Tibetan
་མའི་ཡོན་ཏན་དེ་ཐོབ་པར་དམིགས་ནས་འཇུག་པ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །མཉམ་གཞག་རིག་སྟོང་གི་ངང་མདངས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ལ་ཤེས་རབ་རྩིས་ཟིན་གྱི་རྟོག་པ་ཟེར་གསུངས། རྗེས་སྣང་ཉམས་ལེན་གྱིས་སྐྱོང་ཚུལ་ནི། ལྟ་བའི་གདེངས་སྒོམ་པའི་ངང་མི་འཆོར་བཞིན་དུ་དབང་པོ་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བསྲེ་ནས་ཡུལ་བདེན་མེད་གཟུགས་སྣང་སྟོང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་དང་། སྒྲ་གྲགས་སྟོང་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་དང་། ཡིད་དྲན་སྟོང་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་དུ་ལམ་ཁྱེར་དགོས། དེ་ལྟར་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ངང་སྐྱོང་ནས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཚེ་སྣང་ཆ་ཡད་ཡུད་དུ་སོང་བ་འོང་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་དགོས་གསུངས། མདོ་ལམ་ནས་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། རྟོགས་བྱེད་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། སྔགས་ལམ་ནས། སྦྱོར་ལམ་དུ་དཔེ་ཡི་འོད་གསལ་དང་། མཐོང་ལམ་དུ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཡིན་པས་མདོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་དང་། སྔགས་ཀྱིས་མཉམ་བཞག་དུ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་རྟོགས་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་གསུངས། རྟོགས་བྱེད་སོ་སོར་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་༼ཡོད་ཡིན་ནམ་དཔྱོད༽གསུངས། ལམ་ལ་མྱུར་བུལ་ཡོད་པས། མདོ་ལམ་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དང་བདུན། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ། གང་ཟག་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ཕྱེ་ནས་དེ་དུས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་ཚོགས་གཉིས་དམ་པ་དེ་ནི་མ་རྫོགས་པར། དེ་སྲིད་སྟོང་ཉིད་དམ་པ་དེ་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། ཞེས་སོ། །སྔགས་ལམ་དུ་དཔེ་སྔགས་རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ད་ལྟ་བཏབ་པ། ད་ལྟ་སྨིན་པ་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ལྗགས་ཐོག་ཏུ་སྲན་མའི་ཁ་གད་ནས་མེ་ཏོག་སྙན་གྱི་ཐད་ཀར་ཁ་གྱེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཚེ་ལུས་གཅིག་གི་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུར་བཞེངས་པ་ཡིན་གསུངས། མདོ་ལམ་ན་ཡུལ་བ་སོ་ནམ་མཁན་གྱིས་ས་བོན་བཏབ་ནས་སྟོན་དུས་སུ་སྨིན་པ་ལྟ་བུའོ། ། ༈ སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་བཞིན་ཏུ་སྣང་། སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པ་སྣང་བས་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། སྟོང་པས་རྟག་པའི་མཐའ་ལས་འདས། ཟུང་འཇུག་གིས་ཡོད་མེད་གཉིས་གའི་མཐའ་ལས་འདས། བརྗོད་དུ་མེད་པས་གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་ལས་
Chinese
是为了获得那样的功德而进入（修持）。如是说：若对空性观看不正确，智慧浅薄者将会毁灭。如此等等。据说，持续保持等持明空的状态光彩，称为智慧圆满的分别念。以后的显现通过修习来保持的方法是：在不失去见解的把握和禅定的状态下，将五根的意识与对境混合，对境无实，色相如水中月，声音空响如山谷回音，意念空虚如鸟迹无痕的显现，要作为道用。这样，在保持后得智慧的状态下，如果将它作为道用，显现的部分会变得越来越少，之后需要证悟后得的智慧。经部道中，第一地极喜地是见到法性的真谛的所证是法界，能证是各自自证的智慧。密咒道中，在加行道中有譬喻光明，在见道中有真实光明，因此经部的见到法性的真谛的所证所证和，密咒通过等持证悟真实光明，因此这两者的所证法界没有差别。能证各自自证的智慧没有差别（是有还是没有，需要思考）据说。道有快慢，经部道中需要三个无数劫和七个无数劫，三十三个无数劫。将根基分为上中下三等，在那时成佛。如是说：只要两种殊胜的资粮没有圆满，那么殊胜的空性就不会被证悟。如此等等。密咒道中，譬如密咒持明者们，现在种下密咒和禅定的果实，现在成熟，就像弥旁南巴嘉瓦（མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ། ）的舌头上，豆子的壳裂开，正对着花蕊张开一样，因此在一生一世中成就金刚持的果位。经部道就像农夫播种，在秋天成熟一样。总而言之，显现和存在的诸法，在空性的同时显现。显现的同时是空性的自性，显空双运，显现超越了断灭的边，空性超越了常有的边，双运超越了有和无两者的边，不可言说超越了一和多的边。
English
It is to enter (practice) with the aim of obtaining such merits. As it is said: If one views emptiness incorrectly, those with little wisdom will be destroyed. And so on. It is said that continuously maintaining the radiance of the state of equanimity and emptiness is called the discriminating awareness that has completed wisdom. The method of maintaining subsequent appearances through practice is: without losing the grasp of the view and the state of meditation, mixing the consciousness of the five senses with the objects, the objects are unreal, the appearance of form is like the moon in water, the sound is empty like an echo in a valley, and the memory is empty like the appearance of bird tracks without traces, which must be used as the path. In this way, if you maintain the state of subsequent wisdom and take it as the path, the appearance will become less and less, and then you need to realize the wisdom gained after that. In the Sutra path, the first bhumi, Joyful Land, is the object of realization of seeing the truth of the nature of reality, which is the Dharmadhatu, and the subject of realization is the wisdom of self-awareness. In the Mantra path, there is the example of luminosity in the path of joining, and the actual luminosity in the path of seeing, so the object and subject of realization of seeing the truth of the nature of reality in the Sutra, and the Mantra realizes the actual luminosity in equanimity, so the object of realization of these two, the Dharmadhatu, has no difference. The subject of realization, the wisdom of self-awareness, has no difference (whether it exists or not, needs to be considered) it is said. The path has fast and slow speeds. In the Sutra path, it takes three countless kalpas and seven countless kalpas, thirty-three countless kalpas. Divide the foundation into three levels, high, medium, and low, and then become a Buddha. As it is said: As long as the two excellent accumulations are not complete, then the excellent emptiness will not be realized. And so on. In the Mantra path, for example, the mantra holders, the fruits of mantra and samadhi that are planted now, ripen now, just like on the tongue of Mipham Nampar Gyalwa (མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ།), the shell of the bean cracks open, facing directly towards the stamen of the flower, so in one lifetime, the state of Vajradhara is achieved. The Sutra path is like a farmer planting seeds and ripening in autumn. In short, all phenomena of appearance and existence appear while being empty. While appearing, it is the nature of emptiness, the union of appearance and emptiness, appearance transcends the extreme of annihilation, emptiness transcends the extreme of permanence, the union transcends the extremes of both existence and non-existence, and the inexpressible transcends the extremes of one and many.
Tibetan
འདས་པའོ། །སྣང་ཆ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཉིད་འཇོག་ཤེས་དགོས། ཇི་སྲིད་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་མ་ཟད་བར་དུ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གམ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདུག་དགོས། སྟོང་ཉིད་ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་ནི། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་སོགས། དེ་ལྟ་བུའོ། །མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེ་ཚོས། མདོར་བསྡུ་ན། དགག་སྒྲུབ་ནི་ཡོད་མིན་དང་མེད་མིན་བཞི་ལ་འདུས་གསུངས་སོ། །འཆི་ཚེ་ཐིམ་རིམ་རྣམས་རྫོགས་ནས་གཞི་ཡི་འོད་གསལ་ཤར། ད་ལྟ་ཅི་ཙམ་གནས་པ་དེ་ཙམ་ལྔ་གནས། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་མ་རྫོགས། སེམས་ཅན་ཡིན་པའི་འཁྲུལ་པ་མ་བྱུང་བ་ཡིན། གཉིས་ག་འཆར་རུང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་མུ་བཞི་དབྱེ་ན། འཁྲུལ་མ་མྱོང་། གྲོལ་མ་མྱོང་བ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན། དགེ་བ་སྤུ་ཙམ་མ་བྱས། རྒྱུ་སྔོན་སོང་མེད་ཀྱང་། རང་བྱུང་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་བཅིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པས་གྲོལ་བ་ཡིན། ཚོགས་ཡེ་རྫོགས་ཡིན་གསུངས། འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་ག་མ་མྱོང་བ་གཞིའི་འོད་གསལ་ཡིན། འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་ག་མྱོང་བ་རྣལ་འབྱོར་ལམ་བགྲོད་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ཡིན། འཁྲུལ་མྱོང་ཀྱང་གྲོལ་མ་མྱོང་བ་མཐའ་མེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡིན་གསུངས་སོ། ། ༈ ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྐབས་སུ་བུང་ཚང་འཐོར་བ་ལྟ་བུ་གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུའི་རྒྱ་རལ་བའི་དུས་སུ་འདི་ལྟར་དུ་སྣང་། སྟེང་ན་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལྟ་བུར་སྣང་། དེའི་འོག་ཏུ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་རྒྱན་དང་བཀོད་པ་སྣང་། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་སྣང་། དེའི་འོག་ཏུ་རིགས་དྲུག་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་ཐུབ་པ་དྲུག་སྣང་། དེའི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་གསུངས། དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་གསུངས། དེ་དུས་ཕན་བཏགས་པ་དང་འདྲེན་སྟོན་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་ཆ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཚེ་རང་སྣང་དུ་ཤེས། རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐག་ཆོད། ཤེས་མཁན་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་དྭངས་པའི་ཚེ། ཕྱིའི་སྣང་ཆ་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་གཞི་ཐོག་ཏུ་དྭངས་པའོ། ། ༈ མན་ངག་སྡེ་ཡི་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་རྟག་མཐའ་བསལ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་མི་འགག་པས་ཆད་མཐའ་བསལ་བ་དང་། རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཡོད་མེད་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་མཐའ་བསལ་བ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པས
Chinese
已逝去。必须懂得安立依赖于显现之法的规律。只要显现的执着没有穷尽，就必须处于显现与空性双运或者二谛双运之中。具有四种特点的空性是：色即是空。空即是色。色不异空等。就是这样。米庞仁波切说：总而言之，破立包含在亦有亦非和非有非非有四种之中。临终时，当融化次第全部结束，根本光明便会显现。现在处于什么状态，就保持在这种状态中。那是因为没有圆满成佛的智慧功德，也没有产生作为众生的错觉。对于这二者皆可显现的自性，如果分为四句：未曾错乱，未曾解脱，是普贤王如来。未曾做过一丝一毫的善事，虽然没有先前的因，但自生原始的本来状态，是超越束缚与解脱的自性，通过觉性而解脱。说是本自圆满。未曾经历错乱与解脱二者，是根本光明。经历过错乱与解脱二者，是已经走完瑜伽道的补特伽罗。经历过错乱但未曾解脱，是无边无际的众生。在法性中阴时，就像蜂巢散开一样，当妙龄宝瓶身的封印解开时，会显现如下景象：上方显现法身的刹土，如同晴朗的天空。其下方显现报身的刹土，具有庄严和陈设。其下方显现化身与报身混合的刹土和宫殿。其下方显现调伏六道之能仁六尊。其下方显现六道轮回的众生。这样显现，但说是和梦境的显现一样。那时，虽然显现出给予帮助和引导的样子，但也像是梦境的显现。那时，要知道是自显。确定自显没有自性。当知者在原始法界中清净时，所有显现的外境，就像倒映在水晶光芒中一样，清净于根本之上。窍诀部的明空双运之见是：本体本空，远离戏论，因此破除了常边；智慧的光芒不灭，因此破除了断边；因为是明空双运的自性，因此破除了执着于有无差别的边；因为超离了言说的对境。
English
It has passed. One must know how to establish the law that depends on that appearance. As long as the clinging to appearance has not ended, one must remain in the union of appearance and emptiness or the union of the two truths. The emptiness with four special characteristics is: Form is emptiness. Emptiness is form. Form is not different from emptiness, etc. It is like that. Mipham Rinpoche said: In short, affirmation and negation are included in the four: neither existent nor non-existent, and neither both nor neither. At the time of death, when the stages of dissolution are complete, the primordial luminosity of the ground will arise. Remain in that state as long as it lasts. That is because the wisdom and qualities of becoming a Buddha are not complete, and the delusion of being a sentient being has not arisen. If we divide the nature in which both can arise into four possibilities: Never deluded, never liberated, is Samantabhadra. Without doing even a hair's breadth of good deeds, although there is no prior cause, the self-born, primordial state is a nature beyond bondage and liberation, liberated by awareness. It is said to be spontaneously perfect. Never having experienced both delusion and liberation is the ground luminosity. Having experienced both delusion and liberation is a person who has completed the path of yoga. Having experienced delusion but not liberation is an infinite sentient being. In the bardo of dharmata, like a scattering beehive, when the seal of the youthful vase body is broken, the following will appear: Above, the pure realm of the dharmakaya appears like a clear sky. Below that, the realm of the sambhogakaya appears with ornaments and arrangements. Below that, the realm of the mixed nirmanakaya and sambhogakaya and the palace appear. Below that, the six Buddhas who tame the six realms appear. Below that, sentient beings of the six realms of existence appear. Although it appears like that, it is said to be like the appearance of a dream. At that time, although it appears as if giving help and guidance, it is also like the appearance of a dream. At that time, know that it is self-appearance. Determine that self-appearance has no self-nature. When the knower is purified in the primordial realm, all external appearances that arise are purified on the ground, like reflections in crystal light. The view of the union of clarity and emptiness in the Secret Mantra tradition is: The essence is primordially empty, free from elaboration, thus eliminating the extreme of permanence; the radiance of wisdom is unceasing, thus eliminating the extreme of annihilation; because it is the nature of the union of clarity and emptiness, it eliminates the extreme of clinging to existence and non-existence as different; because it transcends the object of expression.