Tibetan
ག་ཉམས་པའི་རིགས་སོགས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་སོགས་དགེ་སྦྱོར་འགྲིབ་འགྲོ་བར་བཤད་པའོ། །ཉིན་པར་རྨི་ལམ་ཟིན་སྙམས་པའི་དྲན་འདུན་མ་ཆད་པར་བྱས་ན་རྨི་ལམ་ཡང་ཟིན་པར་འགྱུར་ལ། རྨི་ལམ་ཟིན་ཡང་འོད་གསལ་མ་ཟིན་ན་དགོས་པ་ཆུང་། དེའང་གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་སྙིང་ཁར་འཇའ་འོད་ལྔ་ལྡན་གྱི་དབུས་སུ་རྩ་བའི་བླ་མ་འཇའ་འོད་ཀྱི་སྐུ་ཅན་མཉམ་བཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་ནས་བཞུགས་པར་གསལ་ལ་དད་མོས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། རྨི་ལམ་འཁྲུལ་བ་ཞི་ནས་རང་རིག་འོད་གསལ་མངོན་དུ་གྱུར་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་སྙམས་པའི་ངང་ནས་ཉལ། དེ་ཡང་གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་དྲན་ཤུགས་ཧ་ཅང་ཆེ་ན་གཉིད་མི་འོང་། ཤུགས་ཆུང་ན་ཟིན་དཀའ་བས་སྒྲིམ་ལྷོད་རན་པར་བྱེད་དགོས། སད་པའི་དུས་སུ་དེ་ལྟར་གསལ་གདབ་བྱས་ཏེ་འཕྲོ་མཐུད་དགོས། ཉིན་པར་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་ཐུགས་ཡིད་དབྱེར་མེད་བསྲེས་པ་གལ་ཆེ། ༈ དེ་ཡང་འགྱུ་བ་ཕྲ་མོའི་རིགས་རྣམས་ངོས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་ཡང་། ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤར་ཚེ་ཤེས་རིག་གི་རང་ཚུགས་བཟུང་ནས་རྒྱུན་བསྲིང་བ་གནད་ཆེ། སྤྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཁ་ཡན་དུ་མ་ཤོར་བར་བྱེད་པ་འདི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་རྩལ་སྦྱང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཚུལ་གལ་ཆེ། ཕྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ལྷ་སྔགས་དང་དམིགས་པའི་གནད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། འདིར་ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་སྐབས་སུ་གང་ཤར་ཅི་སྣང་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེ་དག་ལ་ཨ་འཐས་དང་བདེན་འཛིན་གྱི་རྗེས་འབྲང་མི་བྱ་བར་རིག་ཐོག་ཏུ་ས་བཟུང་ནས་རྩལ་སྦྱང་བྱེད་དགོས། ༈ གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་ངོ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀ་ཡེ་ནས་ཟུང་འཇུག་ལྷུན་གྲུབ་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་པས་སྣང་གྲགས་རིགས་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་དུ་ཤེས་ན་ལྷ་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་ལ་མ་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས། རྟགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དང་། །དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་ཉིད་རིག་པ་མངོན་སུམ་འདི་ཡིན་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་ལས་མ་འཚོལ་རྗེ་འབངས་རྣམས། །ཞེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་བླ་མ་གཟུགས་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་བླ་མ་ཙམ་ཡིན། རང་རིག་རང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་བླ་མ་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཡིན་པས། གཙོ་བོ་ཤེས་རིག་གི་རང་ཚུག
Chinese
據說由於性衰退等原因，夢光明等善行會衰退。如果白天持續不斷地想著抓住夢境，那麼也能抓住夢境。即使抓住了夢境，如果沒有抓住光明，也沒有太大必要。那便是，在入睡前，觀想在心間五彩虹光的中央，根本上師身為虹光之身，結禪定印安住，以虔誠的信心祈禱。以夢境的錯亂平息，自覺光明現前加持的心態入睡。而且，入睡前如果念力太強，則無法入睡。念力太弱則難以抓住，因此需要鬆緊適度。醒來時，要如是清晰地確立，並持續下去。將白天的所有顯現都視為夢境，將心與意無二無別地融合非常重要。 ༈ 此外，僅僅是認識到微細的念頭，它們就會自然消失。然而，當強烈的嗔恨等生起時，保持覺知的本性並持續下去至關重要。總的來說，不讓煩惱失控是所有佛法的根本，因此依靠訓練來將其轉化為道非常重要。在外續中，雖然講述了許多通過本尊、咒語和觀想的要點將煩惱轉化為智慧的方法。但在此，在修持大手印和圓滿次第時，將所有顯現視為自心的顯現，不要追隨對它們的執著和實執，而要立足於覺性之上進行訓練。 ༈ 實相的自性，生起次第和圓滿次第原本就是雙運任運成就的，因此如果將顯現、聲音和念頭三者視為本尊、咒語和法性的遊舞，那麼修不修本尊都可以。如鄔金大士所說：「象徵之佛圓滿報身與，實義之佛法身為何者，法性覺性現量即此故，勿尋他佛君臣諸眾。」同樣，上師瑜伽也是如此。外在上師顯現為形狀，僅僅是象徵性的比喻上師。認識到自覺的本性，才是被象徵的實義上師法身本身。因此，最重要的是覺知的本性。
English
It is said that virtuous practices such as dream luminosity decline due to factors such as sexual decline. If you constantly think of catching dreams during the day, you will also be able to catch dreams. Even if you catch the dream, if you don't catch the clear light, it is not very necessary. That is, before going to sleep, visualize the root guru in the center of the five-colored rainbow light in your heart, with a rainbow light body, sitting in the mudra of meditative equipoise, and pray with devotion. Sleep with the attitude of pacifying the confusion of dreams and blessing the manifestation of self-awareness and clear light. Also, if the mindfulness is too strong before going to sleep, you will not be able to fall asleep. If the strength is too weak, it is difficult to grasp, so you need to adjust the tightness and looseness appropriately. When you wake up, you must clearly establish it in this way and continue. It is very important to know that all appearances during the day are dreams and to blend heart and mind indissolubly. ༈ In addition, even if you only recognize subtle thoughts, they will naturally disappear. However, when strong anger and the like arise, it is crucial to maintain the nature of awareness and continue. In general, not letting afflictions get out of control is the root of all Dharmas, so it is very important to rely on training to transform them into the path. In the outer tantras, although many methods of transforming afflictions into wisdom through the key points of deities, mantras, and visualizations are explained. But here, in the practice of Mahamudra and Dzogchen, regard all appearances as manifestations of your own mind, and do not follow attachment and clinging to them, but practice on the basis of awareness. ༈ The self-nature of reality, both the generation stage and the completion stage, are originally spontaneously accomplished union, so if you regard appearances, sounds, and thoughts as the play of deities, mantras, and Dharmata, then it is okay to practice the deity or not. As Orgyen Chenpo said: "The symbolic Buddha, the complete Sambhogakaya, and the real Buddha, the Dharmakaya, are the same. The direct perception of Dharmata awareness is this, so do not seek other Buddhas, lords and subjects." Similarly, Guru Yoga is also like this. The external guru appearing in shape is only a symbolic metaphorical guru. Recognizing the nature of self-awareness is the actual Dharmakaya guru being symbolized. Therefore, the most important thing is the nature of awareness.
Tibetan
ས་མ་ཤོར་ན་བླ་མ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གླིང་རས་ཀྱིས་ཞལ་ནས། བླ་མ་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལ། །གཟུགས་སྐུར་འཛིན་པ་སྟོར་ནས་ཐལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་ཡིན་པར་ཐག་མི་གཅོད་པར་གདོས་བཅས་ཤ་ཁྲག་གི་སྐུར་བསྒོམ་ན་ལོག་རྟོག་ཡིན། བྱིན་རླབས་མི་འབྱུང་། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་ཡེང་བ་མ་ཚོར་ན་བྱིང་སྐྱོན་ཡིན་པས་རིག་པ་གསལ་ངར་འདོན། གཞན་རྐྱེན་གྱིས་གཡེང་ན་དྲན་ཤེས་མྱུར་དུ་བརྟེན་ནས་རིག་པའི་རང་ཚུགས་འཛིན། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ནམ་ཡང་ཉམས་ལེན་སྟོར་ན་ལྷག་མཐོང་དངོས་ཀྱི་རང་ངོ་མ་མཐོང་བར་ཞི་གནས་ལ་སོང་བའི་རྟགས་ཡིན་གསུངས། ཤེས་རིག་རང་ཚུགས་ཟིན་ན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་དུ་འཆར་བ་ཡིན། མ་ཟིན་ན་གནས་ཆ་བརྟན་པོ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་ཡང་གོལ་ས་ཡིན། ༈ ཀུན་ཉམས་ལས། སྤང་ལ་བེ་ཕུར་བཏབ་པ་ཅི་བཞིན་དུ། །ཤེས་རིག་རང་ཚུགས་བཟུང་བ་གནད་དུ་ཟབ། །ཞེས་སོ། ༈ །ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་ན་ཉམས་ལེན་ལ་བོག་སྐྱེད་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་སྣང་ངོར་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེས་ཕན་གནོད་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཡིན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་བསད་མི་རུང་བས་ལྷ་འདྲེ་གདོན་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞིང་། གསུར་བསྔོ་དང་། སྒྱུ་ལུས་ལ་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་ཚིམས་པར་བྱས་ནས་དགེ་བ་བསྔོ་ཞིང་སྨོན་ལམ་བཟང་པོ་འདེབས་པ་གལ་ཆེ། དོན་དམ་པར་ནི་ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཁོ་ནའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་མ་འདས་པས་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ལས་གཞན་པའི་འདྲེ་གདོན་ནི་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དགོས། ༈ རང་ཉིད་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ན་ལ་བརྩོན་པའི་སྐབས། འདིར་ལྷ་འདྲེ་ཡང་བླ་མའི་རྣམ་རོལ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ། སྣང་སྲིད་བླ་མར་ཤར་བའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་། ཐུགས་ཡིད་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པའི་རྫོགས་རིམ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་དགོས་སོ། །རིག་པའི་རང་ངོ་ཤེས་ནས་ཤེས་རིག་གི་རང་ཚུགས་མ་ཤོར་ན། གནས་འགྱུ་གང་བྱུང་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་ཡིན་མཉམ་བཞག་ཡིན། རིག་པའི་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན་སེམས་ཡུན་རིང་པོར་མི་འཕྲོ་བར་གནས་པ་དང་། འགྱུ་བ་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བ་དང་ངོས་བཟུང་སྟེ་མ་བཅོས་པར་བཞག་ནས་མེད་འགྲོ་བར་སྣང་བ་དེ་ཡང་དོན་དུ་སྣང་བ་ལ་རིགས་པས་རྒྱས་གདབ་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀས་བསྒོམ་གོ་མི་ཆོད་གསུངས། དེ་འདྲའི་རིག་ངོ་མ་མཐོང་བའི་གནས་འགྱུ་དང་། སྟོ
Chinese
如果觉性不失，就不会与上师分离。格陵巴说：上师与自心无二别，执著于色身则已迷失。如此说。如果不确定上师本就是佛陀法身，而观想为有血有肉之躯，则是邪见，不会得到加持。在入定的时候，如果没有觉察到昏沉，就是掉举的过失，所以要提起明觉的锐利。如果被外缘所扰乱，就要迅速依靠正念，保持觉性的自主。后得的时候，如果总是失去修持，那就是没有见到胜观真实的自性，而是落入了止的歧途。据说，如果掌握了觉性自主，那么一切分别念都会显现为修行。如果没有掌握，即使在稳定的环境中，也会迷失方向。总之，如《昆谦》中所说：如同在草地上打下木桩一样，保持觉性的自主至关重要。如此说。如果出现鬼神的幻象，那就是修持得到了增长。因为在显现上，显有世间的鬼神所带来的所有利益、损害、好坏，都是世俗谛的因果缘起，是不可欺骗的，所以不能忽视因果。因此，要修持视一切鬼神邪魔为父母的慈悲心，并通过焚香供养和以幻身进行供施等方式使它们感到满足，然后回向善根并祈愿美好的愿望，这非常重要。在胜义谛上，不仅仅是鬼神的幻象，而且显有轮回涅槃的一切，都不过是自心的幻象，因此必须明白，除了心的错觉之外，没有任何鬼神存在。总之，当自己专注于上师瑜伽时，要知道这里的鬼神也是上师的化现。要着重于显有世间显现为上师的生起次第，以及心意无二融合的圆满次第。如果认识了觉性的自性，并且没有失去觉性的自主，那么无论发生什么，都是修行，都是入定。如果不认识觉性的自性，那么心长时间不散乱地安住，以及观察并认识到任何生起的现象的本质，然后不作改变地安住，并显现为消失，实际上是用理智来扩展显现，据说这两种方式都不能算是修行。像这样没有见到觉性自性的安住和动
English
If awareness is not lost, there will be no separation from the lama. Gling Ras said: The lama and one's own mind are inseparable; to cling to the physical form is to be lost. So it is said. If one does not ascertain that the lama is inherently the dharmakaya of the Buddha, but meditates on him as a body of flesh and blood, it is a wrong view, and blessings will not arise. During meditative equipoise, if one does not notice dullness, it is the fault of sinking, so one should bring forth the clarity and sharpness of awareness. If one is distracted by external circumstances, one should quickly rely on mindfulness and maintain the self-possession of awareness. In the post-meditation period, if one always loses practice, it is a sign that one has not seen the true nature of vipashyana but has gone astray into shamatha. It is said that if one grasps the self-possession of awareness, then all thoughts will arise as meditation. If one does not grasp it, even if one goes to a stable environment, one will still be lost. In short, as it is said in Kun Khyen: Just as driving a stake into the ground, maintaining the self-possession of awareness is of utmost importance. So it is said. If the magic of gods and demons arises, it means that practice is increasing. For in appearance, all the benefits, harms, good, and bad brought by the gods and demons of existence are the infallible cause and effect of relative truth, so one must not disregard cause and effect. Therefore, one should cultivate loving-kindness and compassion, knowing all gods, demons, and obstacles as one's parents, and make them satisfied by offering incense and giving offerings with the illusory body, and then dedicate the merit and make good aspirations, which is very important. In ultimate truth, not only the magic of gods and demons, but all of samsara and nirvana are nothing more than the magic of one's own mind, so one must understand that there are no demons or obstacles other than the illusion of the mind. In short, when one is solely devoted to lama yoga, one should know that the gods and demons here are also manifestations of the lama. One should focus on the generation stage in which existence appears as the lama, and the completion stage in which mind and wisdom are inseparably merged. If one recognizes the nature of awareness and does not lose the self-possession of awareness, then whatever arises, whether abiding or moving, is meditation, is meditative equipoise. If one does not recognize the nature of awareness, then abiding without the mind wandering for a long time, and looking at and recognizing the nature of whatever arises, and then abiding without alteration and appearing to disappear, is actually expanding appearance with intellect, and it is said that neither of these two ways counts as meditation. Such abiding and moving without seeing the nature of awareness, and the sto