Tibetan
འོ། །ཐོག་མར་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་ནས་གདོད་རང་ཉིད་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དཔེ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ར་ལུག་དང་བ་ལང་གི་རྫི་བོ་དག་གིས་འཕྲང་ལ་སོགས་པ་དོག་ཅིང་ཉམ་ང་བའི་གནས་མཐོང་ངམ། གཞན་དུའང་རང་གི་མདུན་དུ་དེ་དག་བཅུག་ནས། གཅིག་ཀྱང་ཕྱི་ལ་མ་ལུས་པར་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་ནི་འཇམ་དཔལ་དང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གྲངས་མེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་། འབྲིང་པོ་བདུན་དང་། རྣོན་པོ་གསུམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིནཏེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དེ་ལ་འདོད་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གྲངས་མེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གྲངས་མེད་བདུན་གྱི་ཚད་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་སྟོབས་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་དག་དཔེར་བྱ་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། གྲུའི་ཁ་ལོ་བ་དང་། སྐྱོང་བྱེད་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེའང་དབང་རྟུལ་རྣམས་ནི་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་སུ་གྲངས་མེད་གསུམ། ས་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་མོ། །འབྲིང་པོས་ནི་གྲངས་མེད་བདུན་དེ། ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ལ་གཉིས་གཉིས། མཐོང་ལམ་དུ་གཅིག སྒོམ་ལམ་དུ་གཉིས་སོ། །རྣོན་པོས་ནི་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་སུ་གཅིག ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གཅིག དག་ས་གསུམ་དུ་གཅིག་གོ། །ས་མཚམས་ཀྱིས་དབྱེ་ན། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་གི་སེམས་བསྐྱེད། དག་པའི་ས་གསུམ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་བཞི་ཡོད། སེམས་བསྐྱེད་རང་གི་ངོ་བོས་དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཡོད། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡང་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས། དེ་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། པདྨའི་སྙིང་གུར་ལས། སེམས་ཅན་དོན་ལ་སྨོན་བྱེད་པ། །རྫོགས་པའི་ས
Chinese
哦！首先想着度化众生，然后自己才能解脱，这叫做无与伦比的发心。比如放牧牛羊的人，看到狭窄险峻的地方，或者其他地方，都让牛羊走在自己前面，不让一只落在后面，像这样前行的发心，就是文殊菩萨和释迦牟尼佛那样的发心。他们也因根器愚钝的用三十三个阿僧祇劫，中等的用七个阿僧祇劫，聪慧的用三个阿僧祇劫，最终证得无上菩提。在《宝积经》中说：以大欲的发心，可以从三十三个阿僧祇劫的轮回中解脱。以智慧清净的发心，可以达到七个阿僧祇劫的程度。以无与伦比的发心，可以用三个阿僧祇劫现前圆满菩提。为什么呢？因为发心的力量有小、中、大之分。如果用比喻来说明，就像转轮圣王、船夫和守护者一样。诸如此类，经中广为宣说。其中，根器愚钝者在资粮道和加行道两个阶段需要三个阿僧祇劫，十地每一地都需要三个阿僧祇劫。中等根器者需要七个阿僧祇劫，资粮道和加行道各需两个，见道需一个，修道需两个。聪慧者在资粮道和加行道需一个，从初地到七地之间需一个，清净三地需一个。如果按地来划分，资粮道和加行道是胜解行发心，从初地到七地是增上意乐清净发心，清净三地是异熟发心，佛地是断障发心，共有四种。如果按发心自身的体性来划分，有世俗菩提心和胜义菩提心两种。世俗菩提心又分为两种：愿菩提心和行菩提心。如《入菩萨行论》中所说：想要行走和真正行走，两者的差别如何，智者也应如是了知愿行二者的差别。莲花藏续中说：为了众生的利益而发愿，
English
Oh! First, thinking of liberating sentient beings, and then wanting to be liberated oneself, this is called incomparable bodhicitta. For example, shepherds of sheep, goats, and cattle, when they see narrow and dangerous places, or other places, they let the animals go in front of them, not leaving a single one behind. Proceeding in this way is the bodhicitta of Manjushri and Shakyamuni Buddha. They, too, with dull faculties, attain unsurpassed enlightenment in thirty-three countless eons, those of middling faculties in seven, and those of sharp faculties in three. In the "Heap of Jewels Sutra," it says: "With the bodhicitta of great desire, one is liberated from the cycle of thirty-three countless eons. With the bodhicitta of pure wisdom, one reaches the measure of seven countless eons. With the incomparable bodhicitta, one manifestly and perfectly awakens in three countless eons." Why is that? Because the power of bodhicitta is small, medium, and great. To give an example, it is like a universal monarch, a boatman, and a protector. These and other things are extensively taught. For those with dull faculties, it takes three countless eons in the two paths of accumulation and preparation, and three in each of the ten bhumis. For those of middling faculties, it takes seven countless eons: two each in the paths of accumulation and preparation, one in the path of seeing, and two in the path of meditation. For those with sharp faculties, it takes one in the two paths of accumulation and preparation, one from the first to the seventh bhumi, and one in the three pure bhumis. If divided by bhumi boundaries, in the paths of accumulation and preparation, there is the bodhicitta of practice through aspiration; from the first to the seventh bhumi, there is the bodhicitta of pure intention; in the three pure bhumis, there is the bodhicitta of fruition; and in the buddha bhumi, there are four kinds of bodhicitta that have abandoned obscurations. If divided by the nature of bodhicitta itself, there are two kinds: relative bodhicitta and ultimate bodhicitta. Relative bodhicitta is further divided into two: aspirational bodhicitta and engaging bodhicitta. As it says in the "Bodhicharyavatara": "Just as the difference between wanting to go and actually going is known, so too, the wise should gradually understand the difference between these two." And in the "Essence of the Lotus Sutra": "Wishing for the benefit of sentient beings,
Tibetan
ངས་རྒྱས་མྱུར་བའི་ལམ། །ཞེས་དང་། གཞན་དག་སྲིད་པར་གྲོལ་བར་བརྩོན། །སེམས་དཔའ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་བརྩོན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བསྟེན་ནས་ཡུན་རིང་པོར་བློ་སྦྱངས་པའི་མཐུ་ལས། མཐར་མཐོང་ལམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་ལས་ཐོབ་དགོས་པ་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འདོད་ལ། དོན་དམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལས་དང་པོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཆོ་ག་ལྟར་ལེན་ཚུལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་འབོག་ཆོག་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་མི་ཉམས་ཤིང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དཔང་པོར་སྐྱབས་འགྲོའི་ཚོགས་ཞིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གསལ་གདབ་ནས། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་རང་གི་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སྙིང་རྗེའི་མཐུས་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་དམིགས་ཤིང་། ཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ཏེ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་བསླབ་ཅིང་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་མོ་སྙམ་པས། ཧོ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ༴ སོགས་ཞེས་ཅི་མང་དུ་བརྗོད་པའི་མཐར་ཚོགས་ཞིང་གི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ལ་མོས་གུས་དུང་དུང་བ་ཞིག་བྱས་པས། ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་མཐའ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཡལ་ཏེ་དབུས་ཀྱི་བླ་མ་སྐྱབས་གསུམ་ཀུན་འདུས་ལ་ཐིམ། བླ་མ་ཡང་འོད་དུ་ུཞུ་ནས་རང་ལ་ཐིམ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱབས་ཡུལ་ལྷ་ཚོགས་དེ་དག་གི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་བཞུགས་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་རྒྱུད་ལ་ལྷང་གིས་སྐྱེ་བར་བསམ་ཞིང་ཡུན་ཅི་གནས་སུ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ། དེ་ལས་ལྡང་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ། །
Chinese
“速疾成佛之道。”并且，努力使其他众生从轮回中解脱。菩萨努力利益众生。行持六度。如是所说，是为世俗菩提心。依靠如是积聚资粮道的发心，通过长久修习，最终在见道时，现量证悟一切法之实相，远离一切戏论之智慧空性之义，是为胜义菩提心。如是之世俗菩提心需从仪轨中获得，而胜义菩提心则欲从修力中获得。胜义是法界，菩提心是现量证悟法界之智慧。此处是就初学者而言，如仪轨般受持之方式，应如发心仪轨般了知。如是获得之发心，为了不退失且更上层楼，需恒常修持。即于前方虚空中，将诸佛菩萨等一切，如皈依之资粮田般，观想为发心之证人。如是，知晓与虚空边际等同之有情，从无始以来直至现在，无一不曾做过自己之父母。以慈悲之力缘于遍布虚空之有情，以智慧之力缘于圆满之菩提，思维发心殊胜菩提，学习往昔之佛子菩萨们之伟大行迹，并发愿精进至轮回中无一众生安住之时。念诵“ཧོ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ༴（ཧོ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ།）”等，尽力念诵后，对资粮田之诸佛生起猛烈之虔诚心。诸佛众从边缘次第消失，融入中央之上师三宝总集。上师亦化为光融入自身，以此缘起，思维皈依境诸佛之意续中所住之胜义菩提心，于自相续中自然生起，并于此状态中尽力安住。从彼起座后，念诵：菩提心妙宝。
English
“The path to swift Buddhahood.” And, strive to liberate other beings from samsara. Bodhisattvas strive to benefit beings. Practice the six perfections. As it is said, this is the conventional Bodhicitta. Relying on such a mind of accumulating merit, through long-term practice, finally, in the path of seeing, directly realizing the reality of all phenomena, the wisdom of emptiness free from all elaborations, is the ultimate Bodhicitta. Such conventional Bodhicitta needs to be obtained from rituals, while the ultimate Bodhicitta is desired to be obtained from the power of meditation. The ultimate is the Dharmadhatu, and Bodhicitta is the wisdom that directly realizes the Dharmadhatu itself. Here, it is in terms of beginners, the way to receive it like a ritual should be understood as a Bodhicitta empowerment ritual. The Bodhicitta obtained in this way must be constantly practiced in order to not degenerate and to improve further. That is, in the sky in front, visualize all Buddhas and Bodhisattvas as the field of merit for refuge, as witnesses of Bodhicitta. Thus, knowing that all sentient beings equal to the extent of space, from beginningless time until now, none have not been one's parents. By the power of compassion, focus on sentient beings pervading space, and by the power of wisdom, focus on perfect enlightenment, thinking of generating the mind of supreme enlightenment, learning the great deeds of the past Buddha-sons and Bodhisattvas, and vowing to strive until not a single sentient being remains in samsara. Recite “ཧོ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ༴（HO. SNATSOG SNANG WA）” etc., and after reciting as much as possible, generate intense devotion to the deities of the field of merit. All the deities gradually disappear from the edges, merging into the Guru, the embodiment of the Three Jewels, in the center. The Guru also dissolves into light and merges into oneself, and by this cause, think that the ultimate Bodhicitta residing in the mindstream of the Buddhas of the refuge field naturally arises in one's own mindstream, and abide in this state for as long as possible. After rising from that, recite: The precious supreme Bodhicitta.