Tibetan
ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ལ་འཆར་པར་བྱེད་པ་ལ། དོན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་གྱི་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ལེ་ ཤེས་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་གནས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཐབས་མཆོག་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་ལྷ་སྔགས་སུ་རྒྱས་བཏབ་པ་གཉིས་སྔ་མ་ནུས་པ་ཆེ་མོད། འོན་ཀྱང་རང་གྲོལ་གཉུག་མའི་རྩལ་སྣང་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཤེས་པ་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲོ་བ་ལགས། ༈ རིག་པ་རྗེན་པར་འཆར་སྒོ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་ཡང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་ཁོ་རང་ལས་མ་གཡོས་པ་གཟུང་དྲན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱོང་ཐུབ་པ་དེ། རྫོགས་ཆེན་པའི་ལུགས་ལ་ཉམས་ཀྱི་སྐྱེ་རིམ་བཞི་ལས་གནས་པའི་ཉམས་དང༌། ཕྱག་ཆེན་པའི་ལུགས་ཀྱི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཕྱོགས་འདྲ་བས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱོགས་མཐོང་ཙམ་ལོས་ཡིན། འོན་ཀྱང་བརྟན་པ་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཙམ་ལས་འདི་བས་ལྷག་པ་ཞིག་མཐོང་རྒྱུའམ་རྟོགས་རྒྱུ་མེད་དམ་སྙམས་པ་དེ། ཡིན་ལུགས་དང་མཐུན་པའི་གོ་མྱོང་གི་ཆ་ནས་བློ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་འདྲ་ཡང༌། འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་དམ་སྙམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་བློ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅན་དུ་འགྱུར་བས། རང་གི་རིག་པ་ལ་རྗེན་ཅེར་བལྟས་པའི་དུས་ཀྱི་གཤིས་སྤྲོས་བྲལ་བ་བློས་གང་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་ པ་དེ་དང༌། གོ་བའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ལ་མྱོང་ལུགས་མི་འདྲ་བ་མཁྱེན་དགོས། འོན་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ཡང་དོན་སྤྱི་ཙམ་མཐོང་བའི་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རང་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཐབས་མཁས་ལས། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་རང་མཚན་པ་ནི་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་ན་མ་གཏོགས་སྒོམ་བྱུང་ལ་རང་དབང་འབྱོར་བའི་སྦྱོར་ལམ་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་དུས་སུའང་མེད་ན་ཚོགས་ལམ་པ་དང་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་པའི་རྒྱུད་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་ཤན་ཕྱེད་དགོས། རྨི་ལམ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་དྲན་པའི་ངང་ནས་རྩལ་སྦྱོང་དང་རྨི་ལམ་མོ་སྙམ་པའི་དྲན་ཤེས་མེད་པར་རྩལ་སྦྱོང་ཉིན་མོ་ལས་གསལ་དངས་ཆེ་བ་ཡོང་བ་དེ་རྨི་ལམ་ཟིན་སྦྱོང་སྤེལ་སྒྱུར་གྱི་ངོས་ནས་སྔ་མ་མི་འགྱུར་ཞིང་བརྟན་ལ་ཕྱིས་བོགས་ཆེ། ཕྱི་མ་དེ་ཉིན་མོའི་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་སླེབ་པའི་ཉམས་སྣང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་རྨི་ལམ་ཟིན་སྦྱོང་བརྟན་ཆགས་ཀྱི་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ཉུང༌། ཕལ་ནས་གཉིད་འཐུག་གི་སྐབས་སུ་གསལ་སྟོང་གི་རིག་པ་རྣམ་རྟོག་གི་གཡའ་དང་བྲལ་ཞིང་རང
Chinese
于刹那间生起智慧，实乃将一切法之法性，自显之实相，显而易见地确定，并证悟智慧光明任运自成之基位，是无上之殊胜方便。六识之显现，任运自解脱而取为道用，与增长为本尊咒语二者，前者力量虽大，然若能于自解脱本有之妙力显现中，不作勤作，自然而然地取本尊咒语之自声为道用，则成为双运之殊胜道。复次，觉性虽于种种显现门中赤裸显现，然无论显现何者，皆未离于念，不依赖于所取念而能守护，此于大圆满之宗派中，乃安住于四生起次第之验相，与大手印宗派之安住于一境相似，故可谓仅见心性之一隅。然若仅以是否获得稳固为满足，认为除此以外别无可见或可证悟者，此虽于符合实相之觉受经验方面，看似与不迷乱之智慧相似，然此却成为执着于法之我执，而成为具有分别念者。故须了知，于赤裸直视自心之时，其离戏之本性，乃是心识无法于任何处执取者，与理解之空性二者，于体验方式上有所不同。然所谓见心性，亦仅是见及总相，乃是于譬喻之智慧中，以善巧方便而认识自性。然自明之智慧，其不分别之自性，唯有于证得圣位时方能获得，否则即使于修生道上获得自在之加行道决定胜解之时亦不可得，何况于资粮道者与未入道之禅定者之相续中耶？故须辨别。于忆念中认识梦境之自性，于无有梦耶之忆念中，修习之光明，较之白昼更为明亮，此于梦中之修习增进转化之层面而言，前者不变且稳固，后者则增长迅速。后者仅是因白昼善行之力量而生起之觉受，故鲜少成为稳固之梦中修习之关键。通常于深睡之时，光明空性之觉性远离分别念之垢染，且自
English
To manifest wisdom in a single instant, it is the supreme and unsurpassed method to explicitly establish the self-illuminating nature of all phenomena and to recognize the spontaneously accomplished ground of luminous wisdom. Taking whatever arises from the appearances of the six consciousnesses as self-liberation on the path, and expanding them into deities and mantras, the former has greater power. However, if one can effortlessly take the self-sounding of deities and mantras as the path without effort in the display of self-liberated, innate potential, it becomes a particularly special path of union. Furthermore, although awareness appears nakedly in various ways, whatever arises does not move from memory itself, and being able to maintain it without relying on apprehended memory is an experience of abiding in the four stages of experiential progression in the Dzogchen system, and it is similar to abiding in one-pointedness in the Mahamudra system, so it can be said that it is just seeing a part of the nature of mind. However, if one is satisfied with just whether or not stability is obtained, thinking that there is nothing more to see or realize than this, although this seems like wisdom that is not confused in terms of experiential understanding that accords with reality, it becomes a conceptual mind with attachment to the Dharma, thinking that there is nothing more than this. Therefore, one must know that the nature of being free from elaboration at the time of looking nakedly at one's own awareness, which cannot be grasped by the mind anywhere, and the emptiness of understanding are different in terms of experience. However, seeing the nature of mind is just seeing the general meaning, and it is a skillful means of introducing oneself to the wisdom of example. However, the self-knowing wisdom, the self-characteristic of its non-conceptual nature, can only be obtained when one attains the level of an Arya, otherwise it cannot be obtained even at the time of decisive understanding on the path of joining, when one has attained freedom in the path of cultivation, let alone in the mindstream of those on the path of accumulation and meditators who have not entered the path. Therefore, one must distinguish. Practicing skills in the state of remembering to recognize the nature of dreams, and practicing skills without the memory of thinking that it is a dream, so that it becomes clearer and brighter than daytime, in terms of developing and transforming dream practice, the former is unchanging and stable, and the latter increases greatly later. The latter is just an experience that arises from the power of daytime virtuous actions, so it rarely becomes the key to stable dream practice. Generally, during deep sleep, the awareness of clear light is free from the stains of conceptual thought, and self-
Tibetan
་ངོ་སྐྱོང་ཐུབ་ལ། དེའི་རྩལ་སྣང་རྨི་ལམ་གྱི་སྤྲུལ་བསྒྱུར་དུ་ལྡང་ཐུབ་པ་ཞིག་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ཟིན་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ཞིང༌། དེ་འདྲ་དེ་རྨི་ལམ་དུ་ལངས་ནས་ཀྱང་རྨི་ལམ་དུས་ ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ནའང་གནད་དུ་འགྲོ། ཐོད་རྒལ་གྱི་དུས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རྟགས་སྣང་ལ་ལྟ་སྣང་ཀྱི་ལམ་ནས་དྲངས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་འཇོག་པ་དེ་ལ་གོམས་པས་ཞི་གནས་ཙམ་ལས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དཔྱད་པ་མེད་པས་ལྷག་མཐོང་མི་འགྲོ་བར་སྙམས་མཁན་མང་ནའང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འོག་མས་པ་ལས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཀ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་དུས་འཁོར་སོགས་ལས་ཀྱང་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རང་གི་ལུགས་ལ། ལུས་བཞུགས་སྟངས། མིག་ལྟ་སྟངས། རླུང་མི་འགུལ་པ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅས་པས་རིམ་པར་རྩ་རླུང་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་རྣམ་རྟོག་འགགས། མངོན་སུམ་ཡུལ་ལ་གསལ་བས་ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་སྒྲོ་འདོགས་དང་བྲལ། ཆོས་ཉིད་རང་ངོར་གནས་པས་མ་བུ་འདྲེས་ཏེ་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་ལ་ཟློ་བ་ཡིན་པས་ཐིག་ལེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་བཅས་པའི་རྟགས་སྣང་ལ་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ཅེར་རེ་གཏད་དེ། རྟགས་སྣང་དེ་ཁའི་རང་བཞིན་ཧྲིག་གེ་བའི་ངང་ལ་བཟོ་མེད་ཡེངས་མེད་དུ་འཇོག་པ་ཁོ་ནས་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ལགས། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྐབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཞག་ གི་ཚད་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་མཐའ་འདི་ཙམ་ཞེས་ཚོད་འཛིན་དཀའ་མོད། སྤྱི་ཙམ་དུ་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་གིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཇི་ཙམ་གནས་པའི་ཡུན་དེ་ཙམ་དུ་འཇོག །ཆོས་ཉིད་བར་དོར་དེ་གྲོལ་ནུས་ཀྱི་ཚད་འོད་གསལ་སྣང་བ་བཞི་ལ་ད་ལྟ་ནས་རང་བྱན་ཆུད་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་བས་རྨི་ལམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཚད་དུ་སོང་མ་སོང་གིས་འཛིན་པ་ལགས། མཉམ་བཞག་གི་ངོར་འཕྲོ་བར་སྣང་ཡང་དྲན་པ་ཁོ་རེ་འཁྱོངས་ཙམ་བདེ་གསལ་གྱི་ཉམས་དང་བཅས་ཤར་བ་དེ་ལ་མྱོང་བྱ་མྱོང་འདོད་ཀྱི་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་ན་གནད་དུ་འགྲོ། གང་ཤར་རང་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་ཅིང་སེམས་ཉིད་རྩ་བྲལ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དུ་ཤར་བས་མཉམས་བཞག་གི་ངོ་ནས་ལུས་སྣང་སེམས་སོགས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་རང་དག་ནས་ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཧར་སང་རྗེན་པར་གནས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ག་མ་མི་འཆར་ལ། ཤར་ཡང་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་སྣང་བ་དེ། སྣང་སེམས་འདྲེས་ཏེ་སྣང་བ་
Chinese
能够驾驭，并且还会出现其力量显现为梦境的幻化，这属于证悟睡眠光明的范畴。像这样，即使在梦中醒来，没有梦境时的记忆，也至关重要。在顿超时，将虚空形象的征相从观相的道路上引导，并安住于无分别的状态，虽然许多人认为习惯于此只有寂止，而没有分别智慧的观察，因此不会生起胜观。然而，从无分别的下部禅定中生起无分别的智慧，这本身就是生起了分别智慧的胜观，时轮等经典中也有记载。特别是大圆满的自宗，以身体的坐姿、眼睛的观看方式、气息的不动摇这三者为基础，依次对脉气进行要害的击打，从而使分别念止息。由于显现对境清晰，因此意识的思辨脱离了言辞的虚构。法性安住于自性，母子融合，在原始的法界中吟唱，因此以观看包含明点、连珠的征相的方式，专注凝视。仅仅将征相安住于当下明亮的状态中，不做作、不散乱，就至关重要。中阴法性时期的禅定之夜的量，与等持后的时间混合，超越禅定的时限，生起智慧任运成就的体验，很难确定其界限。大致来说，安住于禅定中，不被分别念中断，安住多久就安住多久。在中阴法性时期，现在就熟悉能否从中解脱的程度，以及光明四相至关重要，因此要把握梦修是否达到标准。在等持的境界中，即使显现为散乱，只要保持住念头，伴随着乐明无念的体验生起，不夹杂体验者和想要体验的执着，就至关重要。确信一切显现皆为自心，心性本净，显现为空明无执，从等持的境界中，身体、显现、心等各自的执着自然清净，内外无别，坦然赤裸地安住，因此分别念不会自然生起。即使生起，也仅仅是认识一下就足够了。显现与心识融合，显现
English
It is possible to control, and it will also happen that its power manifests as a transformation of dreams, which belongs to the category of realizing the luminosity of sleep. Like that, even if one wakes up in a dream and does not have the memory of the dream time, it is still crucial. During Tögal, guiding the signs of empty forms from the path of vision and placing them in a state of non-discrimination, although many people think that being accustomed to this only leads to calm abiding and that there is no investigation of discriminating wisdom, therefore not generating insight. However, the non-discriminating wisdom that arises from the lower samadhi of non-discrimination itself is the arising of insight from discriminating wisdom, as stated in the Kalachakra and other scriptures. Especially in the Great Perfection's own tradition, based on the three foundations of the body's posture, the way of looking with the eyes, and the stillness of the breath, gradually striking the vital points of the channels and winds, thereby stopping conceptual thoughts. Because the objects of manifestation are clear, the mind's speculation is free from the fabrications of words. The nature of reality abides in its own nature, mother and child merge, and sing in the primordial realm of reality, therefore, by looking at the signs that include bindus and strings of pearls, focus and stare intently. It is crucial to simply leave the signs in the state of being naturally bright, without fabrication or distraction. The amount of time for meditation during the Bardo of Dharmata, mixed with the time after equanimity, surpassing the limits of meditation sessions, giving rise to the experience of spontaneously accomplished wisdom, is difficult to measure its limits. Generally speaking, abiding in meditation, without being interrupted by conceptual thoughts, abide for as long as it lasts. During the Bardo of Dharmata, it is important to be familiar with the degree to which one can be liberated from it now, as well as the four appearances of luminosity, therefore, grasp whether dream practice has reached the standard or not. In the state of equanimity, even if it appears to be distracted, as long as one maintains mindfulness, and the experience of bliss, clarity, and non-thought arises, it is crucial not to involve the clinging of the experiencer and the desire to experience. Be certain that whatever arises is one's own mind, and the nature of mind is pure, appearing as emptiness and clarity without grasping. From the state of equanimity, the clinging to body, appearances, mind, etc., is naturally purified, and one abides naked and bare, without inside or outside, therefore conceptual thoughts will not naturally arise. Even if they arise, it is enough to simply recognize them. Appearances and mind merge, appearances