Tibetan
་པའི་གཞུང་རྒྱུད་བཅུ་བདུན་དང་། དེའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་འགྲེལ་བ་སྙིང་ཐིག་ཡ་བཞི། མཛོད་བདུན། ཁྱད་པར་དུ་རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་འདས་རྗེས་ཚིག་གསུམ་གནད་དུ་བརྡེེག་པར་ཁྲེག་ཆོད་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྟན་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྒོམ་ཉམས་དྲུག་པ་དང་། ཤྲཱི་སེང་ཧའི་གཟེར་བུ་བདུན་པར་ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་དང་། ཛྙཱ་ན་སུ་ཏྲའི་བཞག་ཐབས་བཞི་བར་ཁྲེགས་ཐོད་གཉིས་ཀའི་བཞག་ཐབས་བསྟན་ཡོད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཁྲིད་དགོས་གསུངས། བླུན་སྒོམ་པ་ཞིག་དང་། རྟོག་གེ་པ་ཞིག་གིས་མི་འོང་ཚུལ་གསུངས། དེ་རྣམས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་སྤྱིའི་འགྲོ་ཚུལ་རགས་རིམ་ཙམ་རེད། ༈ ད་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིག་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་ཞེས་པ་ནི། གསུང་སྲོལ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། འཁྲུལ་བ་འཁྲུལ་སྣང་དང་བཅས་པ་ལ་གོ་དགོས། འཁྲུལ་སྣང་འདི་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པའམ་དེ་ལས་ཤར་བ་དང་སེམས་དེས་བརྩིགས་པས་ན་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་ཟེར་བ་རེད་གསུངས། དེ་ལ་རྩད་བཅད་པ། མཚང་བཙལ་བ། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པ་དང་། ཁྲིད་ཆེན་གསུམ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་རྣམས་སུ་གསུངས་ཡོད་ལ་དེའི་དང་པོ་རྩད་བཅད་པ་ནི་རྐུན་པོ་ངོས་འཛིན་ལྟ་བུའི་མན་ངག་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་འཁོར་རྩ་ངོས་བཟུང་བ་ལ་ཟེར། མདོ་ལྟར་ན་གསང་སྔགས་སྙིང་མའི་ལུགས་ལ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དུ་འདོད། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་ཡོད་པས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་འདོད། བོད་ཕྱི་རབས་པས་ནི་འཁོར་རྩ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དུ་དབུ་ུམ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་འདོད་པས་མི་འདྲ། དེ་ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་གཞུང་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་དང་། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པའི་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ནི་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་འབུས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་གཞུང་གསང་བ་སྙིང་པོ། ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་གའི་གཞུང་ལུང་གི་མདོ་བདུན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་གཞུང་རང་ཤར་སོགས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་གཉིས་སུ་གསུངས་ཡོད་པའི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལུང་མང་པོ་དང་རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་མདོ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་འཁོར་རྩར་བཞེད་གསུངས། ཡང་ན་རྟེན་འབྲེལ
Chinese
十七部传承经典，及其深广的注释《心髓雅布什》，《七宝藏》。特别是，对于持明噶绕多杰的圆寂后，以三句要诀直指本来面目，开示了脱噶切的见解。以及，妙吉祥友的六种禅修体验，吉祥狮子的七钉锤中，修习妥噶的方式。智经的四种安住方式中，开示了噶切与妥噶二者的安住方式，因此需要通过具备如此口诀的方式进行引导。说愚笨的修行者和思辨者是无法做到的。这些是大圆满道路总体的粗略行进方式。现在，为了破除脱噶切的前行“心之屋”，所谓“心之屋”，虽然有很多说法，但必须理解为包括错觉和错乱显现。据说，这种错乱显现是由心所造或从心而生，并由心所建立，因此称为“心之屋”。对此进行追根究底、寻找漏洞、考察生处和去处这三者。三大引导在所有大圆满经典中都有阐述，其中第一个追根究底，是指像识别盗贼一样的口诀，识别三界轮回的根本。按照经部的观点，密宗宁玛派认为轮回的根本是人我执。小乘阿罗汉也仅仅是证悟了人无我，因此认为能够从轮回中解脱。后来的藏族人则认为，轮回的根本是法我执，这是中观应成派的观点，与前者不同。此外，小乘的论著《大毗婆沙论》和弥勒菩萨的《慈氏五论》，以及经典中也说，声闻缘觉所证悟的无我，就像虫子吃过的芥菜籽中的虚空一样。特别是，摩诃瑜伽的经典《秘密藏续》，阿努瑜伽的经典《律经七部》，大圆满的口诀经典《自生》等都说，声闻缘觉所证悟的是人无我，自宗所证悟的是一半和两个无我，大乘所证悟的是二无我。因为有众多经续的教证和理证，所以按照经部的观点，人我执被认为是轮回的根本。或者说缘起。
English
Seventeen lineages of scriptures, and their profound and extensive commentaries, the Nyingthig Yabzhi, the Seven Treasures. In particular, for the passing of the vidyadhara Garab Dorje, the view of Trekchö is taught by striking the three words as essential points. And, the six meditation experiences of Jampal Shenyen, and the way to practice Tögal in the seven nails of Shri Singha. In the four ways of settling of Jnanasutra, the ways of settling both Trekchö and Tögal are taught, so it is said that guidance is needed through the door of having such instructions. It is said that a foolish meditator and a logician cannot do it. These are just rough ways of proceeding on the general path of Dzogchen. Now, to demolish the preliminary of Trekchö, the "house of mind." The so-called "house of mind," although there are many sayings, must be understood as including delusion and deluded appearances. It is said that this deluded appearance is fabricated by the mind or arises from it, and is built by the mind, so it is called the "house of mind." To investigate this, to find faults, to examine the three origins and destinations. The three great guides are explained in all the Dzogchen scriptures, and the first of these, the investigation, refers to the instruction like identifying a thief, identifying the root of the three realms of samsara. According to the sutra perspective, the Nyingma school of secret mantra considers the root of samsara to be the self-grasping of the person. The Hinayana Arhats also only realize the selflessness of the person, so they think they are liberated from samsara. Later Tibetans, however, consider the root of samsara to be the self-grasping of phenomena, which is the view of the Madhyamaka Prasangika, which is different. Furthermore, the Hinayana treatises the Great Commentary of the Abhidharma, and the five teachings of Maitreya by Gyaltsap Jampa, and the sutras also say that the realization of selflessness by the Shravakas is like the sky inside a mustard seed eaten by worms. In particular, the Mahayoga scripture Guhyagarbha Tantra, the Anuyoga scripture Seven Mother Tantras, the Dzogchen instruction scripture Rangshar, etc., say that what the Shravakas realize is the selflessness of the person, what our own school realizes is one and a half selflessnesses, and what the Mahayana realizes is two selflessnesses. Because there are many sutra and tantra quotations and logical proofs, according to the sutra perspective, the self-grasping of the person is considered the root of samsara. Or dependent origination.