Tibetan
སྦྱངས་པས་ཕ་རྒྱུད་ལྟར་རླུང་ལ་རྟེན་པའི་ རྫོགས་རིམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ། །གསུམ་པ་དགོངས་པ་མི་འགྱུར་བའི་གཟེར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་རྩིས་ཟིན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྣང་གྲགས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྔགས་གཞལ་ཡས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གསལ་བ་དེ་ཡང་འདུས་བྱས་བློས་སྤྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་མིན་པར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་རང་རྩལ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ལ་བདག་གཞན་དང༌། དམ་ཡེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད། དག་དང་མ་དག་ཐ་དད་གཉིས་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་འཁོར་འདས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ན་བདག་དང་ལྷ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། བདག་གི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་དུ་ལྷའི་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རང་དང་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པ་སྟེ་དོན་དུ་ན་མཉམ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པ་སྟེ། འདིའི་ཚུལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། །གང་གི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཀློང༌། །ནམ་མཁའ་མི་མཚོན་མཚོན་པ་ཐ་སྙད་ཙམ། །དོན་འདི་རྟོགས་ན་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དེ། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སྲིད་པ་མིང་ཙམ་ལུས། །སྐྱེ་མེད་ཀློང་ན་རྒྱལ་ཀུན་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་དག་པ། །སྣང་བ་ལྷ་ ཡིན་ལྷ་ལས་སྣང་མི་དམིགས། །གྲགས་པ་སྔགས་ཡིན་སྔགས་ལས་སྦྲ་མེད་དོ། །ལྷ་སྔགས་མ་གྲུབ་དག་མཉམ་ཆོས་སྐུའི་ངང༌། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བློ་ལས་འདས་སོ་ཐེག་པའི་རྒྱལ་པོའི་ལམ། །འདི་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འབྲལ་མི་བྱ། །འདི་བྲལ་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་དེ་འཆིང་བའི་རྒྱུ། འདིས་མར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ནང་ན་སེམས་བག་ཆགས་རང་རིག་རང་གསལ་དུ་གནས་པའི་ཆ་དག་པར་བྱེད། ཡར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དམིགས་བསམ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཐུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་མངོན་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འབྲས་བུ་གཞི་ལ་རྫོགས། བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བསྟེན་པའི་བདེ་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པའི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ། །བཞི་པ་འཕྲོ་འདུ་དམིགས་པའི་གཟེར་ནི། མཆོག་ཐུན་ཕྲིན་ལས་བཞི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བྱ་སྟེ་སྣོད་བཅུད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་གཡོ་འགུལ་མེད་བ། གསུང་སྙིང་པོ་སྔགས་ཀྱི་སྦྲ་གདྭངས་གཞོམ་མེད་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུའི་དབྱངས་སུ་བསྒྱུར་ཤིང་སྐུ་ཞི་བའི་ཚུལ་དགུ་དང་ཁྲོ་བོ་གར་དགུའི་རྣམ་རོལ་དུ་བཞུགས་ པའི་སྐུའི་ཆ་དང༌། ཐུགས་ཀའི་སྔགས་ཕྲེང་ལས་འོད་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་དཀར་ལ་འཚེར་བ་སེར་ལ་སྣུམ་པ་དམར་ལ་བཀྲགས་པ་ལྗང་ལ་གནག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕྲོས། །དུས་གསུམ་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་མཆོད་བྱ་དང་མཆོད་བྱེད་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་འཕྲུལ་དགའ་རྣམ་རོལ་དུ་མཆོད་པས་བདེ་སྟོང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རོས་ཚིམས། རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཆར་འཁོར་བ་མིང་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་ཀྱང༌། གཞན་སྣང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བར་ཡུལ་དོན་ལུས་སུ་ཨ་འཐས་པའི་མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་འགྲོ་ཁམས་རིགས་དྲུག་གི་གནས་རིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཀུན་ཏུ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་འོད་ཟེར་དེས་རེག་པས་འཁྲུལ་འཛིན་མ་རིག་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་སངས་ཏེ། ལུས་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྐུ། ངག་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ། །ཡིད་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ། འོད་ཟེར་དེ་དག་གི་བྱེད་པས་གནས་སྐབས་སུ་དཀར་པོ་ཞི་བ། སེར་པོ་རྒྱས་པ། དམར་པོ་དབང༌། ལྗང་གུས་དྲག་པོའི་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་དམིགས་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་མདེ་ཁ་བསྒྱུར་བ་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་འདིས་མར་ འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་ཚོང་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྦྱོང་ཞིང་དག་པར་བྱེད། ཡར་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འབྲས་བུ་གཞི་ལ་རྫོགས། བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནས་སྐབས་ན་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱེད་རྩོལ་དག་པའི་ལམ་ལ་བསླབ་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པས་ལ་ལྟོས་པའི་དམིགས་བཅས་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་དམིགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་མངོན་སུམ་འོད་གསལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་སྣང་སྲིད་འོད་སྐུར་སྦྱོང་བའི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ
Chinese
通过修习，如父续般，成为依赖风息的所有圆满次第的成熟之因。第三，不改变意之橛，以法性之见解来掌握，即是说，如此显现、声响、器情万有，皆自然成就为本尊、咒语、宫殿，并非是造作、心识幻化的显现，而是胜义法性、清净平等大空性的自力，安住于显有存在基立之坛城中，于此无有自他之分，无有誓言与智慧，无有能修与所修，无有清净与不清净的差别二取之执着，于无二大平等之界中，轮回涅槃本自成佛之坛城中，无有执着自与本尊之差别，自之法性完全清净即是本尊之自性，本尊之智慧大光明与自无别而住，实则即是修习平等性金刚界之坛城。此之行相以偈颂表达： 何者自性无二大乐， 金刚萨埵如虚空之界。 虚空不可诠释，诠释唯是名言。 若悟此义，轮回涅槃无二。 本自成佛，有寂唯是名称。 无生界中，诸佛心金刚。 无有聚散，法性界清净。 显现是本尊，不观本尊外之显现。 声响是咒语，咒语外无有语音。 本尊咒语未成，清净平等法身之状态。 无有自他之执着。 空与不空，于此有何存在？ 超越心识，胜乘之王道。 于此永不分离。 离此所生之本尊，乃束缚之因。 以此，于下轮回之状态中，使心识习气安住于自明自显之分中得以清净。向上，成佛之时，心之秘密不可思议，是离于对境、思维、戏论之法性，心之所有相，现证不可思议之果，于基位圆满。中间，于修持之状态中，串习显空不二之法性，依于世俗与胜义菩提心，修持乐明空性的圆满次第，成为成熟之因。第四，收放观想之橛，殊胜共同事业四者。
English
Through practice, like the Father Tantra, it becomes the maturing cause of all completion stages that rely on the winds. Third, the unchanging intention's peg is to be grasped by the view of the nature of reality. Thus, all appearances, sounds, containers, and contents are clearly spontaneously accomplished as deities, mantras, and palaces. This is not an arrangement created by compounded thoughts, but rather the self-display of the ultimate nature of reality, the great purity and equality of emptiness, abiding as the mandala that establishes existence as its basis. In this, there is no distinction between self and other, no vows and wisdom, no object to be accomplished and accomplisher, and no grasping at the duality of pure and impure. In the realm of great non-dual equality, in the mandala where samsara and nirvana are primordially enlightened, there is no grasping at a distinction between self and deity. The nature of self is completely pure, the essence of deity, the great wisdom mind of the deity, abides primordially inseparable from oneself. In essence, it is training in the mandala of equality, the Vajra Realm. This mode is expressed in verses: Whose nature is non-dual great bliss, The Vajrasattva, the realm like space. Space cannot be described; description is mere terminology. If this meaning is realized, samsara and nirvana are non-dual. Primordially enlightened, existence is just a name. In the unborn realm, the Vajra of the minds of all Buddhas. Purity of the nature of reality, the realm without gathering or scattering. Appearance is deity; one does not focus on appearance apart from deity. Sound is mantra; there is no speech apart from mantra. Deity and mantra unestablished, the state of pure, equal Dharmakaya. There is no grasping at self and other. What is there here, empty or not empty? Beyond the mind, the path of the king of vehicles. Never separate from this in any way. The deity generated apart from this is a cause of bondage. Through this, in the state of lower samsara, the mind and habitual tendencies are purified in the part that abides as self-knowing and self-illuminating. Upward, at the time of Buddhahood, the secret of the mind is inconceivable, the nature of reality free from objects, thoughts, and elaborations, all aspects of the mind, the manifest realization of the inconceivable result, are perfected in the ground. In between, in the state of practice, familiarizing oneself with the non-duality of appearance and emptiness, relying on conventional and ultimate bodhicitta, the completion stage of bliss, clarity, and emptiness is meditated upon, becoming a maturing cause. Fourth, the peg of focusing on drawing in and releasing is the four supreme and common activities.
Chinese
这是修持方法的差别，即器情显现为本尊坛城的一切，皆不离于意法性之意趣而无有动摇。语为心咒之音声，转为不可摧毁六十支分之妙音，身安住于寂静九相与忿怒九舞之形相。心间咒鬘放出无量光芒，其光芒有白色闪耀、黄色油润、红色鲜亮、绿色浓重。三时十方诸佛连同眷属安住于坛城轮之形相中，无有供养者与所供养之差别，以幻化喜乐之形象供养，而以乐空大智慧之味而满足。于自显智慧之显现中，轮回之名亦不可得，然于他显心之显现中，于境之义执着于身之无有显现的幻化众生界六道之处所不可思议，所有这一切皆以善巧方便之光芒所触及，所有错觉无明之分皆于刹那间清净，所有身皆成天身，所有语皆成心咒，所有意皆成法身之意趣，无有迁变而成就佛果，证悟连世间之名亦不存，此乃主要成就殊胜成就，乃二利任运成就之瑜伽士。彼等光芒之作用，于暂时，白色息灾，黄色增益，红色怀爱，绿色诛伏，以及转变所缘之摄放与事业之箭锋，修持共同成就八种等，以此下于轮回之状态时，身语意之行为，调伏怨敌、守护亲友、经商、农耕等等之相皆得以清净。向上于清净佛之状态时，身语意一切形象之事业，不可思议之果于地基圆满。中间修持之状态时，二利任运成就之作为，于清净道上修学之圆满次第之状态时，身语意之行为，依于所缘之有相共同道与无缘智慧之意趣，现前光明之瑜伽，将显有世间修持为光身之成熟法。如是说
English
This is a distinction in the method of practice, namely that all that appears as the vessel and essence, the mandala of deities, is inseparable from the intention of the mind, the nature of reality, and is without movement. Speech is the sound of the heart mantra, transformed into the indestructible melody of sixty branches, and the body abides in the form of nine peaceful aspects and nine wrathful dances. From the heart's mantra garland emanate immeasurable rays of light, white and shimmering, yellow and oily, red and radiant, green and dark. All the Buddhas of the three times and ten directions, together with their retinues, abide in the form of the wheel of the mandala, without difference between the object of offering and the offerer, offering with the appearance of magical joy, and being satisfied with the taste of great bliss-emptiness wisdom. In the appearance of self-appearing wisdom, even the name of samsara is not found, but in the appearance of other-appearing mind, in the realm of illusory beings of the six realms, where the meaning of objects is clung to as the body, the abodes are inconceivable. All of this is touched by the light of skillful means, and all aspects of delusion and ignorance are purified in an instant. All bodies become the bodies of deities, all speech becomes heart mantras, and all minds become the intention of the Dharmakaya, attaining Buddhahood without change. Realizing that even the name of existence does not exist is the yogi of spontaneous accomplishment of the two benefits, who primarily accomplishes the supreme accomplishment. The actions of these rays of light, in the temporary state, are white for pacifying, yellow for increasing, red for magnetizing, and green for subjugating, as well as transforming the focus of attention and the arrowheads of activities, accomplishing the eight common accomplishments, etc. In this way, in the state of cyclic existence, the actions of body, speech, and mind, such as subduing enemies, protecting friends, trading, and farming, are purified. Upward, in the state of pure Buddhahood, the activities of all aspects of body, speech, and mind, the inconceivable result, are perfected on the ground. In the intermediate state of practice, the actions of spontaneous accomplishment of the two benefits, in the state of the completion stage of training on the pure path, the actions of body, speech, and mind, the common path with focus dependent on objects and the intention of non-conceptual wisdom, the yoga of manifest luminosity, transform the appearance of existence into the maturing method of the light body. Thus it is said