Tibetan
་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་དེ། །དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། མི་ཞིག་ལ་དུག་མདས་ཕོག་ཚེ་མདའ་དེའི་དུག་སྒྲོ་ལས་ བྱུང་ངམ་ཤིང་ལས་བྱུང་ངམ་སོགས་དཔྱད་ཀྱིན་བསྡད་ན་དུག་དེ་རྒྱས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་དཔེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། རྟོགས་པ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ཤེས་ན་མདའ་དེ་མྱུར་དུ་ཕྱུང་ནས་དོར་ན་མི་འཆི་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཞིང་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ཤེས་ན་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་ཀྱང་རྟོག་པའི་རྩལ་རྩལ་སྦྱང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་གནད་ཀྱང་འདིར་འདུ་ལ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྟོབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་སྐུའི་གཤིས་ལ་མི་སྐྲག་པ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་རང་གྲོལ་དགོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་སོགས། མཁྱེན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། ཀློང་གྱུར་དུས་ན་ཡེངས་མེད་ཡེངས་མཁན་མེད། །བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ངེས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཚེ་རྩོལ་བྱུང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་དང་བྲལ་ཏེ་རྩོལ་མེད་རང་ཤར་གྱི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །མཉམ་གཞག་ཏུ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་ཀ་དག་དངོས་མཚན་སྤངས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་ངོ་ལ་གནས་ཤིང༌། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྒོམས་བྱུང་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་རྩལ་འབར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་རྣམ་གྲངས་མཁྱེན་པའི་ བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཡང་དྲག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །ངང་གནས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །བརྩོན་འགྲུས་དེའི་ལག་རྗེས་སེམས་ལ་ཤར་ནས་ངན་རྟོག་གི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ། དགའ་བདེ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །ངང་གནས་བསམ་གཏན་གྱི་བརྩོན་པའི་ལག་རྗེས་ལུས་ལ་ཤར་ཏེ་ལུས་རང་དབང་དང་བྲལ་བའི་ལས་ཉོན་ལས་གྲོལ་ནས་ཤིན་སྦྱང་གི་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་ཤིང༌། སྐྱེ་ཤིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པས་སྐྱེ་དང་ན་བ་དང༌། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཞན་སྣང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་རང་ངོར་སྐྱེ་འཆི་རང་མཚན་པ་མེད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཡིས་ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། །སྐྱེ་བ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་འགྲོ་ལྟར་རྟོགས་ནས། །ཞེས་སོ། །དགོངས་པ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྟོགས་བྲལ་ཟང་ཐལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །རོ་མཉམ་བླང་དོར་མེད་པའི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ པས་ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་བཟང་ངན་ལ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་རིག་པའི་ཀློང་དུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དགོངས་པའི་རྩལ་ལ་རྫོགས་པའི་མཐོང་ལམ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་ན་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཉེས་བྱས། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་ཡོངས་འཛིན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང༌། རྗེས་སྒྲུབ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཉིས་སུ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཕགས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་བཞེད་ཀྱང་འདིར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་རྟོགས་པས་བདག་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་ངེས་ཤེས་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང༌། །རྗེས་སྒྲུབ་དམ་པ་བསྐལ་པའི་ཚོགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ལ་འདུམ་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པས་སྔོན་འགྲོ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བྲེ་ཁ་འགེངས་པས་རྒྱུད་སྦྱོང་བ་སོང་ནས། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་མན་ངག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རིག་པ་རང་ སྣང་གི་བློ་ཅན་དག་རྟོགས་གྲོལ་དུས་མཉམ་སོང་སྟེ། ཁྲེགས་ཆོད་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཐོད་རྒལ་མངོན་སུམ་གྱི་འོད་གསལ་མཐོང་བས་ན་འཕགས་ལམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་ངོ་འཕྲོད་ནས་གང་ཟག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་སོང་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་སྒོར་ཞུགས་པ་ཙམ་དང༌། ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པ་
Chinese
不作对治。从积聚三宝来说，如果一个人中了毒箭，不去管这箭的毒羽毛从何而来，木头从何而来等等，如果一直在研究这些，毒就会扩散而死，就像譬喻说的那样。如果知道证悟自解脱的要点，就像说迅速拔出箭并扔掉就不会死一样。如果知道自解脱的要点，无论生起多少烦恼和分别念，分别念的力量都会转化为修持，所以将烦恼转化为道用的要点也包含于此，所有道的功德都转化为力量也取决于自解脱的要点。那时，不畏惧法身的自性是安忍，具有法性的殊胜证悟是胜法的智慧，后二加行道也包含于自解脱意境的瞬间。扬域法性解脱等，知晓。又是全知大师说：空性之中无有散乱，亦无散乱者。稳固至极，散乱之境即法性。如是，散乱之境显现为法性，证悟法性是普遍运行的自性之时，脱离了勤作有为的忆念，无勤任运的忆念是正念正等觉支。于等持中，自生智慧之灯，本来清净（藏文：ཀ་དག 梵文天城体：कादा，梵文罗马拟音：kāda，汉语字面意思：本来清净），远离实相和名相的现量意境安住于如是之自性中。于后得时，由修所生证悟的智慧光芒四射，通达一切有法之种种名相的修所生智慧是择法正等觉支。安住之江河流水的精进法性，证悟并稳固，是精进正等觉支。彼精进之印记于心中显现，从恶念的束缚中解脱，安住于喜乐无间断的禅定是喜悦正等觉支。安住禅定的精进印记于身上显现，身体脱离自在的业和烦恼，生起殊胜的轻安之乐，从生死的痛苦中解脱是轻安正等觉支。如《宝性论》所说：圣者断除了生老病的痛苦。
English
Without applying antidotes. From the perspective of accumulating the Three Jewels, if someone is struck by a poisoned arrow, and instead of addressing the poison, they keep examining where the poisonous feather came from, or where the wood came from, etc., the poison will spread and lead to death, as the analogy states. If one knows the key point of realization of self-liberation, it's like saying that quickly pulling out the arrow and discarding it will prevent death. If one knows the key point of self-liberation, no matter how much affliction and conceptual thought arise, the power of conceptual thought transforms into practice. Therefore, the key point of transforming afflictions into the path is also included here, and all the qualities of the path transforming into strength also depend on the key point of self-liberation. At that time, not being afraid of the nature of the Dharmakaya is patience, and having the supreme realization of suchness is the wisdom of the supreme Dharma. The latter two paths of joining are also included in the moment of self-liberation's intention. Yangs Yul, the liberation of suchness, etc., are known. Furthermore, the Omniscient Great One said: "In the state of emptiness, there is no distraction, nor is there a distractor. When stability is perfected, the field of distraction is definitely suchness." As such, the field of distraction dawns as suchness. When one realizes that suchness is the nature of universal going, one is freed from the memory of effortful action, and the effortless, self-arising memory is the branch of perfect mindfulness of enlightenment. In equanimity, the lamp of self-born wisdom, primordial purity (Tibetan: ཀ་དག 梵文天城体：कादा，梵文罗马拟音：kāda，汉语字面意思：本来清净 kāda), the manifest intention that is free from reality and characteristics, abides in its own suchness. In the subsequent attainment, the wisdom of realization born from meditation blazes forth, and the wisdom born from meditation, which knows the various categories of all phenomena, is the branch of perfect discrimination of Dharma enlightenment. Realizing and stabilizing the nature of continuous effort like a flowing river is the branch of perfect effort enlightenment. The imprint of that effort dawns in the mind, freeing it from the bondage of negative thoughts, and abiding in uninterrupted joy and bliss is the branch of perfect joy enlightenment. The imprint of the effort of abiding contemplation dawns on the body, freeing the body from the karma and afflictions that lack freedom, and giving rise to a special bliss of pliancy, and liberation from the suffering of birth and death is the branch of perfect pliancy enlightenment. As stated in the Uttaratantra: "The noble ones have completely abandoned the suffering of birth, sickness, and aging."
Chinese
是也。若是，对于证悟已融入法界虚空的瑜伽士来说，为何还会显现生老病死等现象呢？那是因为随顺他显和所化众生的因缘而如此示现，就自证而言，并没有自性的生灭。如《经庄严论》中所说：“彼以诸法如幻化，知生如游喜乐园。”如是。于自住之意，无离于离念顿超之智慧，是为正定菩提支。平等无取舍之意显现，对于是非有无善恶等一切二元对立之法，皆于无二智慧之界中成为一味，是为舍菩提支，即七菩提支圆满于意之妙用，此乃见道圣者之智慧。以证悟法性周遍运行之自性故，是为普贤之智慧。又如在名相乘中说：“圆满佛陀皆欢喜，福德智慧资粮善积聚，于法无分别之智慧，生故彼乃胜妙想。”如是，如同依止令无量圆满佛陀欢喜，后修于无数劫中圆满二资粮，从而生起见道无分别之智慧，生起圣道之证悟。然于此自性大圆满道中，依止证悟解脱自续之根本上师，获得定解，知其为一切诸佛之本体。后修清净，以能于刹那间聚集无量劫资粮之秘密真言方便，先行圆满二资粮之量，清净自续。法性无分别之智慧，依于顿超智慧法性窍诀之要点而获得开示，则大圆满之所化，彼等非共同之具自显智慧者，证悟解脱同时生起。以彻却法尽之智慧，及妥噶现量之光明，故称为圣道大圆满。如是之智慧于相续中生起之时，即是现证大圆满之证悟，成为大圆满之人。并非仅仅进入大圆满之门，或仅仅获得开示
English
Yes, that is so. If that is the case, why do appearances of birth, aging, sickness, and death still manifest for a yogi who has realized and become one with the expanse of reality? That is because it is shown that way due to the influence of the perceptions of others and those to be tamed. In terms of one's own awareness, there is no self-characterized birth or death. As it says in the Ornament of the Sutras, "Through that, all phenomena are like illusions, and birth is understood like going to a pleasure garden." Like that. The samadhi, the limb of perfect enlightenment, is the inseparability of the intention, the contemplation of self-abiding, and the wisdom of detachment and breakthrough. The equanimity, the limb of perfect enlightenment, is the manifestation of the intention of equality without acceptance or rejection, whereby all dualistic phenomena such as right and wrong, existence and non-existence, good and bad, become of one taste in the expanse of non-dual awareness. The seven limbs of enlightenment are the realization of the intention's potential, which is the wisdom of the noble ones on the path of seeing. Because of realizing the nature of the all-pervading nature of reality, it is the all-encompassing wisdom. Furthermore, in the characteristic vehicle, it says, "The complete Buddhas are pleased, the accumulations of merit and wisdom are greatly gathered, and the non-conceptual wisdom in the Dharma is considered supreme because it is born." Like that, just as one pleases many complete Buddhas and, through relying on the complete accumulation of the two accumulations in countless eons of subsequent practice, the non-conceptual wisdom of the path of seeing, the realization of the noble path, is born. However, here, on the path of the Great Perfection of self-existing nature, one relies on the realization of the holy guru, gaining certainty that they are the essence of all Buddhas, liberating one's own lineage. Furthermore, through the skillful means of secret mantra, which can gather the accumulations of eons in an instant, one fills the measure of the two preliminary accumulations, purifying one's being. When the non-conceptual wisdom of reality, the nature of awareness of breakthrough, is introduced based on the key points of the instructions, then the disciples of the Great Perfection, those uncommon individuals with self-arisen wisdom, simultaneously realize liberation. Because of seeing the wisdom of the exhaustion of phenomena of trekchö and the luminosity of the direct perception of tögal, it is known as the Great Perfection of the noble path. When such wisdom is born in one's being, it is the realization of the Great Perfection, and one becomes a Great Perfection person. It is not merely entering the door of the Great Perfection or merely receiving the introduction.