Tibetan
གཟུགས་སེམས་གཉིས་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང༌། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་དང་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་དེ་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེན་མེད་ཙམ་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད། རྣམ་གཞག་ཙམ་ཐ་དད་དེ་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གང་ཡང་མེད་པས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན། ཀུན་རྫོབ་སྣང་དུས་ན་བདེན་པས་སྟོང་ཡང་སྣང་བ་མ་འགག་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེས་བསྟན། དེ་གཉིས་ཀར་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་འདོད་དོ། །གྲུབ་མཐའ་འདི་ལ་ཡང་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་དེ་སྤྲོས་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ འདོད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞིང་བདེན་པར་མེད་ཟེར་བ་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡང་བདེན་མེད་དུ་འདོད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གཞག་འཇོག་བཞིན་དུ། གཞན་གྱི་རྩོད་པ་ལ་འཛེམ་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ལོག་རྟོག་ཟློག་པར་འདོད་པ་སོགས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མེད་པ་དང༌། བདེན་མེད་ཙམ་དེ་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་པ་དང༌། རང་སྟོང་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངེས་གསང་དང༌། དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་ནི་རང་ལུགས་ལ་མི་འདོད་ཅིང་དེ་དག་གི་གནས་ཚུལ་མ་གོ་བས། སློབ་དཔོན་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་སྟོང་ལ་དགག་པ་བྱས་པ་ནི་མེད་ལ། རྗེས་འབྲང་ཕྱིས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དགག་པ་བྱེད་མོད་ཀྱང༌། གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་མཐའི་གནད་གོ་བ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པའི་དགག་པ་ཤ་སྟག་གོ། ། ། གཉིས་པ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ནི། བོད་དུ་གཞན་སྟོང་དུ་གྲགས་པ་རྣམ་རིག་གི་དབུ་མ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པའི་གཞུང་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང༌། མཁས་མཆོག་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་གསལ་པར་མཛད་ཅིང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར་ཡང་ཆེས་གསལ་བས། འཕགས་མཆོག་གཉིས་ཅར་གྱི་བཞེད་པ་གཞན་སྟོང་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ལུགས་ལ་སེམས་ཙམ་མན་ཆད་དུ་འདོད་པའི་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་བརྟགས་པ་བ་དངོས་མེད་རྣམས་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཕྱི་དོན་དུ་གྲགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སོགས་མདོར་ན་གཞི་ཕྱི་འཁོ
Chinese
具有色和心识或者不具有色和心识的行，即一切有为法的事物，以及虚空等无为法和一切无实有，这些法全部是世俗谛。它们的自性仅仅是无实有，这是胜义谛。这两者无法说成是一体或异体。仅仅是名相上的差别，胜义谛法界的体性一无所有，因此用离戏的虚空来比喻。在世俗显现时，虽然空无真实，但显现却不停止，用幻化的比喻来表示。他们认为，这二者都超越了有无、是非等一切戏论。这个宗派中，有人认为胜义法性就像仅仅遮止了戏论的虚空一样，有人说佛陀的智慧等是世俗谛，并不真实存在，还有人认为胜义谛也是无实有。特别是应成派，在建立宗派的体系时，为了避免他人的辩论，什么也不承认，即使没有生起定解，也想遣除邪分别，这些都是错误的。而所有被能取所取所包含的法都不真实存在，以及仅仅是无实有本身也不成立为真实存在等等，这些都是没有错误的。唯识宗和宣说自空的中观宗，不承认如来藏的甚深秘密和胜义智慧的自证自明，因为没有理解这些的实情。所以，以前的论师们没有对自他空进行过驳斥，后来的追随者们虽然进行驳斥，但没有一个人理解自他空宗派的要点，所以全都是拾人牙慧的驳斥。第二，大中观，在藏地被称为自他空的唯识中观，是弥勒菩萨的论典、圣者无著和大学者世亲所阐明的，而且圣者龙树在《法界赞》中也阐述得非常清楚，因此两位圣者的观点都是自他空。这个宗派认为，低于唯识宗所承认的三种无为法等无为法是假立的，以及色等被称为外境的事物，还有八识聚、五十一心所等，总之，基位外
English
Actions with or without form and mind, i.e., all conditioned phenomena, and unconditioned phenomena such as space, and all unrealities, all these dharmas are conventional truths. Their nature, being merely unreal, is the ultimate truth. These two cannot be said to be either one or different. There is only a difference in designation, and the essence of the ultimate realm is nothing at all, so it is illustrated by the example of non-elaborate space. In the appearance of conventional truth, although it is empty of truth, the appearance does not cease, which is illustrated by the example of illusion. They believe that both of these are beyond all elaborations such as existence and non-existence, being and non-being. In this school, some believe that the ultimate nature of reality is like space that merely prevents elaboration, some say that the wisdom of the Buddha and so on are conventional truths and do not truly exist, and some believe that the ultimate truth is also unreal. In particular, the Consequentialists, while establishing the system of tenets, do not admit anything in order to avoid the arguments of others, and even if definitive understanding has not arisen, they want to dispel wrong conceptions, which are all mistakes. However, all phenomena included by the apprehended and the apprehender are not truly existent, and that the mere non-existence is also not established as truly existent, and so on, are not mistaken. The Mind-Only school and the Madhyamaka school that speaks of self-emptiness do not accept the profound secret of the Tathagatagarbha and the self-awareness and self-illumination of ultimate wisdom in their own system, and because they do not understand the reality of these. Therefore, the former teachers did not refute the Other-Emptiness, but the later followers do refute it, but none of them understand the key points of the Other-Emptiness school, so all of them are refutations that pick up what others have left behind. Second, the Great Madhyamaka, known in Tibet as Other-Emptiness, is the Madhyamaka of Mind-Only, which is clarified by the treatises of Lord Maitreya, the Holy Asanga, and the great scholar Vasubandhu, and is also very clearly explained by the Holy Nagarjuna in the "Praise of the Dharmadhatu", so the views of both the Holy Ones are Other-Emptiness. According to this school, the unconditioned phenomena such as the three unconditioned phenomena admitted below the Mind-Only school are imputed, and the unrealities, and the phenomena known as external objects such as form, and the eight aggregates of consciousness, the fifty-one mental factors, etc., in short, the basis, the outer
Tibetan
ར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། གནས་སྐབས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་སྡུས་པའི་ནང་ནས་གསར་དུ་བྱུང་བའི་ཆ་རྣམས་དང་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་སམ་ཆོས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་སམ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སམ། དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་འདིར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་དང༌། གློ་བུར་བར་གཞག་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་མེད་ཡིན་ལ། དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རང་སྟོང་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་ལ། གྲུབ་མཐའ་འདི་ནི་སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་གྲུབ་མཐའ་འོ། །ཐེག་ཆེན་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཐམས་ཅད་བཀར་འདོད་ཀྱང༌། སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ནི་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་དང༌། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང༌། རྒྱན་སྟུག་པོ་དང༌། ཕལ་པོ་ཆེ་སྟེ་མདོ་བཞིར་གྲགས་རྣམས་ངེས་དོན་དུ་འཛིན་ཏེ། གཞན་རྣམས་དྲང་དོན་དུ་འདོད་ལ། གྲུབ་མཐའ་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་པོའོ། །དབུ་མ་ཕལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཡིན་ཞིང༌། འཁོར་ལོ་བར་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་རྣམས་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་གོ་ཞེས་སྨྲ། གྲུབ་མཐའ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ངེས་ནི་སངས་རྒྱས་ བསྐྱངས་སོགས་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་རྣམས་སུ་ཟད་ལ། འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་རིག་གི་འདོད་པས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་བརྒྱད་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་འདི་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དབུ་མ་ཆེན་པོ་ནི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་གྱི་མདོ་མཐའ་དག་ལ་བརྟེན་ཅིང༌། ཁྱབ་པར་དུ་ཀ་ཏྱ་ཡ་ནའི་གདམས་ངག་གི་མདོ་དང༌། མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་མདོ་མང་པོ་དང༌། བྱམས་པས་ཞུས་པའི་ལེའུ་དང་ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པ་སོགས་འཁོར་ལོ་བར་བའི་གནས་སྐབས་མང་པོ་དང༌། མདོ་བཞི་སོགས་ཐ་མའི་མདོ་མང་པོ་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྟོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་རགས་པ་ཐུན་མོང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་དང༌། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་དང༌། སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་ལ་ཕན་པའི་
Chinese
所有的现象之法，以及暂时的道所包含的一切法，以及果位佛地所包含的新生之部分，以及所化有情由他显现所包含的一切。无论是显现与声响之法，还是法与法性区分的法，还是由能取所取所包含的法，或者是在抉择胜义谛的场合，所有有实无实之事物都是有为法，以及所有被安立为忽然存在的事物，这些都是无有自性的。而与法界无二的智慧，自证自明，则是胜义谛，是法性，是无为法。这唯有通过理性能够辨析，是真实成立的。那些主张自性空的人，认为如同虚空一般，如果进行分析，则因为是无实有，所以不是胜义谛。这个宗派是具足所有无过失功德的宗派。所有的大乘行者都想推崇所有的大乘经典，但唯识宗的人则认为《解深密经》、《楞伽经》、《宝积经》、《华严经》这四部经是了义经，其他的经典都是不了义经。创立这个宗派的是过去的五百论师。持有中观庸俗观点的人则说，最后法轮的所有经典都是不了义，而中间法轮的般若经则是究竟了义。创立这个宗派的人一定是佛护等上述所说的人。这些人以自证的观点，认为罗睺罗贤等八位无自性论者，以及论师龙树也都是持有这个宗派的。
English
All phenomena of appearance, as well as all the dharmas included in the temporary path, and all the newly arising parts included in the fruition of the Buddha's ground, and all sentient beings to be tamed included in the appearance of others. Whether it is the dharma of appearance and sound, or the dharma divided by dharma and dharmata, or the dharma included by the grasped and the grasper, or in the occasion of determining the ultimate truth, all existent and non-existent things are conditioned dharmas, and all things that are established as suddenly existing, all these are without inherent existence. But the wisdom that is non-dual with the dharmadhatu, self-cognizant and self-luminous, is the ultimate truth, the dharmata, the unconditioned dharma. This alone can be discerned by reason, and is truly established. Those who assert self-emptiness, thinking it is like space, if analyzed, because it is non-existent, it is not the ultimate truth. This school is a school that possesses all faultless qualities. All Mahayana practitioners want to promote all the Mahayana sutras, but the Mind-Only school considers the Samdhinirmocana Sutra, the Lankavatara Sutra, the Ratnakuta Sutra, and the Avatamsaka Sutra, known as the four sutras, to be of definitive meaning, and all others to be of provisional meaning. The founders of this school were the five hundred teachers of the past. Those who hold ordinary Madhyamaka views say that all the sutras of the last turning of the wheel are of provisional meaning, and the Prajnaparamita sutras of the middle turning of the wheel are ultimately of definitive meaning. The founders of this school are definitely Buddhapalita and others mentioned above. These people, with their view of self-cognizance, believe that Rahula Bhadra and the eight proponents of non-inherent existence, as well as the teacher Nagarjuna, all hold this school.