Tibetan
མ་སོགས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བསམས་ནས། མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་པས་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་གི་ཚུལ་དུ་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་དེའི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའམ། ཡེ་ནས་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་པས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་བཞིན་སྟོང་ལ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བའི་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བའམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དུས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་དེ་གཉིས་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་མེད་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པས་དགག་གཞི་སྣང་བ་དང་དགག་བྱ་བཅད་པ་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་ཞིག་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་བསལ་བཞག་མེད་པར་སོར་བཞག་ཏུ་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པས། ཆོས་ཅན་རེ་རེ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་ལྟ་བུའི་བློ་རིས་ཆད་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དེ་བཞི་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་གི། སྔ་མ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་བར་དུ་ཕྱི་མ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་མེད་རྐྱང་པ་ཙམ་ལ་གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་དུ་བློ་རྩེ་གཏད་པས་ནི་སྐབས་འདིའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་ན་སོ་སོར་ཡོད་པར་གོ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་དང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་གཞིག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། དམངས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། ༈ ལྡེབ་བདུན་པའི་སྐབས། རྒྱུད་བླའི་མཆན་འགྲེལ་མི་ཕམ་ཞལ་ལུང་ལས། ཇི༷་ལྟར༷་སྔར༷་འཁོར་བར་གནས་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཡིན་པ་བཞིན༷་ཕྱིས༷་མྱང་འདས་ན་ཡང་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འགྱུར༷་བ༷་མེད༷་པའི༷་ཆོས༷་ཉིད༷་ཅན་དུ་འདོད་དོ༷། །ཞེས་དང་། ༈ སེམས༷་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་འོད༷་གསལ༷་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གང༷་ཡིན༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་ནམ༷་མཁའ༷་དུ་སྤྲིན
Chinese
考虑到“无”等未成立之义，对于未经观察者而言似乎存在，但若加以观察则无法找到，因此认为“未成立”即是实相。由此，会生起一种以显空轮流的方式呈现的空性之相。此时，考虑到该“无”也仅仅是假立，实际上并未成立，或者原本就是空性而显现的道理，就会生起如水中月般显现即空、空即显现的特殊定解。此时，无自性和缘起显现为无违，或者被称为双运。此时，无自性和缘起二者，虽然在语言表达上有所不同，但在本体上却没有丝毫差别，通过对无二无别的道理生起定解，能将执著于将所破的显现和能破的断除结合在一起的分别念消于自性之中，从而显现出一种无有破立、无有取舍，如能自主安住般的离戏之相。通过反复串习这种离戏，对于依赖于每个法的事物各自的法性，如各自的思维模式会断灭，并且能从一切法的相状中清净二取对境，从而对一切法自性平等性生起特殊的定解，最终达到圆满。因此，空性、双运、离戏、平等性这四者，是依靠对前者的了解而进入后者的状态。如果对前者没有获得定解，那么后者就无法确定。因此，如果仅仅将名相上的胜义谛、单单的无实有作为实相而专注，那么连此处平等性的边都无法到达。仅仅理解为断除实有，柱子和瓶子等分别存在于各自之上，是无法像平等性那样摧毁对一切法的取舍和有相的。正如平民无法做国王的事情一样。以上是米庞仁波切所说。\ \ 在第七页中，弥庞仁波切的《宝性论》注释中写道：ཇི༷་ལྟར༷་སྔར༷་འཁོར་བར་གནས་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཡིན་པ་བཞིན༷་ཕྱིས༷་མྱང་འདས་ན་ཡང་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འགྱུར༷་བ༷་མེད༷་པའི༷་ཆོས༷་ཉིད༷་ཅན་དུ་འདོད་དོ༷། །（藏文）如同先前处于轮回时一样，之后即使处于涅槃中也是如此，恒常不改变自性的法性。（汉语字面意思）\ \ སེམ༷ས་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་འོད༷་གསལ༷་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གང༷་ཡིན༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་ནམ༷་མཁའ༷་དུ་སྤྲིན།（藏文）心之自性光明如来藏，彼即虚空之云。
English
Considering the meaning of "non-establishment" etc., it appears to exist to those who have not investigated, but if investigated, it cannot be found. Therefore, one thinks that "non-establishment" itself is the reality. From this, a state of emptiness arises in the manner of alternating appearance and emptiness. At that time, considering that even that "non-existence" is merely imputed and not actually established, or that it appears while being empty from the beginning, a special certainty arises, like a moon in water, appearing as empty and empty as appearing. At that time, it is said that selflessness and dependent arising appear without contradiction, or that it is understood as union. At that time, although selflessness and dependent arising are different in terms of linguistic expression, there is not the slightest difference in essence. By generating certainty in the manner of non-duality, the conceptual thought that grasps by combining the appearance of what is to be negated and the cutting off of what is to be negated dissolves into its own nature, and a state of freedom from elaboration appears, such as the ability to remain as it is without refutation or establishment, without acceptance or rejection. By repeatedly familiarizing oneself with such freedom from elaboration, the individual dharmas that depend on each thing, such as the individual modes of thought, will be cut off, and the objects of the two grasps will be purified from all aspects of phenomena. Thus, a special certainty arises in the equality of all phenomena, and one ultimately reaches perfection. Therefore, emptiness, union, freedom from elaboration, and equality – these four are entered into the later states by relying on understanding the former ones. If certainty is not gained in the former, then the latter cannot be determined. Therefore, if one merely focuses on the nominal ultimate truth, the mere absence of inherent existence, as the reality, one will not even reach the edge of equality in this context. Merely understanding that the negation of true establishment exists separately on things like pillars and pots cannot destroy the acceptance and rejection and the conceptualization of signs for all phenomena like equality does. Just as a commoner cannot do the work of a king. This was said by Mipham Rinpoche.\ \ In the context of page seven, in Mipham's commentary on the Uttaratantra: ཇི༷་ལྟར༷་སྔར༷་འཁོར་བར་གནས་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཡིན་པ་བཞིན༷་ཕྱིས༷་མྱང་འདས་ན་ཡང་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འགྱུར༷་བ༷་མེད༷་པའི༷་ཆོས༷་ཉིད༷་ཅན་དུ་འདོད་དོ༷། །(Tibetan) Just as it was when previously abiding in samsara, so too, even when later in nirvana, it is the same, the dharmata that never changes its nature. (Literal Chinese translation)\ \ སེམ༷ས་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་འོད༷་གསལ༷་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གང༷་ཡིན༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་ནམ༷་མཁའ༷་དུ་སྤྲིན། (Tibetan) The luminous Sugatagarbha, the nature of mind, is like clouds in the sky.