Tibetan
་གཅིག་པུའི་མཐའ་ལས་འདས་སོ། །ངོ་བོ་སྟོང་ཀྱང་རང་གདངས་མི་འགགས་པས་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་གོལ་ས་ལས་འདས། ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་མི་འཛིན་པས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་གོལ་ས་ལས་འདས། རིག་ཀྱང་མི་འཕྲོ་བའམ་རྟོག་ཚོགས་ཤར་ཡང་གྲོལ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་གོལ་ས་ལས་འདས་པའོ། ། ༈ རྨི་ལམ་ལ་ཡང་། རབ་ལ་འཆར་དང་འབྲིང་གིས་ཤེས། །ཐ་མ་འགྱུར་བ་ངེས་པའོ། །གསུངས་པས། རབ་ཀྱིས་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་ཟིན་པ་དང་འབྲིང་གིས་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་ཆ་ཤར་བ་རང་སྣང་དུ་ཤེས། ཐ་མ་ཡིན་ཡང་རྨི་ལམ་དག་པ་ཁོ་ན་རྨིས་དགོས་གསུངས། ༈ རིག་སྟོངགི་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་པའི་གང་ཟག་ཞིག་ཡིན་ན། མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ན་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་རྣམས་ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྫོགས་ཞེ་ན་ཀུན་སློང་ལའང་སྔགས་ལྟར་ན་གནས་ཚུལ་སྣོད་བཅུད་འདི་ཡེ་ནས་ཞིང་དང་གཞལ་ཡས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་ནས། རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཚེ་ལུས་གཅིག་གིས་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱེད་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། བླང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་ནི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ལས་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་སྤྱོད་ཟེར། བློ་ལྡོག་རྣམ་བཞི་ལ། དལ་བའི་ལུས་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་ནི། ལུས་སྣང་སྟོང་རྒྱལ་བའི་སྐུ། ངག་གྲགས་སྟོང་རྒྱལ་བའི་གསུངས། ཡིད་དྲན་སྟོང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒོ་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད། སྙིང་པོ་དེ་ལྟར་དུ་ལེན་པ་ཡིན་པས། དེ་ལས་ལྷག་པའི་སྙིང་པོ་ཞིག་ལེན་ཚུལ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཀྱང་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་གང་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས། ཚེ་མི་རྟག་པ་ནི། སྐྱེ་འཆིའོ་བསམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ་ནས་སྐྱེ་འཆི་བགྲེས་རྒུད་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ་ཡང་མངའ་བརྙེས་ནས་འཆི་མེད་གཉུག་མའི་བཙན་ས་ཟིན་པ་ཡིན། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ནི། དམིགས་མེད་ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་བསགས་ལོང་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན། རྒྱུ་འབྲས་མིག་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་ཡང་དེ་ལ་ཟེར། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་དག་རྣམས་སྣོད་དག་པ་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། བཅུད་དག་པ་རིག་འཛིན་གྱི་ལྷ་ཚོགས། རྒྱུད་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ། སྒྲ་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྒྲ། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་སྤང་བླང་མེད་པར་འཁོར་འདས་དག་མཉམ་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། ༈ །མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་ཤེས་རིག་རང་ཚུགས་ཟིན་པ་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་སོགས་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མི་འདུགསྤྱོད་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་རིག་ངོ་དྲན་པས་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ་བས་དེ་ལུགས་རེམས། ༈ རིག་སྟོང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པ་ནི། དང་པོ་རླུང་སེམས་གཉིས་ཀྱི་རྒྱབ་གྱེས་པ་དང་། བར་དུ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་ལ་ཞེན་པའི་ཤུན་པ་བྲལ་བ་དང་། ཐ་མ་དབྱིངས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སྟོང་ཆ་དངས་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་བྲལ་བྱའི་ཆོས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ན། ཡུལ་ཅན་གྱི་རིག་པ་རྗེན་པ། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་དུ་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བཞུགས་པ་ནི། དཔེར་ན་གནམ་སྟོང་གི་ཟླ་བ་མཁའ་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུའི་ཆ་དེ་ནི་རིག་སྟོང་ཁ་སྦྱོར་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་རྩལ་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་ཡིན་པས་འོད་གསལ་གྱི་འཆར་སྒོ་འགག་མེད་དུ་བརྗོད་པའོ། །རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་ཤེས། ཡིན་ཐོག་ཏུ་ཐག་ཆོད། གྲོལ་ཐོག་ཏུ་གདེངས་བཅའ་བ་ནི་གནད་དམ་པའོ། །དེ་ལམ་རིག་གི་ཆའོ། །གཞི་རིག་ནི་ཆོས་དབྱིངས་གདོད་མའི་གཞི་དང་། ཡེ་ཤེས་ཐིམ་བྱའི་རིག་པ་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་རོལ་པའོ། །འབྲས་བུའི་རིག་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྲོལ་བའམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་གདོད་མའི་སྟོང་ཆེན་གྱི་དབྱིངས་དང་ནང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཆེན་པོར་བཞུགས་ནས་རྩལ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་རོལ་བའོ། །གཞན་ཡང་། བྱིང་བ་ནི་རིག་པའི་གསལ་ངར་གྱི་ཆ་ལྷོད་པ་དང་། རྒོད་པ་ནི། འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་འཕྲོ་བའི་ཆའོ། །རྨུག་པ་ནི་སེམས་ལ་མུན་པ་བབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེའང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དངས་པ་ནི་རྩོལ་མེད་ཅོག་བཞག་རྣམ་གསུམ་གྱི་ངང་མདངས་བསྐྱང་བའི་ཚེ་ན། བྱིང་རྒོད་རྨུག་གསུམ་སྤྲིན་བཞིན་དུ་དངས་འགྲོ་བ་དང་། ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་ནི། བྱིང་བའི་ཚེ་རླུང་རོ་དགུ་སྤྲུག་བྱས་ནས། དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་རླུང་འཛིན་རྩོལ་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་སེམས་གཉིས་ཀྱི་རྒྱབ་གྱེས་ཚུལ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །རྒོད་ན་བླ་མ་སྙིང་དབུས་སུ་བསྒོམ་ནས་ཐུགས་ཡིད་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེས་ནས་དྲན་པ་རང་ཡལ་གྱི་སྟེང་དུ་བླ་མའི་ཞལ་མཐོང་བ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །རྨུག་ན་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ་
Chinese
超越了唯一的边。本体是空性，但自性光明不灭，因此超越了堕入无色界的境地。智慧清晰而不执着，因此超越了堕入色界的境地。觉性不散乱，或者说，即使念头生起也能解脱，因为具有四种自性，所以超越了堕入欲界的境地。 再者，关于梦境，经中说：“上等者显现，中等者知晓，下等者必变化。”因此，上等者能把握梦境的光明，中等者能知晓梦境的显现是自显。即使是下等者，也必须只梦到清净的梦境。 如果有人证悟了觉性与空性的见地，那么在入定的状态中，所有的前行之法都圆满于见地的境界中。如何圆满呢？就发心而言，如密咒所说，情器世间原本就存在于坛城和宫殿、身和智慧的自性中。因此，为了使未能证悟此理的遍布虚空的众生，其二障及其习气得以清净，从而显现自性的智慧，并通过一生一世获得金刚持佛的果位，而修持甚深空性。应如是发心。应行之行是做与佛法相符的事业，这叫做行。在四种厌世心中，暇满人身取精要的方式是：身显空是胜者的身，语声空是胜者的语，意念空是胜者的意的自性，三门是三坛城的本体。这样取精要。除此之外，金刚持佛在任何经续论典中都没有说过有比这更殊胜的取精要的方式。寿命无常是指：生死的念头在无念自明菩提心的境界中解脱，从而也掌握了脱离生死衰老的觉性，并占据了不死的本初之地。业果是指：在无缘见地的境界中，所有善恶的念头都必须在没有积累习气的情况下生起即解脱。这就叫做像保护眼睛一样守护因果。轮回的过患是指：包括显现和存在、轮回和涅槃在内的这些法，器是清净的胜者坛城，有情是清净的持明者本尊众，
English
It transcends the extreme of singularity. Although its essence is emptiness, its self-radiance is unceasing, thus transcending the state of falling into the formless realm. Wisdom is clear and ungrasping, thus transcending the state of falling into the form realm. Awareness is not scattered, or rather, even if thoughts arise, they are liberated, because it possesses the nature of the four qualities, thus transcending the state of falling into the desire realm. Furthermore, regarding dreams, it is said: "The best manifest, the middling know, the worst are certain to change." Therefore, the best grasp the luminosity of dreams, and the middling know that the appearances of dreams are self-appearances. Even the worst must only dream of pure dreams. If someone has realized the view of awareness and emptiness, then in the state of meditative equipoise, all the preliminary practices are perfected within the realm of the view. How are they perfected? Regarding motivation, as the mantra says, the environment and beings are inherently present in the nature of the field, palace, body, and wisdom. Therefore, with the aspiration to purify the two obscurations and their habitual tendencies of all sentient beings pervading space who have not realized this, to manifest their own inherent wisdom, and to attain the state of Vajradhara Buddha in one lifetime, one should meditate on profound emptiness. The conduct to be adopted is to engage in activities that accord with the Dharma, which is called conduct. Among the four thoughts that turn the mind, the way to take the essence of leisure and endowment is: the body's appearance is emptiness, the body of the victorious ones; the sound of speech is emptiness, the speech of the victorious ones; the mind's thoughts are emptiness, the nature of the mind of the victorious ones; the three doors are the essence of the three mandalas. This is how to take the essence. Vajradhara Buddha has not spoken of a more supreme way of taking the essence than this in any sutra, tantra, or treatise. Impermanence of life means that the thoughts of birth and death are liberated in the realm of non-conceptual self-aware bodhicitta, thereby also mastering the awareness that is free from birth, death, aging, and decay, and seizing the stronghold of the immortal, innate ground. Karma and its result mean that in the realm of aimless view, all thoughts of good and bad must arise and be liberated without accumulating habitual tendencies. This is what it means to guard cause and effect like one's eyes. The faults of samsara mean that these phenomena, including appearance and existence, samsara and nirvana, the environment is the pure mandala of the victorious ones, the beings are the pure assembly of vidyadhara deities,
Chinese
智慧清净的游舞，音声清净的法性自声。 如此，无有取舍，称之为轮涅清净平等的见地。 再次，在入定的时候，觉性自立自主非常重要。 除此之外，对于如同虚空般的空性等等，没有任何必要。在行持的时候，以正念持续守护觉性非常重要，请记住这个方法。 再次，觉空双运的密意是： 首先，风心二者分离； 其次，脱离执着各种体验的皮囊； 最后，清净虚空般无记的空性。 像这样，在脱离三种应断之法的时候， 有境的觉性赤裸， 有法法性处于远离边与中央的虚空中，安住于无二双运之中。 例如，如同天空中的月亮悬浮于虚空中一般，那一部分就是觉空双运。 因为它的力量显现与解脱同时，所以说光明之门无碍开启。 在自身上认识，在是处上决断，在解脱处上建立把握，是为要点。 这是道觉的部分。 基础觉性是法界原始的基础，与智慧融入的觉性安住于无二双运之中。 它的力量是智慧对智慧的游舞。 果觉是， 众生解脱或佛陀的意念，与原始大空性的法界和内明细微的智慧，二者安住于无二大双运之中，力量是法性对智慧的游舞。 此外， 沉没是觉性的明晰度松弛， 掉举是属于欲望方面的散乱部分， 昏沉是心上降临黑暗的状态。 那个也以自力清净，在无勤、放松、安住三种状态中保持明亮的时候， 沉没、掉举、昏沉三种如同云雾般清净消散。 依靠方便是，在沉没的时候，做九节风的呼吸，依靠远离真实义智慧的脉气执持和勤作，要精通风心二者分离的方式。 掉举的时候，观想上师在心间中央，将上师的意与自己的心无二融合，要精通在念头自然消失之上见到上师的容颜。 昏沉的时候，混合法界与觉性。
English
The play of pure wisdom, the self-sound of pure sound nature. Thus, without acceptance or rejection, it is called the view of equality of samsara and nirvana. Furthermore, it is very important to have self-established awareness during meditation. Other than that, there is no need for emptiness like the sky. It is important to always maintain awareness with mindfulness during conduct, so remember that. Furthermore, the intention of the union of awareness and emptiness is: First, the separation of wind and mind; Second, the separation of the shell of attachment to various experiences; Finally, the clarity of the emptiness of the unstated realm. When one is free from such three things to be abandoned, the knowing awareness is naked, and the object, the nature of reality, abides in the space free from edges and center, in indivisible union. For example, the part where the moon in the empty sky floats in the sky is the union of awareness and emptiness. Because its power arises and liberation is simultaneous, it is said that the door of luminosity opens unhindered. Recognize it on your own, decide on what is, and be confident in liberation, that is the key. That is the part of the path of awareness. The ground awareness is the original ground of the Dharmadhatu, and the awareness to be absorbed by wisdom abides in indivisible union. Its power is the play of wisdom on wisdom. The fruit awareness is: The liberation of sentient beings or the intention of the Buddhas, the original great emptiness of the Dharmadhatu and the subtle wisdom of inner clarity, both abide in the great indivisible union, and the power is the play of wisdom on the nature of reality. Furthermore, sinking is the relaxation of the clarity of awareness, agitation is the part of distraction that belongs to the side of desire, and dullness is the state of darkness descending on the mind. Also, purifying by one's own power is when one maintains brightness in the state of effortless, relaxed, and abiding, the three, sinking, agitation, and dullness, clear away like clouds. Relying on means is: when sinking, do the nine rounds of breathing, and rely on being free from the effort of grasping the root-wind of the wisdom of ultimate meaning, and be skilled in the way of separating wind and mind. When agitated, visualize the lama in the center of the heart, mix the lama's mind and your own mind without separation, and be skilled in seeing the face of the lama on the disappearance of thoughts. When dull, mix the Dharmadhatu and awareness.