Chinese
将其归纳为生者等三类。自己通过智慧，将处所、显现处、去处三者包含在内进行观察。首先，观察生处，按照仁波切的口诀，首先要与一个基础相结合进行观察，比如对于柱子之类的物体，让人认为是柱子，然后柱子的执著识是依靠柱子而产生的，那么柱子的状况是存在还是不存在，是二者皆是还是二者皆非，当观察这四种边见时，柱子是依靠因缘和合而产生的，除此之外，柱子不是常恒、真实成立，也不是断灭、空无等四种边见中的任何一种。从原始以来，其自性就是空性，因此因缘的显现才会出现，并且因缘的显现如同幻象般显现，因此其自性是本空的。空性和缘起是互为助伴的。柱子、瓶子等显现时，其自性就是空性，因此在显现的现象不消失的同时就是空性。在空性的自性中，因为显现的缘故，在空性的空性不消失的同时，法本身的自性就是显现，因此空性和显现二者必须无有矛盾地显现为一体。如果存在空性，那么显现也同时存在。说空性的时候，不需要什么都没有，空荡荡地消失。如果存在显现，那么空性也同时存在。说显现的时候，不存在像新出现的闪电一样，出现一个不空的东西的情况。在柱子没有产生之前，不存在柱子的空性。在柱子消失之后，不存在柱子的空性。在柱子呈现出形象的时候，必须安立柱子的空性。宁玛派的观点认为，柱子、瓶子等法各自的自性是空性，因此称之为自空。在印度没有自空和他空的说法，但在藏地，觉囊派等认为法性本身的自性不是空性，而是法相柱子、瓶子等是空性，因此称之为他空。藏地后来的某些人，在意义辨析量的时候说，柱子本身的自性不是空性，而是以所破的真实成立而空，对此，新旧派的大多数智者和成就者以及米庞等认为，柱子本身不是空性，而是以所破的真实成立而空，那么就会变成他空，并且，柱子在意义辨析的角度上如果不是空性，那么柱子就会变成真实成立，因此需要观察和分析。
English
Having summarized them into three
Tibetan
ད་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཞིག་ཁས་བླང་ནང་དངོས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་དང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྲས་བཅུ་བདུན་སོགས་ནས་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་སོགས་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཚུལ་དང་གཞན་ཡང་རྗེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་མིན་ཚུལ་༼ལམ་གྱི་༽གཙོ་བོ་རྣམ་གསུམ་དང་རེད་མདའ་བར་ཕུལ་བའི་ཤོག་དྲིལ་དུ་གསལ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྗེ་འདི་རྒྱལ་བ་དང་པོའི་སློབ་དཔོན་དང་། གཉིས་པའི་སློབ་དཔོན་མཁས་གྲུབ་ནོར་བཟང་རྒྱ་མཚོ་དང་། གསུམ་པ་དང་བཞི་བའི་སློབ་དཔོན་པཎ་ཆེན་བློ་བཟང་ཆོས་རྒྱན་དང་། ལྕང་སྐྱ་རོལ་བའི་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་ཀ་བ་མི་སྟོང་པ་དང་དགག་བྱ་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཟེར་བ་ལ་དགག་པ་གསལ་བོར་གསུངས་པས་འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་རྗེས་འཇུག་གི་བསྟན་བཅོས་སོགས་ལུང་དང་འགལ་ཚུལ་མང་པོ་གསུངས། མདོར་ན་ཡུལ་བྱུང་ས་གནས་ས་འགྲོ་ས་གསུམ་པོ་མཐའ་བཞི་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་དགོས། ཡུལ་ཅན་བྱུང་མཁན་གནས་མཁན་འགྲོ་མཁན་གསུམ་ལ་བརྟག་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་མཐའ་དག་ངོ་བོ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ་རིག་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པ་དང་། དེ་ཡང་གཞི་ཡེ་སྟོང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ། གཞིའི་མཁྱེན་ཆ་འགགས་མེད་ཀྱི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གསལ་རིགསྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་གསུངས། དཔེར་ན་སེང་གེ་དཀར་མོའི་བུ་རྒྱུད་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས། སེམས་ཀུན་རྐྱེན་བཞིས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡོད་པས་ན་རྟེན་འབྲེལ་དང་འདུས་བྱས་སུ་འདོད་ནི་རེད། རྐྱེན་བཞི་ནི་དམིགས་གཏད་ཀྱི་མཚན་མའི་རྐྱེན་ཡུལ་དང་། རང་གི་ཉེར་ལེན་དུ་གྱུར་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་། སྐལ་མཉམས་སོགས་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་བདག་རྐྱེན་ནོ། དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དུ་ངེས་ན་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དང་། མཐའ་བཞིིའི་འཛིན་སྟང་རགས་པ་མེད་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་མི་ལྟུང་གསུངས། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་མདོའི་རིགས་པ་བཞི་ཡང་ཚང་ཚུལ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚུལ་ཤེས་པས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་ཤེས་པས་ལྟོས་པའི་རིག་པ། མེས་ཚ་བསྲེག་གི་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་སོགས་ཤེས་པས་ཐ་སྙད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས
Chinese
如果承认某种其自性不空之法，则会变成实有宗等，这与理相违背。并且，在《圣母经》等十七部经中说“色即是空”等，说明了法自身自性空的道理。此外，宗喀巴大师的观点并非如此，这在（《菩提道次第》的）三主要道和献给热达瓦的纸条中都有明确说明。同样，这位宗喀巴大师是第一世嘉瓦仁波切的上师，第二世嘉瓦仁波切的上师克珠诺桑嘉措，第三世和第四世嘉瓦仁波切的上师班禅洛桑确坚，以及章嘉若贝多杰等，也都从理证的角度明确驳斥了“柱子不空”和“所破由他空”的说法。因此，这与佛陀的教言和后世论著等经论相违背之处甚多。总之，境、生处、住处、去处这三者在四边中任何一边都无法成立，必须确信空性和缘起无违，意义相同。如果观察有境、生者、住者、去者这三者，那么所有心和心所的自性都是空性，自性光明和觉性二者无二无别地存在。而且，这是从基位本空、远离戏论的妙力中显现的自性空性；从基位的无碍智慧妙力中显现的自性光明觉性；由于是从空明无二的妙力中显现的缘故，所以说一切心都是显空双运。例如，就像白狮子的后代一样。一切心都是由四种因缘所生，因此被认为是缘起和有为法。四种因缘是：作为所缘的对境的俱生缘，作为自己近取因的等无间缘，同分等因缘，以及俱时助缘的增上缘。这样，如果确信一切境和有境都是显空双运，那么就不会执着于二取，也不会有粗大的四边执着，因此不会堕入常断二边。如果这样理解，也就具备了经部的四种道理。因为了解了因产生果的方式，所以具备了作用道理；因为了解了果必须依赖于因，所以具备了观待道理；因为了解了火燃烧柴草的方式等，所以具备了世俗法尔道理；在胜义谛中，因、果、自性这三者都无法成立。
English
Now, if one asserts a dharma that is not empty of its own essence, it will become a proponent of substantial existence, which contradicts reason. Moreover, in the seventeen sutras such as the 'Mother Sutra,' it says, 'Form is empty of form,' and so on, explaining the emptiness of dharma itself. Furthermore, the view of Je Tsongkhapa is not like that, as clearly stated in the 'Three Principal Aspects of the Path' and the letter offered to Rendawa. Similarly, this Je Tsongkhapa was the teacher of the First Gyalwa Rinpoche, the teacher of the Second Gyalwa Rinpoche, Khedrup Norzang Gyatso, the teacher of the Third and Fourth Gyalwa Rinpoches, Panchen Lobsang Chokyi Gyaltsen, and Changkya Rolpai Dorje, among others, who also explicitly refuted the assertions that 'the pillar is not empty' and 'what is to be refuted is empty of other.' Therefore, this contradicts the words of the Buddha and the treatises of followers, and many such contradictions are mentioned. In short, the object, the place of arising, the place of dwelling, and the place of going, none of these three can be established in any of the four extremes. One must be certain that emptiness and dependent arising are non-contradictory and of the same meaning. If one examines the object-possessor, the one who arises, the one who dwells, and the one who goes, then all minds and mental factors are empty in essence, and their nature is clear and knowing, existing inseparably. Moreover, this emptiness of essence arises from the power of the ground, which is primordially empty and free from elaboration; the clear and knowing nature arises from the power of the unimpeded wisdom of the ground; because it arises from the power of the inseparability of emptiness and clarity, it is said that all minds are the union of appearance and emptiness. For example, it is like the lineage of a white lion. All minds are produced by four conditions, and therefore they are considered to be dependent arising and conditioned phenomena. The four conditions are: the objective condition of the object of focus, the immediately preceding condition that is one's own close cause, the causal condition such as similar causes, and the cooperative condition that is the dominant condition. Thus, if one is certain that all objects and object-possessors are the union of appearance and emptiness, then there will be no clinging to the two graspers, and there will be no gross clinging to the four extremes, and therefore one will not fall into the extremes of permanence and annihilation. If one understands in this way, then the four reasonings of the sutras are also complete. Because one knows how the cause produces the effect, one possesses the reasoning of action; because one knows that the effect must depend on the cause, one possesses the reasoning of dependence; because one knows how fire burns wood, etc., one possesses the reasoning of conventional nature; in ultimate truth, the three—cause, effect, and essence—cannot be established.
Tibetan
་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ། དེ་རྣམས་འཐད་པའམ་འོས་པ་ཤེས་པ་འཐད་པའི་རིགས་པ་ཡིན་གསུངས། ཡང་ཉག་བླས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་ལ་འཛིན་སྟང་ཡོད་དམ་མེད་ཞུས་དུས་འཛིན་སྟང་ཡོད་ན་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བརྩིགས་པ་རེད་མ་གཏོག་བཤིག་ནི་མ་རེད། དེས་ན་འཛིན་སྟང་མེད་གསུངས། ཡང་ཉག་བླས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ལ་ཇི་ཁྱད་ཞུས་དུས། དེ་གཉིས་ལ་མཐོ་དམན་གནམ་ས་ཙམ་ཁྱད། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་མཐོ། དབུ་མ་མདོ་རེད། དེའི་ཡན་དུ་ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་ཡོད། དེའི་ཡན་ཆོད་དུ་མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལ་ཁྱད་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཁྱད་ཆོས་རེ་རེ་འཇོག་དགོས། འདི་རྫོགས་ཆེན་རེད་གསུངས། དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལས་ལྷག་པའི་ཁྱད་ཆོས་ནི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངེས་པའི་ཚེ། ངེས་ཤེས་ལ་ལྷོད་ཆ་ཡོད་དགོས། དེ་དུས་ངེས་ཤེས་དེ་ལ་མཐའ་གང་དུ་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པའི་འབྲས་རྟགས་ལ་ངོ་བོའི་དབྱིངས་སུ་ཤར་ཆ་འགགས་མེད་དུ་ཤར་ཐུབ་པ་དང་། གང་ཤར་ཐམས་ཅད་གཉེན་པོ་གཞན་མེད་པར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་འདི་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་ཡང་དག་གིས་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ཁྱབ་ཡོད་པའི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་པ་ཡིན་གསུངས། དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤར་གྲོལ་གྱི་ལམ་མེད། འདི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལས་ལྷག་པའི་ཁྱད་གཞིའི་སྟེང་གི་ཁྱད་ཆོས་རེད་ཞེས་རིན་པོ་ཆེས་ཉག་བླ་ལ་གསུངས། ཉག་བླས་ང་ལ་གསུངས་ནི་ཡིན་གསུངས། རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལམ་ཤར་གྲོལ་རེད། ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་འོད་སྣང་རེད། ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་ཤར་གྲོལ་གྱི་ལམ་གྱི་གྲོལ་ཆའི་མགོ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་འདིའི་སྟེང་ནས་འཛིན་དགོས་གསུང་། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་འདི་མི་ལོ་གསུམ་ལ་བསྒོམ་དགོས། འདི་གཅིག་པུ་ལས་ཉམས་ལེན་གཞན་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་བར་དོ་ཚུན་ཆོད་དུ་གྲོལ་བར་རྡོ་གྲུབ་ཆེན་ནས་གསུངས། འདི་འདྲའི་གང་ཟག་དེ་བློ་གྲུབ་མཐས་བསྒྱུར་བས་མི་ཚད་ལམ་ཞུགས་ཡིན་གསུངས། ཡང་ད་ལྟའི་འཁྲུལ་སྣང་འདི་ཐོག་མའི་གཞི་དུས་ན་མེད་པས་བྱུང་བའི་རྒྱུས་སྟོང་། འདི་ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་དང་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བ་དང་། དུང་སེར་སྣང་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། འདི་ན་གྲུབ་མ་མྱོང་བའི་མེད་སྣང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བར་དུ་གནས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་གསུང་། མཐར་ཕྱིན་འ
Chinese
说是通达三解脱门和胜义谛法性的道理。通达这些合理或应理，称为合理的道理。又，娘拉问仁波切，对于生处灭三（བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་）的见解，是否有执着？回答说，如果有执着，那就是建造了心的房子，而不是拆毁。因此，没有执着。又，娘拉问，中观的见解和生处灭三的见解有什么区别？回答说，这两者之间有天地之别的差距。生处灭三的见解更高。中观是显宗。在那之上，有外续三部。在那之上，有玛哈阿努二者，需要在差别的基础上，各自安立差别法。这是大圆满。胜观的见解更殊胜的特点是，以外内情器所摄的一切法，在确定为显空双运之时，确定见解需要有松缓。那时，对于那个确定见解，在任何边都不执着的果证上，在本性的法界中，显现分无碍地显现，并且，所显现的一切，无需其他对治而自解脱，这就是以生处灭三的正确见解遍布那个人相续的正确果证。中观的见解没有那样的显现解脱之道。这是胜观的见解更殊胜的差别基础上的差别法，仁波切对娘拉这样说。娘拉说，您是对我说。大圆满的且却之道是显现解脱。妥噶之道是光明。以且却之道显现解脱之道的解脱部分的开端，需要从这生处灭三的见解之上执持。生处灭三的见解需要修持三年。即使只有这一个，没有其他的修法，如果以加行、正行、后行三者摄持，也能在中阴之前解脱，这是多珠钦说的。像这样的人，即使被恶劣的宗派所转，也是入道者。又，现在的错觉，因为最初的基地时没有，所以产生的因是空。这就像花绳显现为蛇，有眼翳者显现发丝，海螺显现黄色一样。因为这是未曾成立的无有显现的突发性，所以在中间安住的自性是空性。
English
It is said that it is the reason for understanding the three doors of liberation and the nature of the ultimate truth. Understanding that these are reasonable or appropriate is called the reason for being reasonable. Also, Nyagla asked Rinpoche whether there is attachment to the view of the three places of birth and death. He replied that if there is attachment, then it is building a house of mind, not destroying it. Therefore, there is no attachment. Also, Nyagla asked what the difference is between the view of Madhyamaka and the view of the three places of birth and death. He replied that there is as much difference between the two as there is between heaven and earth. The view of the three places of birth and death is higher. Madhyamaka is Sutra. Above that, there are the three divisions of outer tantra. Above that, there are Maha and Anu, and each characteristic must be placed on the basis of difference. This is Dzogchen. The special characteristic that is superior to the view of Madhyamaka is that when all phenomena included in the outer and inner vessels are determined to be the union of appearance and emptiness, the determination of understanding must be relaxed. At that time, on the fruit of that determination of understanding, which does not cling to any extreme, the manifestation of appearance is able to manifest unceasingly in the realm of reality of its own nature, and whatever appears is self-liberated without any other antidote. This is the correct fruit of the correct view of the three places of birth and death pervading the continuum of that person. The view of Madhyamaka does not have such a path of appearance and liberation. This is the special characteristic on the basis of difference that is superior to the view of Madhyamaka, Rinpoche said to Nyagla. Nyagla said, you are talking to me. The path of Trekchö of Dzogchen is appearance and liberation. The path of Tögal is light. The beginning of the liberation part of the path of appearance and liberation by Trekchö must be held from this view of the three places of birth and death. The view of the three places of birth and death must be practiced for three years. Even if there is only this one, and no other practice, if it is taken up by the three, preliminary, main, and subsequent, then liberation can be achieved before the bardo, as said by Dodrupchen. Such a person, even if transformed by an evil sect, is still on the path. Also, the present delusion, because it did not exist at the time of the original ground, the cause of its arising is empty. This is like a variegated rope appearing as a snake, a person with cataracts seeing hairs, and a conch shell appearing yellow. Because this is a sudden appearance of non-existence that has never been established, the nature of abiding in the middle is emptiness.