Tibetan
་དང་འཛེམ་བག་དང་བཅས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པས་བདག་གིས་ཉེས་པ་བྱས་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུད་དང་ཉེས་དམིགས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང༌། འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ ཐུགས་ཅན་ཡིན་པས། བདག་ཅག་གི་ཉེས་པ་སྦྱོང་བར་མཛད་དོ། །སྤྱན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སོ་བའམ་དེ་ཉིད་དཔང་པོའང་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ། དཔང་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བདག་གི་ཉེས་པ་བྱས་པ་ཡང་མཁྱེན་ལ། སྙིང་ཐག་པས་འཆགས་པའམ་གཡོ་རྒྱུ་ཚིག་ཙམ་གྱིས་འཆགས་པ་ཡང་མཁྱེན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དཔང་པོ་ཞུ་བའི་དོན་ནོ། །ཚད་མར་གྱུར་པ་ནི། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་མ་འཁྲུལ་ཞིང༌། ཉེ་རིང་དང་གཡོ་སྒྱུ་སྤངས་པ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྫུན་མི་གསུང་བའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མར་གྱུར་པའོ། །མཁྱེན་པས་གཟིགས་པ་ཞེས་དཔེ་ཕལ་ཆེར་ལས་འབྱུང་བ་ནི། བྱེད་ཚིག་ཅུང་ཟད་འཁྲུལ་བ་སྟེ། མཁྱེན་པ་གཟིགས་པ་ཞེས་སོ་སོར་མཚམས་བཅད་ན། སྐད་དོད་དང་མཐུན་ཏེ་ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་དག་གཟིགས་ཤིང༌། དེ་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པར་མཁྱེན་ཅིང་འཇུག་པའི་འཐབས་ཚུལ་ཡང་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། དག་ཚངས་འབུལ་བའི་ཡུལ་མཐར་ཐུག་པར་འོས་པའོ། །མཐོལ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་འདི་ལྟ་བུ་བགྱིས་སོ་ཞེས་ཚོགས་སུ་མི་འཆབ་པར་སྒྲོགས་པ་ཡིན་ལ། བཤགས་པ་ནི། ཉེས་པ་ལ་འགྱོད་པས་ཀུན་ནས་བླངས་ཏེ་སྐྱོན་ཡིན་པར་སྨོས་པའོ། །མི་འཆབ་པོ་མི་སྦེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་ གྲངས་སུ་བྱས་ན། འགྱོད་པ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་དུ་བརྗོད་པའོ། །ཡང་ན་མཐོལ་བ་ནི་ངོ་བོའམ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་དབྱེ་བའི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ་སྔར་གྱི་རྣམས་མི་འཆབ་བོ། །ཕྱིས་ཀྱི་རྣམས་མི་སྦེད་དོ། །ཞེས་ཀྱང་འཆད་དེ་འགལ་བ་མ་མཐོང་ལ། དེ་དག་སྔར་བྱས་དུག་འཐུངས་པ་ལྟ་བུའི་འགྱོད་སེམས་ཀྱིས་བཤགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །སླན་ཆད་ཀྱང་གཅོད་ཅིང་བསྡོམ་པར་བགྱི་ཞེས་པ་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་བྱེད་པར་ངམ་འཆའ་བ་སྟེ། གཅོད་པ་ནི་སྔར་གྱི་རྒྱུན་གཅོད་པ་དང༌། སྡོམས་པ་ནི་ཕྱོགས་དེ་ལ་དབང་པོའི་སྒྲོ་སྡོམ་པའོ། །ཉེས་ལྟུང་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཏེ། འདི་མེད་ན་ནི་འགྱོད་པ་དང་སུན་འབྱིན་པ་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། ལྟར་སྣང
Chinese
以及怀着畏惧和谦逊。或者，成为智慧是因为，了知一切所知，知晓我所造的罪业，以及其因和一切过患，然而因为具有大悲心，清净我等的罪业。成为眼睛是因为，是间谍或者其本身也是证人，因为对于痛苦的众生，是证人。也知晓我所造的罪业，也知晓从内心深处忏悔或者仅仅用虚假的言辞忏悔。因此，是请求证人的意义。成为量是因为，对于事物的实相不迷惑，远离亲疏和欺骗，在一切情况下都不说谎，因此成为量。大多数范本中出现“以智慧观看”的说法，是动词有些错误，如果将“智慧”和“观看”分开，就与梵文相符，即知晓一切如是之实相，并且观看一切世俗缘起，并由此行持圆满的利益众生之事。因此，知晓所造罪业进入无自性的法界，并且也知晓进入的方式，因此，是适合作为供养清净之物的最终对境。坦白是说，宣称做了如此这般的罪业，不在僧众中隐瞒，忏悔是说，以对罪业的后悔之心完全接受，并说这是过失。“不隐瞒，不隐藏”是指，如果将意义相同而名称不同者放在一起，因为后悔心具有力量，所以反复陈述那个意义。或者，坦白是本体或者简要陈述，后面的两个是区分的广说方式，即以前的那些不隐瞒，后来的那些不隐藏。也这样解释，没有看到矛盾，那些是以前所造，以如同喝毒药般的后悔心来忏悔。以后也断除和防护，是指以后即使面临生命危险，也不做那样的罪业而下决心，断除是断除以前的相续，防护是对那个方向守护根门。阻止罪业堕落的方法的主要就是这个，没有这个，即使看起来有后悔和呵责，也只是看起来。
English
and with fear and humility. Or, becoming wisdom is because, knowing all knowable things, knowing the sins I have committed, and their causes and all faults, but because of having great compassion, purifying our sins. Becoming the eye is because, it is a spy or it itself is also a witness, because for suffering sentient beings, it is a witness. It also knows the sins I have committed, and also knows whether one repents from the bottom of one's heart or only repents with false words. Therefore, it is the meaning of requesting a witness. Becoming valid is because, one is not confused about the reality of things, one is far from partiality and deception, and one does not lie in any situation, therefore one becomes valid. The saying "seeing with wisdom" appears in most versions, which is a slight error in the verb. If "wisdom" and "seeing" are separated, it corresponds to the Sanskrit, that is, knowing all such reality, and seeing all worldly dependent origination, and thereby practicing the perfect benefit of beings. Therefore, knowing that the sins committed enter the realm of reality without self-nature, and also knowing the way to enter, therefore, it is suitable as the ultimate object of offering pure things. Confession is saying, declaring that one has committed such and such sins, not hiding in the Sangha, and repentance is saying, fully accepting with regret for the sins, and saying that it is a fault. "Not concealing, not hiding" means that if those with the same meaning but different names are put together, because the mind of regret has power, the meaning is repeatedly stated. Or, confession is the essence or a brief statement, and the latter two are ways of distinguishing and elaborating, that is, the former ones do not conceal, and the latter ones do not hide. It is also explained in this way, and no contradiction is seen. Those are made in the past, and repented with a regretful mind like drinking poison. Cutting off and guarding in the future means that even if one faces the danger of life in the future, one will not commit such sins and make a determination. Cutting off is cutting off the previous continuum, and guarding is guarding the gates of the senses in that direction. The main method of preventing sins from falling is this alone. Without this, even if there seems to be regret and reproach, it is only seeming.
Tibetan
་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕུང་པོ་ལ། ཉེ་ཚེ་བའི་བསྔོ་བ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བའི་བསྔོ་བ་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སྦྱིན་པ་ཐ་ན་སོགས་ནི། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ་བཟོད་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལས་བྱུང་ བའི་དགེ་བ་རྣམས་བསྔོ་བར་བགྱིད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་གིས་སེམས་ཅན་སོགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཐབས་སུ་འདུ་བས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་དངོས་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི། སྤྱོད་པ་དེའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་སེམས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེའི་རིགས་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་པ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་བརྗེ་བ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་གཉིས་ལས། འདིར་ནི་ངེས་པར་བསྔོ་བར་དགོས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཕྱི་མ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཡང་སྤྱི་ལྡོག་ནས་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ནི་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པར་དམིགས་ནས་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་སྨོན་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་རྒྱུར་བྱས་ན་དེ་ལ་མཚན་མར་བལྟ་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། བསྔོ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་དགོས་པ་བསོད་ནམས་བསྔོ་བྱར་བྱེད་པ་ དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་མཚན་ལྟར་མི་འགྲོའོ། །ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་བྱར་བྱེད་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བློ་ངོར་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་བསྔོ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་བྱ་ཡིན་མིན་གྱི་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་གོ །ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་ཡང་བདེན་པར་ཞེན་ནས་མི་བསྔོ་བའི་ཕྱིར། དམིགས་པའི་དུག་དང་བཅས་པའི་བསྔོ་བར་མི་འགྱུར་ལ། བསྔོ་བྱར་བསམ་པས་བདེན་ཞེན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། དགེ་བའི་ལས་ལ་མཚུངས་པས། བསྔོ་བ་དུག་མེད་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཅི་སྟེ་ཆོས་དབྱིང
Chinese
因此，它不会变成驳斥的力量。第三是完全回向的蕴，有近边的回向、广大的回向和无上的回向三种。第一种，布施乃至等：是将从布施产生的一切善根，以及从身语的恶行中返回的戒律的一切善根，以及梵行即忍辱，以及对善的欢喜，以及从止观产生的善根都进行回向。第二种是：我之有情等，菩萨的一切行持，都是为了成熟有情，所以是六度和四摄等大乘的不共行持。菩提心的善根是：作为该行持之根本的发愿和趣入之心如实生起，并且使该传承习惯，以慈悲摄持的菩提心，修持自他平等和交换。无上的智慧是：远离一切戏论的空性二空的智慧，即如来藏，以及缘于它的瑜伽二者。此处，必须回向的无上智慧是后者，并且以其为对境的法界，也应从总的方面进行回向，因为必须观想一切善根在法界中成为一体，并发愿成为究竟实相的法身。如果将法界作为回向的对境，是否会变成执着于相呢？回向必须依靠世俗而安立，与将福德作为回向的对境没有差别，因此不会变成执着于相。将法界作为回向的对境也是在世俗的意识层面，而胜义中，回向本身也不成立，因此不会产生法界是否是回向对境的辩论。即使回向法界，也不会因为执着于真实而回向，因此不会变成带有对境之毒的回向，如果因为认为是回向的对境而变成真实执着，那么与善业相同，无毒的回向是不可能存在的。如果法界
English
Therefore, it will not become the power of refutation. The third is the aggregate of complete dedication, which has three types: near dedication, vast dedication, and unsurpassed dedication. The first is: giving, even etc.: it is to dedicate all the roots of virtue arising from giving, and all the virtues of discipline that turn away from the misdeeds of body and speech, and celibacy, which is patience, and joy in virtue, and the virtues arising from calm abiding and insight. The second is: I, sentient beings, etc., all the practices of Bodhisattvas, are all included as a means to ripen sentient beings, so they are the uncommon practices of the Great Vehicle such as the six perfections and the four ways of gathering disciples. The root of virtue of the mind of enlightenment is: the aspiration and entering mind, which are the root of that practice, are truly generated, and the lineage is made familiar, and the mind of enlightenment, which is taken from love and compassion, is cultivated to equalize and exchange oneself and others. The unsurpassed wisdom is: the wisdom of emptiness, the emptiness of two, which is free from all elaborations, is the essence of the Thus-Gone One, and the yoga that focuses on it. Here, the unsurpassed wisdom that must be dedicated is the latter, and the Dharma realm that is the object of it must also be dedicated from a general perspective, because all virtues must be visualized as being one taste in the Dharma realm, and one must aspire to become the Dharmakaya of ultimate reality. If the Dharma realm is made the object of dedication, will it become an attachment to characteristics? Dedication must be established based on convention, and there is no difference from making merit the object of dedication, so it will not become an attachment to characteristics. Making the Dharma realm the object of dedication is also on the level of conventional consciousness, but in the ultimate sense, dedication itself is not established, so there will be no debate about whether the Dharma realm is the object of dedication. Even if the Dharma realm is dedicated, it will not be dedicated because of clinging to truth, so it will not become a dedication with the poison of the object. If it becomes a clinging to truth because it is thought to be the object of dedication, then it is the same as virtuous action, and a dedication without poison will be impossible. If the Dharma realm