Tibetan
ད་དཔག་མེད་དང་མི་འཁྲུགས་ལ་སོགས་པ། །ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཆོས་སྐུ་དང༌། །བྱམས་པ་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་མ་འོངས་པའི། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཆོས་སྐུའང་ དེ་དང་འདྲ། །ཀུན་རྫོབ་སངས་རྒྱས་དུས་གསུམ་བྱུང་བ་རྣམས། །ལམ་བདེན་ཉིད་ཡིན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱི་ནོར་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས། །ཆོས་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཆོས་སྐུ་འདི་ནི་འདས་པའི་དུས་ཚད་ཡོད། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་འདི་མངོན་མཛད། །འདས་པའི་དུས་ཀྱིས་འདི་ལ་མ་གོས་པས། །ད་ལྟར་ཕྱི་མའི་དུས་ལ་འདི་ཉིད་གནས། །འདས་དུས་བཞིན་དུ་དུས་གཉིས་པོ་ལའང་སྦྱར། །དུས་ཚད་ཀུན་ན་ཡོད་ཀྱང་དུས་སྤངས་པ། །ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་འདི་རྟོགས་ཤིང༌། །མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱི། །ཆོས་སྐུ་འདི་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་འགྱུར་གྱི། །ཆོས་སྐུ་གཞན་ཞིག་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མིན། །དུས་ལ་ཇི་བཞིན་ཕྱོགས་ལའང་སྦྱར་བྱ་སྟེ། །ཡུལ་ཚད་ཀུན་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཡུལ་དང་བྲལ། །སངས་རྒྱས་སྐྱེས་བུ་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱི་ནོར་ཡིན་པས་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་ཡང༌། །ཡིན་ཕྱིར་ཤཱཀ་ཐུབ་ཆོས་སྐུ་ཞེས་སུ་གྲགས། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལའང་བསྒྲེ་བར་བྱ། །སྤྱི་ནོར་དེ་ནི་བརྟན་ཐུབ་ནོར་གྱི་མཆོག །སྒོས་ནོར་ལམ་བདེན་ཆོས་རྣམས་ཡ་མ་བརླ། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་གནས་ཚུལ་ནི། །ཤཱཀ་ཐུབ་ཡིན་ཏེ་འོད་སྲུང་སོགས་ཀྱང་ཡིན། །སངས་རྒྱས་གཅིག་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཚུལ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །དེ་ནིགཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ཟེར་ཡང་གནས་ལུགས་ཡིན། །སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་ཚུགས་མི་ཐུབ་བདག་མེད་སྣང་ཚུལ་ཙམ། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་འོད་ཀྱིས་དགེ་བློ་འབྱུང། །དགེ་བ་རྒྱས་པས་འཁྲུལ་སྣང་རང་སར་སངས། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་སྐྱེས་བུ་ཆོས་སྐུར་རེག །དེ་ལ་སྣང་ཚུལ་གནས་ཚུལ་ཐ་དད་མེད། །རང་སྣང་དང་པོ་གྲོལ་ལམ་ཁྱད་པར་བཅས། །དེ་རྗེས་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོར་དེ་ཉིད་ཐིམ། །དེ་ནས་གཞན་སྣང་གཟུགས་སྐུ་ རྟག་ཏུ་འབྱུང༌། །གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དང་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་པའི། །བདེ་གཤེགས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཙམ་པོ་བ། །སངས་རྒྱས་དངོས་རང་དེ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྙིང་པོར་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །ད་དུང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །བློ་ཡི་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་པ་འདི་ལྟར་གོ །རང་བཞིན་དྲི་མེད་དེ་ནི་གཉིས་མེད
Chinese
如无量光与不动佛等，现在诸佛之法身，以及慈氏光明等未来诸佛之法身，亦与此相同。世俗谛中过去、现在、未来所出之诸佛，皆为道谛之自性，彼等一切之共同体性即是胜义法身，故法身无二，周遍一切。此法身具有过去之时间界限，过去诸佛皆已证悟此法身，然过去之时间并未沾染此法身，故此法身亦存在于现在及未来之时间中。如过去一般，亦可将此理类推至其余二时。虽存在于一切时间界限中，然已超越时间。现在诸佛皆已证悟此法身，未来诸佛亦将证悟释迦牟尼佛之法身，而非证悟其他法身。如时间一般，亦应将此理类推至空间，虽存在于一切空间界限中，然已远离空间。所有如来圣士之共同体性，亦是释迦狮子之体性，故称释迦牟尼佛之法身。如是亦可类推至一切诸佛。彼共同体性乃是稳固不变之殊胜珍宝，个别之珍宝道谛诸法皆不可靠。故所知一切万法之实相，即是释迦牟尼佛，亦是饮光佛等。既是唯一佛，亦是所有佛。一切诸法之实相即是佛。彼乃是常乐我净及度。虽称果位之佛，然实乃是实相。器情世界、轮回涅槃、缘起诸法等一切，皆无自性，乃是无我之显现而已。彼佛之光芒能生起善心，善业增长则能使错觉于其自身消解。彼时，如来圣士便能触及法身，于彼法身中，显现与实相并无差别。自显之初便已解脱，并具有殊胜之功德，其后便融入法身之体性中。自此之后，他显之色身便恒常显现。以二色身及道谛所摄持之善逝，即是圆满之佛陀。真实之佛陀即是法身。此乃将佛陀之自性立为心要之方式。今再向大遍知祈请，此乃以智慧所领悟之第二种方式。自性无垢即是无二。
English
Like Amitabha and Akshobhya, etc., the Dharmakaya of all Buddhas of the present, and the Dharmakaya of all future Buddhas such as Maitreya Illuminating, are also the same as this. All Buddhas who have appeared in the three times in the conventional truth are the very nature of the path truth, and the common essence of all of them is the ultimate Dharmakaya, so the Dharmakaya is non-dual and pervades all. This Dharmakaya has a past time limit, and all past Buddhas have realized this Dharmakaya, but the past time has not tainted this Dharmakaya, so this Dharmakaya also exists in the present and future times. Like the past, this principle can also be extended to the other two times. Although it exists in all time limits, it has transcended time. All present Buddhas have realized this Dharmakaya, and future Buddhas will also realize the Dharmakaya of Shakyamuni Buddha, but not realize other Dharmakayas. Like time, this principle should also be extended to space, although it exists in all spatial limits, it is far from space. The common essence of all Tathagata saints is also the essence of Shakya Lion, so it is called the Dharmakaya of Shakyamuni Buddha. Likewise, it can also be extended to all Buddhas. That common essence is a stable and unchanging supreme treasure, and the individual treasure path truth dharmas are unreliable. Therefore, the reality of all knowable things is Shakyamuni Buddha, and also Dipankara Buddha, etc. It is both the only Buddha and all Buddhas. The reality of all dharmas is the Buddha. He is pure, blissful, permanent, self, and transcendent. Although called the Buddha of fruition, it is actually reality. All phenomena such as the container world, sentient beings, samsara, nirvana, dependent origination, etc., have no self-nature, but are merely manifestations of selflessness. The light of that Buddha can generate good thoughts, and the increase of good deeds can dissolve illusions in themselves. At that time, the Tathagata saint can touch the Dharmakaya, and in that Dharmakaya, there is no difference between appearance and reality. The initial self-appearance is liberated and has supreme merits, and then it merges into the nature of the Dharmakaya. From then on, the other-appearance Rupakaya constantly appears. The Sugata, encompassed by the two Rupakayas and the path truth, is the perfect Buddha. The true Buddha is the Dharmakaya. This is the way to establish the nature of the Buddha as the essence. Now I pray to the Great Omniscient One again, this is the second way to understand with wisdom. The stainless self-nature is non-dual.
Tibetan
་དེ། །བཅོམ་ལྡན་ས་སྟེང་བཞུགས་པའི་དཔེ་དང་འདྲ། །བུམ་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ། །གདོད་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ནི་དོན་དམ་དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དེ་ནི་བརྗོད་བྲལ་དེ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་དང༌། །དེ་ནི་མཐའ་བྲལ་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་གདོད་ནས་འདས། །ཡོད་མཐའ་མེད་མཐའ་ཡིན་མིན་མཐའ་དང་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་གཅིག་མིན་དུ་མ་མིན། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དབྱེ་བ་འདི་ལ་མེད། །རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་རིམ་པ་ཀུན་བྲལ་ཡང༌། །ཅི་མེད་ཅང་མེད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཙམ། །གང་དུའང་མི་གནས་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མིན། །དེ་འདྲ་ཡིན་ན་དངོས་མེད་ཙམ་དུ་འགྱུར། །དེ་ཡང་འདོད་ན་མངོན་སུམ་རྟོགས་མི་སྲིད། །རྟོག་པས་རྟོགས་ན་སྤྲོས་པའི་ཐ་ཤལ་ཡིན། །མ་རྟོགས་པར་འདོད་འབད་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་སྤྲོས་ཀུན་གྱིས་དབེན་པའི། །རང་རིག་རང་གསལ་གདོད་མ་གཅིག་ཏུ་ཡོད། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ། །སྲིད་འདས་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་ཚད་དུ། །གདོད་ནས་རྟག་ཏུ་གཅིག་ཆར་ཤར་བཞིན་པ། །ཤར་ཡང་དེ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མ་གོས་པ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་ཡུལ་སྤངས་ཀྱང༌། །ཡེ་ཤེས་གཟུགས་སོགས་ཀུན་ཏུ་ཡོད་ཡོད་པ། །མིག་སོགས་དབང་བོའི་ལུས་ནི་སྤངས་གྱུར་ཀྱང༌། །དོན་དམ་མིག་སོགས་ཀུན་ཏུ་གནས་གནས་པ། །ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་བྱུང་རྣམ་རྟོག་ཀུན་བྲལ་ཡང༌། །ཆོས་ཉིད་རིག་པ་མཐའ་ཡས་ཤར་ཤར་བ། །དེ་སོགས་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ རྣམ་པ་མེད་པར་དགོངས། །ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་གོས་དུས་ཀྱིས་མ་གོས་ཀྱང༌། །ཕྱོགས་དུས་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་འཆར་བའི་ཕྱིར། །དུས་གསུམ་དུས་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བྱུང་ཡང་རྟག་པ་དང༌། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བྱུང་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་བ། །འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མཚན་ཉིད་དེ། །འཕགས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་གཟིགས། །རྒྱ་བོད་ཡུལ་གྱི་སྐལ་ཆད་ཐོས་རློམ་ཅན། །ཐམས་ཅད་འདི་ཐོས་ཙམ་ན་སྙིང་ཁྲག་བསྐམ། །དེ་ཕྱིར་རི་ཆོས་གསང་བ་ཟབ་མོ་ཡིན། །སྲིད་ཚད་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། །སྐྱོབ་པ་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན་འདི་ལ་ཡོད། །འདི་ཉིད་བདེ་གཤེགས་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཉིད་ཡིན། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ཅན་ཞེས་བྱ། །བུམ་པའི་དངོས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས། །གནས་ཚུལ་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིན་བུམ་པ་མིན། །བུམ་པ་ཞེས་བྱ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང༌། །བུམ་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ
Chinese
彼。（这）如同世尊安住于大地之例。 瓶之自性，名为法性。 本初即是远离能所二取之智慧。 彼乃胜义，彼乃空性。 彼乃不可言说，彼乃离戏论。 彼乃无边，自性般若波罗蜜多。 彼自本初即已超越常断之边。 远离有边、无边、是与非边。 非因非果，非一非异。 于此无有境与有境之分别。 虽远离所证、能证之一切次第， 然非一无所有、一无所无、一无所有之境地。 亦非安住于任何处所之空性。 若如是，则将沦为仅是无有之境地。 若亦欲如是，则不可能现量证悟。 若以分别念证悟，则是戏论之劣品。 若欲不证悟，则努力将成无义。 是故此乃远离一切戏论之， 自知自明之本初唯一存在。 彼之差别，乃一切之相， 于有寂一切之相中， 自本初即恒常一同显现， 然虽显现，亦不为彼等一切所染污。 虽已舍弃色声香味触之境， 然智慧之色等却处处存在。 虽已舍弃眼等诸根之身， 然胜义之眼等却处处安住。 虽远离八识、心所、分别念， 然法性觉性却无尽显现。 彼等可与一切所知相连。 观想具足一切相 及无有相。 虽不为方所染污，亦不为时间染污， 然为显现一切方时之相故， 乃证悟三时与无时之智慧。 虽于一切时中生起，然是常恒， 虽于一切相中生起，然是离戏。 此乃不可思议之体性， 乃诸圣者现量亲见。 汉藏地区福薄闻少者， 闻此仅此便会心血枯竭。 是故此乃山法甚深秘密。 为安住于一切有之相故， 一切救护者之功德皆在于此。 此即是如来法身之真身。 名为如来藏具功德。 如来藏安住于瓶之实相中。 安住之方式即是法性，而非瓶。 所谓瓶，从未曾存在过。 显现为瓶，彼乃错觉而已。
English
That. It is like the example of the Blessed One dwelling on the earth. The nature of the vase is called the nature of reality. From the very beginning, it is the wisdom that is free from the duality of grasping and being grasped. That is the ultimate truth, that is emptiness. That is inexpressible, that is free from elaboration. That is without limit, the nature of the Perfection of Wisdom. That itself is from the very beginning beyond the extremes of permanence and annihilation. It is free from the extremes of existence, non-existence, being and non-being. It is neither cause nor effect, neither one nor many. In this, there is no distinction between object and subject. Although it is free from all stages of what is to be realized and what realizes, It is not just a state of nothingness, nothing at all, nothing whatsoever. It is not emptiness that is merely not abiding in anything. If it were like that, it would become merely a state of non-existence. If you also want that, it is impossible to realize directly. If it is realized by thought, it is the lowest of elaborations. If you want to not realize it, the effort becomes meaningless. Therefore, this is devoid of all elaborations, The self-knowing, self-illuminating, primordial one exists. Its distinction is all aspects, In all aspects of existence and transcendence, From the very beginning, it always dawns simultaneously, But even though it dawns, it is not stained by all of them. Although it has abandoned the objects of form, sound, smell, taste, and touch, The wisdom of form, etc., is always present everywhere. Although it has abandoned the body of the senses such as the eye, The ultimate eye, etc., always abides everywhere. Although it is free from the eight consciousnesses, mental factors, and all conceptual thoughts, The nature of reality, awareness, dawns endlessly. Those and others should be applied to all knowable things. Contemplate having all aspects And having no aspects. Although it is not stained by direction and not stained by time, Because the aspects of all directions and times appear, It is the wisdom of realizing the three times and timelessness. Although it arises in all times, it is permanent, Although it arises in all aspects, it is free from elaboration. This is an inconceivable characteristic, Which the noble ones directly see. Those in the lands of China and Tibet who are deprived of fortune and boast of hearing, All of them will have their heart's blood dry up just by hearing this. Therefore, this is the profound secret of the mountain Dharma. Because it abides in the aspect of all that exists, The qualities of all protectors are in this. This itself is the actual body of the Sugata's Dharmakaya. It is called the Sugata-garbha, endowed with qualities. The Sugata-garbha abides in the reality of the vase. The way of abiding is the nature of reality, not the vase. The so-called vase has never existed. The appearance as a vase is merely an illusion.