Tibetan
ན་གྱིས་སྦྱར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཁྲི་པ་དང་ཡང་སྦྱར་དུ་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །འགྲེལ་བྱེད་དེ་དག་ལས་འདིར་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་འཆད་ཅེ་ན། གཙོ་བོར་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཆད་ལ། འགྲེལ་བཤད་གཞན་ལས་ཀྱང་ལེགས་པའི་ཆ་ཅི་རིགས་པ་བླངས་ཏེ་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དོན་གཉིས་པ་གཞུང་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་སྤྱིའི་དོན་གསུམ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་དོན་ལྡན་གྱི་མཚན། བརྗོད་བྱ་དེ་ལྡན་གྱི་གཞུང༌། གང་གིས་བསྒྱུར་བའི་འགྱུར་བྱང་བཤད་པའོ། དང་པོ་མཚན་བཤད་པ་ལ་དངོས་དང་ཞར་ལས་བྱུང་བ་གཉིས། དང་པོ་མཚན་བཤད་པ་དངོས་ལ་གསུམ། མཚན་བསྒྱུར་བ། མཚན་བཤད་པ། མཚན་གྱི་དགོས་ཆེད་དོ། །དང་པོ་མཚན་བསྒྱུར་བ་ནི། རྒྱ་གར་ཞེས་པ་འདུལ་བ་ཚིག་ལེ་ལས། །མཉན་ཡོད་གནས་བཅས་ཙམ་པ་ཀ༌།ཝ་ར་ཎཱ་སི་ཡངས་པ་ཅན། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། །འདི་དག་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཤེས། ཞེས་པ་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དྲུག་གནས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདོད་རྒྱལ་དུ་བརྡའ་བྱས་པ་སྟེ། ཡུལ་དེ་པ་ རྣམས་ཀྱི་སྐད་དུ་བསྟན་བཅོས་འདིའི་མིང་ལ། ཨ་བྷི་ནས་ཤཱ་སྟྲའི་བར་རོ། །དེ་བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཨ་ལཾ་ཀཱ་ར་ནི་རྒྱན། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ། པར་མི་ཏ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི། ཨུ་པ་དེ་ཤ་ནི་མན་ངག་གི། ནི་བསྟན་བཅོས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་བཤད་པ་ནི། །ཤེས་ཕྱིན་ནི་འདིའི་རྩ་བའི་མདོའོ། །མན་ངག་ནི་མདོའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ནི། འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་བློ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་དོན་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པ་སྟེ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དོ། །རྒྱན་ནི། རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་ཡུམ་གྱི་ལུས་བཟང་པོ་ལ། མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་དོན་བདུན་ཅུ་བཀྲ་བ་ཉིད། གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་བསྟན་བཅོས་འདིར་སྣང་བ་ན་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གཟུགས་རྒྱན་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མེ་ལོང་ནང་སོང་ན། །མཐོང་བའི་དབང་གིས་མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ལེགས་གསུང་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཕྱེ་བས་མཁས་རྣམས་འདི་ན་དགའ་མཆོག་སྐྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མིང་དོན་འབྲེལ་བ་བརྗོད་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་སྐད་གཉིས་ཤན་སྦྱར་དུ་བཞག་
Chinese
这将通过那（指两种传承）结合起来，并且显然也可以与《般若经释》结合。在这些注释者中，应该遵循谁的观点来讲解呢？主要是遵循圣天和狮子贤的观点来讲解，也会从其他注释中选取各种优点来进行讲解。第二，确定论典的意义，总共有三个方面：能表达意义的名称，所表达的具有意义的论典，以及翻译者的译后记。首先，解释名称，分为直接解释和间接解释两种。首先，直接解释名称，有三个方面：翻译名称，解释名称，以及名称的目的。首先，翻译名称：按照《律藏·词品》中所说：“舍卫城及瞻波迦，瓦拉纳西广严城，王舍城为第六处，这些当知为大城市。”像这样，在六大城市所在的地区，随意地约定俗成了一个名称。在当地人的语言中，这部论典的名字是从“阿毗”到“ शास्त्र”。如果将其翻译成藏语，就是从“般若”到“经”。阿毗（藏文：མངོན་པར་རྟོགས་པ།，梵文天城体：Abhisamaya，梵文罗马拟音：Abhisamaya，汉语字面意思：现观），阿兰卡拉（藏文：རྒྱན།，梵文天城体：Alaṃkāra，梵文罗马拟音：Alamkara，汉语字面意思：庄严），那玛（藏文：ཞེས་བྱ་བ།，梵文天城体：Nāma，梵文罗马拟音：Nama，汉语字面意思：名为），帕米塔（藏文：ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི།，梵文天城体：Pāramitā，梵文罗马拟音：Paramita，汉语字面意思：波罗蜜多），乌帕德沙（藏文：མན་ངག་གི།，梵文天城体：Upadeśa，梵文罗马拟音：Upadesha，汉语字面意思：教导），尼（藏文：བསྟན་བཅོས་སོ།，梵文天城体：Ni，梵文罗马拟音：Ni，汉语字面意思：论）。第二，解释名称：般若（藏文：ཤེས་ཕྱིན་）是这部论典的根本经典。诀窍（藏文：མན་ངག་）是使人容易理解经典意义的方法。论典（藏文：བསྟན་བཅོས་）具有调伏和救护两种功德。现观（藏文：མངོན་པར་རྟོགས་པ་）是指智慧清晰地指向诸佛之母的深奥意义，从而正确理解其意义，即八现观。庄严（藏文：རྒྱན།）是：自性庄严是佛母美好的身体，美化庄严是七十义的显现，明亮庄严是此论典显现时，能使智者生起欢喜，如《经庄严论》所说：“形之庄严具自性，入镜之中而显现，观者见之生欢喜，此乃喜乐之殊胜。如是善说恒具足，自性功德之庄严，法能开显诸义理，智者于此生胜喜。”像这样。名为（藏文：ཞེས་བྱ་བ་ནི་）是说明名称与意义之间的联系。第三，将两种语言的名称放在一起比较。
English
This will be combined with that (referring to the two lineages), and it is also evident that it can be combined with the Commentary on the Prajñāpāramitā. Among these commentators, whose view should be followed for explanation? Primarily, it will be explained following the views of Ārya (Asaṅga) and Siṃhabhadra, and various merits will also be taken from other commentaries for explanation. Second, to establish the meaning of the treatise, there are three general aspects: the name that expresses meaning, the treatise with that meaning, and the colophon of the translator. First, explaining the name, there are two types: direct explanation and indirect explanation. First, the direct explanation of the name has three aspects: translating the name, explaining the name, and the purpose of the name. First, translating the name: According to the Vinaya-vāstu, "Śrāvastī and Campā, Vārāṇasī and Vaiśālī, Rājagṛha is the sixth, these should be known as great cities." Like this, in the region where the six great cities are located, a name was arbitrarily agreed upon. In the language of the local people, the name of this treatise is from "Abhi" to "śāstra". If it is translated into Tibetan, it is from "Sher" to "Né". Abhi (Tibetan: མངོན་པར་རྟོགས་པ།, Sanskrit Devanagari: Abhisamaya, Sanskrit Romanization: Abhisamaya, Literal Chinese meaning: Manifest Realization), Alaṃkāra (Tibetan: རྒྱན།, Sanskrit Devanagari: Alaṃkāra, Sanskrit Romanization: Alamkara, Literal Chinese meaning: Ornament), Nāma (Tibetan: ཞེས་བྱ་བ།, Sanskrit Devanagari: Nāma, Sanskrit Romanization: Nama, Literal Chinese meaning: Named), Pāramitā (Tibetan: ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི།, Sanskrit Devanagari: Pāramitā, Sanskrit Romanization: Paramita, Literal Chinese meaning: Perfection), Upadeśa (Tibetan: མན་ངག་གི།, Sanskrit Devanagari: Upadeśa, Sanskrit Romanization: Upadesha, Literal Chinese meaning: Instruction), Ni (Tibetan: བསྟན་བཅོས་སོ།, Sanskrit Devanagari: Ni, Sanskrit Romanization: Ni, Literal Chinese meaning: Treatise). Second, explaining the name: Prajñāpāramitā (Tibetan: ཤེས་ཕྱིན་) is the root sūtra of this treatise. Upadeśa (Tibetan: མན་ངག་) is the method to easily understand the meaning of the sūtra. Treatise (Tibetan: བསྟན་བཅོས་) possesses the two qualities of taming and protecting. Abhisamaya (Tibetan: མངོན་པར་རྟོགས་པ་) refers to the wisdom clearly directed towards the profound meaning of the Mother of the Buddhas, thereby correctly understanding its meaning, which is the eight Abhisamayas. Ornament (Tibetan: རྒྱན།) is: the ornament of nature is the beautiful body of the Mother, the beautifying ornament is the manifestation of the seventy topics, the illuminating ornament is that when this treatise appears, it generates joy for the wise, as stated in the Ornament of the Sūtras: "The ornament of form possesses inherent qualities, entering into a mirror and appearing, the viewer sees it and generates supreme joy, this is the excellence of joy. Likewise, good speech always possesses the ornament of inherent qualities, the Dharma can reveal all meanings, the wise generate supreme joy here." Like this. Named (Tibetan: ཞེས་བྱ་བ་ནི་) is to explain the connection between the name and the meaning. Third, putting the names in both languages together for comparison.
Tibetan
པའི་དགོས་པ་ནི། ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ། སྐད་ལ་བག་ཆགས་འཇོག །རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བའོ། །ཞར་བྱུང་འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་འགྱུར་ཕྱག་མཛད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། །མ་རིག་གཉིད་ནི་རྒྱུན་བཅད་ཅིང༌། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ངེས་འབྱུང་བའི། །གང་ཞིག་རྣམ་སད་དེ་སངས་རྒྱས། །སྐྱེས་བུ་གཉིད་སངས་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་མ་རིག་པའི་གཉིད་རྒྱུན་ཆད་པས་སངས་བ་སྟེ་གཉིད་སད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། །ཤེས་བྱ་ལ་ནི་བློ་རྣམས་རྒྱས། །རྨོངས་པའི་ཟུམ་པ་བཅོམ་པས་ན། །སངས་རྒྱས་པདྨ་ལྟར་རྣམ་རྒྱས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པའི་ཟུམ་པ་བཅོམ་ཞིང༌། །ཤེས་བྱ་ལ་བློ་རྒྱས་པ་པད་འདབ་རྒྱས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །གཉིས་པ་བརྗོད་བྱ་དེ་ལྡན་གྱི་གཞུང་བཤད་པ་ལ། སྤྱིའི་ཆིངས་དང་གཞུང་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ན་དོན་དུ་ཞིག་གིས་བཀྲལ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་བཤད་རིག་པར། །མདོ་ དོན་སྨྲ་བ་དག་གིས་ནི། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པར་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔས་མདོ་བཤད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཡང་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་བྱམས་པས་ཀྱང་མདོ་འཆད་པ་ན་བཤད་ཐབས་ལྔ་ཡིས་འཆད་པར་མཛད་དེ། དགོས་འབྲེལ་གྱིས་དགོས་དོན་དང༌། །ལུས་རྣམ་གཞག་གིས་བསྡུས་དོན་དང༌། ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱིས་ཚིག་གི་དོན་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང༌། །མཚམས་སྦྱོར་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་དང༌། བརྒལ་པ་དང་ལན་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་ལྔས་བཤད་པའི་དགོས་པ་ནི། རྣམ་བཤད་རིག་པར། །མདོ་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ཉན་པ་དང་ནི་འཛིན་པ་ལགས། །ཉན་པ་པོ་ནི་གུས་བྱེད་པས། །ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །དེ་འགྲུབ་དེ་ནི་བསྡུས་དོན་ལས། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཚིག་དོན་ལས། །གོ་རིམས་རིག་པ་སྔ་ཕྱི་དག །མི་འགལ་བ་ནི་གཉིས་ལས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་གཞུང་དོན་དངོས་བཤད་པ་ལ་གསུམ། །རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ། །བརྩམ་བྱ་གཞུང་གི་རང་བཞིན། །བརྩམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་ལ་གཉིས།
Chinese
这样做的必要是：对佛法生起信心，在心中留下印记，相续中生起加持。为了使附带的转变达到究竟，因此作者进行了支分转变的礼敬：对所有的佛和菩萨顶礼！这是说，如《七十皈依颂》中所说：‘断除无明之睡眠，真实智慧定生起，谁能完全觉醒彼为佛，如人从睡中醒来。’就像断除了无明之睡眠而觉醒一样，就像从睡眠中醒来一样。‘对于所知心智增长，摧毁愚昧之封闭，佛如莲花般盛开。’如颂中所说，以真实的智慧摧毁了无知的封闭，对于所知，心智增长就像莲花盛开一样。对这样的佛和菩萨顶礼。第二，解释具有意义的论典，分为总的纲要和论典正文的解释。首先是：如果说这部《现观庄严论》解释了《般若波罗蜜多经》的意趣，那么它是用什么方式来解释的呢？也就是在《释论理》中说：‘经义的宣说者，应以具足必要之义，具足词义，具足连接，具足辩驳和回答来说明。’这样，就是用五种解释方法来解释经。这是弥勒菩萨亲自传授的口诀传承。因此，弥勒菩萨在讲解经时，也用五种解释方法来讲解：用必要联系来解释必要之义，用体性分类来解释总义，用支分广说来实际显示词的意义，连接是暗示性的，辩驳和回答也大多是暗示性的。像这样用五支来解释的必要是：在《释论理》中说：‘听闻经义之伟大后，听闻和受持是重要的。听者以恭敬之心，首先应说必要。成就彼者在于总义，总义在于词义，次第智慧前后不矛盾在于二者。’就像这样。第二，论典正文的解释分为三部分：开始写作的行为，所写论典的自性，写作完成的方式。首先，开始写作的行为分为两部分。
English
The necessity of doing so is: to generate faith in the Dharma, to leave an impression on the mind, and to generate blessings in the continuum. In order to bring the incidental transformation to completion, therefore, the author performs the branch transformation of prostration: I prostrate to all Buddhas and Bodhisattvas! This is to say, as it is said in the 'Seventy Verses on Refuge': 'Cutting off the sleep of ignorance, Real wisdom definitely arises, Whoever is fully awakened is the Buddha, Like a person waking from sleep.' Just as awakening by cutting off the sleep of ignorance, like waking from sleep. 'For the knowable, the minds increase, Destroying the closure of ignorance, The Buddha blossoms like a lotus.' As the verse says, with true wisdom, the closure of ignorance is destroyed, and for the knowable, the increase of mind is like the blossoming of a lotus. I prostrate to all such Buddhas and Bodhisattvas. Second, explaining the texts that possess meaning, divided into general outlines and explanations of the actual text. First: If this 'Ornament for Clear Realization' explains the intent of the 'Perfection of Wisdom Sutra,' then in what way does it explain it? That is, in the 'Treatise on Reasoning,' it says: 'Those who speak of the meaning of the sutra, Should explain with the meaning of necessity, With the meaning of words, with connection, With refutation and answer.' Thus, the sutra is explained with five branches of explanation. This is also the oral transmission of Maitreya himself. Therefore, when the victorious Maitreya explained the sutra, he also explained it with five methods of explanation: with the necessity of connection, the meaning of necessity; with the classification of the body, the meaning of the summary; with the detailed explanation of the branches, the actual meaning of the words is shown; the connection is suggestive, and the refutation and answer are mostly suggestive. The necessity of explaining with five branches like this is: In the 'Treatise on Reasoning,' it says: 'After hearing the greatness of the meaning of the sutra, Hearing and holding are important. The listener, with respect, Should first speak of the necessity. Achieving that lies in the summary meaning, The summary meaning lies in the meaning of the words, The order of wisdom, before and after, Not contradicting lies in the two.' Like this. Second, the explanation of the actual meaning of the text is divided into three parts: the act of beginning to write, the nature of the text to be written, and the manner of completing the writing. First, the act of beginning to write is divided into two parts.