Tibetan
་གྲུབ་དང་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ནི། གཞི་ལ་འཁོར་འདས་གྲུབ་ཅེས་པ་དང་གཞི་ཉིད་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་ཐུགས་རྗེ་འགག་མེད་ལས་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་འཐད་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དེ་ལྟར་འདོད་ན་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་འདི་དག་མ་དག་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་། སྣང་བ་ལ་འདོད་ན་གཞི་བེམ་པོ་ཡིན་པ་དང་། ཤེས་པ་ལ་འདོད་ན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སུ་ཐལ་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་ལ་འདོད་ན། གཞི་གཟུང་འཛིན་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང་། དབྱིངས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མི་རུང་བས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་བདུན་ནི། དཔེ་དམུས་ལོང་གིས་གླང་པོ་ཆེའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་གཞལ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་སྐྱོན་མེད་བླ་མེད་ཀྱི་གཞི་རང་གཞུང་དུ་བཤད་པ། དེ་ཡང་རིག་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རིག་པ། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་འོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ལ་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། ངོ་བོ་མི་རྟོག་ཀྱང་གདངས་མ་འགག་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ལས་གྲོལ། གསལ་ལ་མི་འཛིན་པས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ལས་གྲོལ། རིག་ཀྱང་མི་འཕྲོ་བས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ལས་གྲོལ་བས། སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གི་ལྟ་བ། ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་སྒོམ་པ། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ། རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ལྟ་བ། ངང་ལ་གནས་པ་སྒོམ་པ། གང་ཤར་རང་གྲོལ་སྤྱོད་པ། སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་འབྲས་བུ། དེ་ལས་མི་འདའ་བ་དམ་ཚིག་སྟེ། དེ་ལྟར་གཞི་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་དེ་ལ། ཕུ་ཐག་ནང་ནས་ཆོད། ངེས་ཤེས་གཏིང་ནས་སྐྱེས། གོ་ཡུལ་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར། ཁྲེགས་ཆོད་ཆོས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་གཞི་ལམ་དུ་བྱེད་པ། ད་ལྟའི་ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་ཤར་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་བཞག་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ཕྱི་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ། ནང་དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་རྟོག །ཉམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཤུན་པ་དང་བྲལ་ནས་གདོད་མའི་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པས། ཤེས་རིག་གོ་མ་འགགས་པ་ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པ་ལ་ད་ལྟའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའམ། རིག་སྟོང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཟེར་བ་ཡིན། འཁྲུལ་རྟོག་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ། ཉམས་ཞེན་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་མི་འདྲའོ། །གཉིས་པ་གཞི་སྣང་བཤད་པ་ལ། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ
Chinese
成就和这两者之间的区别是：说是“基”上成就轮涅，和说“基”本身就是轮涅二者的区别。也就是说，从无间断的大悲中显现的各种现象，从心性角度来说是合理的，但如果总是这样认为，那么心性本身就既是清净的也是不清净的。如果认为显现是物质，那么“基”就成了顽石；如果认为是觉知，那么“基”就成了阿赖耶识。如果认为是二者的集合，那么“基”就成了具有能取所取。因为不能是法界一味一体的自性，所以是不合理的。这七种情况就像盲人摸象一样。第二，在自宗中宣说无过无上的“基”。也就是，觉性与空性双运的智慧，是三身无离无合的觉性。本体是空性，具有智慧之精华的是法身；自性是光明，具有光明之精华的是报身；大悲周遍，具有觉性之精华的是化身。本体不可思议，但光明不灭，因此从无色界的“心”中解脱。光明而不执著，因此从色界的“心”中解脱。觉知而不散乱，因此从欲界的“心”中解脱。这是三有皆清净的见解，是三界彻底解脱的修行，是胜过一切的行持，是认识自性的见，是安住于本性的修，是任运自解脱的行，是三身任运成就的果，不离此果的是誓言。因此，对于“基”——觉性与空性双运的见解，要从内心深处断定，要从内心深处生起定解，不要只是停留在理解层面。因为是直接展示本来清净法身的坛城，所以是将“基”作为道。现在直接显现的觉知，就是被介绍为觉性大圆满法身。以禅定为例，外在的五根识，内在的过去、现在、未来三时的意念迷乱分别，与体验、安乐、明 clarity、无分别的表层分离，到达原始本性，觉知不灭，具有全知全觉的自性，不对其进行改造，这就是现在的庸常觉知，或者说是觉性与空性庸常的觉知。与迷乱分别庸常的觉知、体验执着庸常的觉知不同。第二，宣说“基”之显现，任运成就的显现。
English
The difference between accomplishment and these two is: saying "the basis" accomplishes samsara and nirvana, and saying "the basis" itself is both samsara and nirvana. That is, the various phenomena that arise from the uninterrupted great compassion are reasonable from the perspective of mind-essence, but if one always thinks like this, then mind-essence itself is both pure and impure. If one thinks that appearance is material, then the "basis" becomes a rock; if one thinks it is awareness, then the "basis" becomes the alaya-consciousness. If one thinks it is a collection of the two, then the "basis" becomes that which has grasper and grasped. Because it cannot be the nature of the single taste of dharmadhatu, it is unreasonable. These seven situations are like blind people touching an elephant. Second, in our own tradition, the flawless and supreme "basis" is explained. That is, the wisdom of the union of awareness and emptiness is the awareness of the three kayas that are inseparable and non-dual. The essence is emptiness, and that which has the essence of wisdom is the Dharmakaya; the nature is clarity, and that which has the essence of light is the Sambhogakaya; compassion is all-pervasive, and that which has the essence of awareness is the Nirmanakaya. The essence is inconceivable, but the radiance is unceasing, so it is liberated from the "mind" of the formless realm. It is clear but does not grasp, so it is liberated from the "mind" of the form realm. It is aware but not distracted, so it is liberated from the "mind" of the desire realm. This is the view of the three existences being pure from the beginning, the practice of the three realms being completely liberated, the conduct of being victorious over all directions, the view of recognizing one's own nature, the meditation of abiding in the natural state, the conduct of spontaneous self-liberation, the fruit of the three kayas being spontaneously accomplished, and the samaya is not deviating from this fruit. Therefore, for the view of the "basis" - the union of awareness and emptiness, one must decide from the depths of one's heart, one must generate certainty from the depths of one's heart, and not just remain at the level of understanding. Because it is directly showing the mandala of the originally pure Dharmakaya, it is making the "basis" into the path. The awareness that is directly appearing now is being introduced as the great perfection Dharmakaya of awareness. For example, in meditation, the external five sense consciousnesses, the internal delusions and thoughts of the three times of past, present, and future, are separated from the surface of experience, bliss, clarity, and non-conceptuality, and arrive at the original nature. Awareness is unceasing, has the nature of all-knowing and all-seeing, and is not modified. This is the ordinary awareness of the present, or the ordinary awareness of awareness and emptiness. It is different from the ordinary awareness of delusion and thought, and the ordinary awareness of experiential clinging. Second, explaining the appearance of the "basis", the spontaneously accomplished appearance.
Tibetan
་དང་། གཞི་སྣང་ཆེན་མོ་ལོངས་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་འཆར་ཚུལ་སོགས་བར་དོ་བཤད་པའི་སྐབས་ལས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་ཚུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཆི་བའི་ཚེ། སྔ་མའི་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་ཁམས་དཀར་དམར་ནག་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་དང་བཅས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་གི་ཉམས་དང་ཀུན་རྟོག་བརྒྱད་ཅུ་སོགས་འཁྲུལ་རྟོག་ཐམས་ཅད་འགགས་ནས། འཆི་སྲིད་ཆོས་སྐུའི་འོད་གསལ། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྤྱི་གཞི་རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་། སྐུ་གསུམ་སྟོན་པའི་སྐུར་མ་བཞེངས། མ་རྟོགས་ཏེ་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་། འཁྲུལ་བའི་རླུང་སེམས་མ་མཆེད། ངོ་བོ་སྟོང་ཀྱང་གདངས་མ་འགགས། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་འཆར་བའི་གཞིར་གནས་པ་ནི། གཞི་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ཡིན་ནོ། །ནང་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུའི་ཚུལ་ཏེ། གདངས་ཕྱིར་མ་ཤར་བས་བུམ་པ། གཏིང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་པས་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། ཐུགས་རྗེའི་རིག་པ་ནང་དུ་གཡོས་པ་ལས། གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུའི་རྒྱ་རལ་ཏེ་ཐོག་མའི་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་ཤར་བ་ནི། ངོ་བོའི་སྟོང་གདངས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། སྟེང་དང་འོག་མེད་པ། མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ། རང་བཞིན་འོད་གདངས་སྒྲ་འོད་ཟེར་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ། ཐུགས་རྗེའི་རིག་གདངས་དཔྱོད་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤར་བ་ལས། འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་རུང་བས་ལམ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞི་སྣང་ཤར་བ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤེས། རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་རང་ངོར་སྣང་བ། གཞི་འཁྲུལ་གྲོལ་གང་ཡང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་གྲོལ་བའི་གཞི་ལས་འཕགས་པ། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དག་རིག་པའི་རང་ངོ་མཐོང་བས་འཁོར་འདས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་། དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་སྨིན་པས་སྣང་གསུམ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་རང་ཟད་རང་དག །ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་བའི་བག་ཆགས་གཏན་དག་ཕྱེད་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་གཞན་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པས་རང་སྟོབས་ཀྱི་རྟོགས་པས་ལུང་ལས་མ་བྱུང་བའི་མན་ངག ། སེམས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་མ་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས། རྒྱུ་དགེ་སྡིག་ལས་མ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཁྱད་ཆོས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་ཕྱེས་ནས། གཞི་སྣང་ཐམས་ཅད་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ཐིམ་པ་ལྟར། ཐོག་མའི་གྲོལ་སའི་གཞི་དབྱིངས་སུ་དལ་གཅིག་གནས་པ་ནི། འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ཏེ་གྲོལ་ཚུལ་ལོ། །ཁྱད་ཆོས་དྲུག་གི་བརྗོད་ཚུལ་གཞན་དུ། གཞི་སྣང་དངོས་ཤར་དུས།
Chinese
，以及基现大光明身和化身显现的方式等，可以从中有关于中阴的阐述中得知。第三，普贤王如来的解脱方式是：一切有情众生在死亡时，将先前的身心全部收摄，并伴随着白、红、黑三脉的显现，以及乐、明、无念的体验，八十种分别念等所有错觉分别全部止息。死亡之际，法身光明显现，证悟轮涅二者的共同基础而未成佛，未显现三身导师之身，未证悟而未成为有情，错觉之风心未生起，本体虽空性，然光明不灭，安住于轮涅二者显现之基础，是为基——任运成就宝藏之藏。内明乃童瓶身之相，光明未向外显现故为瓶，深明细微之智慧未止息故称为身。大悲之觉性于内摇动，童瓶身之束缚解开，从初始之基中，基现显现，本体之空光明如虚空，无上无下，无边无中，自性光明乃声光芒三者之相，大悲之觉光明显现为分别智慧之自性，轮涅二者皆能生故，称为道——任运成就宝藏之藏。基现显现时，知为自现，知自现无自性，则于自面显现。基之错觉与解脱，从任何未被教言指示之处解脱之基中超脱，无明之习气，因见觉性之自面而区分轮涅之差别，且分别之智慧本身亦成熟为法身，故三有之迁变的习气自灭自清净。细微所知障之习气，于彻底清净之同时解脱。如是之证悟不依赖于其他因缘，乃以自力之证悟，是为非出自教言之口诀。非从心识八识聚中产生之佛陀，非从善恶之因产生之果，如是区分六种特征之差别后，所有基现如融入水晶光中般，于初始解脱之基界中安住于一味，是为果——任运成就宝藏之藏，此乃解脱之方式。六种特征之其他阐述方式为：基现真实显现之时。
English
, and the ways in which the great Sambhogakaya and Nirmanakaya appear, can be understood from the explanations of the Bardo. Third, the way in which Kuntuzangpo (Samantabhadra) is liberated is as follows: When all sentient beings die, they gather all their previous body and mind, together with the appearances of the three elements of white, red, and black, and the experiences of bliss, clarity, and non-thought, and all the illusions and thoughts, such as the eighty conceptual thoughts, cease. At the moment of death, the clear light of the Dharmakaya appears, and one realizes the common ground of both samsara and nirvana without becoming a Buddha. The body of the teacher of the three kayas does not arise. Without realization, one does not become a sentient being. The winds of delusion do not arise. Although the essence is emptiness, the radiance does not cease. It abides as the basis for the arising of both samsara and nirvana, which is the base, the spontaneously accomplished precious treasury. The inner clarity is like the form of the youthful vase body. Because the radiance does not appear outwardly, it is a vase. Because the subtle wisdom of the depths is not interrupted, it is called a body. From the stirring of compassion's awareness within, the seal of the youthful vase body is broken, and from the original base, the base appearance arises. The empty radiance of the essence is like the sky, without top or bottom, without edge or center. The nature of the radiance is the form of sound, light, and rays. The radiance of compassion's awareness arises as the nature of discriminating wisdom, and because both delusion and liberation can arise from it, it is called the path, the spontaneously accomplished precious treasury. When the base appearance arises, it is known as self-appearance. Knowing that self-appearance has no self-nature, it appears in its own face. The base of delusion and liberation transcends the base of liberation from any place that has not been indicated by the teachings. The imprints of ignorance, by seeing the face of awareness, differentiate between samsara and nirvana, and the discriminating wisdom itself matures into the Dharmakaya, so the imprints of the migration of the three realms are self-exhausted and self-purified. The subtle imprints of the obscurations of knowledge are liberated at the moment of complete purification. Such realization does not depend on other conditions, but is a realization through one's own power, which is a pith instruction that does not come from the scriptures. A Buddha who does not arise from the eight consciousnesses of the mind, a result that does not arise from the causes of virtue and vice. After distinguishing the differences of the six characteristics, all the base appearances, like dissolving into crystal light, abide in a single taste in the base realm of the initial liberation, which is the fruit, the spontaneously accomplished precious treasury, and this is the way of liberation. Another way of expressing the six characteristics is: When the base appearance actually arises.