Tibetan
། །དེ་ཡི་ཤུལ་ན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡོད། །དེ་ནི་རྟག་བརྟན་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་ཉིད། །བུམ་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་བཞིན། །ཀ་བ་སོགས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། །དེ་ཡི་རིགས་པས་འབྱུང་བ་འབྱུང་གྱུར་དང༌། །གཙོ་བོ་རྣམ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང༌། །ཡུལ་དུས་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་ཆོས་ཀུན་གྱི། །རང་བཞིན་གནས་ལུགས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གནས་ལུགས་བདེ་གཤེགས་ཡིན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གནས་ལུགས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཆ་ནས་འཕགས་མཆོག་ཀུན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་གཟིགས། །དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་སྙིང་པོ་རུ། །གཟིགས་པ་རྣམས་ལའང་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡོད། །སྒྲིབ་ཀུན་བྲལ་ན་ཐ་དད་སྣང་བ་མེད། །སོ་སོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་བ་སྟེ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཟད་ན། །རང་སྣང་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐུ་ལས་གཞན་མེད། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ན། །སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་རང་སྣང་ སྟེ། །ཆོས་སྐུ་ལས་གཞན་གང་མཐོང་ལོག་སྣང་ཡིན། །བདག་གཞན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །ངེས་པར་ཡོད་ཀྱང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས། །སྦས་པའི་ཚུལ་དུ་འདུག་ཕྱིར་སྙིང་པོར་འདོད། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་མཚན་ལ། །བརྟེན་ནས་སྙིང་པོར་འཇོག་ཚུལ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་དགེ་བ་ཡིན་པས་དགེ་སེམས་འབྱུང༌། །ལམ་རྣམས་འདི་ལས་བྱུང་ཞིང་འདི་ཡིས་ཁྱབ། །ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ལ། །རྟོགས་པ་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་མཚན་ཡང་གསོལ། །དམ་པའི་དོན་གྱི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཅིག །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་ནི། །བརྡ་ཙམ་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཏེ། །སྐྱེས་བུར་འཇོག་པ་ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ནས་བརྗོད། །ཆོས་ཅན་མིང་གིས་སྦྱོར་ན་ཀུན་རྫོབ་གཙོ། །སངས་རྒྱས་སོགས་ལ་དོན་དམ་གཙོ་བོར་རིག །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་མི་སྣང་ཡང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་མཁྱེན། །འཁོར་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཅེས་པ། །ཕན་ཚུན་འདྲ་བ་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་འཁྲུལ། །དངོས་མེད་ཡིན་ན་ལྡོག་རྐྱང་ཙམ་དུ་ཟད། །དེ་ལ་ཐ་དད་འདྲ་མཚན་ཇི་བཞིན་མེད། །གལ་ཏེ་དངོས་ཡིན་ངོ་བོ་ཐ་དད་ན། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འདྲ་བ་སྲིད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་འདི། །མི་རྟག་དུ་མ་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་འགལ། །དྲི་བཅས་འཁོར་བ་ལ་འབྲེལ་ཞི་ལ་མེད། །དྲི་མེད
Chinese
在那之后有无二智慧，那是常恒寂静雍仲（藏文：གཡུང་དྲུང་，意为“卍”字）。如同瓶子的法界那样，柱子等的法界也与之相同。以那样的理性能生出诸有，主尊与具足眷属的识，以及处所、时间、生灭等一切法的自性、实相，都是善逝。如果这样，那么一切有情的实相都是善逝，何须多言？实相是离能取所取的智慧，从这方面来说，一切圣者都视其为一。那些视其为具功德之精华的人，也会有各自的显现。如果远离一切障碍，就不会有不同的显现。一切各自的显现都是错觉，因为那是所知障，如果它消失，那么自显现本身之外没有其他法身。在佛陀智慧唯一的行境中，除了佛陀之外，没有丝毫显现。那是不颠倒的自显现，除了法身之外，所见任何都是错觉。无论自他轮回的法性是什么，虽然必定存在，但却无法看见，因为是以隐藏的方式存在，所以被认为是精华。那是众生凭借因由，而安立为精华的一种方式。法性是善的，因此产生善心。一切道都由此产生，并由此遍布。对于一切所知的法界，证悟者唯有佛陀，因此也被尊称为圆满佛的法身。圣义有情即是唯一的佛陀。身语意三者聚合的蕴，只是在名言的权势下是世俗有情，安立为士夫是从世俗的角度来说的。如果以法相之名来结合，那么世俗是主要的。对于佛陀等，则应知胜义是主要的。虽然圆满佛不显现世俗，但以其自身能如实知晓一切。轮回涅槃，真如无别，如果仅仅安立为彼此相似，那是错误的。如果是非实有，那么就仅仅是反体而已，在那之上，没有差别和相同。如果确实是实有，本体各异，那么在一切方面都相同是不可能的。如同先前一样，之后也如此，这与无常和众多本身是极其矛盾的。有垢染的轮回与之相关联，寂静则与之无关。无垢染
English
Thereafter, there is non-dual wisdom, which is the eternal, unchanging, peaceful Yungdrung (Tibetan: གཡུང་དྲུང་, meaning "卍" symbol). Just as the dharmadhatu of a vase is, so too is the dharmadhatu of a pillar and so on. With such reasoning, the arising of phenomena, the chief consciousness with its retinue, and the nature and reality of all dharmas such as place, time, birth, and cessation are all Sugatas. If this is so, then the reality of all sentient beings is Sugata, what need is there to say more? Reality is the wisdom free from grasping and the grasped, and from that aspect, all noble ones see it as one. Those who see it as the essence of qualities also have individual appearances. If all obscurations are removed, there will be no different appearances. All individual appearances are delusions, because they are the obscurations of knowable objects. When they are exhausted, there is no other dharmakaya than self-appearance. In the sole realm of activity of the Buddha's wisdom, there is not the slightest appearance other than the Buddha. That is the non-inverted self-appearance, and whatever is seen other than the dharmakaya is a false appearance. Whatever the nature of self and other samsara is, although it certainly exists, it is not seen because it exists in a hidden way, so it is considered the essence. That is one way in which sentient beings rely on reasons to establish it as the essence. The nature of reality is virtuous, therefore virtuous mind arises. All paths arise from this and are pervaded by this. Because the only one who realizes this dharmadhatu of all knowable objects is the Buddha, he is also honored with the name of the dharmakaya of the complete Buddha. The ultimate sentient being is the one Buddha. The aggregate of body, speech, and mind is conventionally a sentient being by the power of mere designation, and establishing it as a person is speaking from the conventional point of view. If combined with the name of a phenomenon, then convention is primary. For Buddhas and so on, it should be known that the ultimate is primary. Although the conventional does not appear to the complete Buddha, he knows all aspects as they are. Saying that samsara and nirvana are undifferentiated in suchness is a mistake if it is merely established as being similar to each other. If it is non-existent, then it is merely a negation, and there is no difference or similarity on that. If it is indeed existent and the entities are different, then it is impossible for them to be the same in all aspects. Just as before, so too afterwards, this is extremely contradictory to impermanence and multiplicity itself. Defiled samsara is related to it, but peace is not. Undefiled.
Tibetan
་སྲིད་ལ་ནམ་ཡང་མ་འབྲེལ་ན། །སྔ་མ་ཇི་བཞིན་ཕྱི་མ་གང་ན་ཅི། །དྲི་བཅས་དྲི་མེད་དངོས་ཐ་དད་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་ཡིན་ན་དུས་ཚོད་སོ་སོར་འབྲེལ། །སོ་སོ་ལ་ཡང་རང་ངོ་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་དུ་མས་གོས། །ཕན་ཚུན་ཇི་བཞིན་འདྲ་ཞེས་ཟེར་བ་བླུན། ཁྱད་པར་མི་འདྲ་ཅི་ཡང་མི་སྲིད་ན། །དེ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དན་རྟགས་ཡིན། །འདྲ་བཞིན་མཉམ་མཚུངས་ཐལ་ཆེས་གཅིག་ཏུ་གོ །ཆོས་དབྱིངས་གདོད་ནས་དྲི་མེད་དྲི་བྲལ་ཡིན། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དྲི་བཅས་ནམ་ཡང་མེད། །སེམས་ཅན་ལ་བལྟོས་དྲི་བཅས་རྣམ་བཞག་ཙམ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཞེས་བྱར་དོན་ལ་མེད། །སངས་རྒྱས་སྐྱེས་བུའི་ངོས་ནས་བཞག་པ་ཙམ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཁོར་འདས་ཡོད་མིན་པས། །དྲི་མས་བཅིང་དང་གསར་དུ་གྲོལ་བ་མེད། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ཀུན་ལ། །ཆོས་སྐུ་འདི་ནི་མགོན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །བརྟགས་ངོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཉིས་སོ་ཞེས། །དཔྱད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་འཇོག་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་ཀྱང༌། །དུ་མར་མེད་ཕྱིར་གཅིག་གི་མིང་འཇུག་པ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཀུན་གྱི་སྤྱི་ལ་བཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ལྷ་མི་དུད་འགྲོ་རི་དང་ཐང་ལ་སོགས། །སོ་སོ་ཐ་དད་བྱེ་བྲག་སྣང་གྲགས་པ། །རེ་རེ་ཀུན་གྱིའང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འོན་ཀྱང་སོ་སོར་མེད་དེ་སྤྱི་ལ་ཁེབས། །རྟག་ཉིད་ཕྱིར་ན་དུས་གསུམ་ཀུན་ཁྱབ་ཅིང༌། །ཆ་མེད་ཉིད་ཕྱིར་ཡུལ་ཀུན་གཅིག་ཅར་ཁྱབ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིའང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས། །དངོས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འགྱུར་མེད་རྟག་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་རམ་མ་གྱུར་གང་ཡིན་ཡང༌། །སྙིང་པོ་ཉིད་དེ་སྲ་བའི་དོན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པའོ།། །།སླར་ཡང་རྟོན་པ་བཞི་ལྡན་ལ་ཕྱག་འཚལ། །རིགས་ཉིད་ཕྱིར་ན་རིགས་དེ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། །དྲང་དོན་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་ཀྱང་དགོས། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ཡང་དེ། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་དྲན་སྒོམས། །ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་དེ་ལས་མོས་པ་སྐྱེ། །འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པས། །དམིགས་པ་ཐ་དད་མེད་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཉིད། །ཆོས་ལ་མོས་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་བསྒོམ། །དེ་ཡང་སྙིང་པོར་ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་དང༌།
Chinese
如果与有为法从不相关联， 那么先前如何，之后又在哪里？ 因为有垢与无垢，事物各不相同。 如果说是刹那，则与各个时分相关联， 对于各个时分，其自性也各不相同， 彼此被诸多不同的特征所覆盖， 说彼此完全相同，那是愚蠢的。 如果不存在任何不同的差别， 那就是本体唯一的标志。 相同、相等、相似，过于强调则会理解为一体。 法界本来就是无垢无染的， 如来藏中从来没有垢染。 只是相对于有情众生，才安立为有垢， 所谓具足二种清净，实际上并不存在， 只是从佛陀的角度安立而已。 因为法界中不存在轮回与涅槃， 所以不存在被垢染束缚和新获得解脱。 对于轮回和涅槃的一切法， 此法身都是怙主， 从分别的角度，说如来藏有两种， 这是以不作分析的方式安立的。 虽然从本体一和异中解脱， 但因为不是多种，所以安立为一的名词。 如来藏遍及一切所知， 因为安住于一切的共性之中。 天人、畜生、山和原野等， 各自不同的显现和声响， 每一个都转变为如来藏， 然而并不存在于各个之中，而是覆盖于整体之上。 因为是常，所以遍及过去、现在、未来三时， 因为没有部分，所以同时遍及一切处所。 诸佛的如来藏是什么， 一切有情的如来藏也是如此。 因此说有情具有佛性， 真实的佛陀就是如来藏。 因为如来藏是不变常有的， 无论显现与否， 其自性都是坚固之义。 以上是如来藏的安立。 再次顶礼具足四依者。 因为是种姓，为了种姓增长的缘故， 也需要进入正义方便道， 这也是行为完全清净之门。 因为佛陀周遍，所以修持随念， 从无量功德中生起信乐， 因为轮回涅槃的一切都是如来藏， 所以没有不同的对境，即是法界本身。 以信乐法而修持随念佛陀， 这也是在心髓中确定功德， 以法性作为对境是智慧，
English
If it is never related to conditioned existence, Then how was it before, and where will it be after? Because defiled and undefiled things are distinct. If it is momentary, it is related to each moment, And for each moment, its own nature is distinct. They are covered by many different characteristics, Saying they are exactly the same is foolish. If there is no difference at all, That is the sign of a single essence. Same, equal, similar, overemphasizing leads to understanding as one. The dharmadhatu is originally immaculate and free from defilement, The tathagatagarbha never has defilement. It is only in relation to sentient beings that defilement is posited, So-called having two purities does not exist in reality, It is only posited from the perspective of the Buddhas. Because there is no samsara or nirvana in the dharmadhatu, There is no being bound by defilement or newly liberated. For all the dharmas of samsara and nirvana, This dharmakaya is the protector, From the perspective of analysis, saying the tathagatagarbha has two, Is established in a way that does not analyze. Although liberated from essence being one or different, It is not many, so the name of one is applied. The tathagatagarbha pervades all knowable things, Because it abides in the generality of all things. Gods, humans, animals, mountains, and plains, etc., Separate and distinct appearances and sounds, Each and every one transforms into the tathagatagarbha, However, it does not exist in each separately, but covers the whole. Because it is permanent, it pervades all three times, Because it has no parts, it pervades all places simultaneously. What is the tathagatagarbha of the Buddhas? The tathagatagarbha of all sentient beings is also the same. Therefore, it is said that sentient beings have the essence of Buddhahood, The actual Buddha is the tathagatagarbha. Because the tathagatagarbha is unchanging and permanent, Whether it manifests or not, Its essence is the meaning of solidity. The above is the establishment of the tathagatagarbha. Again, I prostrate to the one who possesses the four reliances. Because it is the lineage, for the sake of increasing that lineage, It is also necessary to enter the path of definitive meaning and skillful means, This is also the gate of completely pure conduct. Because the Buddha is pervasive, meditate on mindfulness, From the infinite qualities, faith arises, Because all of samsara and nirvana is the same tathagatagarbha, There is no different object, it is the dharmadhatu itself. By having faith in the Dharma, meditate on mindfulness of the Buddha, This is also to ascertain the qualities in the heart, Wisdom is to take the nature of Dharma as the object,