Tibetan
་མིན་སྔོན་འགྲོ་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་རུ་ཤན་རྣམས་རེད། དེ་ཡང་ཨ་འཛོམས་འབྲུག་པའི་ཕྱག་སྲོལ་ལ་བརྒྱ་ཞག་རེར་འཇོག་པ་ཡིན། ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ལ། བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲད་ཚུལ་དང་། གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲད་ཚུལ་དང་། ཉམས་མྱོང་བསྒོམ་པའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲད་ཚུལ་དང་གསུམ་ཡོད། དང་པོ་ནི་སློབ་མ་མོས་གུས་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན། སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་ལ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་དུས་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་བ་དང་བྱིང་རྨུག་འཐིབ་གསུམ་དགཉམས་ཞེན་གྱི་ཤུན་པ་འཐོར་འགྲོ་ནུས་ལ་དེའི་སྟེང་ནས་ལྟ་བ་ངོ་སྤྲད་ན་གོལ་ས་གང་ཡང་མེད་ཅིང་ངོ་འཕྲོད་སླ། དེ་ནི་རེ་ཟུང་ཙམ་ལས་དཀོན་གསུངས། གཉིས་པ་ནི་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་ཡང་དག་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེའི་སྟེང་ནས་མི་ལོ་གསུམ་ཙམ་ལ་གོམ་པར་བྱས་ལྟ་བ་ངོ་སྤྲད་ན་འཕྲོད་གསུངས། གསུམ་པ་ནི་དབང་རྟུལ་ཡིན་པས་སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་དགོས་པས་བསྒོམ་བསྒོམ་ནས་ནམ་ཞིག་འཆི་བའི་ཚེ་ཚུན་ཆོད་དུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཧ་ལམ། དེང་སང་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ཁྲིད་ལུགས་ལྟ་བུ་དང་། སྔ་མ་གཉིས་པོ་ལྟ་ཐོག་ནས་བསྒོམ་པ་འཚོལ་བ་ཡིན་པས་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཡིན་གསུངས། སྤྱིར་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལུགས་འདིར་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ཉེར་གཅིག་གསུངས་ཤིང་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཉེར་གཅིགབར་དོའི་གྲོལ་ཚུལ་ཉེར་གཅིག་སོགས་གསུངས། དེ་བསྡུ་ན། རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ། དེ་ཡང་བསྡུ་ན། སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་བསྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་དང་། རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་ལྟ་ཐོག་ནས་བསྒོམ་པ་འཚོལ་བ་དང་གཉིས་སུ་འདུ་གསུངས། ངོ་སྤྲད་རྒྱུའི་གཞི་དེ་ལ་ཡང་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། བོད་སྔ་རབས་པ་བླ་མ་འགའ་ཞིག་གིས་གཞི་བདུན་ལས་ཀ་དག་སྐྱོན་མེད། གཞན་དྲུག་སྐྱོན་ཅན་དུ་འདོད་པ་དང་། ཟུར་ལུགས་པ་གསང་བདག་སྒྲོ་བྲག་པ་སོགས་ཀྱིས་ལྷུན་གྲུབ་སྐྱོན་མེད་དང་གཞན་རྣམས་སྐྱོན་ཅན་དུ་འདོད་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་ནི་ཚིག་དོན་མཛོད་དུ་ཀ་དག་སྐྱོན་མེད་གཞན་རྣམས་སྐྱོན་བཅས་སུ་འདོད་པ་སྔ་རབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་གསུངས་པ་དང་། ཐེག་མཆོག་མཛོད་དུ་གཞི་བདུན་རེ་རེ་ནས་སྐྱོན་བཅས་དང་སྐྱོན་མེད་རང་ལུགས་ཀྱི་རྫོགས་ཚུལ་དང་གཞི་བརྒྱད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་སྤོངས་བཅས་མཛད་པ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རང་ལུགས་ཐུན་མིན་བཞག་པར་ཞབས་དྲུང་དང་རྡོ་གྲུབ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་བཞེད་གསུངས། བླ་མ་འགས་དཔྱད་པ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་ཚུལ་ཡོད་ཀྱང་རང་ལུགས་མིན་གསུངས། མདོར་ན་དངོས་གཞི་ངོ་སྤྲད་པའི་དུས་སུ་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་ཤན་འབྱེད། སེམས་དང་རིག་པའི་ཤན་འབྱེད། རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཤན་འབྱེད། ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་ཤན་འབྱེད་སོགས་ཆོས་དབྱིངས་མཛོད་ཀྱི་ལེའུ་དགུ་པ་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་དབྱེ་དགོས་གསུངས། ཐོད་རྒལ་གྱི་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤན་མ་ཕྱེས་ན་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ངོ་མི་འཕྲོད་པས། དེ་ལྟར་ཤན་ཕྱེས་ཏེ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ངོ་སྤྲོད་དགོས་གསུངས། དེ་ལྟར་དངོས་གཞིའི་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་རྗེས་སུ་ཉམས་ལེན་གྱིས་སྐྱོང་ཚུལ། བར་དོའི་གྲོལ་ཚུལ། མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་བཅས་རིམ་བཞིན་ཁྲིད་དགོས་ནི་རེད་གསུངས། དེ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་རང་ལུགས་ཀྱི་ས་བཅུ་ལམ་ལྔ་བསྒྲོད་ཚུལ་ནི། ཀུན་མཁྱེན་ཡབ་སྲས་དང་མི་ཕམ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར་ན། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ཚོགས་ལམ། ཉམས་གོང་འཕེལ་སྦྱོར་ལམ། རིག་པ་ཚད་ཕེབ་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ། ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་བསྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་སྐབས་སུ་འཇོག་ཅིང་། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་དུས་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་གཟུགས་ལྟ་བུ། མཐོང་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡིན། འདིའི་ས་ལམ་སོགས་གཞན་ལུགས་དང་བསྲེ་རྒྱུ་མིན་ཚུལ་གསུངས། དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི། ཡང་དག་སྤོངས་པ་བཞི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སོགས་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་བསྒོམ་པ་མདོ་སྔགས་ཀུན་འདྲ་ལ་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་ཚོགས་ལམ་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་སྐབས་སུ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ལས་གདམས་ངག་དངོས་སུ་ཉན་པ་དང་། ས་དང་པོ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པ་སོགས་ཡིན་པས་སྤྱིར་ས་ལམ་ལམ་གྱི་བསྒྲོད་ཚུལ་རགས་རིམ་ཙམ་མ་ཤེས་ན་སེམས་གནས་ཙམ་ལ་རྟོགས་པ་མཐོན་པོར་རློམ་པ་དང་། ཡང་ཁོ་བོས་འོད་གསལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས། རྗེན་པར་རྟོགས་ཟེར་བ་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་དང་ཆོས་སྤང་གི་ལས་སུ་འགྲོ་ཉེན་ཆེ་གསུངས། སྤྱིར་ཕྱག་རྫོགས་སོགས་གང་ཁྲིད་ཀྱང་རིག་འཛིན་རྩལ་འཆང་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གི་ཟམ་པ་བར་མ་ཆད་པ་ཞིག་དགོས། སྐབས་འདིར་རྫོགས་ཆེན་མན་ངག་སྡེ་བའི་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ་གཉིས་པོ་བསྟན
Chinese
这些是外内秘密的前行引导。也就是，按照阿宗珠巴的传统，安排一百天。关于彻却正行的介绍方式，有从加持转移上介绍的方式，有从道理见地上介绍的方式，有从经验禅修上介绍的方式，共有三种。第一种是，如果弟子是具有非常好的信心的，仅仅忆念作为皈依处总集的自性上师仁波切，就能使三时的错乱和沉没、昏沉这三者，以及对二取的执着之壳脱落，在此基础上介绍见解，则不会有任何错谬，并且容易认识。据说这种情况仅仅只有少数。第二种是，在正确确定了生处、住处、去处这三者的见解之后，在此基础上用三年左右的时间来练习，介绍见解就能契合。第三种是，因为是钝根者，所以必须从禅修中寻找见解，因此要反复禅修，直到临死时才能认识，大概是这样。现在像大手印的引导方式，以及前两种都是从见地上寻找禅修，所以说是利根者。一般来说，在这个大圆满的宗派里，说了利根和钝根的二十一种差别，并且分别说了二十一种介绍方式，二十一种中阴解脱方式等等。总而言之，分为上、中、下三种。再总而言之，对于显现为外境的有分别念者，是从禅修中寻找见解；对于觉性自显的有分别念者，是从见地上寻找禅修，据说这两种可以归纳在一起。关于要介绍的那个基础，也有不同的观点，有些藏地早期的大师认为，七个基础中，本来清净是无过失的，其他六个是有过失的。佐尔派的桑达多扎巴等认为，任运自成是无过失的，其他都是有过失的。全知钦布则在《词义宝藏》中认为，本来清净是无过失的，其他都是有缺陷的，这是遵循早期大师的观点而说的。在《胜乘宝藏》中，分别阐述了七个基础各自的具有过失和无过失的自宗圆满方式，以及第八个基础不改变的过失消除方式，确立了续部的意义自宗独特的观点，夏仲和多智钦仁波切等都是这样认为的。
English
These are the preliminary guides of outer, inner, and secret. That is, according to the tradition of Adzom Drukpa, it is arranged for a hundred days. Regarding the way to introduce the actual basis of Trekchö, there is the way to introduce it from the transference of blessings, the way to introduce it from the view of reason, and the way to introduce it from the experience of meditation, there are three in total. The first is, if the student is one with very good faith, merely remembering the Lama Rinpoche who is the essence of the gathering of all refuges, can cause the delusions of the three times and the three of sinking, dullness, and thickness, and the shell of clinging to dualistic grasping to fall away, and if the view is introduced on this basis, there will be no mistakes and it will be easy to recognize. It is said that this situation is only rare. The second is, after correctly establishing the view of the three of arising, dwelling, and going, and practicing on this basis for about three years, introducing the view will be suitable. The third is, because one is dull-witted, one must seek the view from meditation, so one must meditate repeatedly, and it is said that one will probably recognize it until the time of death. Nowadays, like the way of guiding Mahamudra, and the first two are seeking meditation from the view, so it is said that one is sharp-witted. In general, in this Dzogchen tradition, twenty-one differences between sharp and dull faculties are mentioned, and twenty-one ways of introducing each one, twenty-one ways of liberating in the bardo, etc. are mentioned. In summary, there are three: superior, middling, and inferior. Again, in summary, for those with discriminating minds who perceive appearances as objects, they seek the view from meditation; for those with discriminating minds who perceive awareness as self-appearance, they seek meditation from the view, and it is said that these two can be summarized together. Regarding the basis to be introduced, there are also different opinions. Some early Tibetan masters believed that among the seven bases, original purity is without fault, and the other six are faulty. The Zur tradition's Sangdak Dorakpa and others believed that spontaneous accomplishment is without fault, and the others are faulty. Kunchen Chenpo, in the Treasury of Words and Meanings, believed that original purity is without fault, and the others are faulty, which he said following the views of the early masters. In the Treasury of Supreme Vehicles, he elaborated on the completeness of each of the seven bases, with and without faults, according to his own system, and the elimination of faults without changing into the eighth base, establishing the unique view of the meaning of the tantras, which is the view held by Shabdrung and Dodrupchen Rinpoche, among others.
Chinese
说，有些上师认为这是对论典是否完备的评判，但（这）不是自宗的观点。总而言之，在介绍正行时，要区分阿赖耶识和法身，区分心和觉性，区分识和智慧，区分体验和证悟等等，就像《法界宝藏论》第九品所说的那样进行区分。在脱噶的正行阶段，如果不区分识和智慧，就无法认识自显智慧的坛城。因此，必须区分开来，才能认识自显智慧的坛城。如此这般，在认识了正行的见解之后，就要依次传授如何通过修行来培养，中阴的解脱方式，以及最后的口诀。而且，大圆满自宗的十地五道的进阶方式是，按照全知父子和麦彭等人的观点，法性现前是资粮道，觉受增长是加行道，觉性达到顶点是见道初地，法性穷尽是修道九地。资粮道和加行道时，譬喻智慧如水中月；从见道开始，实义智慧如空中月；成佛时，如来藏的功德圆满如日轮。据说，这里的地道等不能与其他宗派混淆。此外，资粮道有大、中、小三种，包括四念住，四正断，四神足等，从三十七道品到显宗和密宗都相同，而地道的功德，如资粮道获得法脉的禅定之时，从殊胜的化身处直接听闻口诀，以及初地获得十二百种功德等。因此，如果对地道的进阶方式没有一个大致的了解，就会仅仅停留在心住上而自以为证悟很高，或者说自己现量证悟了光明，赤裸裸地证悟了等等，这样很容易走向人法慢的谎言和舍弃佛法的行为。一般来说，无论是大手印还是大圆满，任何传授都需要不间断的持明传承上师口诀之桥梁。这里讲述了大圆满窍诀部的本来清净立断和任运顿超二者。
English
It is said that some lamas consider this to be a judgment on whether the treatise is complete or not, but this is not the view of our own tradition. In short, when introducing the main practice, one must distinguish between the alaya and the dharmakaya, distinguish between mind and rigpa, distinguish between consciousness and wisdom, distinguish between experience and realization, and so on, as stated in the ninth chapter of the Dharmadhatu Treasury. During the main practice of Tögal, if one does not distinguish between consciousness and wisdom, one will not be able to recognize the mandala of self-appearing wisdom. Therefore, one must distinguish them in order to recognize the mandala of self-appearing wisdom. In this way, after recognizing the view of the main practice, one must teach in sequence how to cultivate through practice, the way to liberation in the bardo, and the final instructions. Moreover, the way to progress through the ten bhumis and five paths of the Dzogchen tradition is, according to the views of the omniscient father and son and Mipham, that the manifestation of dharmata is the accumulation path, the increase of experience is the application path, the peak of rigpa is the seeing path, the first bhumi, and the exhaustion of dharmata is the meditation path, the ninth bhumi. During the accumulation and application paths, the exemplary wisdom is like the moon in water; from the seeing path onwards, the actual wisdom is like the moon in the sky; at the time of enlightenment, the complete qualities of the Sugata-garbha are like the disc of the sun. It is said that the bhumis and paths here should not be mixed with other traditions. Furthermore, the three levels of the accumulation path, great, medium, and small, include the four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of miraculous power, and so on. From the thirty-seven factors of enlightenment onwards, both sutra and tantra are the same, but the qualities of the bhumis and paths, such as when one obtains the samadhi of the Dharma lineage on the accumulation path, one directly hears the instructions from a supreme nirmanakaya, and the first bhumi obtains twelve hundred qualities, and so on. Therefore, if one does not have a general understanding of the way to progress through the bhumis and paths, one will merely remain in mind-dwelling and boast of high realization, or say that one has directly realized luminosity, realized nakedly, and so on, which is very likely to lead to the lies of human dharma pride and the act of abandoning the Dharma. In general, whether one is teaching Mahamudra or Dzogchen, any transmission requires an unbroken bridge of instructions from the lineage of vidyadharas. Here, the two aspects of Dzogchen Upadesha, Kadag Trekchö and Lhündrub Tögal, are taught.