Tibetan
་སོགས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བ་བཞིན༷་དུ༷་འགྱུར༷་བ་མེད༷་དེ༷་ཡང༷་དག༷་མིན༷་རྟོག༷་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ལས༷་བྱུང༷་བའི་འདོད༷་ཆགས༷་ཞེ་སྡང་སོགས༷། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་དང་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གློ༷་བུར༷་གྱི་དྲི༷་མས༷་ཆོས་ཉིད་དེ༷་ཉོན་༷མོངས༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ༈ རང་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ༷་དབྱེ༷་མེད༷་པའི༷་འབྲལ་མི་རུང་བའི་མཚན༷་ཉིད༷་ཅན༷་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་བླ༷་ན་མེད༷་པའི་ཆོས་ཀྱིས༷་སྟོང༷་པ་མ༷་ཡིན༷་ཏེ་གདོད་ནས་ལྡན་པས་གསར་དུ་བཞག་མི་དགོས་པས་ཉི་མ་དང་ཟེར་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ༈ རྒྱུད་བླའི་དོགས་བཤད་ལས། འོ་ན་ཁྱི་ཕག་སོགས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དམ་ཟེར་ན། སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད་དོ། །ཁོ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ཁམས་ཡོད་ན་ཡོན་ཏན་ཡོད་མོད་ཀྱི་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རལ་གྲི་ལ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་། ཤུབས་སུ་ཆུད་པ་ལ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་དང་། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་རུང་གི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ཀྱང་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་པ་ལ་མངོན་གྱུར་དུ་མི་འཆར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་པས་ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་མི་སྣང་སྟེ། དེར་མ་ཟད་དེའི་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ལ་མངོན། དེའི་ཕྱིར་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་འདི་ལ་བསམས་ནས། སྟོབས་བཅུ་སྐྱེ་རུང་གི་རྒྱུ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་དངོས་སུ་མེད་ཟེར་བ་ཡོད་པའང་དཔྱད་ཚུལ་དེའི་དབང་དུ་དེ་ལྟར་རུང་མོད། སྐྱེ་རུང་གི་རྒྱུ་དེ་འདུས་བྱས་སེམས་ཀྱི་ཡིན་ན་སེམས་ཡིན་ཚད་སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་རུང་དུ་སྒྲུབ་དཀའ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་བཅས་སྦྱངས་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་རང་གིས་བྱེད་པ་ཡིན་ན། འདི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས། སྨིན་པའི་རྒྱུ་རུ་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ལྟ་བུའི་ཁམས་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གཉུག་སེམས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན། དེ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་ལ་ངོ་བོ་སྟོང་པས་དམིགས་མཚན་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་། སྟོང་རྐྱང་མིན་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན། སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ལ་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་ནི་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་མོད། བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་དེ་ལ་མེད་པ་མིན་ཀྱང་། མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་རང་གི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་མིན་ན། དེ་འདྲའི་ཁམས་དེ་ཡོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྟོང་རྐྱང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ལམ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སམ། གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ལམ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཏེ། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་བཅས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚེ་སངས་རྒྱ་རུང་གི་རིགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཚེ་མངོན་གྱུར་ཡིན། སངས་རྒྱ་རུང་ཡིན་ཡང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་དེ་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ཡིན་པས་སོ། །སྣང་ཚུལ་ལ་གནས་གྱུར་པའི་ཐ་སྙད་བརྗོད་རུང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པར་བསྟན་པས་ཉེས་པ་ལྔ་སྤངས་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་ལྔ་པོ་གཤེགས་སྙིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པ་ལས་འབྱུང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་འགྲུབ་པའི་གནད་འདི་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་སེམས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། ༈ རྔོག་ལོ་དང་། གཙང་ནག་པས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཟེར་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་དངོས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞོག །ཞེན་པའི་ཡུལ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། ཕྱྭ་པས་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པས་སྟོང་པའི་མེད་པར་དགག་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཞེན་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་བཞེད། བཙན་ལུགས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་༼ཡང་༽གྲུང་པོར་བཞེད། རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བས། དང་པོར་རྒྱུད་བླ་མ་སེམས་ཙམ་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་མཛད་ནས་སེམས་ཙམ་དང་མཐུན་པའི་ཊཱི་ཀ་ཡང་མཛད། ཕྱིས་དབེན་པ་བསྟེན་ནས་ནི། དེ་ཕྱིར་རང་སེམས་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་གཟིགས་ནས། །ས་འོག་གཏེར་དང་སྦྲུམ་མའི་མངལ་སོགས་དཔེས། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བའི་མགུར་བླངས་པ་ལས་གསུངས་པ་
Chinese
等所不能改变一样，没有时变，那也是，并非是妄想，而是从不如理作意所生的贪嗔等。宝鬘论中说：初一八九是烦恼，二和十是业，其余都是痛苦。如是烦恼的遍一切烦恼，业的遍一切烦恼，生的遍一切烦恼，以骤然的垢，法性不会变成烦恼，因为自性清净的缘故。又，与自性和本体无有分别的，具有不可分离的体性，以力量等无上的功德法不为空，因为本来具有，所以不需要重新安立，如太阳和光芒一样。又，如《宝性论》的疑问解释中说：那么狗猪等有情的心续中，有十力之智吗？答：十力之智的功德，在那心续的如来藏中本来就有。因为是他自己的法性功德，所以有界就有功德，但是不会显现，如剑有砍的作用，但是在鞘中就没有砍的作用显现一样，镜子有显现影像的功德，但是装在盒子里就不会显现一样，具有自续的补特伽罗的心续中存在的障碍，使得界的功德不会显现，不仅如此，他的自心法性，具有一切殊胜的空性也不会显现，那功德怎么会显现呢？因此想到没有显现的这个，说只有产生十力的因，实际上没有的说法，在那样的观察方式中那样说是可以的。如果产生的功能是属于有为心，那么凡是心就难以成立能够产生十力，如果以清净二障和习气的能力，心性自己能够做到，那么这是无为法界的功德，不能作为成熟的因。像这样的界，就是所说的心的自性光明，本觉心。它任何时候都不会断绝，并且体性是空性，所以没有任何所缘的相，但是
English
just as they cannot be changed by, etc., there is no change in time. That also is not a delusion, but arises from improper attention, such as attachment and aversion. In the Ratnavali, it says: The first, eighth, and ninth are afflictions, the second and tenth are karma, and the rest are suffering. Thus, the all-afflictive of afflictions, the all-afflictive of karma, and the all-afflictive of birth, the nature of reality does not become afflicted by the adventitious stains, because it is naturally pure. Moreover, inseparable from oneself and essence, possessing the characteristic of being inseparable, it is not empty of the unsurpassed qualities such as powers, because it is primordially endowed, so it does not need to be newly established, like the sun and its rays. Moreover, in the explanation of doubts in the Uttaratantra, it says: "Then, do the minds of sentient beings such as dogs and pigs have the wisdom of the ten powers?" The answer is: "The qualities of the wisdom of the ten powers are primordially present in the tathagatagarbha of that mind. Because it is the quality of its own nature, if there is a dhatu, there is a quality, but it does not manifest. Just as a sword has the function of cutting, but when it is in its sheath, the function of cutting does not manifest. Just as a mirror has the quality of reflecting images, but when it is put in a box, it does not manifest. The obscurations present in the mind of a person who possesses self-continuity prevent the qualities of the dhatu from appearing. Moreover, even though the nature of his own mind, the emptiness endowed with all perfections, does not manifest, how can qualities manifest? Therefore, thinking about this non-manifestation, it is permissible to say that there is only the cause for generating the ten powers, but in reality, they do not exist, according to that way of thinking. If the cause for generating is a conditioned mind, then it is difficult to establish that every mind can generate the ten powers. If the nature of mind itself acts by the power of purifying the two obscurations together with their habitual tendencies, then this is a quality of the unconditioned realm, and it cannot be a cause for maturation. Such a dhatu is said to be the nature of mind, clear light, and innate mind. It never ceases, and because its essence is emptiness, it has no object or sign, but
Chinese
它不是空无，而是无相的自性光明。我们虽然也认为，没有断除遮障的心相续的如来藏没有显现十力智慧，但并非在那无上法性的功德界中没有，而是因为有不显现的遮障的缘故。如果自性的体性不是本来就具有佛的功德，那么即使有那样的自性，也不会成就为佛种，如同空无一样。因此，法界光明，或自生智慧，或本心光明，或如来藏，这些都是一个意思。这是佛的种性，在具有遮障的相续中存在时，是能成佛的种性，成佛时则会显现。即使是能成佛，但在非造作的法性上，前后差别在状态上是没有的，因为体性是不变的。在显现上，可以说状态转变的词语。因为显示了有这样的佛种，所以舍弃五种过失，不会退转于无上菩提。五种过失是从未听闻如来藏存在于一切有情众生心中而产生的。这是成就究竟一乘的关键，也是金刚乘中心性本自成佛的关键。如是说。 尊者俄和藏纳巴说：如来藏是指胜义谛，但胜义谛且莫说是声音和分别的实际对境，甚至连执著的对境也不是。法王恰巴说：以真理空性的方式否定事物，即是胜义谛，并且认为它是声音和分别的执著对境。藏派人士认为，心之自性光明是如来藏，因此，它是佛的活跃之因。至尊热达瓦说：最初将《宝性论》作为唯识宗的论著，并作了符合唯识宗的注释。后来，在隐居时，唱道：因此，观见自心觉空无二，遍在于一切有情众生之中，以地下宝藏和孕妇的子宫等为例，说一切众生皆具如来藏。这是他唱诵道歌时所说的。
English
It is not merely emptiness, but the self-illuminating nature that is without characteristics. Although we also believe that the Tathagatagarbha in the mind-stream that has not eliminated obscurations does not manifest the wisdom of the ten powers, it is not that it is absent in that realm of unsurpassed Dharma qualities, but rather because there are obscurations that prevent it from manifesting. If the essence of one's own nature were not inherently endowed with the qualities of a Buddha, then even if such an essence existed, it would not become the seed of Buddhahood, just like mere emptiness. Therefore, Dharmadhatu luminosity, or self-arisen wisdom, or the luminosity of the original mind, or the Tathagatagarbha, all these are the same in meaning. This is the Buddha-nature, and when it exists in a stream of consciousness with obscurations, it is the seed capable of becoming a Buddha, and when one becomes a Buddha, it will manifest. Even though it is capable of becoming a Buddha, in the unconditioned nature of reality, there is no difference in condition between before and after, because the essence is immutable. In terms of appearance, it is permissible to speak of terms that describe a change in condition. Because it is shown that such a Buddha-nature exists, one abandons the five faults and will not regress from unsurpassed Bodhi. The five faults arise from not having heard that the Tathagatagarbha exists in the hearts of all sentient beings. This is the key to accomplishing the ultimate One Vehicle, and it is also the key to the Vajrayana's understanding that the nature of mind is primordially enlightened. Thus it is said. Ngok Lo and Tsang Nakpa said: The Tathagatagarbha refers to the ultimate truth, but the ultimate truth is not only not the actual object of sound and conceptualization, but it is not even the object of attachment. Phya-pa said: Negating things by way of emptiness of truth is the ultimate truth, and he also considers it to be the object of attachment of sound and conceptualization. The Tsan tradition people believe that the luminous nature of mind is the Tathagatagarbha, therefore, it is considered to be the active cause of Buddhahood. Jetsun Redawa said: Initially, he composed the Ratnagotravibhāga as a Mind-Only treatise and also wrote a commentary in accordance with Mind-Only. Later, while in seclusion, he sang: Therefore, seeing that this indivisible awareness-emptiness of one's own mind pervades all sentient beings, using the examples of treasures beneath the earth and the wombs of pregnant women, he said that all beings possess the Tathagatagarbha. This is what he said when he sang the song.