Tibetan
། ༈ གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རང་རྩལ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་དོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེའི་རྩལ། རོལ་པ་ཆེ་བའི་རྒྱན། གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ན། གནས་ལུགས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ལུས་ལྟར་སྣང་བ་རྒྱལ་བའི་སྐུ་རྡོ་རྗེ། དེའི་རང་གདངས་ཨ་ཨཱ་སོགས་དབྱངས་དང་། ཀ་སོགས་གསལ་བྱེད་རྣམས་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་གམ་དེའི་གདངས་ངག་ལྟར་དུ་གྲགས་པ་རྒྱལ་བའི་གསུང་རྡོ་རྗེ། ཡིད་ལྟར་དུ་འཕྲོ་བ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ནི་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཡིན་ན་འགྲོ་དྲུག་གི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལྟར་དུ་ཤར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་། གནས་ལྟར་དུ་ཤར་བ་འོག་མིན་གྱི་གནས་ཡིན་པས་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཡིན། འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཡོད་པས་ན། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་གཅིག །ཅེས་སོ། ༈ །ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་ལས་ཀྱང་ལྷུག་པར་བཞག་ཅེས་པ་ནི། དབང་པོ་ལྔ་ཡུལ་ལ་ཡན་པའོ། །འོ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེས་ནི་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་ངོ་ལ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀ་ཡེ་ནས་ཟུང་འཇུག་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ཡིན་པས་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་དུ་ཤེས་ན་ལྷ་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་ལ་མ་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས། རྟགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དང་། །དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་ཉིད་རིག་པ་མངོན་སུམ་འདི་ཡིན་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མ་འཚོལ་རྗེ་འབངས་རྣམས། །ཞེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བླ་མ་གཟུགས་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་བླ་མ་ཙམ་ཡིན། རང་རིག་རང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་བླ་མ་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཡིན་པས། གཙོ་བོ་ཤེས་རིག་གི་རང་ཚུགས་མ་ཤོར་བ་བླ་མ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་རས་ཀྱི་ཞལ་ནས། བླ་མ་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལ། །གཟུགས་སྐུར་འཛིན་པ་སྟོར་ནས་ཐལ། །ཞེས་གསུངས། ༈ རང་ཉིད་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ན་ལ་བརྩོན་པའི་སྐབས་འདིར་ལྷ་འདྲེ་ཡང་བླ་མའི་རྣམ་རོལ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ། སྣང་སྲིད་བླ་མར་ཤར་བའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་། ཐུགས་ཡིད་དབྱེ
Chinese
། ༈ 凡所显现的法身自性力，即是所有世俗之法，皆为觉性大法身的自性力，是盛大游戏的庄严，是基现任运的显现。因此，实相大智慧显现如身体般，是诸佛的金刚身。其自声，阿啊等元音，以及嘎等辅音，皆为法界原始双运，或其声响如语般，是诸佛的金刚语。如意般生起，是诸佛的金刚意。此智慧显现为身语意三者及处所之相，即是清净遍满。如何显现呢？六道众生的心识中遍布着大智慧，此智慧显现为身语意三者，即是金刚三者，显现为处所，即是密严刹土，因此是清净遍满。轮回涅槃以三道所摄之法，皆被大智慧所遍布，因此，轮回涅槃一切皆融入智慧之界。如是说。༈ 如同旭日东升般的口诀中也开阔地安住，即是五根向外境散逸。那么与普通人有何区别呢？普通人没有如此证悟，因为智慧中没有智慧的游舞。༈ 在实相的自性中，生起次第和圆满次第原本就是双运任运而住的，因此，若知晓显现、声响、觉性三者是本尊、咒语、法性的游舞，则修生起次第也可以，不修也可以。邬金大士说：象征的佛是圆满报身，究竟的佛是法身，此法性觉性即是现量，因此，君臣等不要从他处寻觅佛。如是，上师瑜伽也是，外在上师显现为形象，仅仅是能表喻之上师，自明自知是所表义之上师，是真正的法身。因此，最重要的是不失去觉性的自性，与上师无二无别。龙饶巴尊者说：上师自心无有分别，执着色身则已迷失。如是说。༈ 自己仅仅精勤于上师瑜伽之时，要知道此时神鬼也是上师的游舞。显现世间显现为上师的生起次第，以及心意不
English
། ༈ Whatever arises is introduced as the self-display of the dharmakāya, which means that all phenomena of relative truth are the display of the great dharmakāya of awareness, the ornament of great play, and the spontaneously present appearance of the ground. Therefore, the great wisdom of the natural state appears as the body, the vajra body of the victorious ones. Its own sound, such as the vowels a ā, and the consonants such as ka, are the union of space and wisdom, or its sound is known as the speech, the vajra speech of the victorious ones. What arises as mind is the vajra mind of the victorious ones. That wisdom itself appearing as the three doors of body, speech, and mind, and as the aspect of place, is pure and all-encompassing. How is it? The great wisdom pervades the minds of the six realms of beings. That itself appearing as the three doors of body, speech, and mind is the three vajras, and appearing as the place is the Akaniṣṭha, therefore it is pure and all-encompassing. Since the great wisdom pervades the dharma encompassed by the three paths of samsara, nirvana, all of samsara and nirvana are one in the expanse of wisdom. So it is said. ༈ It is also said that the instruction like the rising sun is placed openly, which means that the five faculties go out to the objects. Then what is the difference between that and ordinary people? They do not realize it that way, because there is no play of wisdom in wisdom. ༈ In the self-nature of the natural state, both generation and completion are spontaneously present as union from the beginning, so if you know that the three, appearance, sound, and awareness, are the display of deities, mantras, and dharmata, then it is okay to generate the deity or not. Padmasambhava said: The symbolic buddha is the sambhogakāya, and the meaning buddha is the dharmakāya. This dharmata awareness is manifest, so do not seek the buddha from elsewhere, lords and subjects. Likewise, guru yoga is also, the external guru appearing as a form is only the exemplary guru, the self-knowing self-awareness is the guru of meaning, the actual dharmakāya. Therefore, the most important thing is not to lose the self-nature of awareness, being inseparable from the guru. Longchen Rabjam said: Guru and self-mind are inseparable, grasping at the form body is lost. So it is said. ༈ When you are only diligent in guru yoga, you must know that gods and demons are also the display of the guru. The generation stage of appearance and existence appearing as the guru, and the mind not
Tibetan
ར་མེད་འདྲེས་པའི་རྫོགས་རིམ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་དགོས་སོ། ༈ །མི་གཡེང་བའི་ཞི་གནས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཡེང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པའོ། །གཡེང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཡེང་བ་ནི། མིག་ཤེས་སོགས་ཚོགས་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བ་ཡིན་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་ཡིད་ཤེས་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའམ་འཇུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་གཡེང་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱོང་བ་དང་། བྱིང་རྒོད་དང་། མཚན་མའི་གཡེང་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་བསམ་པས་མཚན་མར་བཟུང་ཞིང་ཞེན་པ་དང་། གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་ནི། ངར་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ང་རྒྱལ་གྱིས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་ངར་འཛིན་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་ནི། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བ་ཐེག་དམན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ནི་དེ་ལྟར་གཡེང་བ་དྲུག་སྟེ། དེ་དྲུག་པོ་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པའི་ཡོངས་གཅོད་མི་གཡེང་བའི་ཞི་གནས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་པར་གནས་པའི་ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །རིག་པའི་རང་ངོ་ཤེས་ནས་ཤེས་རིག་གི་རང་ཚུགས་མ་ཤོར་ན། གནས་འགྱུ་གང་བྱུང་ཐམས་ཅད་སྒོམ་ཡིན། མཉམ་བཞག་ཡིན། རིག་པའི་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན་སེམས་ཡུན་རིང་པོར་མི་འཕྲོ་བར་གནས་པ་དང་། འགྱུ་བ་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བ་དང་ངོས་བཟུང་ཏེ་མ་བཅོས་པར་བཞག་ནས་མེད་འགྲོ་བར་སྣང་བ་དེ་ཡང་དོན་དུ་སྣང་བ་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་གདབ་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀས་སྒོམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད་དེ། ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། སྣང་བ་གང་སྣང་གང་ཤར་གྱི་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་སྐྱོང་བ་འདི། ཡང་ན་ཞི་གནས་ལྟེང་པོར་འགྲོ། ཡང་ན་རྒོད་པར་འགྲོ་གསུངས་པས་རིག་པ་བློ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཚུགས་མ་ཟིན་པས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་དགོས་པས་མཉམ་བཞག་ལྟོས་འཇོག་ཅན་དང་། རྐྱེན་ཁར་ལུས་པ་དང་། སྣང་རྟོག་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པ་གང་ཤར་ལ་ཆེད་དུ་བལྟས་པས་གཟུང་འཛིན་ཅན་དུ་འགྲོ་བས། ལེགས་ན་སེམས་སྡེའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཙམ་ལས་ཡང་གསང་བླ་མེད་དང་བསྟུན་ན་ལམ་གྱི་གོལ་ས་མ་ཆོད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་གསུངས། ༈ སྤྱིར་གོལ་ཤོར་ནོར་གསུམ་གསུངས་པ་ལས། འདིར་གོལ་ཤོར་ནི། གེགས་སེལ་རྡོ་རྗེའི་ཐོལ་གླུ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲྭ་བ་ལས། ཁྱད་པར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཀྱང་། །ལམ་གྱི་འཆ
Chinese
必须着重强调无散乱混合的圆满次第。 不散乱的寂止是怎样的呢？ 就是远离六种散乱的等持。 什么是六种散乱呢？ 自性散乱是眼识等五蕴，因为它们自性向外看，所以会从等持中生起。 向外散乱是意识追逐或进入外境。 同样，向内散乱是体验等持的滋味，以及掉举和沉没。 相的散乱是，以相信等持本身的念头，执着于相并产生贪恋。 恶趣的散乱是，以我执的方式作意，也就是以傲慢自认为比别人更优秀，或者伴随着我执。 作意的散乱是，没有脱离小乘之心，作意于小乘，像这样就是六种散乱。 这六种散乱被完全切断和排除，完全断绝不散乱的寂止是大乘的特殊寂止，是安住在内，一心一意的无过失寂止。 认识到觉性的自性，并且没有失去觉性的自主，那么任何生起的住和动都是禅修，都是等持。 如果不认识觉性的自性，心长时间不向外散乱地安住，并且观察和认识任何生起的动摇的自性，不加修改地安住，显现为消失，实际上这是以空性来印证显现，因此这两种方式都不能算是禅修。 全知者说：『将任何显现和生起的事物放在上面并加以守护，要么会变成呆板的寂止，要么会变成掉举。』 因为觉性没有被离念的智慧所掌握，所以安住需要依赖于对境，因此安住是有依赖的安住，并且会停留在因缘上。 专门观察任何生起的好坏显现和念头，会变成能取和所取。 所以，如果好的话，也仅仅是属于心部的范畴，如果与甚深秘密无上瑜伽相比，就存在着没有确定道路歧途的过失。 一般来说，有迷途、失误、错误三种说法，这里所说的迷途和失误是，出自《遣除障碍金刚自生歌珍宝网》：『特别是乐明无念，也是道路的…』
English
It is necessary to emphasize the completion stage that is mixed with non-distraction. What is non-distracted calm abiding like? It is the samadhi that is free from the six distractions. What are the six distractions? The distraction of self-nature is the five aggregates such as eye consciousness, etc. Because they naturally look outward, they arise from samadhi. Outward distraction is when mind consciousness wanders or enters objects. Similarly, inward distraction is experiencing the taste of samadhi, as well as dullness and excitement. The distraction of signs is when, with the thought of believing in samadhi itself, one grasps and clings to signs. The distraction of negative states is when one attends with self-grasping, that is, with pride, one thinks of oneself as superior to others, or with self-grasping. The distraction of attention is when one does not separate from the mind of the Lesser Vehicle and attends to the Lesser Vehicle. Thus, there are six distractions. The complete cutting off and exclusion of these six, the complete cessation of non-distracted calm abiding, is the special calm abiding of the Great Vehicle, which is faultless calm abiding that abides inwardly, one-pointedly. Having recognized the self-nature of awareness, and not having lost the self-possession of awareness, then whatever arises of abiding and movement is meditation, is samadhi. If one does not recognize the self-nature of awareness, and the mind abides for a long time without wandering outward, and one observes and recognizes the nature of whatever movement arises, and abides without alteration, appearing to disappear, then in reality this is sealing appearance with emptiness, so neither of these two is considered meditation. The Omniscient One said: 'To place and guard whatever appearance and whatever arises on top of it, either it will become dull calm abiding, or it will become excitement.' Because awareness has not grasped its own self-possession with wisdom free from concepts, abiding depends on an object, so abiding is dependent abiding, and it remains in conditions. Because one specially observes whatever arises of good and bad appearances and thoughts, it becomes dualistic. So, if it is good, it is only included in the category of mind, but if compared with the most secret unsurpassable yoga, there is the fault of not having determined the wrong path of the road. Generally, there are three sayings: straying, losing, and erring. Here, straying and losing are from 'The Spontaneous Song of the Vajra that Removes Obstacles, the Jewel Net': 'Especially, even if there is bliss, clarity, and non-thought, it is also the path of...'