Tibetan
་ནི། གང་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་དེ་ལྟར་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ་དུས་གསུམ་བྱས་ཡོད་ཀྱི་རྣམ་དཀར་མཐའ་དགགང་དུ་བསྔོ་ན་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཁྱབ་བདག་རིགས་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སར། སུའི་ཆེད་དུ་བསྔོ་ན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་བླ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་ལམ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུས་བསྔོ་ན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྔོ་བྱ་བསྔོ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མ་དམིགས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གང་གིས་བྱེད་པ་པོ་དང་གང་ལ་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་པའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་དགེ་རྩ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ་སྙམ་དུ་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་པས་བསྔོ་བའི་ཚིག་བརྗོད། དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་དགོས་པའམ་ཕན་ཡོན་ནི་བསྒྲུབ་པ་མི་ཟད་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེ་ཆེན་རྒྱལ་ཚབ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ལས་བསྡུས་པའོ། ། ༄༅། །བླ་མའི་ཞལ་མཚར་གྱི་གསུང་འགའ་ཞིག །བླ་མ་གཡུ་ཁོག་པའི་ཞལ་མཚར་གྱི་གསུང་འགའ་ཞིག་ནི། གཞན་དག་གིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ཀྱང་། འདི་བདེན་པར་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་གསུངས་ཀྱང་། དེ་བུ་སྣང་བས་མི་འཆིང་ཞེན་པས་འཆིང་། །ཞེན་པ་ཆོད་ཅིག་ན་རོ་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བདེན་ཞེན་ནམ་གཉིས་འཛིན་ཡིན་པས། དེ་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་དུ་གསུངས་པས། སྣང་བ་འཆིང་བྱེད་མ་གསུངས་ཏེ། གང་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་མི་དགོས་པར། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ། ཇི་ལྟར་མཐོང་ཐོས་ཤེས་པ་དག །འདི་ནི་དགག་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །བདེན་པར་རྟོག་པ་དགག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས། བདེན་འཛིན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དགག་བྱར་ངོས་བཟུང་བ་ལ། ཡེ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ཀྱང་། མདའ་འཕངས་སའི་ལན་ཡིན་གྱི་བདག་ལ་ཁུར་ཐང་ཆེར་མེད་དོ། །སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་རྒྱ་སྡེ་བ་སློབ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཞེས་གསུངས་གནང་ཡང་། སྤྱིར་རྒྱ་སྡེ་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་དེ། ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་དང་། དེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱ་གར་མཁས་པའི་ལེགས་བཤད་ཐམས་ཅད་ན་གསལ་བཞིན་པ་ལ། སྒྲོན་མེ་བཟུང་ནས་ཉི་མ་བཙལ་མི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྤྱིར་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འདོད་དམ་མི་འདོད། སྟོང་པར་མི་འདོད་ན། ཞུས་པས་དབེན་ལ། སྟོང་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ན། ཡེ་སྟོང་ཡིན་ནམ་གསར་སྟོང་གང་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ཆོས་སྐད་འདྲ་འདྲེ་ཞིག་གསུངས་འདུག་པས། ཡེ་སྟོང་ཡིན་པར་དགོངས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ། གཞན་གྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པ། གཉིས་ཀའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ། གཉིས་མིན་གྱི་ངོ་བོས་སྟོང་གང་ཁས་ལེན་ལགས། དང་པོ་ལྟར་འདོད་ན་ཡེ་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྟོང་པ་བདེེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་འདི། །བློ་ཡི་གཏིང་ནས་རྟོགས་གྱུར་ན། །སོགས་དང་། རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་དང་། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཞིག་བདག་གིས་རྙེད། །ཅེས་སོགས་དང་། ཡོད་པས་སྲིད་པ་འདི་ལ་མིན། །མེད་པས་རྣལ་འབྱོར་མི་གྲོལ་དེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་སོགས་ཤེས་ན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་སོགས་ལུང་རིགས་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། ཞུ་མི་དགོས་པ་རེད། ཁྱེད་ཀྱིས་བླ་མ་མི་ཕམ་གྱིས་ཀ་གསུངས་ན་ཁྱེད་གྱིས་ཀྱང་ཀ། མི་ཕམ་གྱིས་ཁ་གསུང་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁ་གསུངས་པ་ལད་མོ་ཙམ་གྱིས་མི་ཡོང་གི། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཐུགས་ལ་མེད་ན། གཞན་ལ་ཁ་བཙག་པ་ནི། རང་གི་ནང་ཆ་ཕྱིར་ངོམ་པས་མི་རིགས་ལ། འབེལ་གཏམ་ཙམ་བྱ་ན་རོགས་གི་དྲི་རྩོད་ལྟ་གྲུབ་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ལེགས་བཤད་མཐའ་དག་ལ། གོ་མྱོང་རྟོགས་གསུམ་གང་རུང་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་མེད་ན་ལུང་རིགས་ཀྱི་ར་བར་ཚུད་ཚེ་ཕྱིར་འབྱོན་དབང་དཀའ་འོ། །དེ་ཡང་སྣང་བ་བཞིན་སྟོང་པ། སྟོང་པ་བཞིན་སྣང་བ་ནི། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་གསུངས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སྟོང་དང་མི་སྟོང་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང་། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་ག་ལ་ཡོད། །གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ
Chinese
因此，将所回向的善根，如是修习生圆次第二道，以具足加行、正行、后行的三者之门，如理修学，以此作为象征，将三时所作的一切善根，回向于不住二边、圆满正等觉、四身五智之自性、遍主六族之金刚持处。为谁回向呢？为如虚空般无边无际的众生，为了获得无上智慧之果。以何种方式或形态回向呢？究竟而言，一切法无自性，因此回向者、回向之物等戏论皆不可得，然于世俗名言中，以谁为作者，以何为对境，如何所作之善根，一切如梦如幻般显现而无自性之方式，如三时所逝诸佛菩萨如何将善根回向于无上菩提，我亦如是完全回向之，如是意念专注，念诵回向之词。如是回向之必要或利益，乃是修行无尽，如《慧海请问经》中所说。此乃摘录于谢谦嘉察仁波切之语。
English
Therefore, the merit to be dedicated, having practiced the two stages of the path of generation and completion in such a way, having properly studied through the door of the three complete with preliminary, main, and concluding practices, taking this as a symbol, all the white virtues done in the three times, where to dedicate? To the Vajradhara, the master of the six realms, the nature of the four bodies and five wisdoms of the perfectly complete enlightenment that does not abide in the two extremes. For whom to dedicate? For the sake of sentient beings as infinite as the sky, to obtain the fruit of unsurpassed wisdom. In what way or manner to dedicate? In the ultimate sense, all dharmas are without inherent existence, so the elaboration of the object of dedication, the act of dedication, etc., is not perceived. However, in mere conventional terms, who is the doer, what is the object, and how all the virtues are done, appearing like dreams and illusions, and in the manner of being without inherent nature, just as all the Buddhas and Bodhisattvas who have gone in the three times dedicated their roots of virtue to unsurpassed enlightenment, so too, I completely dedicate them. With one-pointed intention, recite the words of dedication. The necessity or benefit of dedicating in this way is inexhaustible practice, as stated in the Sutra Requested by Blo-gros-rgya-mtsho. This is excerpted from the words of Zhechen Gyaltsab Rinpoche.
Chinese
总的来说，不只是汉地的宗派，在所有确义的经部，以及解释其意旨的龙树父子等印度智者的所有善说中都已阐明，无需拿着灯笼寻找太阳。然而，总的来说，你是否认为所有这些显现的法都是空性的？如果不认为是空性的，那问了也是多余。如果承认是空性的，那么是本空还是新空呢？既然你说了些大手印、大圆满的相似法，如果认为是本空，那么你认可的是自性空、他性空、二者之实体空，还是非二之自性空呢？如果像第一种那样认为，那就完全没有不一致之处。如是说：“空性是善逝之精华，当以了义经部而知之。”又说：“若能从内心深处证悟此本初不生之自性。”等等。又说：“以各自自性空之故，空性乃有二十种。”又说：“我已获得深寂离戏光明无为法，如甘露。”等等。又说：“以有故，非为此有；以无故，瑜伽士不得解脱；若知有与无等，大自在者得解脱。”等等，虽有诸多教证理证，但无需多说。如果你说米庞上师说“ཀ”，你也跟着说“ཀ”；米庞说“ཁ”，你也跟着说“ཁ”，仅仅模仿是不行的。如果心中没有显空双运，那向他人炫耀，就是将自己的底细暴露出来，对人不利。如果只是闲聊，那么对于你提出的问题，以及藏汉两地的所有善说，如果闻思修三者中的任何一个都没有获得定解，那么一旦进入教理的辩论场，就很难再出来了。也就是说，显现即是空性，空性即是显现，这是所有内外道佛经的特点。除了缘起之外，没有其他的法存在。因此，没有不是空性的法存在。又说：“空与非空等四边，寂灭中何处有？”又说：“不说为空，也不说为非空，非由他知之寂灭。”
English
In general, it's not just the Chinese schools, but it's clear in all the definitive sutras and the good explanations of Indian scholars such as Nagarjuna and his sons who explain their meaning. There is no need to hold a lamp to look for the sun. However, in general, do you think that all these phenomena are empty or not? If you don't think it's empty, then it's superfluous to ask. If you admit that it is empty, then is it originally empty or newly empty? Since you have said some similar Dharma words of Mahamudra and Dzogchen, if you think it is originally empty, then do you acknowledge that it is empty by its own nature, empty by the nature of others, empty of the substance of both, or empty by the nature of non-duality? If you think like the first one, then there is no inconsistency at all. As it is said, "Emptiness is the essence of the Sugata, it should be known by the definitive sutras." It also says, "If one can realize this unborn nature from the depths of the mind." and so on. It also says, "Because of the emptiness of each self-nature, emptiness is twenty." It also says, "I have found a profound, peaceful, free from elaboration, clear light, unconditioned Dharma, like nectar." and so on. It also says, "Because of existence, this existence is not; because of non-existence, the yogi is not liberated; if one knows existence and non-existence, the great self is liberated." and so on, although there are many scriptures and reasons, there is no need to say more. If you say that Lama Mipham says "Ka", you also say "Ka"; if Mipham says "Kha", you also say "Kha", it is not possible to just imitate. If you don't have the union of appearance and emptiness in your heart, then showing off to others is exposing your own details, which is not good for people. If it's just idle talk, then for the questions you raised, and all the good explanations in Tibetan and Chinese, if you haven't found a definite understanding in any of the three aspects of hearing, thinking, and meditation, then once you enter the arena of doctrinal debate, it will be difficult to come out again. That is to say, appearance is emptiness, and emptiness is appearance, which is the characteristic of all inner and outer Buddhist scriptures. There is no other Dharma than dependent origination. Therefore, there is no Dharma that is not emptiness. It also says, "Where are the four extremes such as emptiness and non-emptiness in peace?" It also says, "It is not said to be empty, nor is it said to be non-empty, peace is not known by others."