Tibetan
ཤིག་ཉོས་ནས་ཕ་མ་དང་སྤུན་ཟླ་དེར་བཞག །གདམས་ངག་གི་དཔེ་ཆ་རྣམས་ཨ་མ་ཤུང་མོ་ཤཱཀ་སྒྲོན་ལ་བཅོལ། དེར་བརྒྱུད་པ་བརྒྱད་ཙམ་མ་ཚང་ཡང་སོ་ཆུང་བ་རང་གིས་བྱས་ པའི་ཚིག་ལྷག་རྒྱས་པ་ཞིག་བཞུགས། ཕྱིས་འཆུས་པ་དར་བརྩོན་གྱིས་ཚིགས་བཅད་དུ་བསྡེབས། སོ་ཆུང་བ་ཁོ་རང་གིས་ནད་པ་གསོས་པའི་ཡོན་གྱི་གསེར་སྲང་གསུམ་དང་། རྟ་བཟང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ཁྱེར་ནས་དམ་ པའི་དྲུང་དུ་དིང་རིར་བསླེབས་པས། དམ་པ་ཁྲོམ་གྱི་དཀྱིལ་ན་བཞུགས་འདུག་པའི་སྐུ་པང་དུ་གསེར་སྲང་གསུམ་པོ་བསྐྱར། དགའ་ཆེས་ནས་དམ་པའི་པང་དུ་མཆོངས་ཏེ་དབུ་ནས་རལ་པ་ཞིག་ཀྱང་བྱི། དེར་ཀུན་ གྱིས་རྒྱོབ་རྒྱོབ་ཟེར་བ་ལ། དམ་པའི་གསུངས་ནས། ཁོ་ལ་མ་བརྡེག་ཅིག་བདག་པོ་བཟང་པོ་ཡོད་དོ་གསུངས། གསེར་དེ་བུད་མེད་ཅིག་གིས་བཙན་གྱིས་བླངས་སོང་བ། དེ་སུ་ཁ་སིདྡྷིས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཚོགས་ འཁོར་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཁྱེར་བ་ཡིན་ཟེར། དེ་ནས་ལངས་ཏེ་མགུར་ཞིག་ཀྱང་བླངས་པས་ཀུན་གྱིས་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་ཤེས། དེའི་རེས་ལ་དམ་པས་མཐའ་སེལ་ལྔ་བཅུའི་གདམས་པ་གནང་ནས་ཕྱིར་དབུས་ལ་བྱོན། སོ་ཆུང་བའི་ སློབ་མ་ཤ་མི་ནི། རུས་ཤ་མི་ཡིན། ཕུ་ཐང་མགོན་པོ་ནང་གི་ཕུ་དེར་ཤིང་མོ་གླང་ལ་འཁྲུངས། སྐོར་ནི་རཱུ་པ་ལ་གདམས་པ་ཞུས་པས། སེམས་ཀྱི་གནས་པ་དགའ་མོ་སྐྱེས། དེར་སོ་ཆུང་བས་ཁྱོད་ཀྱི་སྒོམ་འདི་ ཁ་བའི་འོག་གི་འབར་འབར་དང་འདྲ། རྡོ་དང་བོང་བ་གང་ཡིན་ངོ་མི་ཤེས། དེ་བས་ངའི་རྗེས་ལ་ཕྱིན་ན། ངས་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདམས་པ་ཟབ་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་ཁྱེད་ལ་སྟེར་ཟེར་བ་བཞིན། སོ་ཆུང་བ་ཕྱོགས་ སོ་སོར་འཁྱམས་པའི་གཡོག་བྱས། རྡོ་ལ་བུ་རམ་དུ་བཏགས་ནས་བུར་ལྡང་དུ་བཅུག་སྟེ་ཁུར་དུ་བསྐུར་པས་ངལ་དུབ་ཆེན་པོ་མྱོང་། །སོ་ཆུང་བས་ལྐོག་ཏུ་ཟས་སྤྱད་ནས། བསོད་སྙོམས་བྱེད་པ་སྐད་དུ་འཁྱམས་ཤིང་ ཉིན་ཞག་གཉིས་ལ་ཟས་རེག་ཏུ་མ་བཅུག །འདི་ལ་གདམས་པ་ཡོད་དམ་མེད་དམ། གཡོག་བྱས་ནས་ད་དུང་སྒྲུག་གམ་བསམ་པ་སོགས། ཤ་མི་ལ་རྟོག་པ་ཤར་ཚད་ཤེས་པས། ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་བསྡད་དེ་ གཡོག་བྱས། ཉིན་གཅིག་སོ་ཆུང་བས་ལས་ཤིག་གི་ཕྱིར་དུ་མངགས་ནས། ཚུར་རྩར་ཉེ་ཙམ་ལ་སླེབ་ཚེ། དྲུང་ན་མི་ཆ་མེད་ཅིག་འདུག་པ་ལ། སོ་ཆུང་བས་ལྐོག་ཤུབ་ཀྱིས། སྨོན་ལམ་འབར་ཁོ་ཡོང་གིན་ འདུག །ཁོ་རྐུར་ཡོང་བས་ཀ་ཅ་ཚོ་སྦོས་ཤིག་ཟེར་བ་ཐོས་ནས། ངས་དེ་ཙམ་དུ་གཡོག་ཤ་ཚ་བ་བྱས་པ་འདི་འདྲ་ཟེར་བ་ཕོད་དམ་སྙམ། ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་དཔེ་མེད་པ་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། གྲི་ཙར་གྱིས་བཏོན་
Chinese
卖了虱子留给父母和兄弟。将口诀的经书托付给母亲雄莫·释迦仲。那里虽然有大约八代的传承不完整，但是留存着索琼巴自己所作的增补词句。后来，曲西巴·达维尊将它编成偈颂。索琼巴自己带着医治病人所得的三两黄金和一匹好马，到达当巴尊者的住处定日（今西藏日喀则地区定日县）。当时，当巴尊者正坐在集市中央，他将三两黄金放在当巴尊者的膝上。因为非常高兴，就跳到当巴尊者的膝上，还揪掉了尊者头上的一绺头发。当时，大家都喊着“打！打！”。当巴尊者说道：“不要打他，他有很好的主人。” 黄金被一个女人强行抢走了。据说，那是苏卡悉地为了空行母会供的供品而拿走的。之后，当巴尊者站起来唱了一首歌，大家都认为他是成就者。之后，当巴尊者赐予了五十种断边见的口诀，然后返回卫地（今拉萨一带）。索琼巴的弟子名叫夏弥，种姓是夏弥。出生在普塘贡巴里面的普地，木牛年。向果·如巴求得口诀后，心中生起了喜悦。当时，索琼巴说：“你的修行就像雪下的火苗一样，分不清哪个是石头，哪个是糌粑。所以，如果你跟随我，我就给你当巴桑结的甚深口诀。” 就像这样，索琼巴四处游荡，做着仆人的活计。把石头涂上糖稀，放进糖浆里浸泡，然后让他背着，因此他经历了极大的劳累。索琼巴偷偷地吃东西，还装作乞讨的样子四处游荡，两天都不让他沾一点食物。心想：这到底有没有口诀啊？做了仆人还要继续苦修吗？等等。夏弥心中产生的所有想法，索琼巴都知道，因此他虽然心生疑惑，但还是继续做着仆人。有一天，索琼巴为了某件事支使他，当他快要回到索琼巴身边时，看到索琼巴身边站着一个陌生人。索琼巴小声地说：“那个叫门兰巴的家伙要来了，他要来偷东西，把东西都藏起来。” 听到这些话后，夏弥心想：我这么尽心尽力地做仆人，他竟然说出这样的话！心中生起了无比强烈的愤怒，一下子拔出了刀。
English
He sold the lice and left them with his parents and siblings. He entrusted the books of instructions to his mother, Xiongmo Shakya Dron. There, although about eight generations of transmission were incomplete, there remained an extensive addition of words made by Sochungba himself. Later, Chusipa Dar Tson compiled it into verses. Sochungba himself, carrying three taels of gold from healing patients and a good horse, arrived at the feet of Dampa in Dingri (present-day Dingri County, Rikaze, Tibet). At that time, Dampa was sitting in the middle of the market, and he placed the three taels of gold on Dampa's lap. Because he was so happy, he jumped onto Dampa's lap and even pulled out a strand of hair from Dampa's head. At that time, everyone was shouting, "Hit! Hit!" Dampa said, "Don't hit him, he has a good master." The gold was forcibly taken away by a woman. It is said that Sukhasiddhi took it for the offerings of the Dakini gathering. After that, Dampa stood up and sang a song, and everyone recognized him as an accomplished one. After that, Dampa bestowed the instructions of the fifty severance of extremes and then returned to U (present-day Lhasa area). Sochungba's disciple was named Shami, and his clan was Shami. He was born in Puthang Gonpa, in Puti, in the Wood Ox year. After requesting instructions from Kor Rupa, joy arose in his mind. At that time, Sochungba said, "Your meditation is like a fire under the snow, you can't tell which is a stone and which is tsampa. Therefore, if you follow me, I will give you the profound instructions of Dampa Sangye." Like this, Sochungba wandered around, doing the work of a servant. He coated stones with molasses, soaked them in syrup, and then made him carry them, so he experienced great fatigue. Sochungba secretly ate food and wandered around pretending to beg, not allowing him to touch food for two days. He thought: Is there really an instruction in this? After being a servant, do I still have to continue to practice austerities? And so on. Sochungba knew all the thoughts that arose in Shami's mind, so even though he had doubts, he continued to work as a servant. One day, Sochungba sent him away for some work, and when he was about to return to Sochungba's side, he saw a stranger standing next to Sochungba. Sochungba whispered, "That fellow named Monlam Bar is coming, he is coming to steal things, hide everything." After hearing these words, Shami thought: I have been serving so diligently, how can he say such things! An incomparably strong anger arose in his heart, and he suddenly drew his knife.
Tibetan
ནས་སོ་ཆུང་ བའི་སྟེང་དུ་མཆོངས་པས། སོ་ཆུང་བ་ཁང་ཕུག་ཅིག་ཏུ་བྲོས་ནས་སྒོ་བཅད་སོང་། སྒོ་རྩར་བསླེབས་པ་དང་། སོ་ཆུང་བས། སྨོན་ལམ་འབར། ཁྱོད་རང་གི་སེམས་ཞེ་སྡང་དུ་རྫོགས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ ༄༅། །ཤིག་ཟེར་བ་ལ། དེ་ལྟར་བལྟས་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣལ་མར་བརྗེན་གྱིས་མཐོང་བས་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཞིག་ཤར། དེར་དགའ་དྲགས་ནས་ཐུ་བ་གཉིས་པོ་ལག་པས་བཏེགས་ཏེ་བྲོ་ འཁྲབ་ཅིང་། ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཁྱོད་ལ་ཡའི། མཁྱེན་པ་ཅན་ཁྱོད་ལ་ཡའི་སོགས་བྱས་པས། སོ་ཆུང་བས་སྒོ་ཕྱེས་ནས། ངས་སྔོན་ཆད་ཁྱོད་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཅི་བྱས་ཀྱང་སྐྱེར་མ་འདོད་གསུངས་ནས། གདམས་པ་ཐམས་ཅད་གནང་ནས་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་སྙན་གྲགས་ཆེན་པོ་ཡང་བྱུང་། སོ་ཆུང་བ་གཤེགས་ཀྱི་བར་སྐུ་གཡོག་བསྒྲུབས། བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་བར་དུ་བཞུགས། འདི་ལ་སློབ་མ་འཆུས་པ་དར་ བརྩོན༑ མལ་ཀ་བ་ཅན་པ། མཐིང་གད་པ་གསུམ་བྱུང་། འཆུས་པ་དར་བརྩོན་ཡང་ཤ་མིའི་ཐུགས་ཟིན་ངེས་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་བྱས་པར། ཞི་བྱེད་ཀྱི་གདམས་པ་ཟབ་མོ་གནང་བ་བསྒོམས་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེས་རང་གི་སྲས་འཆུས་པ་བརྩོན་འགྲུས་སེང་གེ་ལ། དེས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རོག་ཤེས་རབ་འོད་ལ་གསུངས། ཡང་སོ་ཆུང་བས་གཅུང་པོ་སོ་རིང་ལ་བཤད། དེས་བྱར་གྱི་བླ་མ་སྤང་ལ་ གནང་༑ དེས་འཆུས་པ་ཡབ་སྲས་ལ། ཡང་སོས་ཤ་མི། དེས་དགེ་བཤེས་ལྡེའུ། །དེས་རྒྱལ་བ་དཀོན་སྐྱབས། དེས་རོག་ལའོ། །ཡང་ཉན་པོ་ཆོས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས། སངས་རྒྱས་སྒོམ་པ་བྱང་ ཆུབ་རྡོ་རྗེ། རྒྱ་བྲག་ཆོས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱང་ཞི་བྱེད་ཀྱི་གདམས་པས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ཡང་རྣམ་ཐར་རྒྱས་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྐྱེས་མཆོག་བསམ་གཏན་ དཔལ་ནི། ཡར་འབྲོག་བྲང་མདར་ལྕགས་ཡོས་ལ་འཁྲུངས། མེ་ཕོ་རྟའི་བར་དུ་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་བཞུགས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཇོ་སྲས་ཚོགས་ཆེན་མོ་བའི་ཁྲོད་ན་ཡོད་ཀྱང་། རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ་པས་སྐྱོ་ཤས་ དྲག་པོ་སྐྱེས་ཏེ། སྤྲེ་ཤིང་མཁན་པོ་གཞོན་རིན་པ་དང་བསྡེབས་ནས། རྒྱ་བྲག་ཆོས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་གཞོན་ནུ་བ་འཕན་ཡུལ་ལན་པའི་ཕུ་ན་བཞུགས་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པས། ལུང་པའི་མདར་སླེབ་ཙམ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཚོར། གྲོགས་པོ་ལ་ཚོར་རམ་བྱས་པས། སེ་བའི་དྲི་ཡིན་འདྲ་ཟེར། ཞལ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མོས་གུས་ཆེར་སྐྱེས། དེ་ནས་ཞི་བྱེད་དོན་བརྒྱུ
Chinese
然后跳到小牙齿上。小牙齿逃进一个洞穴并关上了门。当到达门口时，小牙齿说：蒙兰巴，你的心充满了仇恨。看着它。 然后说“虱子”。这样看着，真实地看到了心的本质，生起了一个正确的证悟。在那里非常高兴，双手举起两个袖子跳舞，说：慈悲者，向你致敬！智者，向你致敬！等等。小牙齿打开门说：我以前用什么方法让你产生仇恨，但你却不想产生仇恨。然后，给予了所有的教导，功德非常广大，名声也非常大。侍奉小牙齿直到他去世。活到八十四岁。他的学生有楚巴达尊、玛尔卡瓦坚巴、廷嘎巴三人。楚巴达尊也确定地侍奉了夏弥图辛，因此，修习了他给予的甚深寂止法教导，成为了瑜伽之大自在。他将此传给了自己的儿子楚巴尊珠僧格，他传给了大学者若谢饶沃。小牙齿又告诉了他的弟弟索仁。他将此传给了嘉的喇嘛邦拉，他传给了楚巴父子。又传给了索夏弥，他传给了格西列乌，他传给了嘉瓦衮嘉，他传给了若。还有年波曲杰耶谢炯内，桑结贡巴强曲多吉，嘉扎曲杰耶谢勋努等人，也都是通过寂止法的教导获得了成就，但没有看到详细的传记。受到他们加持的圣者桑丹巴，出生于雅隆藏布江边的扎塘（浪卡子县）的铁兔年（1171年）。直到火马年（1246年）活了七十六岁。最初出家后，在觉沃之子大集会中，因缘的驱使，生起了强烈的厌离心。与哲辛堪布勋仁波切一起，前往嘉扎曲杰耶谢勋努居住的帕尤兰巴普处。刚到山谷的尽头，就闻到了戒律的芬芳。问朋友是否闻到，朋友说好像是苹果的味道。仅仅见到他的面容，就生起了极大的敬仰。然后是寂止法的意义传承。
English
Then he jumped onto the small tooth. The small tooth fled into a cave and closed the door. When he reached the door, the small tooth said: Monlam Bar, your mind is filled with hatred. Look at it. Then he said, "Louse." Looking at it in this way, he truly saw the essence of the mind, and a correct realization arose. He was so happy that he raised both sleeves with his hands and danced, saying: Compassionate one, homage to you! Wise one, homage to you! and so on. The small tooth opened the door and said: What means did I use in the past to make you generate hatred, but you did not want to generate hatred. Then, he gave all the teachings, and his merits became very vast, and his fame became very great. He served the small tooth until he passed away. He lived to be eighty-four years old. His students were Chu Pa Dar Tson, Malkawa Jenpa, and Ting Ga Pa. Chu Pa Dar Tson also served Shami Tukzin for sure, so he practiced the profound Pacification teachings that he gave, and became a great lord of yoga. He passed this on to his son Chu Pa Tson Dru Senge, who passed it on to the great scholar Rok Sherab Wo. The small tooth also told his younger brother So Ring. He passed this on to the Lama Pangla of Jar, who passed it on to the Chu Pa father and son. He also passed it on to So Shami, who passed it on to Geshe Leu, who passed it on to Gyalwa Kon Kyab, who passed it on to Rok. Also, Nyanpo Choje Yeshe Jungne, Sangye Gompa Jangchub Dorje, and Gyadrak Choje Yeshe Zhonnu and others, all attained accomplishment through the teachings of Pacification, but I have not seen detailed biographies. The blessed being Samten Pal, who was blessed by them, was born in the Iron Rabbit year (1171) in Yardrok Trangdar. He lived to be seventy-six years old until the Fire Horse year (1246). After first becoming a monk, he was in the midst of the great gathering of the sons of Jowo, but driven by circumstances, he developed a strong sense of renunciation. Together with Tre Shing Khenpo Zhon Rinpoche, he went to the presence of Gyadrak Choje Yeshe Zhonnu, who was residing in Panyu Lanpu. As soon as he reached the end of the valley, he smelled the fragrance of morality. He asked his friend if he smelled it, and his friend said it smelled like apples. Just seeing his face, he developed great devotion. Then there is the meaning lineage of Pacification.