Tibetan
གདུལ་བྱ་དང་བ་བསྐྱེད་ པའི་ཡན་ལག་མཆོད་བརྗོད། རྟོག་ལྡན་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དགོས་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་དོན་འདི་བཤད་ཐབས་ལྔའི་སྒོ་ནས་བཀྲལ་ཏེ། །དང་པོ་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་དོན་ནི། །བསྟན་བཅོས་འདི་ཉིད་རྩོམ་པའི་དང་པོར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གཟིགས་ནས་སྲས་བཞིའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་པའོ། །གཉིས་པ་དགོས་པའི་དོན་ལ། རང་དོན་གྱི་དགོས་པ་དང༌། གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པ་གཉིས། དང་པོ་རང་དོན་གྱི་དགོས་པ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པ་ནི། གདུལ་བྱ་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་སྟེ། འདི་ལའང༌། གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་དང་གསུམ། །དང་པོ་གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པ་ལ་ཡང༌། ཐོས་པ་དང༌། དད་བ་དང༌། གུས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ཐོས་པའི་དགོས་པ་ནི་དད་བ་སྐྱེ་བ་སྟེ། འདི་ལ་སྐྱེ་ཚུལ་གཉིས་ལས། གང་ཟག་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་འཇུག་པའམ་ཚིག་ཙམ་ལས་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བའི་དབང་བརྟུལ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ནི། རྒྱུ་ཡུམ་འདིས་སྲས་བཞིའི་བཞེད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཐོས་ནས། ཚུལ་བརྟགས་དཔྱད་མ་བྱས་པར་ཚིག་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མྱུར་ དུ། ཡུལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ངོ་བོ་དང་བ་རབ་ཏུ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་འཇུག་པའམ། དོན་ལ་བརྟགས་དཔྱད་བྱས་ནས་འཇུག་པའི་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ནི། རྒྱུ་དང་ཡུལ་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་རིག་པ་ཡང་དག་གི་གནོད་པ་ཡོད་མེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གནོད་པ་མ་མཐོང་ན་དེའི་རྗེས་སུ། ངོ་བོ་རབ་ཏུ་མི་འཕྲོག་པའི་དང་བ་སྐྱེ་པའོ། །གཉིས་པ་དང་པའི་དགོས་པ་ནི། །རྒྱུ་རབ་ཏུ་དང་བ་སྐྱེས་པ་དེ་ལས། མཁྱེན་གསུམ་དེ་ཡུམ་གྱི་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་གསུང་རབ་ཡུམ་གྱི་མདོ་དང༌། མདོ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསུང་རབ་བསྟན་བཅོས་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། གཟུང་བ་དང༌། བཅང་བ་དང༌། བཀླག་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་གུས་པའམ། དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་རབ་ཏུ་དྲག་པོ་སྐྱེའོ། །གསུམ་པ་གུས་པའི་དགོས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྗེས་ལ། ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་ར
Chinese
调伏所化生起信心的支分供养赞颂。 趣入具理论典籍的支分，必要联系。 首先，以五种方式阐释供养赞颂的意义。 首先，连接的意义是： 撰写此论典之初，圣者弥勒见到自利和他利的特殊必要，故向四子之母顶礼。 第二，关于必要的意义，有自利之必要和他利之必要两种。 首先，自利之必要是： 为了使自己的行为与圣者们的行为相符。 他利之必要是： 为了使其他所化生起极大的信心。 这也有暂时的必要、究竟的必要以及由这些成就的意义三种。 首先，暂时的必要也有听闻的必要、信仰的必要和恭敬的必要。 首先，听闻的必要是生起信仰，这有两种生起方式。 从以人为中心而趣入，或者仅仅从言辞中生起信心的迟钝信仰的追随者们，听闻到因（母）成就四子的意愿的功德之自性后，未经仔细考察，一听到言辞就迅速地，对境（胜者之母）生起本体极大的信心。 第二，从以法为中心而趣入，或者经过对意义的考察而趣入的敏锐的法的追随者们，因和对境与之前相同，但对于如此的阐述方式，先考察是否有正理的妨害，如果没有见到妨害，就在那之后，生起本体不可夺取的信心。 第二，信仰的必要是： 从生起极大信心的基础上，对于以三智作为母的所说境的经部母经，以及依赖于该经部的论典，在一切方面，为了受持、读诵、通达和瑜伽之目的，生起恭敬或者强烈的求法意愿。 第三，恭敬的必要是： 如此寻求意义之后，依次生起从听闻、思维和修习中产生的闻慧、思慧和修慧，然后趣入。
English
The branch of generating faith in those to be tamed is the offering of praise. The branch of entering into a treatise with reasoning is the necessity of connection. First, the meaning of offering praise is explained through five methods. First, the meaning of connection is: At the beginning of composing this treatise, the noble Maitreya, seeing the special need for self-benefit and the benefit of others, prostrates to the mother of the four sons. Second, regarding the meaning of necessity, there are two types: the necessity for self-benefit and the necessity for the benefit of others. First, the necessity for self-benefit is: To show that one's own conduct is in accordance with the conduct of the noble beings. The necessity for the benefit of others is: To generate great faith in other beings to be tamed. This also has three aspects: the temporary necessity, the ultimate necessity, and the meaning accomplished by these. First, the temporary necessity also includes the necessity of hearing, the necessity of faith, and the necessity of respect. First, the necessity of hearing is to generate faith, which has two ways of arising. Those who enter with a focus on the individual, or the followers of dull faith who generate belief merely from words, upon hearing that the cause (mother) possesses the qualities of fulfilling the wishes of the four sons, without careful examination, immediately, towards the object (the mother of the Victorious Ones), arise with a very great faith in her essence. Second, those who enter with a focus on the Dharma, or the followers of sharp Dharma who enter after examining the meaning, the cause and object being the same as before, but for such a method of explanation, first examining whether there is any harm to valid reasoning, and if no harm is seen, then afterwards, arise with a faith in her essence that cannot be taken away. Second, the necessity of faith is: From the basis of generating great faith, towards the scriptures, the Mother Sutras, which take the three wisdoms as the object of expression of the Mother, and the treatises that rely on those sutras, in all aspects, for the purpose of grasping, holding, reading, fully understanding, and practicing yoga, arises respect or a strong desire for meaning. Third, the necessity of respect is: After seeking meaning in this way, gradually generating the three wisdoms arising from hearing, thinking, and meditating, one will then enter.
Tibetan
བ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་བྱེ་སྨྲ་རྣམས། །ཐོས་སོགས་ལས་བྱུང་བློ་རྣམས་ནི། །མིང་དང་གཉིས་ཀ་དོན་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་འདོད་ཀྱང༌། དུས་གཅིག་ཏུ་ མིང་དོན་གཉིས་ཀ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པས། བསམ་བྱུང་མེད་པར་འགྱུར་ཕྱིར་འདིར་གསུང་རབས་མཉན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐོས་བྱུང༌། དེ་དོན་རིག་པས་བརྟགས་པ་ལས་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བསམ་བྱུང༌། ངེས་པ་རྙེད་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཏུ་འདོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་ལས་ལེགས་པའི་མཆོག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་གྲུབ་དོན་ནི། དང་བ་ལས་གུས། གུས་པ་ལས་ཞུགས། ཞུགས་པ་ལས་ལེགས་པའི་མཆོག་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི། སྦྱིར་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དང༌། དེ་ལ་བསྟོད་ཚུལ་ལ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་ཡིན་ཞིང༌། བསྟོད་ཚུལ་ཡང་ཡུམ་དེའི་སྲས་བཞིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུམ་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་དེས་ཀྱང༌། ཉན་རང༌། བྱང་སེམས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀ་བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་གྱི་ཡུམ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདི་ དག་ཏུ། །ཡུམ་དང་ཤེར་ཕྱིན་ཁྱད་མེད་ལྟ་བུར་བཤད་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྐྱེད་པ་དང་གསོ་བའི་སྒོ་ནས་བྱེད་ལས་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་བཞག་གིས། གཞན་དུ་ན། ཡུམ་མཚན་ཉིད་པའི་དོན་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པའི་དོན་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་བློ་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད་པ་མིན་ནོ། བཞི་པ་ཚིག་གི་དོན་ནི། རྐང་པ་དང་པོ་གསུམ། སློབ་དཔོན་ཨ་དུ་ལ་བཞེད་པ་ལྟར། རྟེན་ཐབས་འབྲས་བུ་གསུམ་དང༌། །དེའི་འཐད་པ་བསྣན་ནས་བཞི་རེའི་སྒོ་ནས་འཆད་དོ། །རྐང་པ་དང་པོ་ལ་རྟེན་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་སྒྲ་ཕྱིར་འགྲོ། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ལྡན། །ཞེས་པ་ལྟར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲ་བཅས་སུ་ཉན་དགོས་ཤིང༌། གདུལ་བྱ་ལའང་སྒྲ་བཅས་སུ་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པ་རྟེན་འབྲེལ
Chinese
那三种智慧，分别说部的人认为：闻等所生的智慧，是名和义二者为对境。虽然如此认为，但不可能同时缘取名和义二者。因为会变成没有思所生慧，所以这里说听闻经典所生的智慧是闻所生慧；以理智分析其意义，从而获得确定的智慧是思所生慧；获得确定之后，以专注的禅定修习所生的智慧是修所生慧。第二，究竟的必要是：像这样进入之后，就能获得殊胜的菩提。第三，这些的成立之理是：从信敬产生恭敬，从恭敬而进入，从进入而获得殊胜，因此，对薄伽梵母极度信敬是获得一切善妙之因中的主要之因。这样就成立了。第三，总摄的意义是：总的来说，供赞的对境和对其赞颂的方式有很多种，但这里，论典的所诠是赞颂礼敬的对境，赞颂的方式也是通过成就彼母的四位佛子的不共意愿来赞颂的，也就是彼母的三种智慧，总摄了声闻、独觉、菩萨、佛陀的一切现证，因此八现证是赞颂礼敬的对境之母。这些时候，像说般若母和般若波罗蜜多没有差别一样，只是安立为二者在产生和滋养无漏蕴方面作用相同而已。否则，般若母的体性之义是成就佛子的意愿，般若波罗蜜多的体性之义是证悟无自性的殊胜智慧，因此二者并非没有差别。第四，词句的意义是：前三句，按照阿度大师的观点，是依靠、方便、果三者，加上其合理性，以四种方式来讲解。第一句的依靠是：在菩萨藏中说：声闻的解脱随声而行，独觉具有缘起的认识。因此，自己也必须听闻有声的教法，并且使所化众生也听闻有声的声闻，以及引导他们趋向于此，即是缘起。
English
Those three wisdoms, the Vaibhashikas consider: The wisdoms arising from hearing, etc., have both name and meaning as their objects. Although they think so, it is impossible to apprehend both name and meaning simultaneously. Because there would be no wisdom arising from thought, here it is said that the wisdom arising from hearing the scriptures is wisdom arising from hearing; the wisdom that obtains certainty by analyzing its meaning with reason is wisdom arising from thought; and the wisdom arising from meditating on that certainty with one-pointed samadhi is to be regarded as wisdom arising from meditation. Second, the ultimate necessity is: Having entered in this way, one will attain the supreme Bodhi. Third, the reason for the establishment of these is: From faith arises respect, from respect one enters, and from entering one attains the supreme. Therefore, extreme faith in the Bhagavati Mother is the main cause among all the causes for obtaining all goodness. Thus it is established. Third, the summarized meaning is: In general, there are many objects of praise and the ways of praising them, but here, the subject matter of the treatise is the object of praise and prostration, and the way of praising is also through praising by accomplishing the uncommon intentions of the four sons of that mother, that is, the three wisdoms of that mother, which encompass all the realizations of the Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas. Therefore, the eight realizations are the mother of the object of praise and prostration. At these times, like saying that the Prajnaparamita Mother and the Prajnaparamita are not different, it is only established that the two have the same function in generating and nourishing the uncontaminated aggregates. Otherwise, the meaning of the nature of the Prajnaparamita Mother is to accomplish the intentions of the Buddhas, and the meaning of the nature of the Prajnaparamita is the supreme wisdom that realizes selflessness, therefore the two are not without difference. Fourth, the meaning of the words is: The first three lines, according to the view of Master Adu, are the three of reliance, means, and result, plus their rationality, to explain in four ways. The reliance of the first line is: In the Bodhisattva Pitaka it is said: The liberation of the Shravakas goes out with sound, the Pratyekabuddhas have the recognition of conditions. Therefore, one must also listen to the teachings with sound, and also make the disciples hear the Shravakas with sound, and guide them towards this, which is dependent origination.