Tibetan
་ཞིག་ཕན་དེ་ཅི་ཞིག་གནོད། གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱུད་ཐ་དད་ཡིན་པས་སོ། ༈ །བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་སྐབས། དང་པོ་བྱུང་ས་དེ་ཉིད་ཕྱི་སྣོད་ནང་བཅུད་དང་བཅས་པ་བློ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། དཔེར་ན་ཀ་བ་ལྟ་བུ་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། ཀ་བ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་བརྟག་ན། སེམས་བྱུང་སའི་ཡུལ་ཀ་བ་མ་གྲུབ་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་གྲུབ་པ་དང་། གནས་པ་བརྟགས་པའི་སྐབས་ཀ་བ་ཀ་བ་ཉིས་ལེན་བྱས་པའི་སྐབས་དེ་ལྟར་བརྟགས་ན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དགོས། ༈ འགྲོ་སའི་སྐབས། ཀ་བ་ནས་བུམ་པ་སོགས་སོ་སོར་སྣང་ཡང་། ཀ་བ་ལ་ཆ་ཤས་དང་ཕྱོགས་ཆས་སོགས་ནས་བརྟགས་ན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དགོས། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ལ། ཕྱི་ནམ་མཁའ་ནི་དབྱིབས་གྲུ་གསུམ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་རྡུལ་རྫས་གྲུབ་པ། དེ་ནས་རླུང་རི་སོགས་སོ་སོར་དཔྱད། ནང་བཅུད་སེམས་ཅན། བར་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་ནས། དང་པོ་དཔྱད་སྒོམ། ཐ་མ་འཇོག་སྒོམ། དེ་དུས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ། བདག་འཛིན་གྱི་སྒྲོག་ལས་གྲོལ། རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་བརྒལ་ཡོད་དགོས། ༈ རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ན། དབུ་མའི་གནད་བཞིའི་སྒོ་ནས། ཐ་སྙད་བསླུ་མེད་དུ་བསྒྲུབ་ནས། རྒྱུ་མཚན་མ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་གཏན་ཚིགས་བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན་སོགས་སོ། །འབྲས་བུ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །སྐུ་གསུམ་ནི། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་སྔ་མ་འགགས་པ་དང་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པའི་མེད་པ་ལ་ཟེར་ནི་མིན། སེམས་ད་ལྟ་བ་སྣང་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཤེས་དགོས། དེས་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་བློ་རིག་ཤེས་གསུམ་དོན་གཅིག་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་མཁྱེན་ཆའམ་ཤེས་ཆ་གོ་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲོད། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡེ་ནས་དབྱིངས་ཡེ་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་སྤྲུལ་སྐུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། ༈ །ཀ་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་གཏན་ལ་ཕབ་ན། ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་གི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཏིལ་ལ་སྣུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་རིག་ཀྱང་མི་འཕྲོ་བ། གསལ་ཡང་མི་འཛིན་པ། མི་རྟོག་ཀྱང་རིག་གདངས་སྣང་ཡང་གོ་མ་འགག་པ་ཞིག་ཡིན་དགོས། མཁན་པོ་རྡོར་ལིས་ཞལ་རྒྱུན་ལྟར་ན། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ
Chinese
有什么利益又有什么损害呢？ 如所说，是因为传承不同啊。 ༈ 关于生处、住处、去处这三处。 首先，将生起之处，包括外器内情都放在心识中。 例如，认为是从柱子之类的东西产生，如果用一和多的理智来观察，心生起之处的柱子不成立，心的自性也不成立。 在观察住处的时候，如果像柱子、柱子这样重复取舍，这样观察也知道是不成立的。 ༈ 关于去处。 虽然从柱子显现出瓶子等各种各样的东西，但是如果从柱子的组成部分和各个方向来观察，就知道是不成立的。 密宗金刚乘的观点是，外面的虚空是三角形的，颜色是蓝色的，由微尘物质组成。 然后分别观察风、山等等。 里面的有情众生。 中间的色、声等等一切都进行观察。 首先是观察修，最后是安住修。 那时要远离八边戏论，从我执的束缚中解脱，超越常断二边的极端。 ༈ 如果将解脱三门确定为三身的自性，就要通过中观的四个要点。 通过确立名言不欺骗，没有理由的，金刚屑的理证，不是从自生，不是从他生等等。 结果是无愿，通过有无生灭的理证来确定。 本体空性，是通过一和多分离的理证来确定的。 三身是：心的本体是空性，但这不是指前念已灭，后念未生的空无。 而是指现在的心的显现，但要知道它的自性是空性。 这样就成就了法身。 心的特征是光明，智慧、明觉、知识三者意义相同，从智慧或知识不间断的角度来认识报身。 显空双运，心的本来面目，本来就是法界，本来就是自性双运，认识化身。 ༈ 如果确定了本来清净大空性，本体本空的法界遍及一切法，就像油遍及芝麻一样存在。 在入定的时候，觉性却不散乱，明明了了却不执着，不分别念，却有觉性的光芒显现，虽然显现却不间断。 按照堪布多吉的口头传承，生处、住处、去处即是空性。 空
English
What benefit is there, and what harm? As it is said, it is because the lineages are different. ༈ Regarding the three places of arising, dwelling, and going. First, take the place of arising itself, including the outer vessel and inner essence, into the realm of the mind. For example, if you think it arises from something like a pillar, if you examine it with the reasoning of one and many, the pillar, the place where the mind arises, is not established, and the nature of the mind is not established. When examining the dwelling place, if you examine it in the way of taking and rejecting the pillar, pillar twice, you should know that it is not established. ༈ Regarding the place of going. Although various things such as vases appear from the pillar, if you examine it from the parts and directions of the pillar, you should know that it is not established. According to the secret mantra Vajrayana system, the outer sky is a triangle, the color is blue, and it is composed of dust particles. Then examine the wind, mountains, etc. separately. The inner essence is sentient beings. Examine everything in between, such as form, sound, etc. First, analytical meditation. Finally, settling meditation. At that time, you must be free from the eight extremes of elaboration, liberated from the bondage of self-grasping, and transcend the extremes of permanence and annihilation. ༈ If you establish the three doors of liberation as the nature of the three bodies, then through the four key points of Madhyamaka. Through establishing that words are not deceptive, the reasonless, the Vajra Splinter reasoning, not from self, not from other, etc. The result is without aspiration, established by the reasoning of existence, non-existence, arising, and cessation. The essence of emptiness is established by the reasoning of one and many separation. The three bodies are: the essence of the mind is emptiness, but this does not mean the non-existence of the previous thought ceasing and the next thought not arising. It means that the present mind appears, but you must know that its nature is emptiness. This accomplishes the Dharmakaya. The characteristic of the mind is clarity, and the key point that wisdom, intelligence, and knowledge are one in meaning is to recognize the Sambhogakaya from the aspect of uninterrupted knowing or knowledge. The union of appearance and emptiness, the natural state of the mind, is originally the Dharmadhatu, originally the union of self-nature, recognizing the Nirmanakaya. ༈ If you establish the primordial purity, the great emptiness, the essence of primordial emptiness pervades all phenomena, like oil pervading sesame seeds. During meditative equipoise, awareness does not scatter, it is clear but not grasping, there is no conceptual thought, but the radiance of awareness appears, although it appears, it is uninterrupted. According to the oral transmission of Khenpo Dorje, the three places of arising, dwelling, and going are emptiness. Emptiness.
Tibetan
་ཉིད་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་མོ། ༈ གདག་གཞི་ཕུང་པོ་འདི་ཉིད་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་བདག་གམ་ང་རེད། དེ་ནི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་མཁན་བདག་འཛིན་ནམ་ངར་འཛིན་དེས་སྣང་ནི་རེད། བདག་འཛིན་དེ་ནི་འཁོར་རྩ་རེད། བདག་འཛིན་དེ་མ་སྤང་བར་དུ་ཐར་བ་ཐོབ་ནི་མ་རེད། དེའི་དངོས་གཉེན་ནི་བདག་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་དགེ་ཚོགས་གང་ཡང་བརྒྱུད་རྒྱུ་འདྲ་འགྲོ་ན་མ་གཏོགས་མེད། དེས་ན་འཁོར་རྩ་ཡིན་ཚུལ་ཤེས་དགོས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ནས་བྱེ་བྲག་པ་གཅིག་རྟོགས་ནི་རེད། ཕྱི་རབས་པས། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་ཐེག་གསུམ་མཐོང་ལམ་གཅིག་པར་འདོད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ན་ཉན་རང་གིས་བདག་མེད་གཉིས་མ་རྟོགས་གསུངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་ཟེར། རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ཟེར། རང་ལུགས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རང་གཞུང་མངོན་པ་མཛོད་དང་བྱམས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དང་སྔགས་ནང་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་སོགས་གང་ནའང་ཉན་རང་གིས་བདག་མེད་གཉིས་ཡོངས་རྫོགས་མ་རྟོགས་གསུངས། ༈ བདེན་པ་གཉིས་ལས་གང་གཙོ་ན། ཞེས་པར། ཕྱི་རབས་པས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཙོ་ཆེ་ཟེར་ནས་དེའི་ཕྱོགས་ལ་བསྔགས་པ་མཛད། ལ་ལ་ཚང་གིས་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས་དོན་དམ་གཙོ་ཆེར་བཟུང་། སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་རིང་ལུགས་འདིར་བདེན་པ་གཉིས་པོ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཀུན་ལ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་མེད། གཉིས་ཀ་སྟོབས་མཚུངས་ཡིན། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀུན་ལ་སྣང་སྟོང་ངམ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་རྩིས་ཆེ་ཆུང་རྒྱུ་བཟང་ངན་མེད་པས་དེ་གཉིས་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ལས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པས་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་གྱིས་སྣང་སྟོང་ཡ་བྲལ་དུ་སོང་ན་གནས་ལུགས་དང་འགལ་བས་མི་འཐད། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡོད་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡོད་མཉམ། མེད་ན་མེད་མཉམ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ལ་མ་འདུས་པ་མེད་དེ། འཕགས་པ་ཀླུས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་འདུ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དོན་དམ་བདེན་པས་ན་བདེན་པ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་སྤྲོས་པ་ཅན་གྱི་བློ་ངོ་
Chinese
自生处为三有。此依处蕴聚，乃俱生我执之所缘，即所谓之我。此执恒常、独立自主者，即我执。我执乃轮回之根。若不舍我执，则不得解脱。对治我执之唯一方法，乃证悟无我之空性，此外，纵行诸善亦无济于事。故当知我执乃轮回之根。证悟人无我，乃证悟所知法中之一特例。后世论师谓，应成派之三乘道，其见道相同。佛经及论典中，所言声闻缘觉未证二无我，乃不了义之说。自续派则谓未证悟。于我宗而言，无论声闻之论藏《俱舍论》，或慈氏之《现观庄严论》，抑或密宗之三部，皆谓声闻缘觉未圆满证悟二无我。二谛之中何者为要？后世论师谓，世俗谛为要，并赞扬之。然亦有谓世俗谛乃虚妄，故应重胜义谛。于宁玛派而言，二谛于暂且与究竟皆无轻重之分，二者力均势敌。于基道果一切法，显空或二谛皆无好坏之分，二者乃方便与方便生。仅为法相与法性，乃双运故，若以破立取舍令显空分离，则与实相相违，故不应理。故若有世俗谛，则必有胜义谛；若无，则皆无。轮回涅槃三道所摄一切法，无不摄于二谛之中。如圣者龙树云：诸佛说法要，总摄于二谛，世间世俗谛，及胜义谛。如是何耶？于世间名言之心境中显现者，乃世俗谛；超离世间，于真实智慧之境中显现者，乃胜义谛，故名二谛。前者乃一切法之显现，故为名言戏论之心
English
The place of origin is the three realms of existence. This basis, the aggregate of the skandhas, is the object of clinging of the innate ego-grasping, which is called "I." The ego-grasping, which grasps at it as permanent, single, and independent, is what makes it appear. This ego-grasping is the root of samsara. Without abandoning ego-grasping, liberation is not attained. The direct antidote to it is only the emptiness of selflessness; otherwise, no accumulation of merit can help. Therefore, one must understand how it is the root of samsara. The selflessness of a person is the realization of one particular aspect among the objects of knowledge. Later scholars say that the Prasangika school considers the path of seeing of the three vehicles to be the same. They say that the Buddha's words and treatises stating that the Hearers and Solitary Realizers do not realize the two selflessnesses are provisional. The Svatantrika school says that they do not realize it. According to our own school, in any of the Hearers' own treatises, such as the Abhidharmakosha, the Prajnaparamita of Maitreya, or the three sections of tantras in the inner tantras, it is said that the Hearers and Solitary Realizers do not completely realize the two selflessnesses. Which of the two truths is more important? Later scholars say that the conventional truth is more important and praise it. Some say that the conventional truth is mistaken, so the ultimate truth should be considered more important. In this early Nyingma tradition, the two truths are not considered more or less important in any situation, whether temporary or ultimate. Both are equally powerful. In all the phenomena of the ground, path, and result, there is no good or bad reason to consider appearance and emptiness or the two truths as more or less important. These two are method and the result of method. They are merely the qualified and the quality, and since they are union, it is not appropriate to separate appearance and emptiness by affirmation, negation, acceptance, and rejection, as this contradicts the nature of reality. Therefore, if there is conventional truth, there is also ultimate truth; if there is not, then both are absent. All phenomena encompassed by the three paths of samsara and nirvana are included in the two truths. As the noble Nagarjuna said: The Buddhas have taught the Dharma based on two truths: the conventional truth of the world and the truth of the ultimate meaning. What are these? The conventional truth is that which appears to the mind of worldly convention. The ultimate truth is that which appears to the pure wisdom that transcends the world. The former is the appearance of all phenomena, so it is the mind of conceptual proliferation.