Tibetan
ན་བདེན་པས་བདེན་པ། ཕྱི་མ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ཡིན་པས་སྤྲོས་བྲལ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་བདེན་པས་ན་བདེན་པའོ། །ཞེས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་བདེན་གཉིས། ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་གཉིས་ཡོད། དེ་ཡང་དོན་རྣམ་ངེས་ལས། ཐ་སྙད་ལ་ཡང་གནས་སྣང་དག ། མི་མཐུན་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །མ་དག་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་དང་། །དག་པའི་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི། །ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་ཚད་མ་གཉིས། །མི་དང་ལྷ་ཡི་མིག་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། །དོན་དམ་ལ་ཡང་རྣམ་གྲངས་དང་། །རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས། །དེ་འཇལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི། །ཚད་མ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། ༈ །སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མར་འཇུག ། མིག་སྐྱོན་དག་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །ཚད་མའི་མིག་ནི་རྣམ་སྦྱང་སྟེ། །དག་དང་མཉམ་པའི་དོན་མཐོང་བྱ། །ཞེས་གསུངས། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་འཁྲུལ་བར་གྱུར་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཅེས་སོ། ༈ །སྣང་སྟོང་གཉིས་རེས་འཇོག་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་གང་གི་ཚེ་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཅིག་རླུང་གིས་དྲུད་པ་ལས། །མེ་བྱུང་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །སོ་སོར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །སོ་སོར་བཟུང་བའི་སྐབས་ན། ཚད་མ་གཉིས་པོའི་རྙེད་དོན་ཅིག་ཤོས་བཟུང་དུས་ཅིག་ཤོས་བཏང་བ་མ་གཏོགས་ཅིག་ཆར་དུ་བཟུང་མི་ནུས་པས། གཅིག་སྣང་གཅིག་གིས་མི་སྣང་། གཅིག་མཐོང་གཅིག་གིས་མི་མཐོང་ནི་རེད། དེ་གཉིས་ཡོད་རྟོག་མེད་རྟོག་གམ་ཡོད་མཐའ་མེད་མཐའ་གཉིས་གང་རུང་ཡིན་པས་སོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཚིག་གསལ་དུ། ཆུ་འདོད་པའི་སྣོད་ལྟར་ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཐབས་སམ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་ཉིད་འཇོག་དགོས་སོ། །རང་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ། ཡུལ་ཅན་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག ། ཡུལ་རང་ངོ་ནས་མི་བསླུ་བ་དོན་བྱེད་ནུས་པ། རྒྱུ་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་པས་བསྐྱེད་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་བཞག་པ་ཡིན། ཕྱི་རབས་པས། ཡུལ་རང་ངོ་ནས་གྲུབ་པ་མེད། རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ། ཐ་སྙད་ཚད་མ་ཡིན་
Chinese
因为是真实的所以是真实的。后者是一切法的实况，因此在离戏圣者的智慧面前是真实的，所以是真实的。如是，需要确定的对境是二谛，具有对境的量有二。也就是在《义理决定》中说：在世俗中也有安住显现，因为有不一致的显现。依赖于不清净的此岸所见和清净的观见，一切世俗量有二，如人和天人的眼睛一样。并且，在胜义中也有名相和非名相两种方式，衡量它的胜义抉择的量，那也成为二。༈。以前者为基础进入后者，如眼病痊愈的方式一样，量的眼睛是清净的，见到清净和相同的意义。如是说。圣者月称说：因为愚痴自性遮蔽，所以是世俗。由它所改造的不错乱，那就是世俗谛，能仁这样说了。如胜义谛的观点，圣天菩萨寂天说：胜义不是智慧的行境。༈。以显空二者交替的方式修习，是证悟双运的入门。例如，一棵树被风摩擦，火产生后就焚烧它自己。那也是智慧的力量产生后，焚烧各自的分别。如是说。在各自执取的场合，二量所获得的意义，执取一个的时候，舍弃一个，除此之外不能同时执取，因此，一个显现一个不显现，一个见到一个不见到。那二者是有分别念和无分别念，或者是有边和无边二者中的任何一个。圣者月称在《明句论》中，如渴望水的容器一样，首先阐述了确定世俗谛的方式。因此，必须依赖于世俗谛，方法或者显现法，才能安立胜义。在自宗，世俗谛是，具有对境的无害的六根，对境从自身不欺骗，能起作用，由因缘自性所生，是聚合的自性。后代人说：对境从自身成立是不存在的。由分别念所安立的仅仅是名称，具有名称的世俗谛，是世俗量。
English
Because it is true, it is true. The latter is the state of all phenomena, therefore it is true in the face of the wisdom of the transcendent ones free from elaboration, so it is true. Thus, the object to be determined is the two truths, and there are two valid cognitions that possess the object. That is, in the Determination of Meaning, it says: In the conventional, there is also abiding appearance, because there are inconsistent appearances. Relying on the impure vision of this shore and the pure vision, all conventional valid cognitions are two, like the eyes of humans and gods. And, in the ultimate, there are also two ways, with and without names. The valid cognition that judges the ultimate, that also becomes two. ༈. Relying on the former, one enters the latter, just as the way eye defects are purified. The eye of valid cognition is purified, seeing the meaning that is pure and equal. Thus it is said. The glorious Chandrakirti said: Because ignorance obscures its own nature, it is conventional. Whatever is transformed by it without error, that is the conventional truth, thus spoke the capable one. According to the view of the ultimate truth, the prince Shantideva said: The ultimate is not the object of the mind. ༈. Meditating on the two, appearance and emptiness, in an alternating manner, is only the gateway to realizing union. For example, when a tree is rubbed by the wind, fire arises and burns itself. That is also when the power of wisdom arises, it burns the individual distinctions. Thus it is said. In the case of grasping separately, when one of the two valid cognitions is grasped, the other is abandoned. Apart from that, they cannot be grasped simultaneously. Therefore, one appears and the other does not appear, one is seen and the other is not seen. Those two are either conceptual thought and non-conceptual thought, or either the extreme of existence or the extreme of non-existence. The glorious Chandrakirti, in the Clear Words, like a vessel desiring water, first explained the way to establish the conventional truth. Therefore, it is necessary to rely on the conventional truth, the method or the appearing phenomena, in order to establish the ultimate. In our own system, the conventional truth is: the six unimpaired senses that possess an object, the object does not deceive from its own side, it is able to function, it is produced by the nature of causes and conditions, it is the nature of aggregates. Later generations said: The object does not exist from its own side. The conventional truth, which is merely a name established by conceptual thought, is a conventional valid cognition.
Tibetan
ཟེར། ཡང་ལོག་གི་ཁྱད་པར་མི་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས། བློས་བཏགས་ཚད་ཐ་སྙད་ཚད་མ་ཡིན་དགོས་ན་ཕྱི་རོལ་པས་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་ཡང་ཁྱོད་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས། མདོར་ན་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་རང་རང་གིས་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མེད། གཟུགས་ཕུང་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུགསེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་དགོས། ༈ བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཐ་དད་ན་སྐྱོན་བཞི་བཞིས་གནོད་པར་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས་གསུངས་ཏེ། དོན་པར་ཐ་དད་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་དུས་གཅིག་པར་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་དུ་དམིགས་པར་ཐལ་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་ཡིན་ན། ཀུན་རྫོབ་མཐོང་བ་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དོན་དམ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ལའང་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟག་པ་འཕེལ་བ་ལྟར་དོན་དམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ཟག་པ་འཕེལ་བར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་གཞན་དུ་བཙལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་དོན་དམ་པའང་བཙལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའོ། ། ༈ སྣང་བ་སེམས་སུ་ཤེས་པ་དེས་འཁོར་བར་འཇུག་པ་ལ་ཤིན་དུ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀུན་གཏན་ལ་འབེབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་ཆོས་མཆོགདངོས་པོའི་སྣང་ཚུལ་གྱི་ཡིན་ལུགས། བསྒོམ་པའི་གནད་དམ་པ། སྲིད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་འཇིག་པ་ལ་ཤན་པ་སྲོག་གི་གནད་དང་ཤིང་མཁན་ཤིང་གི་གནད་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཐབས་ཁྱད་པར་བས་ཟིན་ན་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་སུ་མན་ངག་གི་སྙིང་པོའང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་དུ་ངོ་ཤེས་པ་འདི་ནི་མདོ་སྔགས་གང་གི་ཡང་ལམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞིག་ཡིན་ཕན་ཆོད་ཤིན་དུ་ཡིད་ཆེས་དགོས་པ་ཞིག་ལ་འདི་ལས་གལ་ཆེ་བ་མེད་གསུངས། ། ༈ སྔོན་འགྲོ་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིགས་པ་ལ་རྩད་བཅད་པ། མཚང་བཙལ་བ། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པ་དང་གསུམ། རྩད་བཅད་པས་འཁོར་རྩ་ངོས་བཟུང་། མཚང་བཙལ་
Chinese
说。因为不区分是与非的区别，所以米庞仁波切说，如果以分别念安立的量必须是世俗量，那么外道以常断见作为衡量标准，对你来说也成了世俗量等等。总之，所有的显现之法，从色法到遍知之间，没有一个法不是以各自的自性而空性的。色蕴显空双运，心和心所全部都要生起显空双运的定解。再者，如果这两个谛在世俗上是一体，而在胜义上是异体，那么就会被四种过失所损害，这是在《辨别不了义经》中说的。如果在胜义上是异体，那么，两个谛就会成为非有法和法性，而且以胜义空性来证悟，也无法压制所缘的相，仅仅是世俗没有如实成立，就会变成不是胜义，并且，清净和不清净同时在一个人的相续中显现。如果在世俗上是一体，那么，在见到世俗时，也会见到胜义谛，如同胜义没有差别一样，世俗也没有差别，如同依靠世俗增长烦恼一样，依靠胜义也会增长烦恼，如同见到和听到世俗不需要去其他地方寻找一样，胜义也不需要去寻找。要知道显现是心，这样才能对进入轮回生起坚定的信心。因此，在自己的心性上确定一切法，是佛教徒的殊胜特点，是事物显现的实相，是修行的核心要点，就像砍断轮回的轮子，就像木匠精通木头的要害一样。如果以特殊的方法来掌握，那么最终在金刚乘的时候，这就是窍诀的精髓。因此，认识到一切显现都是自显现，无论是显宗还是密宗，只要是寻求道义的人，都应该对此深信不疑，没有比这更重要的了。首先，拆毁心之屋，有三种方法：追根究底，寻找漏洞，考察生处去处。追根究底可以确定轮回的根本，寻找漏洞
English
It is said. Because the difference between right and wrong is not distinguished, Mipham Rinpoche said that if the measure established by conceptual mind must be conventional truth, then the views of permanence and annihilation held by outsiders as a measure would also become conventional truth for you, and so on. In short, all phenomena of appearance, from form to omniscience, there is not a single dharma that is not empty in its own essence. Form aggregates are the union of appearance and emptiness, and all minds and mental factors must generate the definite understanding of the union of appearance and emptiness. Furthermore, if these two truths are one in conventional truth and different in ultimate truth, then they will be harmed by four faults, as stated in the "Distinguishing the Definitive and Indefinitive Teachings." If they are different in ultimate truth, then the two truths will become non-dharmas and dharma-nature, and the characteristics of the object of focus will not be suppressed by the realization of ultimate emptiness, and merely the non-establishment of conventional truth will become non-ultimate truth, and defilement and purification will simultaneously appear in the continuum of one person. If they are one in conventional truth, then when conventional truth is seen, ultimate truth will also be seen, and just as there is no difference in ultimate truth, there will be no difference in conventional truth, and just as afflictions increase by relying on conventional truth, afflictions will also increase by relying on ultimate truth, and just as seeing and hearing conventional truth does not require searching elsewhere, ultimate truth also does not need to be sought. Knowing that appearances are mind, one can gain firm confidence in entering samsara. Therefore, establishing all dharmas on one's own mind-nature is the supreme characteristic of Buddhists, the reality of the appearance of things, the key point of practice, like cutting off the wheel of samsara, like a carpenter being proficient in the key points of wood. If grasped with special methods, then ultimately in the Vajrayana, this is the essence of the pith instructions. Therefore, recognizing that all appearances are self-appearances, whether in Sutra or Tantra, anyone who seeks the meaning of the path should have deep faith in this, and nothing is more important than this. First, to demolish the house of the mind, there are three methods: investigating the root, searching for loopholes, and examining the place of origin and destination. Investigating the root can determine the root of samsara, searching for loopholes.