Tibetan
དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་དམ་པ་ལ་ བསུ་བ་བྱས་ནས་བཞུད་དོ། །དུས་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་གྱི་གུར་ཕུབས། ལྷ་རྫས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབས་ནས། དིང་རི་བ་རྣམས་ལ་ཉིན་མཚན་མེད་པའི་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བུ་ཆེན་སློབ་མ་རྣམས་ དང་དིང་རི་བའི་ཡུལ་མི་ཕོ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚོགས་དང་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཕུལ་ནས། ཞག་འགའི་བར་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་སྨོན་ལམ་དྲག་ཏུ་བཏབས་སོ། །དེ་ནས་དིང་རི་བ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ སྤུར་སྦྱང་བར་འདོད་པས་ཐམས་ཅད་ཁ་མ་འཆམས་ཏེ། ལ་ལ་ན་རེ། དམ་པ་རང་གི་གཟིམ་མལ་དུ་སྦྱོང་དགོས་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ། མི་ཐམས་ཅད་ཁ་མ་འཆམས་པ་དེ་ལ། བླ་མ་གུ་ཎ་ཤྲཱི་ལ། དམ་པའི་སྣང་ བ་བསྟན་ནས། ཁོ་བོའི་ཤ་ཟོས་ན་མདུན་མའི་རབ་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དིང་རི་བ་རྣམས་ལ་སྐལ་བ་མེད་པས་མི་ཡོང་། སྤུར་ནི་བླ་དབྱེའི་ཐང་དུ་སྔར་གཟུགས་བརྙན་བསྲེགས་པའི་གནས་དེར་སྦྱོངས་ཤིག་གསུངས་ནས་ ལུང་བསྟན་ཏོ། །དིང་རི་བ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་སྐུ་ཤ་ཟ་བར་བརྩམས་པ་ལས། སུས་ཀྱང་སྤུར་ལ་གྲི་འཛུགས་མ་ཕོད་དོ། །དེ་སྐབས་དམ་པ་ཉིད་ནུབ་ཕྱོགས་ཨུ་རྒྱན་དུ་བྱོན་ནས། ངའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ད་ལྟ་ དིང་རི་ན་བོར་ནས་ཡོད་གསུངས་པས། དེར་ཨུ་རྒྱན་མཁའ་འགྲོའི་གླིང་ནས་རྣལ་འབྱོར་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་གསུམ་དམ་པའི་སྐུ་གདུང་གདན་འདྲེན་དུ་བསླེབས་པ། བླ་མ་རྫོང་པས་བཀག་ནས། དེར་སྤུར་སྦྱོང་བར་ གདུང་ཁང་ཁྲི་རྐང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ཞིག་བརྩིགས་པའི་ལོགས་རེ་ལ་འདོམ་པ་ལྔ་ལྔ་ཡོད་པ་བྱས་ཏེ། ཕལ་པའི་ཤིང་མ་བརྩིགས་པར། ཙན་དན་དང་། དར་ཟབ་དང་། སྨན་མར་དང་། བུ་རམ་དང་། ཀ་ ར་དང་། གསེར་དངུལ་མུ་ཏིག་སོགས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པས་རྩིག་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། སྐུ་གདུང་གདན་འདྲེན་པར་འདོད་པ་ལ། སྐུ་གཅེས་དྲགས་པས་བུ་ཆེན་སུས་ཀྱང་འཇུ་མ་ཕོད་པར་ལུས་པའི་ཚེ། ཚེས་བཅུ་ ༄༅། །དྲུག་གི་ནུབ་མོ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྤུར་ཁང་དུ་གདན་དྲངས་འདུག་གོ །དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས་པར་ཀུན་རིག་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་བྱུང་བ་ལ། ཡང་མཁའ་ འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་འདུག་གོ །དེ་ནས་མེ་འཇུག་པ་སུས་ཀྱང་མ་ཕོད་པ་ལ། དབྱིངས་ན་བཞུགས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་དང་། དམ་པ་རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དཔལ་གྱི་བེའུ་ནས་ཀྱང་མེ་བྱུང་བས་དུས་གཅིག་ལ་
Chinese
以铃铛等乐器组成的无量乐声，迎接圣者而行。当时，天空出现彩虹帐篷，降下天物的花雨，向定日（Dingri，今西藏定日县）人显示了没有昼夜的景象。之后，大弟子们和定日（Dingri，今西藏定日县）的男女民众，供奉了广大的荟供和供品，数日之间，祈请并强烈地祈愿。之后，定日（Dingri，今西藏定日县）人想要火化圣者仁波切的遗体，但大家意见不合。有人说：应该在圣者自己的寝室里火化。同样地，因为大家意见不合，上师 ഗുཎ་ཤྲཱི་ལ། （古纳室利，梵文天城体：गुṇaśrīla，梵文罗马拟音：guṇaśrīla，功德吉祥），显现圣者的景象说：如果吃了我的肉，会变成前世的殊胜，但定日（Dingri，今西藏定日县）人没有福分，所以不行。遗体应该在拉堆的平地上，以前焚烧影像的地方火化，这样说了并作了授记。定日（Dingri，今西藏定日县）人开始尝试吃圣者的肉，但谁也不敢把刀插入遗体。这时，圣者本人前往西方邬金，说：我的色身现在被抛弃在定日（Dingri，今西藏定日县）。于是，邬金空行母洲的三位获得神通的瑜伽士前来迎请圣者的遗体，被上师绒巴阻止了。在那里为了火化遗体，建造了一个有十八根柱子的灵堂，每面墙有五弓长。没有用普通的木头建造，而是用檀香、绸缎、药用酥油、红糖、冰糖、金银珍珠等各种珍宝建造了巨大的墙壁。想要迎请遗体，但因为太珍贵了，大弟子们谁也不敢触摸，只能待在那里。十二月十六日的晚上，空行母们将遗体迎请到了灵堂。在那里建造了一百零八个坛城，但没有出现昆瑞根本坛城，于是空行母们又建造了化身坛城。之后，谁也不敢点火，在法界中安住的空行母们以智慧之火，以及圣者自己的心间的སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དཔལ་གྱི་བེའུ། （kye bu chen po'i mtshan dpal gyi be'u，伟丈夫的名称功德子）中也生出了火，同时
English
With the immeasurable sound of musical instruments such as bells, they proceeded to welcome the holy one. At that time, a rainbow tent was erected in the sky, and a rain of divine flowers fell, showing the people of Dingri (present-day Dingri County, Tibet) a vision without day or night. Then, the great disciples and all the men and women of Dingri (present-day Dingri County, Tibet) offered vast gatherings and offerings, and for several days, they prayed and made strong aspirations. Afterwards, the people of Dingri (present-day Dingri County, Tibet) wanted to cremate the precious remains of the holy one, but everyone disagreed. Some said: The cremation should take place in the holy one's own sleeping quarters. Similarly, because everyone disagreed, Lama Guṇaśrīla, showing the appearance of the holy one, said: If you eat my flesh, it will transform into the excellence of the future, but the people of Dingri (present-day Dingri County, Tibet) do not have the merit, so it will not work. The remains should be cremated on the plain of Lhatö, at the place where the image was burned before, he said and prophesied. The people of Dingri (present-day Dingri County, Tibet) began to try to eat the flesh of the holy one, but no one dared to insert a knife into the remains. At that time, the holy one himself went to Oddiyana in the west, saying: My physical body is now abandoned in Dingri (present-day Dingri County, Tibet). Then, three yogis who had attained miraculous powers from the Oddiyana Dakini realm arrived to invite the holy one's remains, but were stopped by Lama Dzongpa. There, to cremate the remains, they built a charnel house with eighteen pillars, each wall being five fathoms long. Instead of building with ordinary wood, they built a great wall with various precious materials such as sandalwood, silk, medicinal butter, brown sugar, rock candy, gold, silver, pearls, etc. They wanted to invite the remains, but because they were too precious, none of the great disciples dared to touch them, so they remained there. On the evening of the sixteenth day of the twelfth month, the dakinis invited the remains into the charnel house. There, one hundred and eight mandalas were built, but the Kunrig root mandala did not appear, so the dakinis built emanated mandalas. Afterwards, no one dared to ignite the fire, the dakinis abiding in the Dharmadhatu, with the fire of wisdom, and also from the སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དཔལ་གྱི་བེའུ། （kye bu chen po'i mtshan dpal gyi be'u，seed of the marks and glory of the great being） of the holy one's own heart, fire arose at the same time.
Tibetan
རུམ་སྟེ་འབར་རོ། །དུས་དེར་ས་གཡོས་ཤིང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབ་པ་དང་། ནམ་མཁའ་འཇའ་འོད་ཀྱི་ཀློང་ནས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོའི་ ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པས། ལྷ་རྫས་ཀྱི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་འབུལ་བ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་གྱི་རྟགས་དུ་མ་བྱུང་ངོ༌། །ཡང་སྐབས་དེར་དབུས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གསུམ་གྱིས་ དིང་རི་སྒྲ་ཆེ་བས་ལྟར་ཕྱིན་ཚེ། དིང་རི་སྣ་མར་གྱི་རྩར་སླེབ་ཙ་ན། གླང་འཁོར་བའི་མི་མང་པོ་འཚོགས་ནས་འདུག་པ་ལ། ཁོང་གསུམ་གྱི་མདུན་ན་ཡར་ཨ་ཙ་ར་གཅེར་བུ་མིག་དམར་ཁྲོལ་ལེ་བ་ཞིག་བྱུང་བས། དེར་ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་ཨ་ཙ་ར་དགོན་པ་འདིའི་མིང་ལ་ཅི་ཟེར་བྱས་པས། དིང་རི་གླང་འཁོར་བྱ་བ་ལགས་གསུངས། ཡ་གི་འཇའ་འོད་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་དུད་པ་ཆེན་པོ་འདི་ཅི་བྱེད་པ་ལགས་ཞུས་པས། ཨ་ཙ་ར་ ཞིག་ཤི་བ་དེའི་རོ་བསྲེགས་པ་ཡིན། ཁྱེད་དབུས་པ་ཚོ་ཐག་རིང་ནས་འོངས་པས་ཐང་ཆད་ཡོད་པས། ཡ་གིར་སོང་དང་བཟའ་བཏུང་ཡོང་གི་གསུངས་ནས་གར་སོང་ཆ་མེད་པར་གྱུར། ཁོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ལ་དེ་ སྐད་བྱ་བ་ཅི་ཡིན་ནམ་སྙམ་ཡར་ཕྱིན་ཙ་ན། དམ་པ་འདས་ཟེར་ནས་སྤུར་སྦྱོང་གིན་འདུག །དེར་ཁོང་གསུམ་གྱིས་ད་ཅིའི་དེ་སྤྲུལ་པ་ཞིག་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་ནས་གསོལ་བ་བཏབས་པས། མི་གཞན་གྱིས་མ་མཐོང་ བར་ཁོང་གསུམ་གྱི་རྩར་སྔར་གྱི་ཨ་ཙ་ར་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཁང་པར་བཞུགས་པ་དང་མཇལ་པས། གདམས་པ་དང་བྱིན་རླབས་གནང་སྟེ་གསུམ་ག་འཁྲུལ་ཞིག་ལ་སོང་ནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་བསྟོར་པས་རང་གྲོལ་ གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་གསུམ་བྱུང་སྐད་དོ། །ཡང་དེའི་དུས་ན་དང་པོ་ཟངས་ལུང་ན། འཛེང་ཆེན་པོ་དྷརྨ་བོ་དྷི་སྒོམ་གྱིན་བཞུགས་པའི་སྣང་བ་ལ། བུད་མེད་གསུམ་བྱུང་ནས། ཉི་མ་ལ་སྟོད་དཔལ་གྱི་དིང་རི་ན། དམ་ པ་སངས་རྒྱས་བྱ་བ་དག་པ་མཁའ་སྤྱོད་དུ་བཞུད་པས། བླ་མ་ཁྱོད་བདེ་བར་སྡོད་དམ་ཟེར་བས། དེར་ཁོང་གིས་རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པས། ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ཉིན་གཅིག་གིས་བཅད་ནས་ཕྱིན་ཙ་ན། དམ་པ་སྐུ་འདས་ནས་སྤུར་སྦྱོང་གིན་འདུག །དེར་བླ་མས་གདུང་བའི་ཤུགས་ཕྱུངས་ཏེ་ངུས་པས། སྐུ་གདུང་ལ་མེ་འབར་ཞིང་འདུག་པའི་གསེབ་ནས། ཞབས་གཡས་པ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ནར་ ༄༅། །གྱིས་བརྐྱངས་ནས་བྱོན་པ་ལ། སྤྱི་གཙུག་གཏད་དེ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབས་ཚེ་ཐུགས་ཀ་ནས་རིང་བསྲེལ་ཞིག་པང་དུ་བྱོན་ཏོ། །དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབས་པས་དེ་དམ་པའི་སྐུ་ཆེ་ཆུང་སྲན་མ་ ཙམ་པ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་དོད
Chinese
燃起熊熊火焰。那時，大地震動，天降花雨，天空中彩虹光芒四射，無數的勇士空行母們，供養著各種各樣的供品，所有人都親眼目睹，出現了許多奇妙的徵兆。還有，當時有三位瑜伽士從衛藏（དབུས།，今拉萨一带）出發，因為聽說定日（དིང་རི་，今定日县）名聲很大，所以前去朝拜。當他們到達定日納瑪（སྣ་མར་）山腳下時，看到許多格朗廓（གླང་འཁོར）的人聚集在那裡。在他們三人面前，出現了一個赤身裸體、眼睛血紅的阿闍黎。於是他們問道：「喇嘛阿闍黎，這個寺廟叫什麼名字？」回答說：「叫做定日格朗廓。」他們又問：「那邊被彩虹光芒環繞的巨大煙霧是什麼？」阿闍黎回答說：「是一位阿闍黎去世了，正在焚燒他的遺體。你們這些來自衛藏的人，從遠方而來一定很累了，去那邊吧，會有食物和飲料。」說完就不知去向了。他們三人在想，那個人說的話是什麼意思呢？當他們走上去時，聽到人們說：「聖者去世了」，正在火化遺體。於是他們三人心想，剛才那個人一定是個化身，便開始祈禱。在其他人沒有看到的情況下，他們三人在緣起殿裡見到了之前的阿闍黎。阿闍黎給予了他們教導和加持，三人都證悟了空性，失去了對世間現象的執著，據說成為了三位自解脫的瑜伽士。還有，在那時，最初在桑隆（ཟངས་ལུང་）地方，曾波大師達瑪菩提（དྷརྨ་བོ་དྷི་）在禪修時，出現了三個女子，她們說：「在太陽升起的上方，榮耀的定日，名為當巴桑結（དམ་པ་སངས་རྒྱས）的聖者已經前往清淨的空行淨土了，喇嘛您好好安住吧。」於是，他獲得了行走如飛的成就，將兩個月的路程一天就走完了。當他到達時，當巴仁波切已經去世，正在火化遺體。喇嘛悲痛地哭泣，遺體燃燒的火焰中，右腳伸了出來，腳底有八輻法輪。他將頭頂對著腳底，猛烈地祈禱，這時，從心間掉出了一顆舍利到他的懷裡。當他向舍利祈禱時，舍利變成了當巴仁波切的身體，大小如豆子，但四肢五官俱全。
English
The fire blazed fiercely. At that time, the earth shook, and a rain of flowers fell from the sky. From within the rainbow light of the sky, countless hosts of heroes and dakinis offered various divine offerings, which everyone witnessed, and many wondrous signs appeared. Also, at that time, three yogis from Ü-Tsang (དབུས།, present-day Lhasa area) set out, because they had heard that Dingri (དིང་རི་, present-day Dingri County) was very famous, so they went to pay homage. When they reached the foot of Dingri Namar (སྣ་མར་) Mountain, they saw many people from Langkhor (གླང་འཁོར) gathered there. In front of the three of them, an unclothed, bare, red-eyed Acharya appeared. So they asked, "Lama Acharya, what is the name of this monastery?" He replied, "It is called Dingri Langkhor." They further asked, "What is that huge smoke surrounded by rainbow light over there?" The Acharya replied, "An Acharya has passed away, and his body is being cremated. You people from Ü-Tsang have come from afar and must be tired, go over there, and there will be food and drink." After saying that, he disappeared without a trace. The three of them wondered, "What did that person mean by what he said?" When they went up, they heard people saying, "The Holy One has passed away," and they were cremating the body. So the three of them thought, "That person must have been an emanation," and they began to pray. Without others seeing, the three of them met the previous Acharya in the auspicious temple. The Acharya gave them teachings and blessings, and all three realized emptiness, lost their attachment to worldly phenomena, and it is said that they became three self-liberated yogis. Also, at that time, initially in the place of Sanglung (ཟངས་ལུང་), Master Tsenpo Dharma Bodhi (དྷརྨ་བོ་དྷི་) was meditating when three women appeared. They said, "In the glorious Dingri above the rising sun, the Holy Dampa Sangye (དམ་པ་སངས་རྒྱས) has departed to the pure land of the dakas, Lama, may you abide in bliss." Thereupon, he attained the accomplishment of swift feet, and he covered the distance of two months in one day. When he arrived, Dampa Rinpoche had already passed away, and they were cremating the body. The Lama cried with intense grief, and from within the flames burning the body, the right foot stretched out, with an eight-spoked wheel on the sole. He placed his crown to the sole of the foot and prayed intensely, at which point a relic fell from his heart into his lap. When he prayed to the relic, the relic transformed into the body of Dampa Rinpoche, the size of a bean, but with all limbs and features complete.