Tibetan
་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ལ་ཁྱབ་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་དང་། འཇུག་བྱེད་རྣམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་མཚམས་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཤེས་རབ་འདི་ལྟ་བུས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་། ཡིད་དང་ཆ་འདྲ་བ་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བར་གཞུང་སྤྱི་ལས་གསུངས། ༈ སྣང་གསུམ་གྱི་འོད་གསལ་ཤར་བའི་སྐབས་སུ། ཤར་རྒྱུ་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་དེ་ཡིན། ཤར་ནས་ངོས་ཟིན་པ་པོ་ཚོགས་བརྒྱད་མེད་ན་སུ་ཡིན་སྙམ་ན། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཆོས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ཡོད་པར་བསྙོན་དུ་མེད་ལ། དེ་དུས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་མཁན་གྱི་བློ་གཞན་དང་མྱོང་བྱ་འོད་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་བཞིན་འོད་གསལ་མཐའ་དབུས་བྲལ་བའི་ཉམས་ཤར་བ་དེ། གཉུག་མའི་འོད་གསལ་གྱི་རང་གདངས་སུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་མེད་ན་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །ཡིད་ཤེས་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་རྐྱེན་བཞི་ལས་ངེས་པར་སྐྱེ་དགོས་པས་འདུས་བྱས་ཡིན་གྱི་རང་བྱུང་ག་ལ་ཡིན། འདི་ལ་རྐྱེན་བཞི་མེད་དེ། དམིགས་གཏད་ཀྱི་མཚན་མའི་རྐྱེན་དང་། རང་གི་ཉེར་ལེན་དུ་གྱུར་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་། སྐལ་མཉམ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བྱེད་རྒྱུ་བདག་རྐྱེན་བཞི་དཔྱད་དུ་མེད། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་བློ་མེད་པས་དམིགས་རྐྱེན་མེད་ལ། དེ་མེད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་སོགས་མེད་དོ། །དེ་དག་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་ཀྱི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་དམིགས་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་རུང་ཡང་། དེར་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལ་རྐྱེན་བཞིའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །དེས་ན་གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ཇི་བཞིན་པར་རང་འོད་དུ་གསལ་བ་ལ་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱི་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །འོ་ན་འོད་གསལ་རང་ལ་རང་གདངས་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་ཡོད་ན། ལམ་ལ་མ་འབད་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པར་དེ་འདྲའི་ངོས་ནས་འོད་གསལ་ངོས་ཅིས་མི་ཟིན་སྙམ་ན། མི་ཟིན་ཏེ། གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གདངས་ཤེས་རབ་འཆར་རུང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་ཀྱང་། འཁྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་འཐུག་པོས་མནན་ནས་གཞི་ཐོག་ཏུ་གནས་པའི་དུས་དེར། སྒྲིབ་པའི་དབང་གིས་འོད་གསལ་མི་མཐོང་བས་སེམས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་ཤེས་འདི་དྲན་ཅི་ཡང་མེད་པར་བརྒྱལ་བ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །ད་ལྟ་གསལ་ཙམ་རིག་ཙམ་ཡིད་ཀྱི་སྟེང་གི་འདི་གཉུག་སེམས་ཀྱི་གསལ་ཆ་ཚོགས་དྲུག་ལ་ཁྱབ་པའི་ནང་གི་ཡིད་ཀྱི་སྟེང་གི་དེ་རེད། འདིའི་ངང་དུ་ལམ་པས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་སོགས་ཡིད་ཁོ་ནས་བྱེད་པས། ཡིད་ཕྲ་བ་ཟེར་རྒྱུ་འདི་རེད། འདི་གཉུག་སེམས་དངོས་མ་རེད། རྣམ་རྟོག་གིས་བསླད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །འདི་འདྲ་མིག་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་ནའང་གསལ་ཙམ་ལ་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱིས་བསླད་ཞུགས་པ་སོགས། སྒོ་ལྔ་ལའང་ཡོད་དགོས་སོ། །ཡིད་ཕྲ་བ་གསལ་ཙམ་རྟོག་མེད་དེས་རང་གིས་རང་སྟོང་པར་མཐོང་ན་གཉུག་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ན་ཆོད་ཆེ་ཟེར་བ་དེ་རྙིང་མ་ཚོའི་བསྒོམ་རྒྱུ་དེ་རེད། ༈ དགག་རྟོག་སྒྲུབ་རྟོག་གང་ཡིན་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལས་མི་འདའ་ལ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི་དགག་རྟོག་སྒྲུབ་རྟོག་གང་ཡང་མིན་ཏེ། གང་དུའང་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དགག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྲོས་པ་དགག་པའི་རྟོག་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཁེག་པ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ལོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ག་ལ་ཡོད། ཡོད་ན་ད་དུང་སྤྲོས་པ་མ་ཁེགས་པས་སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡུལ་དེ་ཆོས་དབྱིངས་དང་སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཡིན། དེ་རྟོགས་ཚེ་རྟོགས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གསལ་ཞིང་རིག་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གནས་ལུགས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་དང་། ཆོས་ཅན་མཐའ་དག་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ལྡོག་ཆས་བཏགས་ཀྱི། ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཆོས་ཅན་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི། གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་ཁས་བླང་བྱ་མིན་པར། དགོངས་འགྲེལ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་ཡང་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་བཞིན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཐ་དད་མིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་དུས་སེམས་ཀྱང་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཚེ་སེམས་རང་གྲོལ་དུ་འཆར་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། ༈ །སྔགས་མཚན་བཅས་ཐབས་ཀྱི་ལམ་མདོ་ལས་འཕགས་ན། དེ་དག་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འཚོལ་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། དེའི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཐད་ཀར་འཆར་བ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་མྱུར་ལམ་ཅིས་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངང་དུ་གོམས་ན་གང་སྣང་སྐུ་གསུམ་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་ནས་ཚེ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མཐོང་ཞིང་། གཟུགས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཐོད་རྒལ་གྱིས་མངོན་སུམ་མཐོང་བས། སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་པ་འདི་ལྟ་བུ་མདོ་ལམ་ན་མེད་དོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་རྗེས་དཔག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་བར་ཉམས་སུ་བླངས་པས། རིམ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཇེ་ཉེར་འགྱུར་བའི་ལམ་མདོ་ན་ཡོད་ཀྱི། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་མངོན་སུམ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེད་པའི་ཐབས་མ་བསྟན་ཏོ། དེ་ལྟར་ཆོས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པ་དེ་བཞིན་བསྒོམས་པས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་འདྲེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་གཟུགས་ལྟར་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་ནུས་པས་མདོ་ལས་འཕགས་ཤིང་། ཉི་ཟླའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ལ་ཤར་བ་ལ་ཉི་ཟླ་དངོས་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཡིན། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་མངོན་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ་ན་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེས་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང་། ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་ཟླ་བ་དངོས་ཡིན་ཡང་ད་དུང་བཅོ་ལྔའི་བར་རྒྱ་ཇེ་ཆེར་མཐོང་བ་ཡོད་པ་བཞིན། སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་དོན་གྱི་ཡེ་
Chinese
虽然经文中说，以遍及意识部分的个别辨识智慧，了解共同和自身的特征，以三种进入方式的智慧，作为闻思修的界限，像这样的智慧能使意义的光明显现。但是，在一般的经文中说，与意识相似的意识能见到法性的真谛。总之，在三种显现的光明生起的时候，生起的原因是本初的法性。如果生起后没有能认识它的八识，那么会想是谁呢？是自生智慧。因为凭借体验没有能取所取之相的法性的力量，所以在后得位，对于法性不可思议的意义，毫无疑问地能断除增益。那个时候，体验者的心识与所体验的光明二者无别，显现出本性光明无边无际的体验。那是成为本初光明自性的智慧。不是意识之轮的智慧。因为如果没有意识，哪里会有与之相应的俱生心所智慧呢？没有的。意识之轮的心所智慧必须从四缘中产生，所以是造作的，哪里是自生的呢？这没有四缘。没有所缘的相的缘，没有作为自己近取缘的无间缘，没有同分等因缘，也没有作者增上缘。因为没有与境法性相异的心识，所以没有所缘缘。因为没有它，所以没有因缘等。如果对于那些境与有境的少许差别之相有所执著，那样存在也可以。但是，在那里没有少许执著，所以没有四缘的说法。因此，虽然与基自生智慧无二，但是从相的方面来说，如基一般显现为自光，安立为体验的说法，没有所体验和体验者的实体差别。那么，如果光明自身具有自性智慧自生，为什么没有在道上努力的凡夫们，不费力气地从那样的方面认识光明呢？不能认识。虽然基自生智慧自性光明具有能够显现的自性，但是因为被迷惑的厚重遮障所压制，所以在安住于基位的时候，
English
Although it is said in the scriptures that the wisdom of individual discernment, which pervades the part of consciousness, understands the characteristics of the general and the specific, and that the wisdom of the three modes of entry serves as the boundary of hearing, contemplation, and meditation, it is such wisdom that makes the luminosity of meaning manifest. However, it is said in the general scriptures that consciousness, which is similar to mind, can see the truth of reality. In short, when the luminosity of the three appearances arises, the cause of arising is the primordial nature of reality. If, after arising, there are no eight consciousnesses to recognize it, then who would it be? It is self-arisen wisdom. Because by the power of experiencing suchness without the characteristics of grasping and being grasped, in the subsequent attainment, there is no doubt that one can cut off superimpositions on the inconceivable meaning of suchness. At that time, the mind of the experiencer and the luminosity experienced are inseparable, and the experience of the natural luminosity, free from extremes and center, arises. That is the wisdom that has become the self-resonance of the primordial luminosity. It is not the wisdom of the wheel of consciousness. For if there is no consciousness, where would there be co-emergent mental wisdom corresponding to it? There is none. The mental wisdom of the wheel of consciousness must arise from the four conditions, so it is fabricated, and how could it be self-arisen? There are no four conditions here. There is no condition of the object of focus, no immediate condition that has become one's own close-taking condition, no causal condition such as equal division, and no agent-dominant condition. Since there is no mind that is different from the nature of reality, there is no objective condition. Since there is none of that, there are no causal conditions, etc. Although it may be possible to have such if one focuses on a slight characteristic of the difference between object and subject, there is no term for the four conditions where there is no focus at all. Therefore, although it is non-dual with the self-arisen wisdom of the ground, from the aspect of appearance, the term "experience" is applied to the clarity of self-light as it is in the ground, but there is no substantial difference between the experienced and the experiencer. So, if luminosity itself has self-sounding wisdom that is self-arisen, why don't ordinary beings who have not strived on the path recognize luminosity from such an aspect without effort? They do not recognize it. Although the ground's self-arisen wisdom, the self-sounding luminosity, has the nature of being able to arise from the beginning, because it is suppressed by the thick obscuration of delusion, at the time when it abides on the ground,
Chinese
由于昏昧的势力而无法见到光明，因此会像昏厥一样，处于无意识的状态，什么也不知道，什么也记不起来。现在，稍微清晰、稍微觉知的这个心上的东西，是本觉心性的光明遍布六识中的心识上的那个。在这种状态下，修行者通过心来修习空性等等。所以，所谓的细微心就是指这个。这不是真正的本觉心性，因为这是被分别念所染污的状态。像这样，在眼识上也有稍微清晰，被蓝色、黄色等染污的情况。五根识也应该有。如果细微心，稍微清晰、无分别的那个，自己看到自己是空性的，那么据说本觉心性修习空性就很有力量，那是宁玛派的修行内容。无论是破立分别，都无法超越分别念。而非分别的智慧，既不是破立分别，因为对任何事物都不分别。有些人说：非分别智慧，是破立分别，因为它远离戏论。如果认为这是破除戏论的分别，以及成立离戏论的分别念，那么当一切戏论都被破除时，怎么会执着于离戏论呢？如果还有执着，那就说明戏论还没有被破除，所以就不是离戏论。证悟二谛无别、具足一切殊胜相的空性，各自亲自证知的对境，就是法界和究竟的空性。当证悟它时，虽然用所证是法界，能证是智慧这样的名言来区分，但实际上没有任何差别。明澈而觉知的分别自性，是名言识的特征。不分别，各自亲自证知实相的自性光明，是智慧的特征。名言识的法性就是智慧。究竟清净二障及其习气的智慧，是佛的特征。对于那个智慧，从观察法性的角度来说，称为如所有智；从观察一切法相的角度来说，称为尽所有智，只是从不同的角度来命名而已。其实质是唯一的全知智慧，没有任何差别。是证悟二谛无别的究竟实相的智慧。因此，超越了名言识的集合。
English
Due to the power of obscuration, the clear light is not seen, therefore, one becomes like fainting, in a state of unconsciousness, not knowing anything, not remembering anything. Now, this slightly clear, slightly aware thing on the mind is the clarity of the innate mind that pervades the six consciousnesses, specifically on the mind. In this state, practitioners cultivate emptiness and so on through the mind alone. Therefore, the so-called subtle mind refers to this. This is not the actual innate mind, because it is a state defiled by discursive thoughts. Like this, in the eye consciousness, there is also slight clarity, defiled by blue, yellow, and so on. The five sense consciousnesses should also have this. If the subtle mind, slightly clear, non-conceptual, sees itself as empty, then it is said that the innate mind cultivating emptiness is very powerful, that is the practice of the Nyingma school. Whether it is refuting or establishing conceptualization, it does not go beyond conceptual thought. Non-conceptual wisdom is neither refuting nor establishing conceptualization, because it does not conceptualize anything. Some say: Non-conceptual wisdom is refuting conceptualization, because it is free from elaboration. If one thinks that this is the conceptualization of refuting elaboration, and the conceptual thought of establishing freedom from elaboration, then when all elaborations are refuted, how can one cling to freedom from elaboration? If there is still clinging, it means that elaboration has not been refuted, so it is not freedom from elaboration. Realizing the emptiness of the two truths being inseparable, possessing all supreme aspects, the object of individual self-cognition is the ultimate Dharmadhatu and emptiness. When that is realized, although distinguished by terms such as the object of realization being Dharmadhatu and the agent of realization being wisdom, in reality there is not the slightest difference. The clear and knowing nature of conceptualization is the characteristic of consciousness. Non-conceptual, the self-luminous nature of individually knowing the reality, is the characteristic of wisdom. The nature of consciousness is wisdom. The ultimate wisdom that completely purifies the two obscurations along with their habitual tendencies is the characteristic of Buddhahood. Regarding that wisdom, from the perspective of observing the nature of phenomena, it is called the wisdom of knowing suchness (Tibetan: ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས།, Sanskrit: yathāvad-jñāna, Romanization: yathāvad-jñāna, Meaning: wisdom of knowing suchness); from the perspective of observing all phenomena, it is called the wisdom of knowing all that exists (Tibetan: ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས།, Sanskrit: yāvatā-jñāna, Romanization: yāvatā-jñāna, Meaning: wisdom of knowing all that exists), named from different aspects. Its essence is the single omniscient wisdom, without any difference. It is the wisdom that sees the ultimate reality of the two truths being inseparable. Therefore, transcending the collection of consciousness.