Tibetan
། དུད་འགྲོ་རྣམས་གཟས་ལ་ཡན་འགྲོ། ཐུ་ཁུད་དུ་རྡེའུ་རྣམས་བསྡུས་ཙ་ན། ཕྱུགས་རྣམས་ལྷན་ཅིག་འདུ་བར་འདུག་སྐད། ཡང་ཉིན་གཅིག་གནས་བརྟན་བཀྲ་ཤིས་ཟེར་བའི་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བའི་ཐུད་ཁྱིས་ཁྱེར་པ་དང་། མོན་པ་ཁྱི་དེ་ལ་རྒྱོབ་ཟེར་བས་གྲི་ཕྱུངས་ཏེ་བསད་པས། མོན་པས་ ཁྱི་དེ་ངེས་པར་བསད་སོང་ཟེར་ནས་རྒོལ་བ་ལ། རྨ་ཁུང་འཇིམ་པས་བསུབས་ནས་ཕར་སོང་ཕར་སོང་གསུངས་པས་ཁྱི་ལངས་ཏེ། རྨ་མེད་པར་སྤགས་ཀྱིན་བྱུང་བ་དང་། ཨ་ཙ་ར་མིག་འཕྲུལ་མཁན་ཞིག་འདུག་ ༄༅།།ཟེར༑ ཡང་སྔགས་པ་མང་པོ་ཆང་འཐུང་བའི་སར་བྱོན་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་མཐུ་ཤེས་སམ་ཟེར། ཤེས་སུ་རུང་གསུངས་ནས།སྐས་ཐེམ་ལ་བྱིའུ་འདུག་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་ ཐམས་ཅད་ས་ལ་ལྷུངས་ནས་ཤི་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་མུ་སྟེགས་པར་འདུག་ཟེར་བ་ལ། མུ་སྟེགས་པས་གསོད་ཤེས་ཀྱང་གསོ་མི་ཤེས། ང་ཅག་གིས་གསོད་ཀྱང་ཤེས་ལ་གསོ་ཡང་ཤེས་གསུངས་ནས། སེ་ གོལ་གཅིག་བརྡབས་པས་བྱེའུ་ཐམས་ཅད་ཧྲིག་གེ་འཕུར་སོང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་རྟགས་དུ་མ་བསྟན་ཀྱང་། ཕལ་ཆེར་གྱིས་གྲུབ་ཐོབ་ཡིན་པ་ངོ་མ་ཤེས། འོན་ཀྱང་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་གང་འཚམས་ཀྱི་ཆོས་ བསྟན་པས། ལས་ཅན་སྒོ་ཐར་དུ་སོང་བ་མང་ཡང་བརྒྱུད་པ་ཟིན་པ་མ་བྱུང་སྐད། དེ་ནས་སླར་ཡང་རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་ཏོ། །དེ་ནས་ལན་བཞི་པར་བོད་དུ་བྱོན་ཚུལ་ནི། འཇམ་དཔལ་སྨྲ་བའི་སེང་གེས། མི་འགྱུར་ མཁའ་ལ་ལྡིང་བའི་བྱ་ཁྲ་འདི་ལ་གདམས་པ་ཡོད། །བྱང་ཕྱོགས་ཁ་བ་ཅན་དུ་ཕྱིན་ན་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྗེ་དམ་པ་ཉིད་བླ་མ་གསེར་གླིང་བའི་དྲུང་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཆོད་པ་ རྒྱ་ཆེན་པོ་མང་དུ་ཕུལ་ཅིང་། ཆོས་གསན་བཞིན་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། བླ་མ་གསེར་གླིང་པའི་ཞལ་ནས། བོད་ཁ་བ་ཅན་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་རུ་བཞི་དབུས་གཙང་གི་ཡུལ། ཁྱད་པར་དབུ་གཡོར་གཉིས་ན་སྙིང་པོ་དོན་ གྱི་ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་། ཆོས་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་བསགས་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ལས་དང་སྐལ་བར་ལྡན་པ་མང་དུ་ཡོད་པར་འདུག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁོ་བོ་འགྲོ་བར་སྤྲོ་ཡང་ན་སོ་བརྒས་པས་མི་འཐོན། ངའི་སློབ་མའི་ཁྲོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་འདྲ་བ་ཡོད་དམ་གསུངས་པ་ལས། དེར་འཁོར་འདུས་པའི་ནང་ན་ལུང་བསྟན་ལེགས་པར་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་དང་། དགེ་ཚུལ་གཅིག་དང་། དགེ་ བསྙེན་གཅིག་དང་གསུམ་གྱིས་གྲོས་བྱས་ནས་བླ་མ་ལ་ཞུས་ཏེ་བོད་དུ་ཆས་པ་ལ། བླ་མ་ཡང་དགྱེས་ཏེ་ཉིན་ལམ་
Chinese
牲畜們在草地上行走，在山谷裡撿石頭的時候， 據說牲畜們聚集在一起。又有一天，一位名叫丹增扎西的修行者，他供養的糌粑被狗叼走了，門巴人說「打那隻狗」，就拔出刀殺了它。門巴人說：「那隻狗肯定是被殺死了」，就開始爭吵。修行者用泥土堵住傷口，說：「走開，走開」，狗就站了起來，沒有傷口地搖著尾巴走了。人們說：「這是一個阿闍黎，是個變魔術的人」。 據說。還有很多修行者去喝酒的地方，有人問：「你會法術嗎？」他說：「可以學」，然後看著梯子上的鳥，所有的鳥都掉到地上死了。有人說：「他是個沒有慈悲心的外道」。外道說：「你們只會殺，不會救。我們會殺，也會救」，說完就彈了一下響板，所有的鳥都嗖地飛走了。雖然顯示了很多這樣的成就徵兆，但大多數人不知道他是個成就者。但是，他還是為有緣者講授了相應的佛法，很多有業力的人都解脫了，但沒有人繼承他的傳承。之後，他又回到了印度。之後，第四次來藏地的經過是：文殊語獅子說：「這隻在不變的空中飛翔的獵鷹，有它的教言。如果去北方雪域，就能利益眾生。」這樣授記了。之後，丹巴仁波切本人在金洲上師面前，做了廣大的菩提心供養，在聽法的過程中，金洲上師說：「在雪域藏地的北方，衛藏四茹地區，特別是衛和約爾地區，有很多對精要佛法有信心，堪為甚深佛法法器，積累了資糧的有緣有份之人。為了利益他們，我很想去，但我老了，去不了。我的弟子中有像菩薩一樣的人嗎？」當時，聚集在那裡的人中，得到很好授記的一位比丘、一位沙彌和一位居士三人商量後稟告上師，然後前往藏地。上師也很高興，給了他們一天的路程。
English
The animals go on the grass. When gathering stones in the valley, it is said that the animals gather together. Also, one day, a practitioner named Denzin Tashi, the zamba he offered was taken away by a dog. The Monpa people said, "Hit that dog," and pulled out a knife and killed it. The Monpa people said, "That dog must have been killed," and started arguing. The practitioner blocked the wound with mud and said, "Go away, go away." The dog stood up and wagged its tail without a wound. People said, "This is an Acharya, a magician." It is said. Also, many practitioners went to a place where they were drinking alcohol. Someone asked, "Do you know magic?" He said, "It can be learned." Then he looked at the birds on the ladder, and all the birds fell to the ground and died. Someone said, "He is a heartless heretic." The heretic said, "You only know how to kill, not how to save. We know how to kill and how to save." After saying that, he snapped his castanets, and all the birds flew away with a whoosh. Although he showed many such signs of accomplishment, most people did not know that he was an accomplished one. However, he still taught the Dharma to those who were fortunate, and many people with karma were liberated, but no one inherited his lineage. After that, he returned to India again. After that, the story of his fourth visit to Tibet is: Manjushri Lion of Speech said, "This falcon flying in the unchanging sky has its instructions. If you go to the snowy north, you will benefit beings." Thus he prophesied. After that, Dampa Rinpoche himself made extensive offerings of bodhicitta to Lama Serlingpa, and while listening to the Dharma, Lama Serlingpa said, "In the snowy land of Tibet, in the northern part of the four regions of U-Tsang, especially in the regions of U and Yor, there are many fortunate and destined people who have faith in the essential Dharma, are worthy vessels for the profound Dharma, and have accumulated merit. To benefit them, I would like to go, but I am old and cannot go. Are there any among my disciples who are like bodhisattvas?" At that time, among the people gathered there, a monk, a novice, and a layperson who had received good prophecies discussed it and reported it to the Lama, and then went to Tibet. The Lama was also very happy and gave them a day's journey.
Tibetan
ཙམ་དུ་སྐྱེལ་ཐུང་ཡང་མཛད། དེར་ཁོང་གསུམ་གྱིས་རྒྱ་གར་གྱི་དུར་ཁྲོད་བྲག་དང་ནགས་ཚལ་འཐུག་པོ་ ཡོད་པ། མི་མ་ཡིན་ཀི་དི་རི་བའི་ཕུག་པ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ནས་ཚོགས་འཁོར་མཛད་ནས་སོ་སོས་ཉམས་རྟོགས་བསྡར་པས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ང་དང་ནམ་མཁའ་ལ་རྟོག་པ་མེད། རང་ལུས་ལྷ་སྐར་ཤེས་ པས་དམིགས་པའི་སྟོང་འཛིན་དང་བྲལ། རང་སེམས་བླ་མ་རུ་ཤེས་པས་གཞན་ལ་གསོལ་བ་མི་འདེབས། མཁའ་འགྲོ་ལུས་ལ་ཚང་བས་ཚོགས་འཁོར་གཞན་དུ་མི་སྐྱེལ། སྣང་བ་ཕྱོགས་མེད་དུ་དག་པས་གཉིས་ འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ། མཐའ་བཞི་རང་སར་གྲོལ་བས་བློའི་སྤྲོས་པ་ཟད། རིག་པ་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པས་ངས་རྟོགས་པའི་གླེང་བླངས་མི་ཤེས་པ་འདུག་གསུངས་སྐད། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་མངའ་རིས་ནས་བྱོན། ༄༅། །དགེ་བསྙེན་དེ་ཟར་གྱི་ལ་སྒོ་ལ་བྱོན། དགེ་ཚུལ་དེ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་ནས་ཉིན་གཅིག་ལ་བལ་པོར་འགྲོན་ཁང་གཅིག་ཏུ་བྱོན་ནས་བཞུགས་པས། སྤང་ལོ་ཙ་བ་དང་མཇལ་ བས༑ རྒྱ་འུ་གཅིག་འདུག་གམ་བསྙམས་ནས། ཁྱོད་ཡོན་བདག་སུའི་ཁོལ་པོ་ཡིན་ཟེར་བ་ལ། དམ་པའི་ཞལ་ནས། འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོལ་པོ་ཞིག་ཡིན་བྱས་པས། ལོ་ཙ་ བའི་རྟོག་པ་ལ་རྒྱ་འུ་བྲོས་པ་ཞིག་མི་འདུག་བསམས་ནས། འོ་ན་ཁྱོད་ཆོས་བྱེད་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ་ཟེར་བ་ལ། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ང་ཆོས་པ་འདྲ་བ་ཞིག་མིན་ཏེ་ཆོས་པ་རང་ཞིག་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་ཁྱེད་རྒྱ་གར་ གང་ནས་ཡིན་ཟེར་བ་ལ། ཙཱར་སི་ཧ་བ་ཡིན་གསུངས། ད་ནངས་གང་ནས་བྱོན་ཟེར་བ་ལ། རྡོ་རྗེ་གདན་ནས་འོངས་གསུངས། ལམ་འདི་ལ་སྔོན་ཆད་སློབ་དཔོན་ནག་པོའི་ཞབས་མ་གཏོགས་ཉིན་གཅིག་ལ་སུས་ ཀྱང་ཐོན་པ་མེད་པས། ཁྱེད་ཀྱང་ནག་ཆུང་ཞིག་འདུག་བྱས་པས། ཞལ་འཛུམ་པ་མཛད་ནས་ཡིན་དུའང་རུང་གསུངས། ང་ཡང་བཱིརྦ་པའི་བུ་ཞིག་ཡིན་གསུངས། དེར་ལོ་ཙ་བས་ཁོང་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཕྱག་ དང་བསྙེན་བཀུར་ཕུལ། ཆོས་མང་དུ་ཞུས་ཏེ་ལོ་ཙ་བ་རྒྱ་གར་དུ་བཞུད་དོ། །དེར་བལ་པོ་ན་བླ་མ་སྨ་ར་སེར་པོ་ཅན་བྱ་བ་མི་ཆོས་དབུས་ཀྱི་ཡར་ཀླུང་བ་ཡིན་པ་ཞིག་རྒྱ་གར་དུ་ཕྱིན་ནས་ལོག་པ་དང་། བོད་བཙུན་དགེ་ བཤེས་དངོས་གྲུབ་སྙིང་པོ་རྒྱ་གར་དང་བལ་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་སློབ་པ་དང་། མང་ཡུལ་དུ་ལོ་ཙ་བའི་དྲུང་དུ་ཆོས་དྲུག་ཉན་ཟེར་པ། ཆུ་ཤིང་གི་འཁར་བ་ལ་སེམས་ཅན་མང་པོའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་བཀོད་ནས་གཟུང་བ་ གཅིག་དང་འགྲོགས་ནས་བྱོན་ཏེ། དགུན་བལ་པོར་ཟླ་བ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། སྨ་ར་སེར་པོས་བླ་མ་བ
Chinese
也稍微作了些短途旅行。在那儿，他们三人在印度的一个坟场，那里有岩石和茂密的森林，住在一个非人（ཀི་དི་རི་བ།，梵文名称未知，字面意思未知）的洞穴里，举行会供轮，各自比较自己的体验和证悟。圣者说：“我与天空没有分别念。因为知道自己的身体是本尊，所以没有执着于所缘的空性。因为知道自己的心是上师，所以不向他人祈祷。因为空行母圆满于自身，所以不在别处进行会供轮。因为显现清净于无方，所以没有二取的分別念。四边自然解脱，所以心的戏论止息。因为觉性没有来去，所以我不知道如何讲述我的证悟。”据说。之后，那位比丘从阿里（Ngari，西藏西部地区）来了。 顶礼！那位居士来到了匝尔（Zar）的山口。那位沙弥是圣者。之后，从金刚座（菩提伽耶）一天之内来到尼泊尔的一个旅馆住下。与邦（Spang）译师相遇，问：“这里有一个汉人吗？”问：“你是哪个施主的奴仆？”圣者说：“在轮回未空之前，我是所有众生的奴仆。”译师心想：“不像是一个逃跑的汉人。”然后问：“那么你像是修行人吗？”圣者说：“我不是像修行人，我就是修行人。”问：“那么你是印度哪里人？”答：“查尔斯哈瓦（Cārsihāba）。”问：“今天早上从哪里来？”答：“从金刚座来。”问：“这条路以前除了黑班智达（Slob-dpon Nag-po）之外，没有人一天之内能到达，你也是个小黑人啊。”圣者面带微笑地说：“即使是这样也可以。”说：“我也是维汝巴（Vīrba）的儿子。”在那里，译师知道他是成就者，于是献上礼拜和侍奉。请教了很多佛法，然后译师前往印度。那时，尼泊尔有一个名叫黄胡子上师（Sma-ra Ser-po）的人，是米修中部（Mi-chos dbus）的雅隆巴（Yar-klung-ba），他去印度后返回。还有一位藏族僧人，格西（Dge-bshes） 真实义贤（Dngos-grub snying-po），去印度和尼泊尔学习神通，据说在芒域（Mang-yul）的译师处听闻了《六法》。他拿着一根水木手杖，上面装饰着许多众生的各种形象，与一个侍从一起前来，冬天在尼泊尔住了大约两个月。黄胡子上师（Sma-ra Ser-pos）喇嘛
English
He also made some short trips. There, the three of them stayed in a cave of a non-human (kidiri, Sanskrit name unknown, literal meaning unknown) in a cemetery in India, which had rocks and dense forests, and held a tsokhor, comparing their experiences and realizations with each other. The Holy One said, "I have no concept of separation from the sky. Because I know my own body as a deity, I am free from clinging to emptiness as an object. Because I know my own mind as the guru, I do not pray to others. Because the dakinis are complete in myself, I do not perform tsokhor elsewhere. Because appearances are pure in all directions, I am free from the concept of dualistic grasping. The four extremes are naturally liberated, so the mind's elaboration ceases. Because awareness has no coming or going, I don't know how to talk about my realization." It is said. After that, that monk came from Ngari (western Tibet). Homage! That layperson came to the Zhar (Zar) pass. That novice monk was a holy person. After that, he came from Vajrasana (Bodh Gaya) to a hotel in Nepal in one day and stayed there. He met the Spang translator and asked, "Is there a Chinese person here?" He asked, "Whose servant are you?" The Holy One said, "Until samsara is empty, I am the servant of all sentient beings." The translator thought, "He doesn't seem like a runaway Chinese person." Then he asked, "Then do you seem like a practitioner?" The Holy One said, "I am not like a practitioner, I am a practitioner." He asked, "Then where are you from in India?" He replied, "Cārsihāba." He asked, "Where did you come from this morning?" He replied, "From Vajrasana." He asked, "No one has ever reached this road in one day except for the black pandita (Slob-dpon Nag-po), so you are also a little black person." The Holy One smiled and said, "Even if it is, it's okay." He said, "I am also the son of Virupa (Vīrba)." There, the translator knew that he was an accomplished one, so he offered prostrations and service. He asked for a lot of Dharma, and then the translator went to India. At that time, there was a person in Nepal named Lama Yellow Mustache (Sma-ra Ser-po), who was a Yarlungpa (Yar-klung-ba) from Central Mi-chu (Mi-chos dbus), who went to India and returned. There was also a Tibetan monk, Geshe (Dge-bshes) Dngos-grub snying-po, who went to India and Nepal to learn magical powers, and it is said that he heard the Six Dharmas at the translator's place in Mang-yul. He came with a water-wood staff decorated with various images of many beings, and an attendant, and stayed in Nepal for about two months in winter. Lama Yellow Mustache (Sma-ra Ser-pos)