Tibetan
ར་བ་གཉིས་ཡུལ་ཅན་དེས་ཡུལ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་ལྟར་ཤར་བས་སྣང་བ་ལ་ཡོད་ཅེས་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་མེད་པས་ཡོད་འཛིན་འཁོར་བའི་མཐའ་སེལ། རིག་པ་ལ་མེད་ཅེས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་བློ་མེད་པས་སྟོང་འཛིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་སེལ། འདི་ལྟར་སྣང་དུས་ཀྱི་འོད་སྣང་སྟོང་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་གདངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། ༈ །གདངས་ཕྱིར་ཤར་བ་རྐྱེན་བཞིས་ཡར་གྲོལ་ཏེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས། བདག་པོའི་རྐྱེན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པ། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དེ་རྣམས་དུས་མཚུངས་སུ་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སངས་རྒྱས་པའོ། །གློག་སྒྲོན་ལས། རྒྱུའི་རྐྱེན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གསལ་བ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་འོད་སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ། བདག་པོའི་རྐྱེན་དེ་ཉིད་རང་སྣང་དུ་ངོ་ཤེས་པ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེས་མ་དག་འཁྲུལ་པའི་ས་བོན་གཏན་བཅོམ་དུ་སོང་ནས་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་ཀ་དག་གི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ལ་སྔ་ཕྱིར་གྲོལ་བ་དང་ད་ལྟ་དང་བར་དོ་སོགས་སུ་གྲོལ་བ་ལ་ཁྱད་མེད་པར། གཞི་སྣང་ཤར་བ་ངོ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གདོད་མར་གྲོལ་ཏེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ནང་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པར་བཞུགས། ༈ ཐེག་མཆོག་མཛོད་ལས། དབྱིངས་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུའི་ངང་ན་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡང་། གཞི་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དངོས་སུ་ཕྲ་བར་གནས་ལ། དེའི་ཆ་ལས་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་། ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་གཞིའི་ཆ་དངོས་སུ་མ་ཤར་ཙམ་དུ་ཡོད་པའོ། །ཞེས་དང་། ༈ ཚིག་དོན་མཛོད་ལས། ཆོས་སྐུ་གདོད་ནས་དག་པའི་ངོ་བོ་སྐུར་བཞུགས་པས་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་འཆར་གཞིར་གནས་ཀྱང་མཚན་མ་རིས་ཅན་གྱི་ཞལ་ཕྱག་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གསལ་བ་འོད་ལྔར་བཞུགས་པས་གདངས་གསུམ་ཡེ་ནས་རང་གསལ་ཀྱང་ཁ་དོག་རིས་བཅས་སུ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞུགས་པས་མཁྱེན་པའི་ཆ་མ་འགག་པར་སོ་སོར་གསལ་ཀྱང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ནི་མེད་དོ། ༈ །དེ་ཡང་ཀ་དག་གི་རིག་པ་ཚུར་རང་ངོ་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་རང་སྣང་ཡིན་པ་དང་། དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་མེད་རང་ངོ་ཤེས་པའི་དགེ་ཚོགས
Chinese
具有能所二元对立的识，如其所是地显现，因为没有认为显现是实有的执着，所以消除了执着有而堕入轮回的边见。因为没有否定觉性本无的念头，所以消除了执着空性而堕入寂灭的边见。因此，显现时的光明、空性、色相一切都是觉性的自性显现，是智慧的显现。 再者，光明向外显现，通过四种因缘向上解脱：生起之因是事物的实相；主宰之因是自性觉的智慧；所缘之因是了知为自显现；等起之因是无间缘，这些同时发生的瞬间即是成佛之时。正如电灯一般：生起之因是觉性自生智慧在自身显现；所缘之因是各种光明的显现；主宰之因是认识到这些是自显现；无间缘是自生大智慧彻底摧毁了不清净的错觉种子，在原始本初清净的法界中解脱，无论是在先前或之后解脱，还是在现在或中阴等状态中解脱，都没有差别。当基光明显现时，在认识的瞬间就已原始解脱，法界与智慧无二无别，安住在内明法性的境界中。 又，至高乘藏中说：在法界本初清净的法身状态中，智慧任运自成，以微细的自性存在。三种根本的智慧以真实的微细状态存在于其中。从那一部分中，生起五种执着相的智慧，以及所知与能知的智慧，在尚未真实显现为计划的阶段就已存在。 又，词义藏中说：法身从本初就具有清净的体性，以身的形式存在，因此三身安住在无二无别的计划中，但具有相状和分别的容颜和手足等形象则丝毫也不存在。自性光明以五光的形式存在，因此三种光明从一开始就是自明的，但具有颜色和分别的各自形象则不存在。大悲安住在觉性的智慧中，因此能知的方面不会停止，而是各自清晰，但作为和行动的形象，以及能所二元对立的显现则不存在。 再者，当本初清净的觉性向内认识自身时，就圆满了智慧的资粮；当任运自成的显现被认为是自显现，并且认识到它是无自性的，就圆满了福德的资粮。因此，无漏的自识功德之聚。
English
The mind with the duality of subject and object, appearing as things are, eliminates the extreme of clinging to existence and falling into samsara because there is no clinging to the appearance as real. Because there is no thought of denying the nature of awareness as non-existent, it eliminates the extreme of clinging to emptiness and falling into nirvana. Therefore, all the light, emptiness, and forms that appear at the time of manifestation are the self-manifestation of the nature of awareness, the manifestation of wisdom. Furthermore, the outward manifestation of light is liberated upwards through four causes: the cause of arising is the reality of things; the cause of mastery is the wisdom of self-awareness; the cause of the object is knowing it as self-manifestation; the cause of equality is the immediate condition, and the moment when these occur simultaneously is the time of enlightenment. Just like an electric lamp: the cause of arising is the self-manifestation of the naturally arising wisdom of awareness; the cause of the object is the manifestation of various lights; the cause of mastery is recognizing these as self-manifestations; the immediate condition is that the great self-arising wisdom completely destroys the seeds of impure delusion, and liberation occurs in the space of the primordial pure realm of reality, without any difference between liberation before or after, or in the present or intermediate state. When the ground luminosity manifests, it is primordially liberated at the moment of recognition, and the realm of reality and wisdom are inseparable, abiding in the realization of the inner clear nature of reality. Also, in the Supreme Vehicle Treasury, it says: In the state of the Dharmakaya of the primordial pure realm of reality, wisdom is spontaneously perfect, existing in a subtle nature. The three fundamental wisdoms exist in a truly subtle state within it. From that part, the five wisdoms that grasp characteristics arise, and the wisdom of knowing and the wisdom of what is to be known exist in a state where the planning aspect has not yet truly manifested. Also, in the Meaning of Words Treasury, it says: The Dharmakaya has a pure essence from the beginning, existing in the form of a body, therefore the three bodies abide in an inseparable plan, but the forms of faces, hands, and feet with characteristics and distinctions do not exist at all. The self-luminous nature exists in the form of five lights, therefore the three lights are self-luminous from the beginning, but the individual forms with colors and distinctions do not exist. Great compassion abides in the wisdom of awareness, therefore the aspect of knowing does not cease, but is clear individually, but the images of doing and acting, and the appearance of the duality of subject and object do not exist. Furthermore, when the primordial pure awareness recognizes itself inwardly, the accumulation of wisdom is perfected; when the spontaneously perfect appearance is recognized as self-manifestation, and it is recognized as being without self-nature, the accumulation of merit is perfected. Therefore, the accumulation of virtue is the self-recognition of the uncontaminated.