Tibetan
སྦྱོར་ལས། རི་མོ་སྲིན་འགྲོས་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱང་རིང་པོའི་ལམ་མཐོང་ཚད་ན་ཕར་ཕར་ཧཱུྃ་ཞིག་ནི་སོང་ནས་ལ་ཕར་ལྟོའི་རྒྱབ་དང་། སྔར་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཁམས་རྣམས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། རྗེས་ལ་ལུང་སྟོང་མདའ་ཤར་དུ་བལྟ་བ། ཕུ་ནུབ་ལ་བསྟན་པ། དོག་ཅིང་ཉམ་ང་བ་ནགས་རོང་དང་ཆུ་རྒྱུན་འབབ་སར་ཕྱིན་པས་མཐའ་མེད་པ་ལ་ཧཱུྃ་གཅིག་པུས་འགྲོ་བར་བསམ་ཞིང་ཧཱུྃ་རིང་ལ་སྙན་པར་བརྗོད། ཅེས་དང་། ཁྲིད་ཡིག་ཟབ་ལམ་གསལ་བྱེད་ལས། རང་གི་ལུས་དང་རླུང་སེམས་གཅིག་དྲིལ་ཧཱུྃ་ཡིག་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱས་ལ་མདུན་ན་ཕར་སྲིན་འགྲོས་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་སོང་སྟེ་འཁྱོགས་མཚམས་སུ་ཅུང་ཟད་ངལ་གསོ་ཞིང་། རྒྱང་རིང་པོའི་མཐའི་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་དུ་སོང་བར་བསམ་ཞིང་། ཧཱུྃ་རིང་པོར་བརྗོད་ལ་རང་བབས་སུ་ངལ་གསོ། ཡང་སྔར་བཞིན་ཚུར་ལོག་ནས་རང་སོར་གནས་པ་ལ་ངལ་གསོ་ཞེས་གསུངས། གསུམ་པ་སེམས་སྦྱོང་བ་ལ། བྱུང་ས་སྣོད་བཅུད་ལ་བརྟགས་ན་རྐྱེན་གསུམ་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྡུལ་གྱི་ཚོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ས་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དང་འགྲོ་དྲུག་གི་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དང་། ངག་དུས་གསུམ། སེམས་སྐད་ཅིག་མ་ཆས་བྱས་པ། བསམ་གཏན་བཞིའི་འོད་ལུས་དང་། གཟུགས་མེད་བཞིའི་སེམས་རྒྱུན་ཡང་སྐད་ཅིག་མར་ཤེས་པས་གནས་ས་དང་འགྲོ་ས་མེད་པ་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་སླའོ། །ཁྲིད་ཡིག་ནོར་བུ་ལས། དང་པོ་བྱུང་ས་ལ་བརྟགས་པ་ནི་སེམས་ནི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་དང་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་གཞིག་ཅིང་བརྟགས་པ་ན་མ་རྙེད་པ་ནི་སེམས་ཡེ་སྟོང་རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་དོན་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ད་ལྟ་གང་ན་གནས་བརྟགས་པས་མ་རྙེད་པ་ནི་གཞི་མེད་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཐ་མ་གར་འགྲོ་བརྟགས་པས་མ་རྙེད་པ་ནི་སེམས་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །སྔོན་འགྲོ་གསུམ་གྱིས་ལྷག་མཐོང་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རྩད་བཅད་པ། མཚང་བཙལ་བ། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྔོན་འགྲོས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་ནི། ཟབ་དོན་རྒྱ་མཚོ་ལས། དེའང་གོང་གི་སྔོན་འགྲོ་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་སྣང་ཟད་ཀྱང་ནང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་དང་ས་བོན་མ་ཟད་པས་དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ནང་ལྟར་འཁོར་བ་དང་རུ་ཤན་དབྱེ་དགོས་སོ་གསུངས། དེ་ཡང་བག་ཆགས་སྒྱུ་ལུ
Chinese
在“结合”中说：如同蚂蚁爬行般的景象，在遥远道路的尽头，念诵“吽”（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）并向前，背靠山脊，前往曾经去过的境地。随后，观望空旷的山谷，指向北方和西方。行进于狭窄而令人恐惧的森林峡谷和河流中，思及仅以“吽”（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）独自前行于无边无际之处，并以悠长而悦耳的声音念诵“吽”（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。《窍诀深道明灯》中说：将自己的身体、气息和心识融为一体，观想成蓝色的“吽”（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，然后进入前方如蚂蚁爬行般的道路，行进并在转弯处稍作休息。思及已到达遥远无垠的彼岸，悠长地念诵“吽”（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），然后自然放松休息。再次如前返回，安住于自身状态，并休息。第三，修习心识：如果考察所生之处的器情世界，那么无有三种因缘的虚空仅仅是分别念的假立。风的坛城是微尘的集合。同样，地、水等以及六道众生的身体也是微尘。语言是过去、现在、未来三时。心识被刹那所衡量。四禅的光身和四无色定的心识之流也是刹那生灭，因此很容易通过了知无处可住、无处可去来理解。窍诀《宝鬘》中说：第一，考察所生之处，即心识最初从何处产生？如果分解并考察外在和内在的境以及身体为微尘，却无法找到，这便是了悟心识本空、远离根本之义。第二，考察当下位于何处，却无法找到，这便是了悟心识无基、远离执取之义。第三，考察最终去往何处，却无法找到，这便是了悟心识无有来去之义。如是说。据说，通过三种前行生起未生起的胜观，即是彻底审查、寻找过失、考察生处、住处、去处这三者。第二，内在的身语意三种前行，是清净三门之障碍。深义海中说：即使通过上述三种前行，外在迷惑的显现已经止息，但内在身语意的迷惑之因和种子尚未止息，因此为了止息这些，必须区分身语意三者内在的轮回和过患。这也就是习气幻身
English
In the "Union" it says: Like the appearance of an ant crawling, at the end of a distant road, reciting "Hūṃ" (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) and going forward, with the ridge behind, going to the realms previously visited. Afterwards, looking at the empty valley, pointing to the north and west. Proceeding through narrow and fearful forest canyons and flowing rivers, thinking of going alone with "Hūṃ" (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) in the boundless, and reciting "Hūṃ" (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) in a long and pleasant voice. The "Illuminating the Profound Path of Instructions" says: Unifying one's body, breath, and mind, visualizing as a blue "Hūṃ" (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) syllable, and then entering the path ahead like an ant crawling, proceeding and resting a little at the turning points. Thinking of having reached the distant and boundless other shore, reciting "Hūṃ" (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) for a long time, and then resting naturally. Again, returning as before, abiding in one's own state, and resting. Third, training the mind: If one examines the container and its contents of the place of origin, then the sky, devoid of the three conditions, is merely a conceptual imputation. The mandala of wind is a collection of dust. Likewise, earth, water, and so on, and the bodies of the six kinds of beings are particles of dust. Speech is the three times of past, present, and future. Mind is measured by moments. The light body of the four dhyānas and the stream of consciousness of the four formless absorptions also arise and cease in moments, so it is easy to understand by knowing that there is nowhere to abide and nowhere to go. The instruction manual "Jewel Garland" says: First, examining the place of origin, where does the mind initially arise from? If one decomposes and examines the external and internal realms and the body into particles of dust, but cannot find it, this is realizing the meaning that the mind is inherently empty and devoid of a root. Second, examining where it is currently located, but cannot find it, this is realizing that the mind is without a basis and devoid of grasping. Third, examining where it ultimately goes, but cannot find it, this is realizing that the mind has no coming or going. Thus it is said. It is said that generating the higher vision that has not yet arisen through the three preliminaries is to thoroughly investigate, seek faults, and examine these three: the place of origin, the place of dwelling, and the place of going. Second, the inner preliminaries of body, speech, and mind are to purify the obscurations of the three doors. In the "Ocean of Profound Meaning" it says: Even though the appearances of external delusive conditions have ceased through the above three preliminaries, the causes and seeds of the inner delusions of body, speech, and mind have not ceased, so in order to cease these, it is necessary to distinguish the inner cycle and faults of body, speech, and mind. This is the habitual illusory body.
Tibetan
ས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་གྲུབ་པ་ཙམ་ནས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་གནས་དྲུག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་དང་དྲུག་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་བསགས་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གི་དབང་གིས་འཆི་ཁར་རླུང་སེམས་རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་གང་རུང་སྟེང་དུ་འདུས་ནས་གནས་དེ་དང་དེར་སྐྱེ་བ་ཡིན་གསུངས། སྐལ་ལྡན་འཇུག་ངོགས་ལས། ལྷའི་ས་བོན་ང་རྒྱལ་ཏེ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་བདུན། ལྷ་མིན་གྱི་ས་བོན་ལྟ་བ་སྟེ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་ལྔ། མིའི་ས་བོན་ཐེ་ཚོམ། དུད་འགྲོའི་ས་བོན་གཏི་མུག་གམ་མ་རིག་པ་སྟེ་འདི་གཉིས་དོན་གཅིག་པར་མདོ་ལས་བཤད་དོ། །ཡི་དྭགས་ཀྱི་ས་བོན་འདོད་ཆགས། དམྱལ་བའི་ས་བོན་ཁོང་ཁྲོའམ་ཞེ་སྡང་སྟེ། དེ་དག་གི་འཁོར་ནི་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་ཉེ་ཉོན་རྣམས་ལས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བ་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས། ང་རྒྱལ་བདུན་ནི། རང་ལས་ཡོན་ཏན་ཆུང་བ་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ལས་བདག་ཆེ་ལ། མཚུངས་པ་དང་མཉམ་མོ་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་ཙམ་མམ་ཆུང་བའི་ང་རྒྱལ། མཚུངས་པ་བས་ཀྱང་བདག་ཆེའམ་འཕགས་ལ་ཆེ་བ་དང་མཉམ་པར་འཛིན་པ་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ། ཆེ་བ་ལས་ཀྱང་བདག་འཕགས་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ། ང་འོ་སྙམ་དུ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། གོང་མའི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་བོ་སྙམ་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ། ཆེས་འཕགས་པ་བས་བདག་ཅུང་དམན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བཟང་ངོ་སྙམ་པ་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། ཡོན་ཏན་མིན་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་རློམ་ནས་ང་རྒྱལ་བ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་བའོ། །ལྟ་བ་ལྔ་ནི། མཁས་འཇུག་རྩ་བ་ལས། འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་ལྟ་བ་སྟེ། ལྟ་བ་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ནི། བདག་གམ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་ཡོད་པའི་དོན་ལ་མེད་པར་ལྟ་བ་སྟེ། དགེ་རྩ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ནི་གོང་གི་ལྟ་བ་ངན་པ་གསུམ་དང་ལྟ་བའི་གནས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མཆོག་དང་དམ་པར་ལྟ་བ་སྟེ་ལྟ་ངན་ལ་མངོན་དུ་ཞེན་པར་བྱེད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ནི། འདག་གྲོལ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དེའི་གནས་ཕུང་ལྔ་ལ་འདག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ།
Chinese
僅僅是這個地的蘊聚形成之時，就已經是將有情眾生牽引至六道輪迴的種子，恆常安住於六處。由貪欲、嗔恨、愚癡、我慢、嫉妒、慳吝這六者所引發的業力，依其力量大小，在臨終之時，氣息和心識會與六道輪迴的任何一種種子聚合，然後就在那個地方投生。具緣入行論中說：天人的種子是我慢，對此進行劃分有七種。非天的種子是見，對此進行劃分有五種。人類的種子是懷疑。畜生的種子是愚癡或無明，經部中說這兩者意義相同。餓鬼的種子是貪欲。地獄的種子是憤怒或嗔恨。它們的眷屬是憤怒等隨煩惱，應當各自適當地組合。如是說。七慢是：觀察到自己的功德比別人小，心想我比他大，或者認為和自己相等或相同，這只是我慢或小我慢。比自己相等的人，卻認為自己更大或更殊勝，與大者相等，這是大我慢。比自己大的人，卻認為自己更殊勝，這是我慢之上的我慢。心想『我是』，對五取蘊執著為我和我所，這是『我是』的我慢。對於未證得的殊勝功德，卻認為自己已經證得，這是增上慢。比最殊勝者稍微差一點，但仍然認為自己很好，這是稍微認為的慢。將不是功德的過失，認為是功德而產生我慢，這是邪慢。五見是：在《入智者根本》中說：有身見是，對五取蘊執著為我和我所，是其他見的所依。邊執見是，對我和五蘊執著為常或斷，是阻礙從中觀之道解脫的業。邪見是，對業果等存在的道理，認為不存在，是斷除善根的業。見取見是，對以上三種惡見和見的所依五取蘊，執著為殊勝和神聖，是對惡見顯著地執著。戒禁取見是，對不是解脫道的戒律和苦行，以及它們的所依五蘊，執著為是解脫道。
English
When this aggregate of earth is merely formed, it is already the seed that propels sentient beings into the six realms of samsara, constantly abiding in the six places. The karma accumulated by the six—attachment, hatred, ignorance, pride, jealousy, and miserliness—depending on the strength of their power, at the time of death, the breath and consciousness will gather with any one of the seeds of the six realms, and then be born in that place. As it is said in the Fortunate Entrance to the Bodhisattva Path: The seed of the gods is pride, which is divided into seven. The seed of the Asuras is view, which is divided into five. The seed of humans is doubt. The seed of animals is ignorance or unawareness, which the sutras say are the same. The seed of the pretas is attachment. The seed of the hell-beings is anger or hatred. Their retinue consists of the secondary defilements such as anger, which should be combined appropriately. Thus it is said. The seven prides are: Observing that one's own qualities are less than others, thinking 'I am greater than him,' or thinking that one is equal or the same, this is merely pride or small pride. Thinking that one is greater or more superior than those who are equal to oneself, considering oneself equal to the great, this is great pride. Thinking that one is more superior than those who are greater than oneself, this is pride beyond pride. Thinking 'I am,' clinging to the five aggregates of grasping as self and mine, this is the pride of 'I am.' Thinking that one has attained superior qualities that one has not attained, this is excessive pride. Being slightly inferior to the most superior, but still thinking that one is good, this is the pride of slight consideration. Taking faults that are not qualities as qualities and becoming proud, this is perverse pride. The five views are: In the Root Text of Entering the Wise, it says: The view of the collection of fears is clinging to the five aggregates of grasping as self and mine, which is the basis for other views. The view of clinging to extremes is clinging to self or the five aggregates as permanent or impermanent, which is the karma that obstructs liberation from the Middle Way. The wrong view is thinking that things that exist, such as cause and effect, do not exist, which is the karma that cuts off the roots of virtue. The view of holding views as supreme is clinging to the above three evil views and the five aggregates of grasping, which are the basis of views, as supreme and sacred, which is manifest clinging to evil views. The view of holding ethics and asceticism as supreme is clinging to ethics and asceticism that are not the path to liberation, and their basis, the five aggregates, as the path to liberation.