Tibetan
་པའི་མི་རེ་བདེ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སླེབས་པ་འདི་ཨེ་མ་ཧོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟ་བུའི་གདམས་པ་དེ་ལ་དང་པོར་སྦྱོང་བ་དང་། ལས་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་སྦྱོང་བ་ནི། ད་ལྟ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཕོ་བའི་ཁྲིད་ཞུས་ཏེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱང་ཞིང་རྟགས་མ་ཐོན་གྱི་བར་དུ་སྦྱང་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ད་ལྟ་རང་ཉིད་ལུས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཆ་ཐམས་ཅད་མ་ཉམས་ཤིང་། དར་བའི་དུས་ན་འཕོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་སུ་འཕོ་བ་ཅུང་ཟད་དཀའ་ཞིང་། འཆི་ཁའི་དུས་ལ་བབ་པའམ། ཤིན་ཏུ་རྒས་འཁོགས་པའི་དུས་ན་ནི་འཕོ་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་སོགས་དབྱར་ཁ་དར་ལ་བབས་པའི་དུས་ན་ནི་བཏུ་དཀའ་ལ། སྟོན་ཀ་སྨིན་ནས་ལྷུང་ལ་ཉེ་བའི་ཚེ་གོས་འདབས་ཙམ་རེག་ཀྱང་ལྷུང་འོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ནི། རང་ཉིད་ལ་འཆི་ལྟས་བྱུང་སྟེ་ཅིས་ཀྱང་མི་བཟློག་པར་ཤེས་ཤིང་ཐིམ་རིམ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་བྱ་དགོས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུད་ལས། དུས་ལ་བབས་ན་འཕོ་བྱ་སྟེ། །དུས་མིན་ལྷ་རྣམས་གསོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྦྱོང་བ་དང་ལས་ལ་སྦྱར་བ་གང་གི་ཚེ་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ། འཕོ་བའི་གདམས་པ་དངོས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་བཅའ་ཞིང་། ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་། སྔོན་འགྲོ་བླ་མ་རྒྱང་འབོད་ནས་བཟུང་སྟེ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བསྡུ་རིམ་དང་བཅས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། དེ་ནས་དངོས་གཞིའི་དམིགས་པ་ནི། རང་ཉིད་སྡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ནུབ་ཕྱོགས་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་གི་རྒྱན་དང་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གསལ་བའི་དབུས་སུ། རང་གི་གཞི་ལུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་གནས་འགྱུར་ནས་པད་ཉིའི་གདན་ལ་ངོ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཡེ་ཤེས་མཚོ་རྒྱལ་ལ་རྣམ་པ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས། ཞབས་གཉིས་མཉམ་པའི་འདོར་སྟབས་ཅན། ཞལ་ཅུང་ཟད་ཞི་མ་ཁྲོའི་ཉམས་ཆགས་ཤིང་། སྤྱན་གསུམ་ནམ་མཁར་ཡེ་རེ་གཟིགས་པ། ཕྱག་གཡས་མ་རིག་གཏི་མུག་གི་གཉིད་ལས་སློང་བའི་ཐོད་པའི་ཌཱ་མ་རུ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཁྲོལ་བ། གཡོན་དུག་གསུམ་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་གྲི་གུག་དཀུར་བརྟེན་པ། སྐུ་གཅེར་མོ་རུས་པའི་རྒྱན་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆུན་འཕྱངས་ཅན། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དར་དམར་གྱི་གུར་ཕུབ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་གསལ་བ་ནི་ཕྱི་ལུས་ཀྱི་སྟོང་ར་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལུས་དབུས་སུ་རྩ་དབུ་མ་ཁྲག་དང་ཆུ་
Chinese
的众生快乐。到达法界，真是太好了！”，这样说道。像这样的诀窍，首先有修习和应用于实践两种。首先是修习：现在自己接受了颇瓦的引导，反复修习，直到出现验相为止。而且现在自己身体的脉、气、明点等各个部分都没有衰退，在鼎盛时期依靠颇瓦来实际进行颇瓦有些困难，而在临终时，或者非常衰老的时候，就容易颇瓦了。例如，树上的果实等，在夏天鼎盛时期难以采摘，而在秋天成熟，接近掉落的时候，即使只是碰到衣角也会掉下来一样。然后是应用于实践：当自己出现死亡的征兆，知道无论如何也无法挽回，并且出现融化次第等情况时才应该做，除此之外是不行的。经中说：“时机成熟才颇瓦，时机未到会杀死诸神。”这样说的。无论是修习还是应用于实践，都是一样的。颇瓦诀窍的实际观修次第是：在舒适的座位上结跏趺坐等，身体正直。从前行上师遥呼开始，直到上师瑜伽的收摄次第，全部圆满。然后是正行的观想：自己所居住的这个地方，刹那间转变为西方极乐世界的庄严和陈设全部圆满显现的中央。自己的基础身体的蕴，刹那间转变为莲花日轮的座垫上，本体是空行母益西措嘉，形象是金刚瑜伽母，身色红色，一面二臂，双足并拢的舞姿。面容略带寂静又略带忿怒的神情，三眼仰望虚空。右手摇动从无明愚痴的睡眠中唤醒的颅骨鼓于虚空之中。左手拿着从根本上斩断三毒的弯刀依靠在腰间。身体裸露，佩戴骨饰和鲜花串。显现而自性空，如同覆盖着红色帐篷一般显现，这是外身空的显现。在其身体中央，中脉被鲜血和水
English
"May all beings be happy. Reaching the realm of Dharma, how wonderful!" Thus it was said. Such a key instruction has two aspects: first, practice, and second, application. First, the practice: Now, having received the instructions on transference of consciousness (phowa), practice it repeatedly until signs appear. Also, now, when all parts of one's body, such as the channels, energies, and bindus, have not deteriorated, it is somewhat difficult to actually perform phowa based on it during the prime of life. However, when the time of death approaches or when one is very old and frail, it is easier to perform phowa. For example, fruits and berries on a tree are difficult to pick in the summer when they are in their prime, but in the autumn, when they are ripe and about to fall, they fall even with the slightest touch of a garment. Then, the application is: when signs of death appear to oneself, knowing that it is irreversible, and when the stages of dissolution and so on occur, then it should be done; otherwise, it is not permissible. As it is said in the tantra: "When the time comes, perform phowa; before the time, it will kill the deities." Thus it is said. Whether it is during practice or application, it is the same. The actual meditation sequence of the phowa instruction is: sit comfortably in the vajra posture, etc., and straighten the body. From the preliminary Guru Remote Invocation onwards, complete the entire Guru Yoga, including the stages of dissolution. Then, the main visualization is: this place where one is sitting instantly transforms into the center of the Western Pure Land of Sukhavati, complete with all its ornaments and arrangements fully manifest. One's own basic body aggregates instantly transform into a lotus and sun cushion, with the essence being the dakini Yeshe Tsogyal, appearing as Vajrayogini, with a red-colored body, one face, and two arms. The two legs are in a dancing posture, standing together. The face has a slightly peaceful and slightly wrathful expression, with three eyes gazing upwards into the sky. The right hand shakes a skull drum (damaru) in the sky, awakening from the sleep of ignorance and delusion. The left hand holds a curved knife (kartrika) that cuts the three poisons from the root, resting on the hip. The body is naked, adorned with bone ornaments and garlands of flowers. Appearing but without inherent existence, it appears like a red tent is pitched, which is the emptiness of the outer body. In the center of that body, the central channel is filled with blood and water.
Tibetan
སེར་གྱིས་མ་གོས་པ་ཁང་སྟོང་དུ་ཀ་བ་བཙུག་པ་ལྟ་བུ། ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་མཚོན་པས་མཐིང་གི་ཤུན་པ་ལྟར་སྔོ་བ། བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྲབ་པའི་བརྡར་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་སྲབ་པ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་བསལ་བའི་བརྡར་ཏིལ་གྱི་མར་མེ་ལྟར་གསལ་བ། ལམ་དམན་པ་དང་ལམ་ལོག་པར་མི་འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་ཆུ་ཤིང་གི་ལྡེམ་བུ་ལྟར་དྲང་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་བའི་ལམ་མཚོན་པའི་ཆེད་དུ་ཡར་སྣེ་སྤྱི་བོ་ཚངས་པའི་བུ་ག་ན་རྒྱ་མཐོང་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟར་ཧར་པོར་ཡོད་པ། འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་སྒོ་འག ག་པ་མཚོན་པའི་མར་སྣེ་ལྟེ་འོག་སོར་བཞིའི་ཐད་ན་རྩ་ཕུག་རྡུགས་སུ་ཁ་ཟུམ་པ། དེ་ལྟ་བུ་གསལ་བ་ནི་ནང་རྩའི་སྟོང་ར་ཡིན། དེ་ནས་རྩ་དབུ་མ་དེའི་ནང་སྙིང་གི་ཐད་ན་སྙུག་མ་ཚིགས་ཀྱིས་འགགས་པ་ལྟ་བུའི་ཚིགས་ཞིག་ཡོད་པར་བསམ། དེའི་སྟེང་དུ་རླུང་གི་ཐིག་ལེ་ལྗང་སྐྱ་འགུལ་འཕྲིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་གི་སེམས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཧྲཱི༔ཡིག་དམར་པོ་རིང་ཆ་ཚེག་དྲག་དང་བཅས་པ་དར་ལྕོག་རླུང་གིས་བརྡབས་པ་ལྟར་འདར་ཕྲི་ལི་ལི་ཡོད་པར་དམིགས་པ་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་རྟེན་གཞི་ཡིན། དེ་ནས་རང་གི་སྤྱི་བོར་ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱི་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་རྨ་བྱ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་ཉི་མ་ཟླ་བའི་གདན་སུམ་བརྩེགས་ཀྱི་སྟེང་ན། ངོ་བོ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་མཚུངས་མེད་ཐུགས་རྗེའི་གཏེར་མཛོད་དཔལ་ལྡན་རྩ་བའི་བླ་མ་ཡིན་པ་ལ། རྣམ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མགོན་པོ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་པདྨ་རཱ་གའི་ལྷུན་པོ་ལ་ཉིན་བྱེད་འབུམ་གྱིས་འཁྱུད་པ་ལྟ་བུ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མཉམ་བཞག་གི་སྟེང་ན་འཆི་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གང་བའི་ལྷུང་བཟེད་འཛིན་པ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན། སྐུ་ལ་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་གསོལ་ཞིང་དབུ་ལ་གཙུག་ཏོར་དང་ཞབས་ལ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པ། འོད་དང་འོད་ཟེར་མུ་མཐའ་མེད་པར་འཕྲོ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་གསལ། དེའི་གཡས་སུ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་རྗེའི་རང་གཟུགས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞིའི་དང་པོ་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ། གཡས་འོག་མས་ཤེལ་དཀར་གྱི་ཕྲེང་བ་འདྲེན་པ། གཡོན་འོག་མས་པདྨ་དཀར་པོའི་ཡུ་བ་ནས
Chinese
犹如未被尘垢沾染的空室中竖立的柱子。象征法身不变，如蓝色外皮般青蓝。为了表示习气之障薄弱，如莲花瓣般纤薄。为了表示遣除无明的黑暗，如芝麻油灯般明亮。为了不堕入下劣道和邪道，如水生植物的嫩枝般正直。具备这四种特征。为了象征天界和解脱之道，上端在梵穴处如广口瓶般敞开。为了象征关闭轮回和恶趣之门，下端在肚脐下方四指处，根脉紧闭。如此清晰显现的是内脉的空隙。之后，观想在中央脉的中心，心脏的位置，有一个如竹节般闭塞的节。其上，有一个蓝绿色的风息明点，呈现颤动摇曳之状，其上是自己的心，觉性的本体，红色长体带点和弯钩的ཧྲཱིཿ（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：大悲心），如风中飘动的旗帜般微微颤动，这是明觉心的所依。之后，在自己头顶上方一箭之遥的空中，在八只大孔雀抬起的珍宝宝座上，在各色莲花、日、月三重座垫之上。其自性是三世诸佛的总集，无与伦比的大悲宝藏，是尊贵的根本上师。形象是世尊薄伽梵怙主无量光佛，身色如红莲宝山般红亮，如百万旭日照耀。一面二臂，双手结禅定印，上方持着盛满不死智慧甘露的钵，是殊胜的化身，具有梵行的装束。身着三法衣，头有顶髻，足有法轮等三十二相，八十随好庄严。无量光芒和光芒四射，如此清晰显现。其右侧是诸佛慈悲的自性，圣观世音自在，身色洁白。一面四臂，前两手于胸前合掌，右下方手持白色水晶念珠，左下方手持一朵白色莲花的茎...
English
Like a pillar erected in an empty room, unstained by yellow. Representing the unchanging Dharmakaya, it is blue like a blue husk. To indicate the thinning of the obscuration of habitual tendencies, it is as thin as a lotus petal. To indicate the dispelling of the darkness of ignorance, it is as clear as a sesame oil lamp. To prevent straying into inferior paths and wrong paths, it is straight like a supple water plant. Possessing these four characteristics. To represent the path to higher realms and liberation, the upper end is wide open at the Brahma aperture at the crown of the head, like an upturned broad-mouthed vessel. To represent the closing of the doors of samsara and the lower realms, the lower end is closed and constricted at the root channel, four fingers below the navel. Such clarity is the emptiness of the inner channel. Then, in the center of that central channel, at the heart, visualize a knot like a blocked section of bamboo. Above that, on top of a greenish-blue drop of wind-energy, which is in a state of trembling and flickering, is one's own mind, the essence of consciousness, the red letter ཧྲཱིཿ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese meaning: Great Compassion), with a long form, dot, and hook, trembling slightly like a flag struck by the wind; this is the basis of awareness and mind. Then, in the sky about a cubit above one's crown, on a precious throne supported by eight great peacocks, on top of a triple seat of various lotuses, sun, and moon. Its essence is the embodiment of all Buddhas of the three times, the incomparable treasure of compassion, the glorious root guru. Its form is the Bhagavan Buddha, the Protector Amitabha, whose body is red like a mountain of ruby, embraced by a million suns. One face, two hands in meditative equipoise, holding a begging bowl filled with the nectar of immortal wisdom, is the supreme emanation, possessing the conduct of celibacy. Wearing the three Dharma robes, with a crown protuberance on the head and a wheel on the feet, adorned with the thirty-two major marks and eighty minor signs of excellence. Radiating boundless light and rays of light, such a one is clearly visualized. To his right is the embodiment of the compassion of all Buddhas, the noble Avalokiteśvara, whose body is white. One face, four arms, the first two hands folded in prayer at the heart, the lower right hand holding a white crystal rosary, the lower left hand holding the stem of a white lotus...