Tibetan
འགྲོ། །འདི་ལ་དྲན་པ་སླེབ་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ཡིན། དེའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་ནས་སྒོམ་པས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རག་ཀུན། འགགས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ལུས་སེམས་ཡོད་དུ་མི་ཚོར་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དང་འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་བདེ་ཉམས་ཅན་གཅིག་འཆར། དེ་མུ་མཐུད་ནས་བསྒོམ་པས་སྤྱན་ལྔ་དང༌། མངོན་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ་བསམ་གཏན་ཟེར། ཞི་གནས་འཐུག་པོ་དེ་བསྒོམ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ཟེར། དགུ་པོ་འདི་མུ་སྟེགས་པ་ལའང་ཡོད་པས་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་ཡིན་ཀྱང༌། རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་མང་ནས་ཁ་བྲིམ་ཐུབ་པ་དེ་ལ་ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་ལྷག་མཐོང་མེད་ནས་ལམ་མི་བགྲོད་པས་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཙམ་རྙེད་ནས་རྣམ་རྟོག་འདི་མ་འཕྲོས་ན་དགའ་བ་ལ་སྙམ་པའི་དུས་དེར་རྣམ་རྟོག་དེ་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་བྱས་ལ་ཁོ་རང་གི་ངོ་ལ་བལྟས་པས་ཡལ་ཏེ་གནས་པ་དང་གཅིག་ཏུ་སོང་པ་ནི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གམ་ཟུང་འབྲེལ་བྱ་བ་ཡིན། དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་པས་གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཟེར། ངོ་ བོ་བློས་བྱས་པའི་བསྒོམ་ཡིན། འདི་ལ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་དགོས་པས་བཀའ་བརྒྱུད་པས་སྟོང་ཉིད་གཟུང་དྲན་ཟེར། འདི་ཀ་རྒྱུན་བསྐྱངས་ནས་བསྒོམ་པས་གཟུང་དྲན་དེ་རང་གསལ་གྱི་དྲན་པར་འགྲོ། མ་ཡེངས་པ་རང་བྱས་ན་འདི་ཡང་ཁ་གཟོ་མོ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཅིག་ཙམ་ནས་ཉིན་སྣང་འདྲེས་ཐུབ། རྒྱལ་བ་རྒོད་ཚངས་པས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མི་བསྒོམ། མི་སྟོང་པར་ཡང་མི་བསྒོམ་གང་ཤར་དེ་ལ་དྲན་པས་བཟུང་ན་ཟླ་བ་གཅིག་རང་གིས་ཆོག་སྟེ། སྤྲོས་བྲལ་དང་པོའི་རང་གནས་འོང༌། ཞེས་གསུངས་པ། ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན། སྔར་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རང་ངོ་ཤེས་པས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཡང་དགོན་པས། བློ་རྟོག་པ་འགྱུ་བ་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒོ། རང་ངོ་ཤེས་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ་འདུའོ། །འདི་ལ་འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་རང་ག་མ་དེ་སྒོམ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ན། རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་དེ་ལ་བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ཡལ། ཡལ་བ་དེའི་ངང་ནས་གཅིག་རྟིང་ལ་གཅིག་འཆར། དེ་ལ་ཡང་བལྟས་པས་སྔར་ལྟར་ཡལ་དེ་ཁའི་ རྒྱུད་སྐྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། མགུར་ལས། སེམས་ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྟོང་པའི་དབྱིངས། སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་རིག་པའི་སྒོ། །བློ་བྲལ་གྱི་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་འདིའི། །ངང་ལ་བཞག་བཞིན་དབྱིངས་ལ་ལྟོས་དང༌། །བསྒོམ་ལྷག་མཐོང་གི་མཐིལ་དུ་ཕེབས་པ་གཅིག་འོང་གི། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན། འདི་ལ་མི་ཏྲ་ཛོ་ཀིས། གང་ཤར་ངོ་ཡིས་བཟུང་བ་རིག་པ་རང་སར་གྲོལ། ཞེས་པས། ལས་སླ་ལ་ཆུན་ཆེ་བ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྲིང་གསུམ་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་སྒོམ་ལུགས་ནི། མགུར་ལས། མ་ཡེངས་དྲན་པ་སོ་མ་ཤོར། །མ་བསྒོམ་པའི་གནས་ལུགས་བཟོ་མ་བྱས། །བསམ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་སྨྲ་མ་འདོད། །རྟག་ཆད་ཀྱི་མ་བསླད་ཡུན་དུ་སྐྱོངས་དང༌། བསྒོམ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་གཅིག་འོང་གི །ཞེས་གསུངས་པ་གོ་སླ་ཡང༌། དྲན་པ་མ་ཡེངས་པས་གང་ཤར་ལ་བཟོ་བཅོས་མི་བྱེད། ཤར་ཡང་ཡོད་པར་མི་བལྟ། ཡལ་ཡང་མེད་པར་མི་འཛིན། རྣམ་རྟོག་གི་སྣ་མི་བསྐྱིལ་བར་འགྲོ་བཅུག་ནས་ངོ་ཤེས་ཙམ་བྱེད་པའོ། །རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེ་ལས། གདོད་ནས་དག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ཉིད་ནས། རིག་པ་ཐད་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་དྲན་པ་དེ། །རྒྱ་མཚོའི་ གཏིང་ནས་ནོར་བུ་རྙེད་པ་འདྲ། །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་མ་བྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ངོ་སྤྲད་དོ། །དབང་པོ་ཐ་མ་གསུམ་ནི། ཕལ་ཆེར་ལྷག་མཐོང་ལ་ཡིད་མི་ཆེས། །ཞི་གནས་གཤའ་མ་ཡང་སྐྱེ་མི་ཐུབ་སྟེ། རེས་བྱིངས། རེས་རྒོད་ནས་སྒོམ་མི་འཆར་བས། སྔོན་འགྲོ་མཐར་ཕྱིན་རྫོགས་པ་དང༌། །སྟན་བདེ་བར་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། ལག་པ་མཉམ་བཞག་ལྕེ་ཡར་རྐན་ལ་སྦྱར། མིག་སྣ་རྩེར་ཕབ་པ་སོགས་ཆོས་བདུན་ཚང་པར་བྱས་ཤིང༌། རླུང་རོ་དགུ་སྤྲུགས་སུ་བུས་ལ། སྤྱི་བོའམ་སྙིང་ཁར་བླ་མ་བསྒོམ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ། ལུས་སེམས་ལྷོད་ཀྱིས་སློད་པའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་དེ་ཀ་ལ་བལྟས་ནས་དེ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་ལྷོད་ཀྱིས་སློད། ཡང་ཤར་ན་དེའི་ཐོག་ཏུ་སྔར་ལྟར་སློད། ཡལ་ནས་སྟོང་པར་སོང་བ་དེའི་དགའ་བྲོད་མི་བྱ། རྣམ་རྟོག་མང་པོར་སོང་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ། སྒོམ་ཡོང་དུ་རེ་བ་དང་མ་བྱུང་བའི་དོགས་པ་གཉིས་ཀ་མི་བྱ། གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་ལྷོད་དེ་འཇོག །ལྷོད་ཆེན་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་མི་རྟོག་པ་འདྲེ་མོ་འགྱུ་དྲན་གང་ཡང་མེད་པ་གཅིག་འོང་བས། དེ་དྲན་པས་གྲིམ་གྱིས་སྒྲིམ་ཏེ་ངོ་ཤེས་པ་མ་བྱས་ན་རང་གིས་མི་ཚོར་བར་རྟོག་པ་འོག་འགྱུ་ཕུབ་མའི་འོག་གི་ཆུ་དོང་ལྟ་བུ་གཅིག་ ཡོད། དེས་འཕྲལ་དུ་མི་གནོད་པ་ལྟར་ལ་ཕུགས་སུ་ཁོ་རྒྱལ་ནས་སྒོམ་ཡོངས་སུ་མི་སྟེར་བས་སྒྲིམ་དགོས། རྟོག་པ་ཁ་གྱུ་ནི་
Chinese
去。如果对此生起忆念，就是止观双运。持续修持，所有粗细分别念，都会止息，进入一种禅定的状态，在这种状态中，没有任何事物可以被确立为空性。清晰而无念，身体和心灵都无法被感知，一种无法与禅定分离的喜悦感会生起。持续修持，五眼和神通的功德也会显现，这被称为禅定。修持这种深厚的止，达到四禅和四无色定的专注一境，最终达到次第止灭的九次第定。这九种定境外道也有，所以是内外道共通的道路。然而，对于那些分别念过多，无法控制的人，首先需要寻找止。如果缺乏胜观，就无法前进，只能获得心灵的平静，并希望分别念不再升起。当这种想法出现时，仅仅认识到分别念的本质，观察它的面目，它就会消失，与平静合为一体，这就是止观双运或结合。达波噶举派称之为“转变的中间阶段”。本质上，这是一种通过心智进行的修持。这种修持需要不离认识的忆念，因此噶举派称之为“空性所缘忆念”。持续修持，这种所缘忆念会转变为自明的忆念。如果保持不散乱，这也是一种方便之法，大约一个月左右就能融合昼夜的显现。嘉瓦郭仓巴说：“不要将一切显现观为空性，也不要观为非空性，只要以忆念抓住任何显现，一个月就足够了，无戏论的原始状态就会到来。”总而言之，通过认识先前止的禅定，就能达到止观双运，这被称为大手印和大圆满。永贡巴说：“心的分别念流动是实相之门，认识自心是修行的关键。”这与此相符。对于中等和下等根器的人来说，如果他们不认为任由分别念自然生起就是修行，那么，观察任何升起的分别念，一切都会消失为空性。在消失的状态中，一个接一个地显现。再次观察它们，它们会像以前一样消失，这就是延续传承。道歌中说：心无所执。
English
Go. If mindfulness arises in this, it is the union of shamatha and vipashyana. By continuing to cultivate this, all subtle and coarse thoughts will cease, entering a state of samadhi in which nothing can be established as emptiness. Clear and without thought, the body and mind cannot be felt, and a blissful sensation arises that cannot be separated from the samadhi. By continuing to cultivate this, the five eyes and the qualities of clairvoyance will also appear, which is called dhyana. By cultivating this profound shamatha, one attains the one-pointedness of the four dhyanas and the four formless absorptions, and ultimately reaches the nine successive abidings of cessation. These nine samadhis are also found in non-Buddhist traditions, so it is a common path for both internal and external schools. However, for those who have too many thoughts and cannot control them, it is necessary to first seek shamatha. If there is no vipashyana, one cannot progress on the path, and one can only find a state of mental peace, hoping that thoughts will not arise. When this thought arises, simply recognize the nature of the thought, look at its face, and it will disappear, merging into oneness with the state of peace. This is called the union or combination of shamatha and vipashyana. The Dagpo Kagyu school calls it the "intermediate stage of transformation." Essentially, this is a practice done through the mind. This practice requires inseparable mindfulness of recognition, so the Kagyu school calls it "mindfulness of grasping emptiness." By continuing to cultivate this, this grasping mindfulness will transform into self-illuminating mindfulness. If one remains undistracted, this is also a skillful method, and one can integrate the appearances of day and night in about a month. Gyalwa Godtsangpa said, "Do not meditate on all appearances as empty, nor meditate on them as non-empty. If you hold onto whatever arises with mindfulness, one month is enough, and the original state of non-elaboration will come." In short, by recognizing the samadhi of the previous shamatha, one attains the union of shamatha and vipashyana, which is called Mahamudra and Dzogchen. Yonggeunpa said, "The movement of the mind's thoughts is the door to reality, and recognizing one's own mind is the key to practice." This is in accordance with that. For those of medium and lower capacity, if they do not believe that letting thoughts arise naturally is practice, then by looking at any thought that arises, everything will disappear into emptiness. In the state of disappearance, one thing appears after another. By looking at them again, they will disappear as before, and this is how the lineage is continued. The song says: The mind has no fixed point.
Chinese
空性的法界，显现万象是智慧之门。远离分别念的明空赤裸的这个，安住于自性中，观照法界吧！定修止观的究竟之处就会到来。如是说，如是修持。对此，米扎卓吉说：任何显现，以觉性而持之，智慧于自性中解脱。如是说，是易行而效益巨大之法。上中下三等的共同修法是：道歌中说：莫散乱，莫失念，莫造作不修之实相，无思之觉性莫妄说，不断不常久护持，定修止观双运将会到来。如是说，虽易懂，然不散乱念，不对任何显现作修改。显现也不执为实有，消失也不执为实无。不牵引分别念之线，任其流淌而仅作认知。大圆满心部中说：本初清净法界自性中，觉性直生刹那念，如于海洋深处得宝珠，谁亦未造未作法身。如是说，而作介绍。下等根器的三种人，大多不信胜观，真实的止住也生不起来，时而昏沉，时而掉举，以致禅修无法开展，故而前行圆满完毕，于舒适的坐垫上双腿跏趺，双手结等持印，舌抵上颚，眼观鼻尖等，圆满七支坐法，以九节风进行呼吸，于头顶或心间观想上师并作祈祷。身心放松的状态中，观照任何生起的念头，于其上放松。再次生起，亦如前放松。消失而入于空性，不喜不忧。念头纷繁，不视为过错。不作禅修成就之期望，亦不作不成之担忧。于任何生起之上，放松安住。极大放松，无念的非念，如鬼魅般游动，任何忆念皆无的状态将会到来。若不以正念严谨摄持而加以认识，则自己不会觉察到，于念头之下潜伏着如覆瓿之下的水坑一般的状态。此虽当下无害，然终将得势，以致禅修无法成就，故须严谨摄持。念头乍起是
English
The expanse of emptiness, the appearance of various phenomena is the door of wisdom. In this naked clarity of being free from conceptual mind, abide in its nature and behold the realm of reality! The ultimate state of meditative insight will come. As it is said, practice accordingly. To this, Mitra Joki says: Whatever arises, hold it with awareness, and wisdom will be liberated in its own place. As it is said, it is an easy practice with great benefits. The common meditation method for the three levels of practitioners is: As the song says: Do not be distracted, do not lose mindfulness, do not fabricate the reality of non-meditation, do not speak falsely of thoughtless awareness, maintain it continuously without eternalism or nihilism, and the union of calm abiding and insight will come. As it is said, although it is easy to understand, do not be distracted in mindfulness, do not modify whatever arises. Do not cling to appearances as real, nor grasp at disappearances as non-existent. Do not pull the thread of conceptual thoughts, but let them flow and simply recognize them. In the Mind Section of Dzogchen it says: In the nature of primordial purity, the realm of reality, awareness arises directly as a momentary thought, like finding a jewel in the depths of the ocean, the Dharmakaya is unmade and uncreated by anyone. As it is said, introduce it accordingly. The three types of inferior beings mostly do not believe in superior seeing, and genuine calm abiding cannot arise either, sometimes they are dull, sometimes agitated, so meditation does not arise, therefore, complete the preliminary practices, sit comfortably with legs crossed in vajra posture on a comfortable cushion, hands in meditative equipoise, tongue touching the palate, eyes lowered to the tip of the nose, etc., complete the seven-point posture, breathe out the nine rounds of purification, visualize the lama on the crown of the head or in the heart and pray. In a state of relaxed body and mind, look at whatever thoughts arise and relax on them. If they arise again, relax on them as before. Do not be happy or sad when they disappear into emptiness. Do not regard the multitude of thoughts as a fault. Do not hope for meditation to succeed, nor fear that it will not. Relax and rest on whatever arises. In great relaxation, a non-thought that is without thought, like a wandering demon, a state without any recollection will come. If you do not grasp it firmly with mindfulness and recognize it, you will not realize that there is a state lurking beneath the thoughts like a puddle under a pot lid. Although this does no harm immediately, it will eventually prevail, so that meditation cannot be accomplished, so it must be firmly grasped. The arising of thoughts is