Tibetan
པོ་དང་ཉན་པ་པོ་གཉིས་ཀ་བདོག་བདེ་བར་བྱ་བའི་ ཕྱིར༑ ལེའུ་ཡི་མཚན་དང་གྲངས་ཀྱི་བཤར་གདབ་པར་བགྱི་ན། དང་པོ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ། གཉིས་པ་ཡིན་ལུགས་ངོས་བཟུང་བའི་ལེའུ། གསུམ་པ་ཡི་གེ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ བསྟན་པའི་ལེའུ། བཞི་པ་གོལ་ས་རྣམ་དག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ། ལྔ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། དྲུག་པ་བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བདུན་པ་ཆོས་ལམ་དུ་མ་སོང་ན་འཁྲུལ་པའི་རུ་མི་ལྡོག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བརྒྱད་པ་རྟེན་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོང་བས་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་ལེའུ། དགུ་པ་བུད་མེད་རྟེན་ངན་པས་སྒྲུབ་པའི་བློ་འཆར་དཀའ་བར་བསྟན་ པའི་ལེའུ། བཅུ་པ་རྒྱུའི་སྦྱོར་བ་ལོག་པ་ལམ་གྱི་གོལ་སར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་གཅིག་པ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས། ཐོས་པའི་མཐའ་རྫོགས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་གཉིས་པ་འདོད་པའི་བྲོ་འབྲས་ བུའི་སྒྲིབ་པར་ངོས་བཟུང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་གསུམ་པ་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་ལ་དོན་མི་གནས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་བཞི་པ་དང་པོའི་ས་པ་རྐྱེན་ཁ་ན་ཡང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅོ་ལྔ་པ་སྒྲུབ་པའི་ སྦྱོར་བ་ལོག་པས་ལམ་འགྱང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་དྲུག་པ་བར་ཆད་ཀྱི་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་བདུན་པ་སྐལ་མེད་ལ་ཕན་ཐོགས་ཀྱི་རྩི་མི་འབྱར་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅོ་བརྒྱད་པོ་བྱ་བ་ དམན་པ་མ་བོར་བར་མཆོག་གི་དོན་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། བཅུ་དགུ་པ་དོན་ཆུང་གིས་བྱང་ཆུབ་ངོ་དགར་ཤོར་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཉི་ཤུ་པ་མང་པོའི་གོ་གཅིག་གིས་ཆོད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་གཅིག་ པ་དོན་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐར་ལམ་གྱི་དགྲར་ངོས་བཟུང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་གཉིས་པ་ཞལ་རེས་ཡང་དག་གི་དོན་མི་རྟོགས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་གསུམ་པ་འཐད་པའི་སྦྱོར་བ་གོ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ༄༅། །རྩ་བཞི་པ་སྐལ་མེད་ལམ་དུ་མི་འཚུད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་མེད་ན་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་མི་བརྙེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་དྲུག་པ་ད་རེས་བྲེལ་བ་བཞག་ལ་རིངས་ པ་སྒྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་བདུན་པ་ངན་རྟོག་ལ་ངེས་ཤེས་མི་འཆར་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་བརྒྱད་པ་ཟབ་དོན་བརྗེན་ཚིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ། རྩ་དགུ་པ་རྩི་མི་འཐུང་བའི་བློ་དྲི་མར་ངོས་བཟུང་བར་བསྟན་ པའི་ལེའུ། སུམ་ཅུ་པ་གང་ཟག་གི་གཉའ་སྤང་འགྲོལ
Chinese
为了使听者和闻者二者都能轻易理解，现在开始列举章节的名称和数目：第一章，确定事物实相之理；第二章，确定事物存在方式之理；第三章，文字在影像中显现之理；第四章，完全显现歧途之理；第五章，以加持开启智慧之门之理；第六章，安乐之源是积聚资粮之理； 第七章，不入正法道则无法扭转迷惑之理；第八章，所依变成影像则无法成就意义之理；第九章，因女人为恶劣所依而难以生起修行之智慧之理；第十章，错误的因的结合是道路上的歧途之理；第十一章，通达无我之义，闻法至究竟之理；第十二章，欲妙之味被果的障碍所遮蔽之理；第十三章，非法之事毫无意义之理；第十四章，最初之地也是障碍之理；第十五章，错误的修行结合会延误道路之理；第十六章，确定障碍之因之理；第十七章，无缘者无法沾染利益之精华之理；第十八章，不舍弃低劣行为则无法成就殊胜意义之理；第十九章，以小事使菩提自愿消失之理；第二十章，以一了知而断定众多之理；第二十一章，将无意义的行为确定为解脱道之敌之理；第二十二章，不领悟真实面目的意义之理；第二十三章，颠倒理解合理的结合之理； 第四十四章，无缘者无法进入道之理；第二十五章，无业缘则无法寻得殊胜善知识之理；第二十六章，放下今生的琐事而精进修持之理；第二十七章，邪念无法生起定解之理；第二十八章，以直白之语宣说甚深意义之理；第二十九章，将不饮精华之智确定为污垢之理；第三十章，解脱有情众生的束缚。
English
In order to make it easy for both the speaker and the listener to understand, I will now list the names and numbers of the chapters: Chapter 1, The Principle of Determining the Reality of Things; Chapter 2, The Principle of Determining the Way Things Exist; Chapter 3, The Principle of Letters Appearing in Images; Chapter 4, The Principle of Fully Revealing the Wrong Path; Chapter 5, The Principle of Opening the Door of Wisdom with Blessings; Chapter 6, The Principle that the Source of Happiness is the Accumulation of Merit; Chapter 7, The Principle that Confusion Cannot Be Reversed Without Entering the Path of Dharma; Chapter 8, The Principle that Meaning Cannot Be Accomplished When the Support Becomes an Image; Chapter 9, The Principle that It Is Difficult to Generate the Wisdom of Practice Because Women Are Bad Supports; Chapter 10, The Principle that the Wrong Combination of Causes Is a Wrong Path on the Road; Chapter 11, The Principle of Comprehending the Meaning of Selflessness and Completing the End of Hearing; Chapter 12, The Principle that the Taste of Desires Is Obscured by the Obstacles of Fruit; Chapter 13, The Principle that Illegal Actions Are Meaningless; Chapter 14, The Principle that the First Place Is Also an Obstacle; Chapter 15, The Principle that the Wrong Combination of Practice Will Delay the Road; Chapter 16, The Principle of Determining the Cause of Obstacles; Chapter 17, The Principle that the Essence of Benefit Cannot Be Stained by the Unfortunate; Chapter 18, The Principle that the Supreme Meaning Cannot Be Accomplished Without Abandoning Inferior Actions; Chapter 19, The Principle of Letting Bodhi Disappear Voluntarily with Small Things; Chapter 20, The Principle of Determining Many with One Understanding; Chapter 21, The Principle of Determining Meaningless Behavior as the Enemy of the Path of Liberation; Chapter 22, The Principle of Not Understanding the Meaning of True Face; Chapter 23, The Principle of Understanding the Reasonable Combination Upside Down; Chapter 24, The Principle That Those Without Destiny Cannot Enter the Path; Chapter 25, The Principle That Without Karmic Connection, One Cannot Find a Superior Spiritual Friend; Chapter 26, The Principle of Putting Aside the Trivial Matters of This Life and Diligently Practicing; Chapter 27, The Principle That Definite Understanding Cannot Arise from Evil Thoughts; Chapter 28, The Principle of Explaining Profound Meaning in Plain Language; Chapter 29, The Principle of Determining the Wisdom of Not Drinking Essence as Filth; Chapter 30, Liberating sentient beings from bondage.
Tibetan
་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་གཅིག་པ་གུས་པའི་བློ་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་གཉིས་པ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའི་ལེའུ། སོ་གསུམ་པ་ཆོས་རྣམས་སྒྲ་མར་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་བཞི་པ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཚི་ཆད་པ་ལ་མ་མགུ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་ལྔ་པ་མ་འབྲེལ་ཁས་ལེན་ལ་ཁྲེལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་དྲུག་པ་རྩ་བ་རང་ངོ་བསྟན་པའི་ ལེའུ༑ སོ་བདུན་པ་བསཾམ་མི་ཁྱབ་ལ་བརྟག་སྤྱད་མི་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་བརྒྱད་པ་བགེགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྙིང་རྗེ་བསྟན་པའི་ལེའུ། སོ་དགུ་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་བར་ཆད་ཀྱི་རྒྱུ་འགག་པར་བསྟན་པའི་ ལེའུ༑ བཞི་བཅུ་པ་དག་པའི་མཚམས་བཟུང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་གཅིག་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གཉིས་སྣང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་གཉིས་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་གསུམ་ པ་རྩ་བའི་དོན་འགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་བཞི་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལོག་པས་མཐའ་མི་ཆོད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་ལྔ་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལོག་པས་རྩ་བའི་དོན་དང་འཛོལ་བར་བསྟན་པའི་ ལེའུ༑ ཞེ་དྲུག་པ་རྟེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལོག་པས་དོན་མི་མཐོང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་བདུན་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ངོས་བཟུང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཞེ་བརྒྱད་པ་རྟེན་ཉམས་བྲོད་བསྐམས་པ་ལ་ཞེ་ཁྲེལ་བར་བསྟན་ པའི་ལེའུ། ཞེ་དགུ་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡར་ལྡན་དུ་བསྟན་པའི་ལེའུ། ལྔ་བཅུ་པ་ཡུལ་ངན་ལ་གཉེན་པོ་སྟེན་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ང་གཅིག་པ་ངོ་མཚར་གྱི་བརྒྱུད་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ། ང་གཉིས་པ་གང་ལ་ ཡང་བདེན་པས་སྟོང་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ང་གསུམ་པ་ཤེས་བྱའི་མཐའ་ཆོད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ང་བཞི་པ་ངོ་བོ་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་ཅིག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ང་ལྔ་པ་སྙིང་ཚིག་དང་ལུང་ནོད་བསྟན་པའི་ ལེའུའོ༑ །དེ་ལ་བཀའ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔས་འཆད། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་རྩིས་མགོ་རྣམ་པ་ལྔས་འཆད། མན་ངག་ཐམས་ཅད་འཆད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔའི་སྒོ་ནས་འཆད་དེ། དང་པོ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་གཏམ་རྒྱུད་གྱི་ཡན་ལག་དང་གཅིག །རྟེན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་གཉིས། སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་གསུམ། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ ༄༅། །ལུང་གི་ཡན་ལག་དང་བཞི། འཐད་པ་སྒྲུབ་པ་རིགས་པའི་ཡན་ལག་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད་པ་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐད་པ་དེ། རྗེ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་
Chinese
宣示之间的章节。第三十一，宣示以恭敬之心为功德之源的章节。第三十二，宣示对错乱之境采取对治的章节。 第三十三，宣示诸法为空音的章节。第三十四，宣示不满足于精进修持的章节。第三十五，宣示以不相干的承诺为耻的章节。第三十六，宣示根本自性的章节。 第三十七，宣示对不可思议之事不应进行考察研究的章节。第三十八，宣示以慈悲为魔障之对治的章节。第三十九，宣示于决定之识，障碍之因止息的章节。 第四十，宣示守护清净之界限的章节。第四十一，宣示于真实之义，无有二取显现的章节。第四十二，宣示无有显现之法性的章节。第四十三，宣示根本之义远离断灭与成立的章节。 第四十四，宣示以颠倒之智慧结合，不能决断边际的章节。第四十五，宣示以颠倒之近取结合，与根本之义相混淆的章节。第四十六，宣示以颠倒之所依结合，不能见义的章节。 第四十七，宣示确定应断除之境的章节。第四十八，宣示对所依衰败、萎靡不振感到羞耻的章节。第四十九，宣示一切功德皆为增长的章节。第五十，宣示于恶劣之境采取对治的章节。 第五十一，宣示奇妙之传承的章节。第五十二，宣示于任何事物皆为空性的章节。第五十三，宣示了知所知之边际的章节。第五十四，宣示本体与自续相结合的章节。第五十五，宣示心要之语和教证的章节。 总而言之，一切佛语皆以五种圆满而宣说。一切论典皆以五种算数开头而宣说。一切口诀皆以宣说之方式，通过五种支分之门而宣说，即： 第一，生起定解，是故事支分；第二，成熟所依，是加持支分；第三，断除增益，是证悟支分；第四，令人信服，是教证支分；第五，成立正理，是理证支分。其中，第一，生起定解，名为故事支分。尊者圣佛（rje dam pa sangs rgyas）
English
Chapters in between. Thirty-first, the chapter on showing respectful mind as the source of merit. Thirty-second, the chapter on relying on antidotes in the realm of delusion. Thirty-third, the chapter on showing all dharmas as empty sounds. Thirty-fourth, the chapter on not being satisfied with diligent practice. Thirty-fifth, the chapter on being ashamed of irrelevant commitments. Thirty-sixth, the chapter on showing the root self-nature. Thirty-seventh, the chapter on not examining what is beyond thought. Thirty-eighth, the chapter on showing compassion as the antidote to obstacles. Thirty-ninth, the chapter on the cessation of the cause of obstacles to definite knowledge. Fortieth, the chapter on maintaining pure boundaries. Forty-first, the chapter on the absence of dualistic appearances in the true meaning. Forty-second, the chapter on showing the nature of non-appearance. Forty-third, the chapter on showing the root meaning as being free from cessation and establishment. Forty-fourth, the chapter on how wrong application of wisdom does not resolve the extremes. Forty-fifth, the chapter on how wrong application of appropriation confuses the root meaning. Forty-sixth, the chapter on how wrong application of the basis does not reveal the meaning. Forty-seventh, the chapter on identifying the object to be abandoned. Forty-eighth, the chapter on being ashamed of the decline and dryness of the basis. Forty-ninth, the chapter on showing all qualities as increasing. Fiftieth, the chapter on relying on antidotes in evil realms. Fifty-first, the chapter on showing the lineage of wonders. Fifty-second, the chapter on showing that everything is empty of truth. Fifty-third, the chapter on determining the limits of knowledge. Fifty-fourth, the chapter on uniting the essence with one's own continuum. Fifty-fifth, the chapter on showing heart words and scriptural authority. In short, all the Buddha's words are explained with five perfections. All treatises are explained with five kinds of calculations. All instructions are explained in the manner of explanation, through the five branches: First, generating definite knowledge is the branch of stories. Second, maturing the basis is the branch of blessings. Third, cutting off superimpositions is the branch of realization. Fourth, inspiring confidence is the branch of scriptures. Fifth, establishing validity is the branch of reasoning. Among these, the first, generating definite knowledge, is called the branch of stories. The venerable Lord Buddha (rje dam pa sangs rgyas)