Tibetan
ཞེན་པའི་བློ་འཕྲལ་ལ་སྐྱེ་བས་སྤང་དཀའ་བ་ལ་དྲིས་པ་འདི་ལགས། དམ་པ། འཁྲི་བ་འདི་གཅད་དཀའ་བར་གདའ་ཞུས་པ་ནི། རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དེ། དམ་པ་ཞེས་བོས་ནས། ཐ་མལ་ གྱི་རྣམ་རྟོག་མངོན་ཞེན་གྱི་འཁྲི་བ་འདི། བག་ཆགས་གོམས་སྟོབས་ཀྱི་སྣང་བར་སོང་བས། གཅད་དཀའ་བར་གདའ་སྟེ། ཞེན་པ་རྩི་དམ་པ་ལ་དྲིས་པའོ། །གཉིས་པ་འཛིན་ཆགས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། བུ་འཁྲི་བ་མ་ཆོད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི། ཆགས་ན་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལ་ཆགས་ཀྱང་འཁྲི་བ་དེས་འཆིང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པས། འཛིན་པ་དེ་མ་ཆོད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་མིན་ཏེ། ཞེན་པའི་བློ་དེ་སྤང་བྱའི་ཡུལ་ལོ། ། སྡུད་པ་ལས། ཆགས་པ་གཅོད་བྱེད་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་ཟད་པར་འདོད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལ་རེག །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་མཐའི་འདོད་པ་མ་ཞིག་ན་བློའི་མཐར་འགྲོ་བ་འདི་ལགས། པལྟ་བ་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད། ཕྱོགས་རིས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། ཐ་མལ་གྱི་ངོ་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་པར་ལྟ་བ་དེ། བླ་མས་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་མེད་པར་བྱས། དེ་རང་ལ་མེད་ ༄༅། །སྣང་སྒྱུ་མར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས། ལམ་དུས་སུ་མན་ངག་གི་གནད་ཀྱིས་དུས་གསུམ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས། གྲུབ་མཐའི་ལྟ་བ་མེད་པར་སོང་བའོ། །འདིར་ཆོས་ རྣམས་མིང་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་མིང་རང་ཡི་གེས་སྟོངས་པར་བློ་ཐག་ཆོད་པས་ཕུགས་བཀྲས་པས། དེར་གྲབ་མཐའི་འདོད་པ་རྣམས་རང་ལོག་ད་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། འི་མཐའ་སོལ་བ་དེ་ལ། ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེས་འཇོག་པོ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གདའ། ཡིད་ཀྱི་སྤུ་རིས་བློ་འདས་སུ་སྒྲོལ་བ་དེ་ལ་རྒྱ་གར་ཕྱག་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འཇོག་སོ་བྱེད་སྐད། གྲུབ་མཐའ་རང་འདོད་ཀྱི་ལྟ་བ་མིང་དུ་སོང་བ་དེ་ཡི་གེས་ སྟོངས་པས། ད་ཕྱོགས་རིས་ཀྱི་འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བྲལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྤུ་རིས་མི་འཆགས། དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བྱའི་ཡུལ་སྟོངས་པས་ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་མི་འཆགས། ནང་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་ སྟོངས་པས་བློ་སྣང་གི་སྤུ་རིས་མི་འཆགས། བླ་མའི་ཞལ་ནས་དུས་མཐའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཤར་ནུབ་མི་གདའ་གསུངས་སྐད་དོ། །བཞི་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདོད་བློ་གྲོལ་དགོས་པ་འདི་ལགས། སྒོམ་པ་མེད་པར་བློ་ཐག་ ཆོད༑ གོལ་ས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། བཀའི་བབས་མེད་པ་འགའ་ཞིག །སྟོང་པ་བློ་ཡིས་བཅོས་པ་ལ་ལྟ་བ་བྱེད་ཅིང་། རིག་པ་བཙོན་དུ་གཟུང་བ་ལ་སྒོམ་པ་བྱེད་དེ། དེས་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ། དེ་། ཅིས་ཞེ་ན། དེའི་རྗེས་ཤེས་རིག་གི་ཡུལ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པ་དང་། མི་རྟོག་པ་རྒྱུད་ལ་འཆར་དུ་རེ་བ་ནི་འདོད་ཆགས། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་དོར་བྱར་ཕུལ་བ་ནི་ཞེ་སྡང༌། གཉིས་མེད་དུ་མ་ཤེས་ པས་གཏི་མུག་པའོ། །དེས་སྲིད་པའི་ས་བོན་མི་འཇིག་པའོ། །འདིར་བསྒོམ་བྱའི་ཡུལ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་པས། སྒོམ་པ་མེད་པར་སོང་བས། ཆེད་དུ་འཛིན་པའི་ཉམས་ལེན་བསྟོར། ད་ཉམས་སུ་བླང་ བྱ་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད་པས་དེར་རེ་བལྟོས་ཀྱི་མཁར་འགྱེལ་བའོ། །རང་བཞིན་གཞི་རྩ་བྲལ་བས་འཁྱོག་མེད་པས་གོལ་ས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་རང་སར་གྲོལ་བ་འཁོར་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ༑ །ལྔ་པ་བལྟོས་པ་མེད་པས་རྟོགས་པའི་སྐུངས་བསྟིབ་པ་འདི་ཡིན། འབྲས་བུ་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད། རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། གཉུག་མ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། རང་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ལས་འབྲས་བུ་ཕྱི་རོལ་ནས་ཐོབ་ཏུ་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད་དེ། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྐད། དེར་རེ་ དྲོགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་འདོད་པ་ཟད་པས་འཐོབ་བྱའི་ཡུལ་ལ་བལྟོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་སེམས་ལས་བརྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་བློ་མལ་དུ་ཚུད་པས་བདེ་བའི་དོན་གྲུབ་པ་འདི་ཡིན། འཁོར་བ་ ༄༅། །མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། བདེན་པས་སྟོངས་པར་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་གཞི་རྩ་དང་བྲལ། རང་བཞིན་ཞིག་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད་ལ་ཐོངས། དེ་ལྟར་ང བཅད་པ་དེས། ཆོས་རྣམས་གཞི་མེད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་མཚང་ཤེས་པའི་གོ་བས། ད་འཁོར་བ་ལ་ཉམས་མི་ང་བ་དེར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་སྟེ་ཡུལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མོ་ གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །དམ་པའི་ཞལ་ནས། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་མཐོང་བའི་མི་ལ་རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བར་གདའ། གསུངས་སྐད་དོ། །བདུན་པར་རེ་བ་མེད་པས། དགོས་ མེད་ཀྱི་ཡུལ་འཛིན་པ་འདི་ལགས། སངས་རྒྱས་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད། འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། འབྲས་བུ་འཐོབ་བྱའི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་ན་སངས་རྒྱས་མེད་པར་ངེས་ཏེ། བཙལ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ། ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནད་ཀས། སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད། རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པར་བློ་ཐག་ཆོད། དེ་བཅད་པས། གདོད་འཐོབ་བྱ་ལ་རེ་བའི་འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་གཞི་ལ་སྨིན་ ཟིན་པར་གོ་བས་དེར་རེ་དྭོགས་ཀྱི་འཕྲང་སོལ། དམ་པའི་ཞལ་ནས། སེར་པོ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ནས་གསེར་མི་བརྙེད་པར་གདའ་གསུངས་སྐད། །བརྒྱད་པ་བློའི་མཐའ་ཆོད་པས་འཁུ་འཕྲིག་སངས་པ་འདི་ཡིན། ། དམ་ཆོས་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད། སྙེམས་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཡི་གེས་སྟོངས་པས་དམ་ཆོས་མེད་པར་ངེས་ཏེ། དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་རི་མོ་གཟུགས་ཀྱི་ཨཱ་ལི་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ སྨྲ་བརྗོད་དང་བྲལ་བར་བློ་ཐག་ཆོད། དེ་བཅད་པས་མིང་གི་སྙེམས་ཟད་པ་དང་དེར་ཚིག་གི་ལམ་ཆད་པས། མིང་རྣམས་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱིས་སྟོངས་ལ་རྗོད་བྱེད་ཚིག་གིས་ སྟོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགུ་པ་མེད་སྣང་དུ་ཤེས་པ་དེར་འཛིན་ཞིག་པ་འདི་ལགས། སྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་བློ་ཐག་ཆོད། གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། གང་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེན་པས་སྟོངས་པར་བློ་ཐག་ཆོད། དེ་བཅད་པསཾ་ཡུལ་ལ་ཆགས་སྡང་གི་བློ་རང་སར་གྲོལ། དེས་བདེན་མེད་ཁོང་དུ་ཚུད་པ་དང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་དུས་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ལ་ཡང་དག་ཞིག་པས་འཁྲུལ་པའི་སྐྱེ་ལམ་འགགས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། སངས་རྒྱས་སམ་དེ་འདོད་ན་སྨྱོན་པའི་སྙིང་ཚགས་གྱིས་གསུངས་སོ། །བཅུ་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་དེར་འཛིན་གྲོལ་བ་ འདི་ལགས། ཐམས་ཅད་བརྫུན་པོ་ཡིན་པར་བློ་ཐག་ཆོད། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། ཞེས་པ་ནི། འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོ་ན་བ་མེད་པས་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། ༄༅། །བདེན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་གནད་དེ་རིག་པར་གྱིས་ལ། སྤོས་བྲལ་དུ་བློ་ཐག་ཆོད་ལ་ཐོངས་དང་། དེ་བཅད་པས། རྟོག་པ་དྭངས་སྙིགས་དབྱེས་ཕྱེད་དེ། ཕྱིས་སྒྱུ་མའི་མཚང་ཤེས་པས་ཆུར་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ལོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་སྣང་ཞིག་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་འཆར་བ་དུས་མཉམ་པའོ། །དམ་པའི་ཞལ་ནས། སེང་ གེའི་ཕྲུག་གུ་སྐྱེས་པ་དང་རྩལ་རྫོགས་པ་དུས་མཉམ་པར་གདའ་གསུངས་སྐད་དོ། །བཅུ་གཅིག་པ་འདོད་པའི་བློ་དག་པས་ཆེད་འཛིན་སོལ་བ་འདི་ཡིན། གང་ལ་ཡང་དོགས་མེད་དུ་བློ་ཐག་ཆོད། ཆོས་བརྒྱད་དང་ བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། ཐར་པ་འདོད་པའི་སྒྲུབ་པ་པོས། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་གང་ལ་ཡང་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་བསྟོར་པ་
Chinese
請問，對於立即生起的貪戀之心難以捨棄，該如何是好？ 聖者啊，弟子想請問，這種執著難以斷除，是因為它存在於弟子的自相續中。 聖者，弟子稱呼您為「聖者」，因為這種庸俗的念頭，這種顯現貪戀的執著，已經變成了習氣和串習力量的顯現，所以難以斷除。 請問，對於貪戀之心，該如何對待？ 第二個問題是，執著和貪戀是否是輪迴的根源？ 弟子想請問，如果沒有斷除執著，就不是瑜伽士，這是什麼意思？ 即使貪戀本尊，這種貪戀也會成為束縛的根源。 如果沒有斷除執著，就不是瑜伽士。 貪戀之心是應該捨棄的對象。 《攝頌》中說：「斷除貪戀者，於一切貪戀皆已盡。 諸佛之菩提，觸及無貪戀之境。」 第三個問題是，如果沒有破除宗派的偏見，是否會走到思想的極端？ 不作任何觀看，便能下定決心，這是否意味著遠離了宗派的偏見？ 這是因為，對於任何庸俗的事物，都視為具有自性的實有。 上師將顯現確立為幻象，使其消失。 因為它本身不存在。 因此，將顯現視為幻象的念頭，是宗派的妄念。 在修道時，由於口訣的要點，沒有憶念三時，所以宗派的觀點消失了。 在這裡，將一切法確立為名相，並決心讓名相本身在文字上空無，從而徹底清除了根本。 因此，宗派的偏見會自然消失。 就像太陽的邊緣被清除一樣。 阿底峽尊者似乎在交替修持般若波羅蜜多。 將意識的細微差別引導到超越意識的境界，據說這就是印度大手印的修持方式。 宗派自以為是的觀點已經變成了名相，而名相在文字上是空無的。 因此，現在已經遠離了宗派的偏見。 無邊的智慧不會留下任何痕跡。 因此，由於所執著的對象是空性的，所以不會留下對象的痕跡。 由於內在的執著之心是空性的，所以不會留下意識顯現的痕跡。 上師說，在末劫的虛空中，沒有東方和西方。 第四個問題是，在修行中，是否需要擺脫慾望和偏見？ 不作任何禪修，便能下定決心，這是否意味著遠離了歧途？ 這是因為，有些人沒有接受灌頂，卻以意識來捏造空性，並對此進行觀看。 他們將覺性囚禁起來，並對此進行禪修。 這會導致
English
This is a question about how to deal with the difficulty of abandoning clinging, which arises immediately. Holy one, I ask, this attachment is difficult to cut because it exists in my own mind. Holy one, I call you "holy one" because this ordinary thought, this attachment of manifest clinging, has become a manifestation of habit and the power of familiarity, so it is difficult to cut. I ask, how should I deal with clinging? The second question is, is attachment and clinging the root of samsara? I ask, what does it mean that if you don't cut off attachment, you are not a yogi? Even if you are attached to the deity of Yidam, that attachment will be the cause of bondage. If you don't cut off attachment, you are not a yogi. The mind of clinging is the object to be abandoned. From the Collection: "Those who cut off attachment are considered to have exhausted all attachments. The enlightenment of the Buddhas touches the state of being without attachment." The third question is, if sectarian views are not destroyed, will one go to the extreme of thought? To make a decision without any view, does this mean being free from sectarian bias? This is because, for any ordinary thing, it is seen as having its own inherent existence. The lama established the appearance as an illusion and made it disappear. Because it does not exist in itself. Therefore, the thought of holding appearance as an illusion is a sectarian delusion. During the path, because of the key points of the instructions, the three times were not remembered, so the sectarian view disappeared. Here, all phenomena are established as names, and the decision is made to empty the names themselves in letters, thereby completely clearing the root. Therefore, sectarian desires will naturally disappear. It's like the edge of the sun being cleared. Lord Atisha seems to have been alternately practicing Prajnaparamita. Guiding the subtleties of consciousness to the realm beyond consciousness is said to be the practice of Mahamudra in India. The sectarian self-righteous view has become a name, and the name is empty in letters. Therefore, now it is free from sectarian bias. Boundless wisdom does not leave any traces. Therefore, since the object of attachment is emptiness, it does not leave any traces of the object. Since the inner clinging mind is emptiness, it does not leave any traces of conscious appearance. The lama said that in the sky at the end of time, there is no east or west. The fourth question is, in practice, is it necessary to get rid of desire and prejudice? To make a decision without any meditation, does this mean being free from straying? This is because some people have not received empowerment, but fabricate emptiness with their minds and view it. They imprison awareness and meditate on it. This will lead to
Chinese
不超出轮回。那。 为什么呢？因为想要在那个后续的知识领域中体验，以及希望无分别念在相续中生起是贪欲。把与那不相符的方面作为应舍弃的供品是嗔恨。因为不了解二元对立，所以是愚痴。因此，轮回的种子不会坏灭。在此，所修的对境以自性空，因此没有修习，从而舍弃了特意执着的修习。现在因为确信没有要修习的，所以在那里希望和依赖的城堡倒塌了。因为自性没有根基，所以没有弯曲，因此远离了歧途。因为二元显现的知识在自身解脱，所以轮回没有成立。第五，因为没有依赖，所以这是证悟的隐藏。确信没有结果，远离希望和疑虑，意思是：与生俱来的本初意义，确信从自身存在的智慧之外无法获得外在的结果。如《越量智慧》中所说：如果认识了心，就是智慧，因此要彻底修习不从其他地方寻找佛陀的观念。说。在那里，因为希望和要成就的欲望已经耗尽，所以远离了对所要获得的对境的依赖。因为佛陀是从心中证得的。第六，因为心安于处所，所以这是成就安乐的意义。轮回 没有而确信，远离痛苦，意思是：因为以真实空性，轮回的特征没有根基。确信自性不会毁灭而放开。像这样，我 通过切断，以通达诸法无根，以自己的特征空性的要点，现在对轮回不会感到厌恶，因此远离了痛苦，因为对境没有成立。例如，就像石女的儿子没有生死一样。圣者说：看到虚空之花的人，不会体验六道轮回的痛苦。这样说过。第七，因为没有希望，所以这是执着于不必要的对境。确信没有佛陀，远离欲望，意思是：确信在外在的所要获得的对境中没有佛陀。在没有寻找的法界中，以智慧任运成就的要点，五身的自性，确信没有超出自己的本性。如果切断了那个，本来就应该获得。
English
It does not transcend samsara. That. Why is that? Because wanting to experience in that subsequent field of knowledge, and hoping that non-conceptualization arises in the continuum is desire. Offering what is incompatible with that as something to be abandoned is hatred. Because of not understanding duality, it is ignorance. Therefore, the seed of existence does not perish. Here, since the object of meditation is empty of its own nature, therefore there is no meditation, thereby abandoning the practice of deliberate clinging. Now, because of being certain that there is nothing to practice, the castle of hope and reliance collapses there. Because the nature is without foundation, there is no crookedness, therefore it is far from the wrong path. Because the knowledge of dualistic appearance is liberated in itself, samsara is not established. Fifth, because there is no dependence, this is the concealment of realization. Being certain that there is no result, being free from hope and doubt, means: the co-emergent primordial meaning, being certain that results cannot be obtained externally from the wisdom that abides in oneself. As it says in the Wisdom of the Beyond: If the mind is realized, it is wisdom, therefore one should thoroughly cultivate the notion of not seeking the Buddha from elsewhere. Say. There, because hope and the desire to accomplish have been exhausted, one is free from dependence on the object to be attained. Because the Buddha is attained from the mind. Sixth, because the mind is settled in its place, this is the accomplishment of the meaning of happiness. Samsara Without being certain, being free from suffering, means: because of being empty of truth, the characteristics of samsara have no foundation. Be certain that nature will not perish and let go. Like this, I By cutting off, with the understanding of knowing the point that all phenomena are without foundation, empty of their own characteristics, now one will not be disgusted with samsara, therefore one is free from suffering, because the object is not established. For example, just as the son of a barren woman has no birth or death. The holy one said: The person who sees a flower in the sky will not experience the suffering of the six realms. So it was said. Seventh, because there is no hope, this is clinging to unnecessary objects. Being certain that there is no Buddha, being free from desire, means: being certain that there is no Buddha in the external object to be attained. In the realm of not seeking, with the key point of wisdom spontaneously accomplished, the nature of the five bodies, being certain that one does not go beyond one's own nature. If that is cut off, one should originally attain.