Tibetan
་རང་སྣང་འོད། །སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག །ཡིད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གྲོལ། །ཡིད་ནི་ ཐོགས་མེད་བདུད་ཡིན་ཏེ། །དབང་པོའི་སྒོ་ལས་བྱུང་བས་ན། །ཐོགས་བཅས་བདུད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །དབང་པོའི་ངོས་ལ་སྣང་བ་རྣམས། །རང་གྲོལ་དགོངས་པས་ཐད་ཀར་བཅད། །དབྱེར་མེད་གཏི་མུག་ ཆེན་པོར་བསྒྱུར། ། ༈ ཐོགས་མེད་བདུད་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ནི། །ཡིད་ཡུལ་བྱུང་ཚུལ་བཟང་དང་ངན། །རང་གི་རྟོག་པས་ཕྱེས་པ་རྣམས། །ཐོགས་མེད་བདུད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་སེམས་ལས་མ་ གཏོགས་པ། །ལྷ་བཟང་ལྷ་རུ་འཛིན་པ་དང་། །འདྲེ་ངན་འདྲེ་རུ་འཛིན་པ་དང་། །ཡིད་ཀྱི་རེ་དོགས་འགྱུ་བྱེད་རྣམས། །རང་བདུད་རང་ལ་ལྷོངས་པ་ཡིན། ། ༈ ཆོས་དབྱིངས་ཀློང་ཆེན་དྭངས་གསལ་ ལས༑ །དྲན་རྟོག་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ཡིན། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་གཡོ་མེད་ལས། །རྦ་རླབས་ལ་སོགས་འབྱུང་བ་བཞིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །བཅས་བཅོས་མི་དགོས་རང་སར་ཞོག །ཕན་ གནོད་མི་འབྱུང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ནས་རང་ཤར་ལ། །ཕྲག་དོག་དགག་བསྒྲུབ་བྱར་མི་རིགས། །དགག་བསྒྲུབ་མ་བྱས་རང་བྱུང་སེམས། ། ༈ དགའ་བྲོད་བདུད་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ནི། ། ཐུན་མོང་བདུད་དང་མཆོག་གི་བདུད། །རིགས་འཁྲུལ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། ། ༈ གཉན་སར་འདྲེ་ཡིས་མ་ཚུགས་པས། །རློམ་སེམས་སྐྱེས་པ་དགའ་བྲོད་བདུད། །བྱིན་བརླབས་ནུས་པའི་རྟགས་བྱུང་ ༄༅། །བས༑ །བསོད་ནམས་ནོར་རྫས་གཡེང་བའི་བདུད། །ཁེ་གྲགས་དགྲ་གཉེན་སྤྲོ་བའི་བདུད། །ལྷ་འདྲེས་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བ་དང་། །བུ་དང་མཛའ་བཤེས་འཁོར་འདུས་ལ། །དགའ་ ཞིང་བྲོད་པས་དགའ་བྲོད་བདུད། ། ༈ ཡོན་ཏན་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློས། །ཡོན་ཏན་དག་ཏུ་མི་གཟུང་བར། །རྨི་ལམ་དག་གི་ཡུལ་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་ཞེན་པ་ མེད་པར་སྤྱད། །མཚར་མོའི་བྱད་ཀྱིས་རང་མཛེས་ལྟར། །རང་བྱུང་རང་ལ་བརྒྱན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རློམས་སེམས་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད། །སྐྱེས་ན་རིགས་འཁྲུལ་འཛིན་པས་བསླད། །འཛིན་མེད་རང་ལུགས་སྤྱོད་མཆོག ། འདི༑ །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་སྦོས། ། ༈ མཆོག་གི་བདུད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་བསྟན། ། ༈ སྤྲོས་བྲལ་ལྟ་བས་བྲོད་པ་དང་། །མཉམ་ཉིད་སྒོམ་པས་བྲོད་པ་ དང་༑ ། ༈ རྟོག་མེད་སྤྱོད་པས་བྲོད་པ་དང་། །ཉམས་ལེན་ལམ་གྱིས་བྲོད་པ་རྣམས། །བག་ཙམ་ཡུལ་དུ་སྤྱད་པས་ན། །ལམ་དུ་མི་འགྲོ་བདུད་ཀྱི་ལས། ། ༈ ལྟ་སྒོམ་བརྡ་རུ་བསྟན་པ་ལས། ། ངེས་པར་ཡིད་ལ་བྱ་རྒྱུ་མེད། །མ་འགགས་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ལ། །ལྟ་བའི་བསམ་པ་མ་འཆའ་བར། །མཉམ་ཤར་ཕྱོགས་མེད་དབྱིངས་སུ་བསྐྱར། །མི་ལྟ་བ་ནི་གཅོད་ཀྱི་མཆོག ། ༈ ཀུན་ཀྱང་རང༌ བྱུང་སེམས་ཡིན་པས། །སྒོམ་མཁན་གཅིག་གིས་བསྒོམ་དུ་མེད། །ཅི་བྱུང་རང་ཤར་བྱུང་ཚོར་རྣམས། །ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེ་ལྷམ་མེར་བཞག །དོན་མི་འགྱུར་བས་ལྷན་ནེ་བ། །ངེས་པར་རྟོགས་པས་ལྷང་ངེ་བ། ། རང་སར་གྲོལ་བས་ལྷམ་མེ་བ། །དཔེར་ན་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། མ་བསྒོམས་པ་ཡི་བསམ་གཏན་ཏེ། །དེ་ནི་སྒོམ་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། ༈ རང་སྤྱོད་ཤུགས་འབྱུང་རང་གྲོལ་ལ། །ཆེད་དུ་བྱས་ ནས་སྤྱད་དུ་མེད། །མཉམ་ཤར་གཉེན་པོས་བཟུང་དུ་མེད། །གཅུད་དཔེར་ལ་ལར་བདུད་ཟེར་བ་འདུག མཆན། ཀྱང་རང་བྱུང་ཡིན་ཤེས་ན། །རང་ལ་རང་གྲོལ་བཀག་པ་མེད། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཙན་པས་ན། །ངེས་པར་ སྤྱོད་པ་དགག་ཏུ་མེད། །མ་རྟོགས་སྤྱོད་པ་མི་བྱ་སྟེ། །གདམས་ངག་འདི་ཡི་བཞེད་ལུགས་ཀྱིས། །དམ་པའི་བྱིན་རླབས་གདིང་ལྡན་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་དག་ལ་ཐོག་བརྫིས་བྱ། །རིམ་གྱིས་བྱིན་རླབས་ཞུགས་ནས་ ནི༑ །ངེས་པར་རྟོགས་པ་འཆར་བར་འགྱུར། །ངེས་པར་གསུངས་པའི་གདམས་ངག་འདི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན། །མི་སྤྱོད་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས། ། ༈ ཉམས་སུ་གང་ཡང་མ་ ལེན་ན། །དེ་ཡིས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ཡིན། །ཉམས་ནི་ཤེས་བྱ་བློ་ཡི་ཉམས། །ཡང་དག་དོན་དུ་མྱང་དུ་མེད། །སྐྱེ་མེད་ལོགས་ནས་བླང་དུ་མེད། །ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཆོས་ཉིད་ཉམས། །བློ་སྣང་ཡུལ་དུ་ ༄༅། །བཅད་པས་བློས། །ཡུལ་དུ་མ་ཆགས་ཉམས་ལེན་ནི། །ཐར་པའི་ལམ་མཆོག་བླ་མའི་ཞལ། ། ༈ འབྲས་བུའི་བདུད་ནི་འདི་བཞིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི། ། གྲུབ་མཐའ་ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །སྐུ་གསུམ་ངེས་པར་འཐོབ་འདོད་པས། །འདོད་པ་དང་བཅས་བྲོད་པས་བདུད། ། ༈ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་བཞིན་ལ། །སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་ལས། ། སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །རང་ལས་སྤངས་ཏེ་བཙལ་གྱུར་ན། །བསྐལ་བ་བྱེ་བ་དུ་མར་ཡང་། །བསྒྲུབས་པས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བས། །མི་བཙལ་མི་བསྒྲུབ་རང་བཞིན་བཞག །རེ་བ་མེད་པ་ གཅོད་ཀྱི་གདེང་། །མི་རེ་དྭོགས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །འཛིན་པའི་ཐག་པ་བཅས་པ་ལས། །ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ག་ལ་མཆིས། ། ༈ བདུད་ལ་བཞི་རུ་ཕྱེས་ལེགས་ཀྱང་། །སྙེམས་བྱེད་བདུད་དུ་ འདུས་པ་ཡིན། ། ༈ དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་སྙེམས་ཞུགས་པས། །ཐོགས་བཅས་བདུད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། ༈
Chinese
自显光明。 声香味触，意等亦如是解脱。 意乃是 无碍之魔，由感官之门而生，故示为有碍之魔。 感官之面上所显现者，以自解脱之见直接断除，转为无别大愚昧。 ༈ 无碍之魔的生起方式是：意境生起方式的好与坏，由自己的分别念所区分者，即示为无碍之魔。 并非出自自生心，将善神执为神，将恶鬼执为鬼，以及心中希望与疑虑的动摇，皆是自魔在自身显现。 ༈ 法界广大清明中，念头与分别念随意显现。 譬如，从寂静的海洋中，生起波浪等。 如是，证悟之士，无需造作，安住于自处。 无有利益与损害，于法界中解脱。 从法性界中自生，不应以嫉妒进行破立。 不作破立，即是自生心。 ༈ 喜悦魔的生起方式是：共同之魔与殊胜之魔，皆由迷乱之心而生。 ༈ 在凶猛之地，鬼怪无法侵入，生起傲慢之心，即是喜悦魔。 出现加持与能力的征兆， ༄༅། །བས༑（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） བས༑，baḥ，巴，） 福德财物散乱之魔，因利益名声、敌友而欢喜之魔，神鬼赐予成就，以及对子女、亲友、眷属的聚集，感到欢喜踊跃，即是喜悦魔。 ༈ 无论出现何种功德，皆以无有能所二取的智慧，不执著于功德本身，如梦境之境般，以无有自性执著的方式行持。 如以美丽的容貌自我妆点般，自生自为自身庄严。 对此不应生起傲慢之心。 若生起，则因执著迷乱之相而受蒙蔽。 无执著，行持自性，最为殊胜。 此，铭刻于具慧者之心间。 ༈ 殊胜之魔有二种，即示为道与果。 ༈ 因离戏论之见而欢喜，因平等之禅修而欢喜， ༈ 因无分别之行而欢喜，因修持道而欢喜者，若稍有执著于境，则不成其道，乃是魔业。 ༈ 从见修行之象征所示现，
English
Self-appearing light. Sound, smell, taste, and touch, and mind, etc., are likewise liberated. Mind is The unobstructed demon, arising from the gate of the senses, is thus shown as the obstructed demon. The appearances on the face of the senses are directly cut through with the view of self-liberation, transformed into undifferentiated great ignorance. ༈ The manner of arising of the unobstructed demon is: the good and bad of the arising of the mind's objects, distinguished by one's own thoughts, are shown as the unobstructed demon. Other than from the self-arisen mind, holding a good god as a god, holding an evil spirit as a spirit, and the wavering of the mind's hopes and fears, are all self-demons manifesting in oneself. ༈ In the clear vast expanse of the Dharmadhatu, thoughts and concepts arise in any way. For example, from the unwavering ocean, waves and the like arise. Thus, the realized person does not need to fabricate or alter, but rests in their own place. Benefit and harm do not arise, but are liberated in the expanse. From the Dharmata expanse, self-arising, jealousy should not be used to affirm or negate. Without affirming or negating, it is the self-arisen mind. ༈ The manner of arising of the joy demon is: the common demon and the supreme demon, both arise from the confused mind. ༈ In a fierce place, demons cannot penetrate, so the joy demon arises from pride. Signs of blessings and power appear, ༄༅། །བས༑（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese meaning） བས༑，baḥ，Ba，） The demon of scattering merit and wealth, the demon of rejoicing in profit and fame, enemies and friends, and the joy and elation at the gathering of children, relatives, and retinue, is the joy demon. ༈ Whatever qualities arise, with the wisdom of non-duality of subject and object, without clinging to the qualities themselves, like the objects of a dream, practice without clinging to inherent existence. Like adorning oneself with a beautiful face, self-arising is self-adornment. There is no need to give rise to pride in this. If it arises, it is obscured by clinging to confused appearances. Without clinging, practicing one's own nature is supreme. This, impress upon the hearts of the wise. ༈ The supreme demon has two aspects, shown as the path and the fruit. ༈ Rejoicing in the view of freedom from elaboration, and rejoicing in the meditation of equality, ༈ Rejoicing in the action of non-discrimination, and those who rejoice in the path of practice, if they cling even slightly to objects, it does not become the path, but is the work of a demon. ༈ From the symbolism of view, meditation, and action, it is shown that
Chinese
不应执着于念想，于无碍显现的万物，莫生起观看之念，于平等显现无方虚空中安住。不观即为断法的殊胜。 一切皆为自生心，无须由一修行者修持。无论生起何种自生觉受，皆应任其自然、清晰、明亮。不改变其意义，故为自然；确切了悟，故为清晰； 于自性中解脱，故为明亮。譬如酥油置于酥油中。此乃不修之禅定，是为禅定之殊胜。 任运行为，自然生起，自然解脱，无需刻意造作。平等显现，无须以对治束缚。于某些教言中，将“执”称为魔。然若知晓其为自生，则自性中无有阻碍解脱之物。因证悟之差别巨大，故定要 行持。未证悟前，不应行持。此乃此窍诀之观点。以具足上师之加持力，将分别念践踏于足下。逐渐融入加持力后，定将生起证悟。此乃确定无疑之窍诀，超越一切行持之境。 所谓“不行持之行持”乃为殊胜之行持。 若不取任何体验，即是已取体验。体验乃是所知，乃是心之体验，不可于真实义中体验。不可于无生中另取。若取体验，则法性受损。以智慧 断除对境之执着，此乃不执着于境之修持，是为解脱之殊胜道，乃上师之口诀。 果之魔即是如此。声闻、缘觉等之，各宗各乘之果，皆因欲求必定获得三身，而生起贪执，故成魔。 于身语意之自性中，宣说三身为果，无需另觅佛陀。若舍弃自性而外求，纵经无数劫，亦无法经由修持而获得。故不寻不修，安住于自性。无有希求， 乃为断法之把握。无有希求，远离怀疑之边。若以执着的绳索束缚，又怎能证得佛果？ 虽将魔分为四种甚好，然皆可归结于傲慢之魔。 因对事物之境生起傲慢，故显现为有碍之魔。
English
There is no need to cling to thoughts. In the unobstructed arising of all things, do not give rise to the thought of watching. Abide in the equanimous, unobstructed expanse. Not watching is the supreme of cutting. Everything is self-born mind, there is no need to be cultivated by a single practitioner. Whatever self-born sensations arise, leave them natural, clear, and bright. Not changing its meaning, therefore it is natural; definitely realizing it, therefore it is clear; Liberated in its own place, therefore it is bright. For example, butter placed in butter. This is the meditation of non-meditation, which is the supreme of meditation. Letting behavior be spontaneous, arising naturally, and liberating naturally, there is no need to deliberately create it. Equanimous arising, there is no need to be bound by antidotes. In some teachings, "attachment" is called a demon. However, if you know it is self-born, then there is nothing in your own nature that hinders liberation. Because the difference in realization is huge, it is necessary to practice. Before realization, one should not practice. This is the view of this pith instruction. With the blessing of the master, trample the discriminating thoughts under your feet. Gradually integrate into the blessing, and realization will surely arise. This is a definite pith instruction that transcends all realms of practice. The so-called "non-practice practice" is the supreme practice. If you do not take any experience, it is that you have taken the experience. Experience is the knowable, it is the experience of the mind, and it cannot be experienced in the true meaning. It cannot be taken separately from the unborn. If you take experience, the dharma nature will be damaged. With wisdom Cutting off the attachment to objects, this is the practice of not being attached to objects, it is the supreme path of liberation, it is the oral instruction of the master. The demon of the fruit is like this. The fruits of the Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., of all schools and vehicles, are all due to the desire to surely obtain the three bodies, and give rise to attachment, so they become demons. In the nature of body, speech, and mind, it is said that the three bodies are the fruit, and there is no need to seek the Buddha separately. If you abandon your own nature and seek externally, even after countless kalpas, you will not be able to obtain it through practice. Therefore, do not seek or cultivate, abide in your own nature. Without hope, It is the grasp of cutting. Without hope, away from the edge of doubt. If you are bound by the rope of attachment, how can you attain Buddhahood? Although it is very good to divide the demons into four types, they can all be attributed to the demon of arrogance. Because arrogance arises towards the realm of things, it appears as an obstructive demon.