Tibetan
མདོ་དང༌། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་སྟོན་པ་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དོན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་ཆས་སུ་བཞུགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞིབ་མོ་རྣམས་གསང་གཏམ་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ལ། མདོ་དོན་གསལ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་ནི། རྒྱལ་ཚབ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་དུ་ཆོས་སྐད་རགས་པ་དེ་ཉིད་མདོ་ཙམ་དུ་གསུངས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང༌། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་དང༌། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ དུ་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཤད། སྙིང་པོའི་མདོའི་དོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞིབ་མོ་དེ་རྒྱུད་བླ་མར་གཏན་ལ་ཕབ་བོ། །གཞུང་གི་དགོངས་འགྲེལ་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དེ། ཐོགས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་དེ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་གསལ་བ་དང༌། སྤྱིར་གཞན་སྟོང་གི་དབུ་མ་ནི་སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་ན་གསལ་ཞིང་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཉི་ཁྲིའི་འགྲེལ་པ་གནོད་འཇོམས་དང༌། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པའོ། །གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྤྱི་དེ་ནི། ཕྱོགས་གླང་དང་བློ་གྲོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་སློབ་མ་སློབ་རྒྱུད་མང་ལ་བཟང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཅིང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་བློར་ཤོང་བ་དཀའ་ནས་སློབ་མ་མཆོག་རྣམས་ལ་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་ཚུལ་གྱིས་དར་བར་མཛད་དོ། །ཕྱིས་གཞན་སྟོང་གི་དབུ་མ་འདི་དང༌། སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འདྲ་འདྲེས་སུ་བྱས་པ་རྒྱ་གར་དུ་མང་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་བོད་པ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་གཅིག་པར་འཁྲུལ་ལོ། །བོད་དུ་ནི་ལོ་པཎ་དུ་མས་གཞུང་རྣམས་བསྒྱུར་ཀྱང༌། གྲུབ་མཐའ་གཙང་མར་འཛིན་པ་ལོ་ཙཱ་བ་གཟུ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་དང༌། བཙན་ཁ་བོ་ཆེ་སོགས་བྱམས་ཆོས་སྒོམ་ལུགས་པ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་སྟོང་ཟབ་མོ་སེང་གེའི་སྒྲས་ས་སྟེང་ཁྱབ་པར་མཛད་པ་པོ་ནི། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དོལ་བུ་ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ
Chinese
经典，以及《宝鬘经》，《大涅槃经》，《宝云经》，《寂静决定神变》等等，依靠众多开示究竟真实义的经典，将真实界性本身，如来藏，法身，常恒金刚，以及所有佛陀的胜义功德，从本初就以自性安住的独特宗义，作为秘密教言。而阐明经义的论典作者是弥勒菩萨的补处，他于《现观庄严论》中，只是简略地宣说了粗略的法相。在《经庄严论》，《辨中边论》和《法法性分别论》中，则做了清晰而广大的阐释。心髓经的独特宗义，则在《宝性论》中最终确立。论典的释义者是无著兄弟，在无著的《宝性论释》中，这种独特的宗义得到了非常广泛和清晰的阐述。一般来说，他空的中观在两兄弟的所有论著中都有阐述，在世亲的《二万颂释·摧魔》和《法法性分别论释》中，则非常清晰和广泛。他空中观的总体宗义，由陈那和智军等众多优秀弟子和传承者广泛阐述。而其独特的宗义，由于难以被他人理解，因此以师徒口耳相传的方式弘扬。后来，由于印度出现了许多将他空中观与唯识宗义混淆的情况，因此大多数藏人都误认为两者是相同的。在藏地，虽然许多译师翻译了这些论典，但坚持纯正宗义的译师是觉吉祥金刚和赞卡沃切等修习弥勒法门的人。特别是，将甚深的他空如雄狮般吼叫，响彻大地的人，就是全知多波·喜饶坚赞。第二点是，在《辨中边论》中说：非真遍计所执有，于此二者实非有，此中唯有空性在，于此亦有彼空性。
English
The Sutras, as well as the Sutra of the Garland of Jewels, the Great Nirvana Sutra, the Cloud of Jewels Sutra, the Miraculous Manifestation of Perfect Tranquility, and so on, relying on many Sutras that teach the ultimate definitive meaning, the very essence of reality itself, the Tathagatagarbha, the Dharmakaya, the Everlasting Vajra, and all the ultimate qualities of the Buddha, the unique tenet that abides as its own nature from the very beginning, are made into secret teachings. The author of the treatise that clarifies the meaning of the Sutras is Maitreya, the Regent of the Buddhas. In the Ornament of Clear Realization, he only briefly explained the rough characteristics of the Dharma. In the Ornament of the Sutras, the Discrimination of the Middle and the Extremes, and the Discrimination of Dharma and Dharmata, it is explained clearly and extensively. The unique tenet of the Essence Sutra was finally established in the Uttaratantra Shastra. The commentators on the treatise are the brothers Asanga and Vasubandhu. In Asanga's commentary on the Uttaratantra Shastra, this unique tenet is explained very extensively and clearly. In general, the Madhyamaka of Other-Emptiness is explained in all the treatises of the two brothers, and it is very clear and extensive in Vasubandhu's commentary on the Twenty Thousand Verses, the 'Subduing Objections,' and in the commentary on the Discrimination of Dharma and Dharmata. The general tenet of Other-Emptiness was widely explained by many excellent students and lineages of students, such as Dignaga and Matimati. However, the unique tenet was difficult for others to understand, so it was propagated through oral transmission from teacher to student. Later, due to the emergence of many cases in India where the Madhyamaka of Other-Emptiness and the tenets of Mind-Only were confused, most Tibetans mistakenly believed that they were the same. In Tibet, although many translators translated these treatises, the translators who upheld the pure tenet were Lotsawa Zuga Gewai Dorje and Tsanka Bochhe, who practiced the Maitreya Dharma. In particular, the one who made the profound Other-Emptiness roar like a lion, spreading across the earth, was the omniscient Dolpopa Sherab Gyaltsen. Secondly, in the Discrimination of the Middle and the Extremes, it says: 'The unreal, completely imagined is present; in it, the two are not present; in this, only emptiness is present; in this, that emptiness is also present.'