Tibetan
་སྣང་བ་དེ་དང་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་བྱུང་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ། དེའི་ཚེ་མ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་མི་སྡོད་པར་ཤེས་པ་སྤུན་པོ་ཕ་གི་ལས་བདག་བྱུང་ངམ། བདག་ལས་ཕ་གི་བྱུང་སྙམ་དུ་ཐུགས་རྗེ་རང་རིག་ཏུ་མ་ཤེས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་བྱུང་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན་མ་རིག་པ་གསུམ་མམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་འོད་སྣང་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ། བདག་པོའི་རྐྱེན་རང་སྣང་དུ་མ་ཤེས་ཏེ་གཞན་དུ་བཟུང་བས། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་བ་ཇེ་རགས་སུ་སོང་བས་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་བསྒྲིབས་ཏེ་འཁྲུལ་བའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་དེ་འཁྲུལ་སྣང་མུ་མེད་པར་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཀུན་གཞིའི་སྐབས། མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས། དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ལ། འཁོར་བའི་ཀུན་གཞི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིར་གསུངས་ལ། ངེས་དོན་སྒྲོན་མེར། ཀུན་སྨོན་ལས། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཀུན་གཞི་སངས་རྒྱས་ང་དང་མཉམ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་ཀུན་གཞི་ནི་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིའམ་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའང་དེ། །སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་མཛད། །སྙིང་པོ་ཀུན་གཞིར་བསྒྲགས་པར་མཛད། བློ་ཞན་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་གཞི་འམ། འབྱུང་ཁུངས། ཆོས་ཉིད་དེ། དེ་འདྲའི་གཞི། སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའང་དེ་ཡིན་ཞེས་ངོས་བཟུང་བར་མཛད་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཏགས་པར་མཛད་དོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཀུན་གཞིར་བསྒྲགས་པར་མཛད་ལ། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་གི། ངས་འདི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ལ་རྟོག་པའི་ཚུལ་དང་སྦྱར་ཏེ། བློ་ཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ
Chinese
那显现与时间先后无关地产生，称为俱生无明。那时，不是仅仅停留在不了解的状态，而是心想：从知识的兄弟那边产生了“我”吗？还是从“我”这边产生了那边？对于不是以大悲自明了知的能取所取之分，产生极其微细的部分，这称为遍计所执无明。四缘是：因缘是三种无明，或者俱生无明不认识自己；所缘缘是显现为光芒等各种各样的显现；增上缘是不认识自显，执著为他显。因此，立即的缘是能取所取的错乱变得粗大，遮蔽了自显智慧，陷入错乱的空壳中，错乱的显现无边无际地生起。如是说。 再者，关于阿赖耶识。米庞仁波切说：真实的阿赖耶识是如来藏，是无漏之法的一切基础；轮回的阿赖耶识是有漏之法的一切基础，所以称为阿赖耶识。《了义灯》中，《普贤愿文》说：三界一切有情众，阿赖耶识与佛等。如是说，此处的阿赖耶识是结合真实义的阿赖耶识，或者阿赖耶识的智慧，即是如来藏。 又，《华严经》中说：诸土种种是阿赖耶，如来藏亦是彼。于彼藏上，如来施设阿赖耶名。如来宣说藏即是阿赖耶，劣慧者不能知。也就是说，轮涅诸法的各种习气的障碍，以及一切有为法的总基础或者来源、法性，这样的基础，离戏论的如来藏也是它，这样认定了。如来藏以阿赖耶之名，被如来圆满正等觉所安立。如来宣说如来藏即是阿赖耶。《解深密经》中说：摄受之识极甚深，微细种子如瀑流。若执为我则非理，我未为童蒙开演。如是说，对于各种习气的阿赖耶识，结合能执著的方式，劣慧者们会
English
That appearance arises without any before or after in time, and is called co-emergent ignorance. At that time, it does not merely remain in a state of unknowing, but rather the mind thinks: "Did 'I' arise from that knowing brother? Or did that arise from 'I'?" The part of grasping and fixation that does not understand the compassionate self-awareness is extremely subtle, and this is called imputational ignorance. The four conditions are: The causal condition is the three ignorances, or co-emergent ignorance not recognizing itself. The objective condition is the appearance of various things such as light. The dominant condition is not recognizing self-appearance and grasping it as other. Immediately after that, the condition is that the delusion of grasping and fixation becomes coarser, obscuring self-appearing wisdom and falling into a shell of delusion, so that endless deluded appearances arise. Thus it is said. Furthermore, regarding the Alaya. Mipham Rinpoche said: The actual Alaya is the Tathagatagarbha, the basis of all uncontaminated dharmas. The Alaya of samsara is the basis of all contaminated dharmas, and therefore it is called Alaya. In "The Lamp of Definitive Meaning," the "Samantabhadra Prayer" says: "May all sentient beings in the three realms, have the Alaya equal to the Buddha and me." Thus it is said, the Alaya here is the Alaya that combines with the actual meaning, or the wisdom of the Alaya, which is the Tathagatagarbha itself. Also, in the "Ornamented Array Sutra," it says: "The various lands are the Alaya, the Tathagatagarbha is also that. On that treasury, the Tathagata established the name Alaya. The Tathagata proclaimed that the treasury is the Alaya, but those of inferior intellect cannot know it." That is to say, the obscurations of the various habitual tendencies of samsara and nirvana, and the total basis or source, the dharmata, of all conditioned dharmas, such a basis, the non-elaborate Tathagatagarbha is also it, thus it is identified. The Tathagatagarbha is established with the name Alaya by the Tathagata, the fully enlightened Buddha. The Tathagata proclaimed that the Tathagatagarbha is the Alaya. In the "Sandhinirmocana Sutra," it says: "The consciousness that takes hold is extremely deep and subtle, the seeds flow like a waterfall. If one grasps it as self, it is unreasonable, I have not fully revealed this to children." Thus it is said, regarding the Alaya of various habitual tendencies, combined with the way of grasping, those of inferior intellect will
Tibetan
་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཀུན་གཞིའི་འཇོག་ཚུལ་ལ། ཀུན་གཞི་ཞེས་པའི་རགས་པ་ཞིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་ཕྲ་བའི་འཇོག་ཚུལ་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། གནས་པ་ཞེས་བྱ་ཀུན་གཞི་སྟེ། །ལས་དང་རྣམ་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན། །ཞེས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་གཞིའི་དེའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འཕྲོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་མི་འབྱེད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་རྟོག་རགས་པའི་རླབས་ཞི་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སས་བསྡུས་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་རང་བློ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་གསལ་བ་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལྟར་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མའི་བག་ཆགས་འཛིན་ཞིང་ཕྱི་མའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཞི་བ་ཟབ་པ་ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཁའ་འགྲོ་ཡང་ཏིག་ལས། དེ་ཡང་ཕྱོགས་རེའི་དཔེར་མཚོན་ན། །སྐྱེས་བུ་གཅིག་ངལ་བསོ་བ་ལྟ་བུའི་ཚེ་ཤེས་པ་དར་ཅིག་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པར་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་ཀུན་གཞི། དེ་ལས་དར་གཅིག་སྣང་ཡུལ་མ་འགག་པར་ལམ་མེ་གསལ་ཡང་། དེར་འཛིན་མ་ཞུགས་པས་གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གསུངས། ཉིན་དུས་ཤེས་པ་འཕྲོ་བ་ན་ཡང་ཀུན་གཞི་ལས་མཆེད་དེ་ཡུལ་དང་མཐུན་པའི་ཚོགས་སུ་འཆར་གསུངས། མཚན་མོ་ཉལ་དུས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོག་པའི་ཚོགས་བདུན་རགས་པ་སྟེ། གཉིད་དུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་པ་གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སུ་ཐིམ་ནས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་རྟོག་མེད་གཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཀུན་གཞིར་ཐིམ་ནས། དེ་ཡང་སྐྱེ་མེད་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་སྟེ་དར་ཅིག་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་ཟིན་པ་ལ་མི་རྟོག་པ་གཞིའི་འོད་གསལ་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །༈ ཀུན་གཞི་ནི་རྟོག་མེད་ཡེངས་འཁྲུལ་དང་བྲལ་བའི་རྨོངས་ཆ་ཅན་དེ་ཀུན་གཞི་ཡིན། ཆོས་སྐུ་ནི་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གོ །ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་ཕྱེ་ན་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཡིན། ལམ་གྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལམ་དུས་སུ་གནས་ལུགས་ཅི་རིགས་པ་རྟོགས་པ་ཡིན། འབྲས་བུའི་ཆོས་སྐུ་ནི་འབྲས་བུ་སྒྲིབ་བྲལ་གྱི་དུས་ན་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན
Chinese
关于如来藏阿赖耶的安立方式：如果误认为阿赖耶是一种粗大的东西，那就不会了解微细的安立方式。如是说。《智慧广大续》中说：“安住之处名为阿赖耶，业和识皆依赖于它。”那么，这种阿赖耶的自性是什么呢？它是生起各种各样识的所依，是不偏袒任何一方的觉性，是缘于广大器情世界而不分别对境细节的，其自性是粗大分别念的波浪平息如大海般安住于一境的无色三摩地所摄，以及自性是觉性不被自心所蒙蔽的明分，为色界所摄。它是不作分别念，如晴空无云般，这种不作分别念是执持先前识的习气并成为后续识之所依的寂静深奥微细的自性，难以证悟。如是说。空行扬提中说：这也可以用一个方面的例子来比喻，比如一个人休息的时候，意识暂时没有任何分别念，处于无记的状态，这就是阿赖耶。从那之后，景象不间断地明亮显现，但由于没有执着，所以这种明亮而无分别念的状态被称为阿赖耶识。白天意识活动时，也是从阿赖耶中产生的，并显现为与对境相符的聚。晚上睡觉时，眼耳鼻舌身意等七种粗大的分别念聚，在入睡时，明亮而无分别念的意识融入阿赖耶识中。阿赖耶识也逐渐融入无分别念的睡眠意识阿赖耶中。然后，它也融入无生、不可思议的法身中，暂时安住。证悟它就被称为证悟无分别念的基础光明。总而言之，阿赖耶是无分别念、远离散乱迷乱的愚昧状态，这就是阿赖耶。法身是明空双运的独一明点。如果分析法身，那么基础法身是指具有暂时性垢染的状态。道之法身是指瑜伽士在道位时证悟各种各样的实相。果之法身是指在果位远离二障时具有二种清净的佛陀。
English
Regarding the way of establishing the Tathāgatagarbha Ālaya: If one mistakenly thinks that Ālaya is a coarse thing, then one will not understand the subtle way of establishing it. Thus it is said. In the *Extensive Wisdom Tantra*, it says: "The abiding place is called Ālaya, karma and consciousness depend on it." So, what is the nature of such an Ālaya? It is the basis from which various kinds of consciousness arise, it is the awareness that does not favor any side, it is focused on the vast container and content world without distinguishing the details of the object, its nature is the formless samādhi that abides in one point like an ocean where the waves of coarse conceptual thoughts have subsided, and the clear part whose nature is awareness that is not obscured by one's own mind, which is included in the realm of form. It does not make discriminations, like a clear sky without clouds, this non-discrimination is the peaceful, profound, subtle nature that holds the imprints of previous consciousness and becomes the basis for subsequent consciousness, which is difficult to realize. Thus it is said. In the *Khandro Yangtik*, it says: This can also be illustrated with an example from one aspect, such as when a person is resting, the consciousness temporarily has no discriminations and remains in an unspecified state, this is the Ālaya. After that, the appearance appears brightly without interruption, but since there is no attachment, this state of clarity without discrimination is called Ālayavijñāna. When consciousness is active during the day, it also arises from the Ālaya and manifests as aggregates that correspond to the object. When sleeping at night, the seven coarse aggregates of discrimination such as form, sound, smell, taste, and touch, when falling asleep, the clear and non-discriminating consciousness merges into the Ālayavijñāna. The Ālayavijñāna also gradually merges into the non-discriminating sleep consciousness Ālaya. Then, it also merges into the unborn, inconceivable Dharmakāya and abides for a while. Realizing it is called realizing the basic luminosity of non-discrimination. In short, Ālaya is the state of ignorance that is non-discriminating, free from distraction and confusion, this is the Ālaya. Dharmakāya is the single bindu of the union of clarity and emptiness. If we analyze the Dharmakāya, then the basic Dharmakāya refers to the state with temporary defilements. The Dharmakāya of the path refers to the realization of various kinds of reality by yogis during the path. The Dharmakāya of the result refers to the Buddha who has two kinds of purity at the time of the result, free from the two obscurations.