Tibetan
་པ་ནི་ སྟོབས༑ དེ་ཉིད་དང་དུས་གསུམ་དུ་འབྲལ་བ་མེད་པ་ནི་ཐབས། བདག་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ནི་སྨོན་ལམ། རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རང་ བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལས་ཀྱང་རྒྱས་པར་འདོད་ན་སྨོན་འཇུག་བསླབ་བྱའི་སྐབས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། རྒྱལ་བློན་འབངས་གསུམ་ལ་ངེས་པ་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སོགས་གཞན་ ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཅུ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཐོབ་པའི་དུས་ནི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསགས་ཤིང་རྒྱུད་དག་པར་བྱས་ནས། འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བྱ་སྙམ་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དང་། ཆོ་གའི་ཚིག་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་ཐོབ་ལ། གཏོང་བའི་དུས་ནི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པ་དང་དཀོན་མཆོག་སྤངས་ཏེ། བསླབ་པ་འདས་ན་འཆོར་བས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བག་ཡོད་པ་གལ་ཆེའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ཉམས་ན་ ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ནི། རྩ་བ་ཉམས་ན་སྔར་ལྟར་གསོ། ཡན་ལག་ཉམས་ན་སློབ་དཔོན་དང་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་བཤགས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་ རྫོགས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ཀྱི་ཁྲིད་བཏབས་པ་ནས་བཟུངས་དེ་དང་མཐུན་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྲོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་དང་མ་བྲལ་བ་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་གནད་དོན་ཡང་། ཨཱརྱ་དེ་བས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ནི། །བདག་སྤྱོད་གཞན་ཡང་དེ་ལ་བསྐུལ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཡི། །མཐུན་འགྱུར་ལེགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་རང་ཉིད་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། གཞན་དག་ལའང་བསྐུལ། མ་ བསྐུལ་བར་ཞུགས་པ་ལའང་མཐུན་འགྱུར་བརྗོད་པའི་དོན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་ཚུལ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །དོན་ལ་ངེས་པར་མ་སྤྱད་ན། །སྦྱིན་ དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་སྤྱད་གྱུར་ཀྱང་། །ལོང་བ་སྣ་གཞུག་བསྟོར་པ་ཡིས། །ལམ་རྒྱུས་རྙེད་པ་ག་ལ་འགྱུར། །གཞན་ནས་མ་འཚོལ་རང་ལ་ཡོད། །དངོས་དང་མཚན་ མར་མ་གྲུབ་པའི། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་དོན། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་པའི། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཅུ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཐོབ་པའི་དུས་ནི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསགས་ཤིང་རྒྱུད་དག་པར་བྱས་ནས། འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བྱ་སྙམ་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དང་། ཆོ་གའི་ཚིག་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་ཐོབ་ལ། གཏོང་བའི་དུས་ནི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པ་དང་དཀོན་མཆོག་སྤངས་ཏེ། བསླབ་པ་འདས་ན་འཆོར་བས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བག་ཡོད་པ་གལ་ཆེའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ཉམས་ན་ ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ནི། རྩ་བ་ཉམས་ན་སྔར་ལྟར་གསོ། ཡན་ལག་ཉམས་ན་སློབ་དཔོན་དང་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་བཤགས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་ རྫོགས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ཀྱི་ཁྲིད་བཏབས་པ་ནས་བཟུངས་དེ་དང་མཐུན་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྲོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་དང་མ་བྲལ་བ་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་གནད་དོན་ཡང་། ཨཱརྱ་དེ་བས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ནི། །བདག་སྤྱོད་གཞན་ཡང་དེ་ལ་བསྐུལ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཡི། །མཐུན་འགྱུར་ལེགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་རང་ཉིད་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། གཞན་དག་ལའང་བསྐུལ། མ་ བསྐུལ་བར་ཞུགས་པ་ལའང་མཐུན་འགྱུར་བརྗོད་པའི་དོན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་ཚུལ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །དོན་ལ་ངེས་པར་མ་སྤྱད་ན། །སྦྱིན་ དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་སྤྱད་གྱུར་ཀྱང་། །ལོང་བ་སྣ་གཞུག་བསྟོར་པ་ཡིས། །ལམ་རྒྱུས་རྙེད་པ་ག་ལ་འགྱུར། །གཞན་ནས་མ་འཚོལ་རང་ལ་ཡོད། །དངོས་དང་མཚན་ མར་མ་གྲུབ་པའི། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་དོན། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་པའི། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ ༄༅། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་རེ་ཞིག་མི་བརྗོད་དེ། ཟབ་དོན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་རྒྱས་བསྡུས་གཉིས་ཀ་ནས་སྐྱབས་སེམས་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལུས་ཀྱི་མཎྜལ་དང་བཅས་པ་གྲུབ་ནས། བདག་བསྐྱེད་ ཡུམ་ཆེན་མོའི་སྒོམ་བཟླས་ཉུང་ངུ་ཙམ་དང་། ཚོགས་ལས་ནས་ཀྱང་ལྷ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་ཙམ་ལས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་གནད་ལོངས་པར་མ་གསུངས་པ་དང་། ལུས་སྦྱིན་གཞན་ནས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་འདིར་ ཡང་རེ་ཞིག་མི་བརྗོད་དོ། །བཞི་པ་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེ་ལ་རྣམ་བཤད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྟར། སྐྱབས་ཡུལ་མི་གཤེགས་ཚེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས། སླར་ཚོགས་ཞིང་གི་ཡེ་ཤེས་ པ་ཡུམ་ཆེན་མོའི་ལྷ་ཚོགས་བསྒོམས་པ་དང་འདྲ་བ་འོག་མིན་ནས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སྔར་སྐྱབས་ཡུལ་གསལ་བའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ནས། དེ་ལ
Chinese
是力量。与彼（力量）和三时无离是方便。自他诸人皆能证悟真实义，如是之想是发愿。自心本即般若波罗蜜多的意义，了知无自性是智慧。若欲更广，则于愿行学处之时，十八根本堕罪，以及国王、大臣、百姓三者决定六度的不顺品等，当于他处学习。第十，菩提心获得之时：积累广大福德资粮，清净自相续后，生起欲令有情不颠倒成办利益之心时，以及仪轨之语方毕，即得之。舍弃之时：生起邪见，舍弃三宝，违越学处则失坏，故以正念与正知谨慎是为重要。第十一，若已失坏，复原之方便：根本若失坏，如前恢复。支分若失坏，则于上师与三宝前忏悔是为必要。如是，愿菩提心与行菩提心之世俗菩提心之章节圆满。胜义谛者，从安立虚空开显之引导起，须臾不离与之相应的见修行果。彼等之要义亦如阿雅提婆云： “六度波罗蜜，自亦行持劝他行，于彼六度之顺行，善说随喜当行持。”如是自己行持，亦劝他人。于未劝请而行者，亦说随喜之义。如是，胜义菩提心之必要性亦如彼云：“若不决定修持般若波罗蜜多之义，则布施、持戒、忍辱，精进、禅定虽修持，如盲人以鼻引路，如何能得履迹？”不从他求，自身即有。非实有与相，自性光明大义，离一切作意。念想自性清净之，当修随念佛陀。如是说。第十，菩提心获得之时：积累广大福德资粮，清净自相续后，生起欲令有情不颠倒成办利益之心时
English
is strength. Being inseparable from that (strength) and the three times is skillful means. The thought that oneself and others may realize the true meaning is aspiration. Knowing that one's own mind is inherently the meaning of the Prajñāpāramitā, and understanding its lack of inherent existence, is wisdom. If you want to expand on that, you should learn about the eighteen root downfalls during the time of aspirational and engaging precepts, and the unfavorable aspects of the six perfections for the king, ministers, and subjects, from other sources. Tenth, the time of obtaining Bodhicitta: After accumulating a vast collection of merit and purifying one's mindstream, when the mind arises with the intention to benefit beings without any deviation, and as soon as the words of the ritual are spoken, it is obtained. The time of abandoning it: When wrong views arise and the Three Jewels are abandoned, if the precepts are transgressed, it will be lost, so it is important to be mindful and conscientious. Eleventh, the method of restoring it if it is damaged: If the root is damaged, restore it as before. If the branches are damaged, it is necessary to confess before the teacher and the Three Jewels. Thus, the chapter on relative Bodhicitta, both aspirational and engaging, is complete. As for the ultimate, from the establishment of the instructions on opening the door of the sky, one must ensure that the view, meditation, conduct, and result that are in accordance with it are never separated. The key points of these are also as Āryadeva said: "Regarding the six pāramitās, one should practice oneself and encourage others to do so. One should speak well of the favorable aspects of these six pāramitās and rejoice in them." Thus, one should practice oneself and also encourage others. One should also speak of the meaning of rejoicing in those who engage in them without being asked. Similarly, the necessity of ultimate Bodhicitta is also as he said: "If one does not definitely practice the meaning of the Prajñāpāramitā, even if one practices generosity, ethics, patience, diligence, and meditation, it is like a blind person being led by the nose; how can one find the path?" Do not seek it from others; it is within oneself. The meaning of the great luminosity of self-nature, which is not established as real or as a sign, is free from all mental fabrication. Meditate on the recollection of the Buddha, in which thoughts and concepts are naturally purified. So it is said. Tenth, the time of obtaining Bodhicitta: After accumulating a vast collection of merit and purifying one's mindstream, when the mind arises with the intention to benefit beings without any deviation.
Chinese
生起之心。仪轨之词语一说出立即获得，舍弃之时是生起邪见和舍弃三宝，违犯学处则会丧失，因此以正念和正知保持谨慎非常重要。第十一，如果失坏， 恢复的方法是：根本戒失坏则如前恢复，支分戒失坏则需要在上师和三宝前忏悔。如是发愿和进入世俗菩提心之章节 圆满。胜义菩提心是从建立虚空开门的引导开始，必须做到与此相应的见修行果全部不分离。这些的要点是，阿雅提婆说： 对于六度，自己行持也劝请他人。对于六度，应很好地宣说随顺之行。意思是自己对此行持，也劝请其他人。对于未劝请而进入者，也宣说随顺之行。同样，胜义菩提心需要的方式也是，出自于彼：如果未确定地行持般若波罗蜜多的意义，那么布施和持戒、忍辱和精进、禅定也行持了，就像盲人拿着拐杖一样，怎么能找到道路的线索呢？不要从其他地方寻找，自己就有。不是以实有和名相成立的，自性光明大义，心中作意远离一切。忆念念头和分别自性清净的佛陀。如是说。第三， 暂时不说修持本尊瑜伽，因为从甚深意义的引导文广略二者中，已经完成了皈依、发心、七支和身体的坛城。只是略微念诵自生大母的修法，以及从会供事业中，也只是忆念本尊一瞬间圆满，没有详细说明生起次第和圆满次第的要点。而且施身法也未从其他地方出现，因此这里也暂时不说。第四，进行内外供养，按照论释的观点，如果皈依境没有离开，那么从他们的心间发出光芒，再次观想如同会供田的智慧尊大母本尊众，从下界迎请，迎请到先前清晰的皈依境上方的虚空中安住，之后
English
the arising of the mind. As soon as the words of the ritual are spoken, it is obtained, and the time of abandoning it is when wrong views arise and the Three Jewels are abandoned. If the precepts are violated, they will be lost, so it is very important to be mindful and conscientious. Eleventh, if it is broken, The way to restore it is: if the root is broken, restore it as before. If the branch is broken, you need to confess before the teacher and the Three Jewels. Thus, the chapter on aspiration and entering into mundane bodhicitta is complete. The ultimate bodhicitta is from the establishment of the guidance of opening the door of the sky, and it is necessary to do all the views, meditation, and results that are in accordance with it without separation. The key to these is that Arya Deva said: For the six perfections, I practice myself and urge others to do so. For the six perfections, one should speak well of the conforming conduct. It means that one practices this oneself and also urges others to do so. For those who enter without being urged, one should also speak of conforming conduct. Similarly, the way in which ultimate bodhicitta is needed is also from that: If you do not definitely practice the meaning of the Perfection of Wisdom, then even if you practice generosity, discipline, patience, diligence, and meditation, it is like a blind man holding a cane, how can you find the clues to the road? Do not seek from others, you have it yourself. It is not established by reality and name, the great meaning of self-nature luminosity, the mind is free from all intentions. Meditate on the Buddha who remembers the self-purification of thoughts and distinctions. So it is said. Third, For the time being, I will not talk about practicing deity yoga, because from the extensive and concise guidance texts of profound meaning, refuge, bodhicitta, the seven branches, and the mandala of the body have been completed. Only a small amount of self-generation Great Mother's practice and recitation, and from the tsok offering activity, only the instantaneous recollection of the deity is completed, and the key points of the generation stage and completion stage are not explained in detail. Moreover, the practice of offering the body does not appear from other places, so I will not talk about it here for the time being. Fourth, performing outer and inner offerings, according to the commentary's view, if the objects of refuge do not depart, then rays of light emanate from their hearts, and again visualize the wisdom deities of the tsok field, the Great Mother deity assembly, invited from the lower realms, invited to reside in the sky above the previously clear objects of refuge, and then