Tibetan
ལོངས། །དུས་བརྒྱ་ཟ་མ་གཅིག་ལས་མེད་དོ་དིང་རི་ ༄༅། །བ༑ །སྒྲུབ་པ་ཡུན་དུ་བསྲིངས་ན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། །དམ་བཅའ་ཚད་དུ་སྐྱོལ་ཅིག་དིང་རི་བ། །དིང་རིའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉི་མ་ཟེར་ལ་ཁད། །བརྡ་དེ་གོ་བར་གྱིས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཕྱིས་ ནས་གདུང་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་བ་རྟག་ཏུ་སྟོན། །གསོལ་བ་རེམས་ལ་ཐོབ་ཅིག་དིང་རི་བ། །ཉི་མ་ཟེར་ཀྱང་ཟླ་བ་འཆར་བར་གདའ་བས། ཀུན་དགའ་སྤྱན་ཆབ་མ་འདོན་གསུངས། སྙིང་གིས་མི་འཚུགས་པར་ གདའ་ལགས་ཞུས་པས། བདེན་ཏེ་ང་ལ་ཤི་བ་གཉིས་ཁྱུང་གི་སྒོང་ང་དང་འདྲ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་མེ་མོ་བྱའི་ལོ་དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཚེས་བཞི་ལ་བབས་པའི་ཉི་མ་དགོངས་མོར་སོང་ཙ་ན། དམ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ ཞལ་ནས། ང་ན་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་བླ་མ་དྷརྨ་ཙཀྲ་སྐུ་དྲུང་ན་བཞུགས་པས། དམ་པ་ཅི་སྙུང་ལགས་ཞུས་པས། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ན་གསུངས། སྙིང་ལུགས་ཇི་ལྟར་སྙུང་ཞུས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། སེམས་དངོས་པོའི་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་ན་གསུངས། དུས་ཅི་ཙམ་ནས་སྙུང་ཞུས་པས། མ་རིག་པའི་ཁང་བུ་རང་སར་ བརྡིབས༑ སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུའི་ནམ་ལངས་ཚུན་ལ་ན་གསུངས། ད་སྙུང་བ་དེ་ལ་ཅིས་ཕན་ཞུས་པས། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ནུབ། ནང་སེམས་ཀྱི་དྲན་པ་སྟོར། བར་ཚོགས་དྲུག་གི་དབང་པོ་འགགས་ན་ཕན་ གསུངས༑ དེར་བླ་མ་དྷརྨ་ཙཀྲས། དམ་པ་གྲོངས་པ་མིན་ནམ། གྲོངས་པའི་ཤག་ནི་མེད་ན་ཞུས་པས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བླ་མ་ལ་འདས་གྲོངས་མེད་ཀྱི། སེམས་ ཀྱི་རྟོག་པ་མ་ཟད་པའི་གང་ཟག་གིས་འདས་པ་དང་གྲོངས་པ་ཡང་མཐོང་ནས་མཆི་སྟེ། འོན་ཀྱང་ངས་འཁོར་བ་དང་དབྱེས་བྱས། མངལ་སྒོའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་རྒྱ་ཚིགས་བྲིས། ལས་ཀྱི་འཕྲོ་བསྡུས་ཟིན་པས། ད་ དག་པ་མཁའ་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྲོ་གསུངས་སོ། །དེར་བླ་མ་དྷརྨ་ཙཀྲས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དགའ་རྡོའི་སྤྱིལ་བོའི་ནང་ན་སྒོམ་གྱིན་ཡོད་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས། དམ་པ་སྐུ་བསྙུངས་ནས་གདའ། འདས་ ལས་ཆེ། ད་ཙུག་བྱེད་བྱས་པས། དེར་ཀུན་དགའ་ལངས་ནས་དམ་པའི་སྤྱན་སྔར་བྱོན་ཏེ། དམ་པ་སྙུང་ངམ་ཞུས་པས། ང་ན་གསུངས་ཤིང་གཟིམས་ནས་འདུག་པའི་དབུ་སྔས་སུ། ཀུན་དགའ་ངུས་པས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ཀུན་དགའ་ཁྱོད་ཅི་ལ་ངུ་གསུངས། དམ་པ་སྙུང་བས་སྙིང་མི་དགའ་བ་ཡིན། དམ་པ་འདས་ཏེ་གྲོངས་པ་མིན་ནམ་ཞུས་པས། བུ་ངུ་མི་དགོས། ང་དང་ཁྱོད་གཉིས་འདུ་
Chinese
享用吧！一百顿饭也比不上一顿饭啊，定日巴！ 嗡。修行若能持久，便能成就悉地。定日巴，请将誓言履行圆满。定日地方的太阳快要落山了。定日巴，请理解这个征兆。之后，请恒常地向有情众生示现光明。定日巴，请迅速获得祈请的回应。即使太阳落山，月亮也会升起。昆噶，请不要流泪。当被告知内心无法承受时，他说：“确实，我的两次死亡就像金翅鸟的蛋一样。”之后，在火阴鸡年（1297年）仲冬月的初四，太阳快要落山时，当巴仁波切说：“我病了。”当时，喇嘛达玛扎卡在他身边，问道：“当巴，您哪里不舒服？”他说：“本体是空性。”问道：“病症如何显现？”他说：“一切法自性无生灭，心与实相的本性融为一体，无法区分，这就是我的病。”问道：“病了多久了？”他说：“无明的房屋自行倒塌，从离戏法身的黎明开始，我就病了。”问道：“现在这种病有什么帮助？”他说：“外境的显现消失，内心的念头消失，中间六根的官能停止，这样才有帮助。” 在那里，喇嘛达玛扎卡问道：“当巴不是去世了吗？没有去世的迹象啊。”当巴回答说：“在证悟真实意义的时候，上师没有死亡，但是对于那些心识的分别念没有止息的人来说，他们会看到死亡。然而，我已经与轮回告别，写下了胎门的城市和路标，完成了业的剩余，现在我要去往清净的空行刹土了。”在那里，喇嘛达玛扎卡去到菩萨昆噶在石洞里禅修的地方，告诉他：“当巴病得很重，情况危急，现在该怎么办？”于是，昆噶起身来到当巴面前，问道：“当巴，您病了吗？”他说：“我病了。”他躺在那里，昆噶在他的枕边哭泣。当巴说：“昆噶，你为什么哭？”“当巴您病了，我心里不高兴，当巴您不是去世了吗？”他说：“孩子，不要哭，我和你将会相遇。”
English
Enjoy! A hundred meals are not as good as one, Dingriwa! Om. If practice is prolonged, siddhis will arise. Dingriwa, please fulfill your vows completely. The sun is about to set in the direction of Dingri. Dingriwa, please understand this sign. Afterwards, always show light to sentient beings. Dingriwa, may you quickly receive the answer to your prayers. Even when the sun sets, the moon will rise. Kunga, please do not shed tears. When told that the heart could not bear it, he said, "Indeed, my two deaths are like the eggs of a garuda." Then, in the Fire Female Bird year (1297), on the fourth day of the middle winter month, when the sun was about to set, Dampa Rinpoche said, "I am sick." At that time, Lama Dharma Chakra was by his side and asked, "Dampa, what is ailing you?" He said, "The essence is emptiness." Asked, "How does the illness manifest?" He said, "All dharmas are naturally without arising or ceasing, and the nature of mind and reality are mixed together as one, inseparable, that is my illness." Asked, "How long have you been ill?" He said, "The house of ignorance has collapsed on its own, and since the dawn of the Dharmakaya free from elaboration, I have been ill." Asked, "What can help this illness now?" He said, "The appearance of outer objects disappears, the memory of inner mind vanishes, and the faculties of the six senses in between cease, that is what helps." There, Lama Dharma Chakra asked, "Isn't Dampa dead? There is no sign of death." Dampa replied, "At the time of realizing the true meaning, the lama has no death, but for those whose mental thoughts have not ceased, they will see death. However, I have parted with samsara, written the city and signposts of the womb door, and finished gathering the remnants of karma, now I am going to the pure land of the Dakinis." There, Lama Dharma Chakra went to where Bodhisattva Kunga was meditating in a stone cave and told him, "Dampa is very ill, the situation is critical, what should we do now?" Then, Kunga got up and went before Dampa and asked, "Dampa, are you sick?" He said, "I am sick." He lay there, and Kunga wept at his pillow. Dampa said, "Kunga, why are you crying?" "Dampa, you are sick, my heart is not happy, Dampa, haven't you passed away?" He said, "Child, do not cry, you and I will meet."