of emptiness. If this fresh appearance and awareness can achieve self-awareness and self-illumination, free from effort and cessation, then when appearances arise in meditation, they will no longer completely depend on recollection. Even with effort, as long as it does not involve clinging, any appearance can naturally liberate itself and unfold expansively, which is the key. In short, one should maintain one's virtuous practice through the three activities of walking, staying, sitting, and lying down, and look at the essence of that realization with naked awareness. When looking at external phenomena, one should realize that illusory appearances are unreal, like illusions, and practice in a state of non-attachment. When looking at the inner nature of phenomena, one should realize it as empty space without objects, and practice in a state of non-attachment. When secretly looking at the essence of awareness, one should realize it as empty-clear and unobstructed, and practice in that state without effort. By abiding in this way, one can temporarily freely control countless qualities such as clairvoyance and direct perception, and effortlessly liberate afflictions in their own nature. This is also the initial practice and the complete practice, and the qualities of becoming accustomed to it will gradually increase, becoming a profound method for achieving the wisdom of the Buddha. I have heard this many times from the mouth of the supreme master, and with firm faith, I regard his words as the standard, and I also teach others in this way, please keep it in mind. The essence of view is to not individually fixate on all appearances as dualistic phenomena, but to realize self-illuminating primordial awareness, self-liberation, spontaneous accomplishment, empty-clear non-duality, freedom from elaboration, boundlessness, and impartiality as one taste and one entity, so that one can appear without fear. However, when emotions such as attachment and aversion arise depending on external objects, before the ego-grasping mind is eliminated, even if the understanding of the view is good, it may seem to contradict it in experience, which is also the nature of phenomena. At this time, one should bring any arising thoughts nakedly and naturally liberated into the path, which is the key. Therefore, one should abide in the great liberation, vast and boundless nature that transcends sectarian speculation, the object of attachment, and the scope of mental activity, which is the key. In any case, just as various seedlings grow on the land in summer, in the experience of a yogi, whether good or bad, high or low, cannot be determined, let alone the picture of thoughts composed of good and bad thoughts, even the display of the self-radiance of non-thought is limitless.
Tibetan
་བའི་ལྟ་བ། གཉེན་པོས་མ་བཅིངས་པའི་སྒོམ་པ། གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་གཏོང་བའི་སྤྱོད་པ། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུའི་སྣང་བ་གང་ཤར་ ཡང་མྱོང་འདོད་ཀྱི་བློ་ཞུགས་ན་སྨན་མ་ཞུ་བ་དུག་དུ་སོང་བ་དང་འདྲ་བས། དེའི་ཚེ་ཐག་ཆོད་པའི་དོན་དེ་ཁོའི་ངང་ལ་འཛིན་ཞེན་གྱིས་མ་བཅིངས་པར་མ་ཡེངས་མི་སྒོམ་པའི་རང་འགྲོས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་འཚོ་བར་མཛད་ན་འཚེངས་པ་ལགས། རྨི་ལམ་རགས་པ་རྟག་ཏུ་ཟིན་པ་འདྲ་བ་དེའང་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས། ད་དུང་ཉིན་སྣང་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པར་འབད་རྩོལ་གྱིས་འཆུན་པར་མཛད་ནས་གཉིད་དུ་འགྲོ་དུས་ཉིན་པར་གྱི་དྲན་ཤུགས་ཤོར་བར་གཉིད་ལོག་པས་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་འོད་གསལ་རྣམས་རིམ་པར་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་གང་ལྟར་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་དང་བླང་དོར་གྱི་རྟོག་པས་མ་བསླད་པར་གང་ཤར་གྱི་རང་ངོ་བསྐྱངས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་ཚོགས་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་སངས་ཤིང་འཁོར་བའི་ས་བོན་ཟད་དེ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཀློང་དུ་རིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐིམ་པས་མ་བུ་འདྲེས་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཏན་ལ་ཕེབས་ཏེ། རྦ་རླབས་ཆུར་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་དབྱིངས་སུ་དག་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་བར་ལག་འགྱེལ། ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་ལམ་ཅིག་ཅར་དུ་བགྲོད་དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།། །། ཐེག་མཆོག་ཨ་ཏིའི་མན་ངག་གནས་ལུགས་གསལ་སྟོན།
Chinese
的见解，不以对治束缚的禅修，任其自解的行持，远离希冀与恐惧二执的果相，任何显现， 又如果生起想要体验的念头，就如同药未消化反而变成毒药一般。在那时，对于已决定的意义，不要以执着束缚，不散乱，以不修自成的状态恒常安住，就能满足。粗分的梦境似乎总是能抓住，但仅仅抓住还不够。还要在白天六识的显现上，不生起执着，努力地收摄，入睡时，因为失去了白天的记忆而入睡，所以体验和证悟的光明会次第显现。无论生起何种体验，都不要以破立和取舍的分别念来玷污，保持任何显现的自性，这样能所二取的分别念，就像天空中的云雾消散一样，轮回的种子也会耗尽。法界自性清净的虚空中，觉性自性清净融入其中，母子相融，能所二取的无二智慧安住在不变的法界中。如同波浪融入水中一般，分别念在法界中清净，轮回与涅槃的界限消失。五道十地次第地，或者同时证悟而解脱。 大乘阿底瑜伽的窍诀，实相明示。
English
The view of , meditation unbound by antidotes, conduct that lets whatever arises dissolve on its own, and the appearance of the result free from the duality of hope and fear, whatever appears. Furthermore, if the thought of wanting to experience arises, it is like medicine that has not been digested turning into poison. At that time, without binding the decided meaning with clinging, without distraction, constantly living in the natural flow of non-meditation will be fulfilling. It is not enough to merely grasp the gross dreams that seem to be always grasped. Furthermore, without clinging to the appearances of the six consciousnesses during the day, strive to restrain them, and when falling asleep, falling asleep having lost the memory of the day, the experiences and realizations of clear light will appear in sequence. Whatever experience arises, do not defile it with the thoughts of negation and affirmation, acceptance and rejection, but maintain the self-nature of whatever arises, so that the aggregates of grasping and clinging are cleared away like clouds dissolving in the sky, and the seeds of samsara are exhausted. In the space of the naturally pure essence, the naturally pure awareness dissolves, and mother and child merge, and the non-dual wisdom of grasping and clinging abides in the unchanging essence. Just as waves dissolve into water, conceptual thoughts are purified in the essence, and the boundary between samsara and nirvana collapses. The five paths and ten bhumis are traversed gradually, or all at once, and liberation is attained. The supreme vehicle, Ati's instructions, a clear exposition of the nature of reality.