Tibetan
་སྟེ། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མེད། །དེ་ནི་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་ནི་སྤྲོས་བྲལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཡིན་པས། ཡུལ་ཅན་བློ་དོན་མཐུན་པའོ། །གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སྟོང་ཉིད་བཞི་སྦྱོར་ཀྱི་རིགས་པས། སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྱུང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་སྟོང་པ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་སོགས་ནི། ས་ཐོབ་འཕགས་པའི་མཉམ་རྗེས་གང་གི་སྐབས་སུ་བཞག་ཀྱང་། སུས་ཀྱང་དགག་པའི་གནས་མེད་དོ། །སྣང་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་གཞིར་བཞག་ནས། དེ་ལ་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་འཇུག་པ་ནི། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མི་ཟེར་རོ། །ཆུ་ལ་འོ་མ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །ལར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་འབྱུང་བ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཤས་ཆེ་བས་དེ་ཡི་གྲུབ་མཐས་གོང་མ་རྣམ་དག་འགེབ་པ་ནི་མཚར་ཆེ་ཧ་ཧ། དམ་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ཞལ་གསུང་བདུད་རྩིའི་བཅུད། །རྟོག་གེ་བདག་གི་མགྲིན་པའི་ཁོང་དུ་མིད། །གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་གཅོང་ནད་སེལ་ནུས་པའི། །བྱིན་རླབས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་ཤོག་དྲིན་ཆེན་རྗེ། །བོད་འདིར་རང་འདོད་བཞག་པའི་གྲུབ་མཐའ་མང་། །དེ་ཡི་རྗེས་འཇུག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་མཛོད། །ཆོས་ཁུངས་རྒྱ་གར་གཞུང་ལ་གཏུག་པ་ལ། །དགག་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་ན་ལྷག་པར་གྱིས། །ཧོ་ཧོ། མཚར་མཚར་ཡིན། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། མཚོ་སྤྲུལ་མཁན་པོ་ཐེག་མཆོག་བསྟན་འཛིན་གྱིས་གཡུ་ཁོག་བླ་མ་ལ་ཞལ་རྩེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྐུར་ནི་ཞིག་རེད་ཡོད་ཁི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་ཡང་དག་ཞིག་གོ་དགོས་ན་མཁན་པོའི་གསུང་འདི་ཡིས་གོ་ནུས་ངེས་ཅན་རེད་ལགས། ༄༅། །སྡིག་ཅན་རྣམས་ཚེ་འཕོས་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཚུལ་མདོ་ལས་ཁོལ་དུ་ཕྱུང་བ། ཚེ་འཕོ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཡབ་རྒྱལ་པོས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་མཚམས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མི་དགེ་བ་དག་བགྱིས་པས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་འདི་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བགྱིས་ན་བདེ་བར་འགྱུར། བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་མཚམས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་དག་གིས་སྒྱུ་མེད་པའི་སེམས་དྭངས་བས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ། སེམས་ཐག་པ་ནས་བཤགས་ན་འབྱང་བར་འགྱུར་རོ། །འཆི་བའི་ཚེ་མི་དགེ་བ་སྔར་བྱས་པ་དག་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་དེ་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང
Chinese
即是，不以诸戏论所戏论，无分别，无异义，那是它的特征。如是等等，是离戏绝不安住的中观见，是境与有境识意义相符。色即是空，空性即是色，空性非异于色等等，以空性四合一之理，空性缘起，法与有法，显现空性，世俗与胜义等等，无论安立于登地圣者的入定或出定之时，是谁也无法否定的。如果把显现的事物作为基础，然后将空性的体性安立于其上，这不叫做显空双运，犹如在水中加入牛奶一般。总的来说，显空双运之法生起，多半是自续派中观的观点，以其宗义覆盖上层清净之见，真是奇妙啊，哈哈！ 尊者您口中的甘露精华，被我这辩论者的喉咙吞咽。能消除二取迷乱之痼疾，祈请赐予加持成就，恩重上师！ 在这片土地上，有许多随己意安立的宗派，愿所有追随者都如是行持。对于追溯印度经论的法源，若有驳斥的机会，请更加努力！ 嚯嚯！真是奇妙啊！རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། 海生钦布特西·丹增以戏谑的方式赠与玉科喇嘛，就是这样。如果想要了解正确的中观应成派见解，那么一定能通过堪布的这些话语理解。 顶礼！从经中摘录罪人们临终时如何行事之法。《请问临终如何转变之经》中，父王请问道：世尊，如果众生造作了包括五无间罪在内的恶业，因此将要感受不可忍受的异熟果报，那么他们该如何做才能安乐？ 佛陀开示道：大国王，如果众生造作了包括五无间罪在内的恶业，他们以无伪的清净心，深信异熟果报，从内心深处忏悔，就能得以清净。临终之时，对之前所造的恶业生起后悔之心，向诸佛和菩萨顶礼
English
That is, not engaging with all elaborations, without conceptualization, without different meanings, that is its characteristic. Such as these, are the Madhyamaka view of being free from elaboration and utterly non-abiding, where the object and the subject's mind are in accordance with the meaning. Form is emptiness, emptiness is form, emptiness is not other than form, etc., through the reasoning of the fourfold union of emptiness, emptiness as dependent arising, phenomena and their qualities, appearance as emptiness, conventional and ultimate, etc., no matter when they are established during the meditative or post-meditative states of a noble one who has attained the bhumis, there is no basis for anyone to refute them. If one establishes an appearing entity as a basis, and then applies the nature of emptiness to it, that is not called the union of appearance and emptiness, it is like adding milk to water. In general, the dharma of the union of appearance and emptiness arises, mostly from the view of the Svatantrika Madhyamaka, and it is amazing, haha, that its tenets cover up the higher pure views! The nectar essence from your holy mouth, venerable one, is swallowed into the throat of this debater. May you bestow blessings and attainments that can cure the chronic disease of dualistic delusion, kind guru! In this land of Tibet, there are many self-established tenets, may all followers act accordingly. If there is an opportunity to refute the source of dharma that relies on Indian scriptures, please make even more effort! Ho ho! How wonderful!རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། Khyentsé Tulku Tekchok Tendzin presented this to Yukhok Lama in a playful manner, that's how it is. If one wants to understand the correct view of the Prasangika Madhyamaka, then one will definitely be able to understand it through these words of the Khenpo. Homage! An excerpt from the sutra on how sinners should act at the time of death. From the Sutra of Questions on How Death Transforms: The father, the king, asked: Blessed One, if sentient beings commit non-virtuous deeds, including the five heinous crimes, and therefore will experience unbearable ripening results, how should they act to be happy? The Buddha taught: Great King, if sentient beings commit non-virtuous deeds, including the five heinous crimes, they should purify themselves with a genuine and pure mind, have faith in the ripening results, and confess from the depths of their hearts, then they will be purified. At the time of death, generate regret for the non-virtuous deeds previously committed, and prostrate to all the Buddhas and Bodhisattvas.
Tibetan
་སྐྱབས་གསོལ་ན་སྡིག་པ་འབྱང་བར་འགྱུར་རོ། །མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་ཕྱི་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །ལས་འབྲས་རྣམ་བཞག་ལས་ཁོལ་དུ་ཕྱུང་བའོ། ། ༄༅། །ཤན་འབྱེད་སོགས་ལས་བཏུས་པ། རྫོགས་ཆེན་ལས་ནི་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་ཉིད་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན། དེ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་དང་སྐལ་བ་མཉམ། གོམས་པས་ཉམས་མྱོང་སྦྱོར་ལམ། རྟོགས་པ་མཐོང་ལམ། རྩལ་རྫོགས་སྒོམ་ལམ། སྒྲིབ་གཉིས་ཟད་པ་མཐར་ཕྱིན་ལམ་མོ། ༈ །མཚན་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ནི། གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་རང་སར་མ་འགག་ཀྱང་། བླ་མའི་མན་ངག་དང་དབང་གི་དོན་བརྒྱུད་འཕོ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ངོ་སྤྲད་དུ་ཡོད་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །སྣང་གསུམ་མཐའི་འོད་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རྫོགས་ཆེན་རིག་ངོ་རྗེན་པར་རྟོགས་པ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་འམ་སོ་སོ་རང་རིག་པས་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་རྗེས་དཔག་ལ་ལྟོས་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པའི་འཕགས་ལམ་ས་དང་པོ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲིན་བྲལ་ཉི་མཐོང་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་གོམས་པ་རྫོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ནའི་ངང་དུ་འུབ་ཆུབ་པར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཐོབ་ཚེ་ས་དང་པོའི་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟ་སྔགས་མཚན་བཅས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་ཤར་བ་དང་། མཚན་མེད་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རིག་ངོ་འཕྲོད་པ་དེ་ལ་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ༈ །མཚན་མོ་སྙིང་ནང་གི་ཨ་དཀར་པོ་ལ་སེམས་བཟུང་བས། གཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནང་དུ་སྡུད་ཚེ་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་ཉམས་དང་། ནམ་མཁའ་དག་པ་ལྟ་བུའི་འོད་གསལ་ཆ་འདྲ་འཆར་བ་དང་། ནམ་མཁའ་སུམ་ཕྲུག་སོགས་གདམས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་། དྭངས་གསལ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བའི་ཉམས་འཆར་ཏེ་དེ་ཀུན་འོད་གསལ་དང་ཆ་འདྲ་ཙམ་དུ་རུང་མོད་ཀྱི། རྟོགས་པ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ་ཉམས་ཡིན་ལ། ཉམས་ཞེས་པ་སེམས་ལ་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་དེའི་རྣམ་པ་ཆ་འདྲ་ཤར་བ་སྟེ་དཔེ་ཡི་འོད་གསལ་ཡང་ཟེར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཉམས་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་ཡིད་རང་མཚན་པས་བསྒོམ་བྱ་འོད་གསལ་ལམ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་གཟུང་འཛིན་དུ་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད། རྣ
Chinese
祈求能消除罪孽，将会转生到天界。不应产生没有来世的想法，这是将因果关系置之度外。 ༄༅། 这是从《辨别》等书中摘录的。大圆满中，对本初自生俱生智的认识，即是对意义上的俱生智的认识。对此生起定解，就与大资粮道有缘。习惯了就是体验的加行道，证悟就是见道，能力圆满就是修道，二障灭尽就是究竟道。 ༈ 在无相大圆满中，即使二取显现的分别念没有在自身止息，也能通过上师的口诀和灌顶的意义传承的加持力，认识心的法性，这是大圆满道的特点。体验三现分的光明，以及赤裸证悟大圆满的觉性，是超越世间的智慧，或者说是各自自证的现量，不依赖于后来的推测。那么，见到法性真谛的圣道是初地吗？不是的。虽然像拨开云雾见太阳一样现量证悟，但如果瑜伽士的修习圆满，现量证悟一切法都在那唯一的境界中融为一体，获得这种不可动摇的证悟时，就是初地的证悟显现。那时，就是现前了意义的光明。现在，有相密咒道的显现光明，以及无相大圆满的觉性相合，这被称为比喻智慧。 ༈ 夜晚，将心专注于心中的白色“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）。当睡眠的意识收摄于内时，会出现三种显现的体验，以及类似清净虚空的光明景象。通过虚空三子等各种窍诀，也会出现清澈明亮如虚空的体验，这些都只能说是与光明相似，但并非证悟意义上的真实光明，而是体验。体验是指心中生起与安住的光明法性相似的景象，也称为比喻光明。智慧的自性不称为体验，而称为意义光明。因此，所有以自以为是的方式，将光明或空性作为所缘而修习的能取所取
English
Praying will eliminate sins, and one will be reborn in the heavens. One should not cultivate the notion that there is no afterlife; this is to disregard the workings of karma. ༄༅། This is extracted from "Discrimination" and other texts. In Dzogchen, the introduction to the innate, self-arisen wisdom of rig-stong (awareness-emptiness) is the very introduction to the co-emergent wisdom of meaning. Gaining certainty about this is equivalent to being connected to the great path of accumulation. Familiarization leads to the path of experience, realization is the path of seeing, the perfection of abilities is the path of meditation, and the exhaustion of the two obscurations is the ultimate path. ༈ In the Great Perfection of No Characteristics, even if the dualistic thoughts do not cease in their own place, the nature of mind can be introduced through the power of the guru's instructions and the transmission of meaning of empowerment; this is the distinctive feature of the Great Perfection path. Experiencing the luminosity of the three appearances at the end, and directly realizing the rig-ngo (nature of awareness) of Dzogchen, is the wisdom that transcends the world, or rather, the self-cognizance of each individual, and does not rely on subsequent inference. So, is the noble path that sees the truth of the nature of reality the first bhumi? It is not. Although realization is direct, like seeing the sun free from clouds, if the yogi's practice is perfected, and the realization that all dharmas are integrated into that single state is directly realized, then when this unwavering realization is attained, it is the manifestation of the realization of the first bhumi. At that time, the luminosity of meaning is made manifest. Now, the arising of luminosity on the path of mantra with characteristics, and the meeting of the rig-ngo of the Great Perfection without characteristics, are called example wisdom. ༈ At night, by focusing the mind on the white "A" (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: none) in the heart, when the consciousness of sleep is withdrawn inward, experiences of the three appearances will arise, as well as a similar appearance of luminosity like pure space. Through various instructions such as the space triad, experiences of clarity and luminosity resembling space will also arise; all of these may be similar to luminosity, but they are not the actual luminosity of realization, but rather experiences. Experience means that a similar aspect of the abiding luminosity arises in the mind, which is also called example luminosity. The essence of wisdom is not called experience, but rather the luminosity of meaning. Therefore, all grasping and fixation in which one meditates on luminosity or emptiness as an object of focus, in a self-righteous manner,