Tibetan
གཏམ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །། བསྡུ་བ་གསུམ་པ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནིཥྐ་ཡང་འདས་པ་ཙམ་ན། བྱང་ཕྱོགས་ཨསྨ་པ་རནྟ་ཞེས་བྱ་བ་ཁ་ཆེའི་ནུབ་ཐོ་གར་དང་ཉེ་བའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་ཛ་ཊི་ཞེས་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་ཞིང༌། དེའི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་བྱེད། ནུབ་ཕྱོགས་མ་རུའི་ཡུལ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་དང༌། ཐོ་གར་གྱི་བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོག་གཉིས་ཡུལ་དེར་སྤྱན་དྲངས། དགེ་སློང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཆོད་པར་བྱས་ཤིང༌། མཐར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་འགྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་མཆོད་པ་ཕུལ་བའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ལོའི་བར་དུ་མ་རྙིང༌། མར་མེ་ཡང་དེ་བར་དུ་གནས་པ། ཙནྡན་གྱི་ཕྱེ་མ་དང༌། མེ་ཏོག་གཏོར་བ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ་ཆགས། ས་གཡོ་བ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ངོ༌། །ཕོ་བྲང་རྒྱས་ལྡན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནིཥྐའི་བུས་དགྲ་བཅོམ་སོགས་འཕགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཁྲི་སྙེད་ལ་ལོ་ལྔར་དུས་སྟོན་བྱས། ཤར་ཕྱོགས་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་བི་དུཿཞེས་བྱ་བར་བྱུང༌། དེས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་གླེགས་བམ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཞེངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཤློ་ཀ་འབུམ་འབུམ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལྟ་བུ་ཚར་སྟོང་སྙེད་བཞེངས། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྤེལ་བར་བྱས་སོ། །གྲོང་ཁྱེར་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲར་དགྲ་བཅོམ་དུས་མི་སྦྱོར་འཕགས་པ་ཨ་ཤྭ་གུབྟ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པའོ། །དེས་ཆོས་བསྟན་པས་འཕགས་པ་དགའ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་ པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཅི་རིགས་བྱུང་ཞིང༌། བདེན་པ་མཐོང་བ་མང་དུ་བྱུང་ངོ༌། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལཀྵ་ཨ་ཤྭ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་ནས་དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་ཆེར་བྱས་སོ། །ལྷོ་ནུབ་ཡུལ་སཽ་རཥྟ་ཞེས་བྱ་བར་བྲམ་ཟེ་རིགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཨངྒར་འཁྲུངས་པའི་གནས་བརྟན་ཆེན་པོ་དགྲ་བཅོམ་པ་ནནྡཱ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འཛིན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐོས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉན་པའི་དོན་དུ་དེ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དུས་དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་ཐ་དད་རྣམས་སུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དཔག་ཏུ་མེད་བ་དག་ཅིག་ཅར་བྱུང་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང༌།
Chinese
第十二品。 第三次结集之后，迦腻色迦王也逝世的时候，北方名为阿斯玛帕兰塔的地方，在靠近克什米尔西部吐火罗的地方，出现了一位名叫扎提的富裕的施主。他供养所有北方的佛塔。从西方玛茹地区迎请了分别说部的僧人益友，以及吐火罗的僧人妙音。他供养了三十万僧侣十二年，最后为了无上菩提发愿，作为成就的象征，供养的花朵一年都没有凋谢，酥油灯也一直亮着，檀香粉和散布的花朵都停留在空中，发生了地震和乐器声等。在繁荣的宫殿里，迦腻色迦王的儿子供养了一百位阿罗汉等圣者，还为成千上万的僧侣举办了五年的节日。在东方花城，出现了一位名叫比杜的婆罗门。他建造了无数的三藏经卷，并布施给僧侣们。每一部三藏都有十万颂，建造了成千上万部这样的经卷。每一部经卷都配备了无数的供养品。在华氏城，出现了阿罗汉不时调伏的圣者马鸣，他是八解脱的禅定者。他宣讲佛法，出现了圣者喜友等阿罗汉，证悟真理的人也很多。在西方，出现了一位名叫拉克沙·阿湿缚的国王，他也为佛教做了很多事情。在西南方的苏拉什特拉地区，有一位名叫里格达纳的婆罗门。当时，他听说在安嘎地区出生的大德阿罗汉难陀是一位持有大乘佛法的人，为了听闻大乘佛法，他迎请了难陀。那个时候，在不同的地方同时出现了无数宣讲大乘佛法的善知识，他们都是圣观世音菩萨和……
English
The twelfth chapter. After the Third Council, around the time when King Kanishka also passed away, in a northern region called Asmaparanta, near the western Tokharistan of Kashmir, there arose a householder named Jati, who was endowed with abundant wealth. He made offerings to all the stupas in the north. From the western Maru region, he invited the Sarvastivadin monk Yikshe, and from Tokharistan, the monk Yangdro. He made offerings to three hundred thousand monks for twelve years, and finally, he made aspirations for unsurpassed enlightenment. As a sign of accomplishment, the flowers offered did not wither for a year, the butter lamps remained lit for that long, and sandalwood powder and scattered flowers remained in the sky. Earthquakes and musical sounds occurred. In the prosperous palace, the son of King Kanishka made offerings to one hundred arhats and other noble beings, and also held a five-year festival for tens of thousands of monks. In the eastern city of Flowers, there arose a Brahmin named Bidu. He constructed countless volumes of the Tripitaka and gave them as alms to the monks. Each of the three Pitakas contained one hundred thousand shlokas, and he constructed thousands of such sets. Each of these was also provided with countless offerings. In the city of Pataliputra, there arose the Arhat Timisra, the noble Ashvagupta, who was a meditator on the eight liberations. By his teaching of the Dharma, there arose arhats such as the noble Gayanayas, and many who saw the truth. In the west, there arose a king named Laksha Ashva, who also did much for the Buddha's teachings. In the southwestern region of Saurashtra, there was a Brahmin named Rigdana. At that time, he heard that the great elder Arhat Nanda, who was born in the Anga region, was a holder of the Mahayana Dharma, and he invited him in order to hear the Mahayana. At that time, countless virtuous friends who taught the Mahayana appeared simultaneously in various regions, and all of them were the noble Avalokiteshvara and...
Tibetan
གསང་བའི་བདག་པོ་དང༌། འཇམ་དཔལ་དང༌། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ལས་ཆོས་གསན་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། བཙུན་པ་ཆེན་པོ་ཨ་བི་ཏརྐ་དང༌། བི་ག་ཏ་ར་ག་དྷྭ་ཛ་དང༌། དི་བྱ་ག་ར་གུབྟ་དང༌། རཱ་ཧུ་ལ་མི་ཏྲ་དང༌། ཛྙ་ན་ཏ་ལ་དང༌། དགེ་བསྙེན་ཆེན་པོས་སངྒ་ཏ་ལ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ། འདུས་པ་སྟོང་ཡོད་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཕལ་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ་ཡོད་པ་ལེའུ་སྟོང་དང༌། འཕགས་པ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང༌། རྒྱན་སྟུག་པོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་དང༌། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡེ་ཤས་ཤིག་གི་གླེགས་བམ་ཡང་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་དྲི་ཟ་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་གནས་ཐ་དད་རྣམས་ལས་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་བྱུང་བ་ཤས་ཆེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཕལ་ཆེ་བ་ཡང་བྲམ་ཟེ་དེས་སྤྱན་དྲངས། གཏམ་དེ་རྒྱལ་པོ་ལཀྵ་ཨ་ཤྭས་ཐོས་ནས་དད་ པ་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་སྤྱན་འདྲེན་པར་འདོད་དེ་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། ཆོས་སྨྲ་བ་ཇི་ཙམ། ལྔ་བརྒྱའོ། །ཆོས་ཉན་པ་ཇི་ཙམ། ལྔ་བརྒྱའོ། །རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། ཆོས་སྨྲ་པོ་ནི་མང་ན་སློབ་མ་ནི་ཉུང་ངོ་སྙམ་ནས་ཨ་བྷུ་ཞེས་བྱ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྒྱ་བྱས་ཏེ། དེ་རེ་རེར་ཆོས་སྨྲ་བ་རེ་རེ་སྤྱན་དྲངས། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྟབས། རྒྱལ་པཽ་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་དད་པ་ཆེ་ཞིང་བློ་རྣོ་བ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉན་དུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གླེགས་བམ་བྲི་བར་འདོད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཇི་ཙམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །སྤྱིར་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི་ད་ལྟར་ཡོད་པ་ནི་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མང་མོད་ཀྱི་བྲིར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་བྲིས་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཕུལ། དེ་ནས་དུས་ཀྱི་མཐར་གླེགས་བམ་རྣམས་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གསུམ་པོ་དེ་ནི་མདོ་སྡེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཛིན་པ། བློ་གྲོས་ཐོགས་པ་མེད་པ། བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པའི་རོལ་པ་ཅུང་ཟད་སྟོན་པ་ཤ་སྟག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྙན་པའི་གྲགས་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ན། ཉན་ཐོས་
Chinese
从秘密主、妙吉祥、慈氏等各自处听闻佛法，全都获得了佛法传承的禅定。有大德比丘阿毗达迦、毗伽达拉伽达瓦扎、迪比亚伽拉古布达、罗睺罗弥扎、智燃达拉，以及大居士桑嘎达拉等约五百位说法者。 圣者《宝积经》有十万法类，聚集了一千部；圣者《华严经》有十万法类，有一千品；圣者《楞伽经》有二万五千颂；《致密庄严经》有一万二千颂；《正法集经》有一万二千颂等等，这些经部的一部分经卷，是从天、龙、乾闼婆、罗刹等不同的处所，多半是从龙宫中以这样的方式出现的。 那些像这样的导师，也大多是被那位婆罗门迎请来的。 国王拉克沙·阿湿瓦听到这个消息后，生起了极大的信心，想要迎请那五百位说法者，于是询问大臣们：“说法者有多少？”“五百位。”“听法者有多少？”“五百位。” 国王心想：“说法者多，但弟子少啊。”于是便在名为阿布的山顶上建造了五百座寺庙，在每一座寺庙里迎请一位说法者，用一切资具供养他们。 国王自己的眷属中，有五百位信心大、智慧敏锐的人出家，让他们听闻大乘佛法。 之后，国王想要书写经卷，于是问道：“大乘的律藏有多少？”“一般来说，无法衡量，但现在有十万部。” 国王说：“虽然多，但也要书写。”于是便全部书写完毕，献给了比丘们。 之后，在末世之时，这些经卷被迎请到了吉祥那烂陀寺。 在那里修习大乘佛法的三千位五百僧众，都是持诵无数经部、智慧无碍、获得安忍的，并且全都稍微向人们示现神通和神变的游舞。 因此，当大乘的名声传遍四方时，声闻
English
They listened to the Dharma from various sources such as the Lord of Secrets, Manjushri, and Maitreya, and all of them attained the samadhi of the Dharma lineage. There were about five hundred Dharma preachers, including the great monks Abitarka, Vigataragadwaja, Dibyagaragupta, Rahulamitra, Jnanatala, and the great lay practitioner Sanghatala. The Holy Jewel Heap Sutra has one hundred thousand categories of Dharma and contains one thousand assemblies. The Holy Avatamsaka Sutra has one hundred thousand categories of Dharma and one thousand chapters. The Holy Lankavatara Sutra has twenty-five thousand verses. The Dense Ornament Sutra has twelve thousand verses. The Correct Dharma Collection Sutra has twelve thousand verses, and so on. Some of the volumes of these Sutra sections came from various places such as gods, nagas, gandharvas, and rakshasas, mostly from the land of the nagas. Most of those teachers were invited by that Brahmin. When King Laksha Ashva heard this news, he developed great faith and wanted to invite those five hundred Dharma preachers, so he asked his ministers, "How many Dharma preachers are there?" "Five hundred." "How many listeners are there?" "Five hundred." The king thought, "There are many Dharma preachers, but few disciples." So he built five hundred temples on the top of a mountain called Abu, and invited one Dharma preacher to each temple, providing them with all necessities. Five hundred of the king's own retinue, who were faithful and intelligent, were ordained and allowed to listen to the Mahayana Dharma. Then the king wanted to write scriptures, so he asked, "How much is the Mahayana Pitaka?" "In general, it cannot be measured, but there are currently one hundred thousand volumes." The king said, "Although there are many, they must be written." So he wrote them all and offered them to the monks. Later, at the end of time, these scriptures were brought to the glorious Nalanda Monastery. There, the three thousand five hundred monks who practiced the Mahayana Dharma all held countless Sutras, had unobstructed wisdom, and had attained patience. They all slightly showed the play of miracles and clairvoyance to the people. Therefore, when the fame of the Mahayana spread in all directions, the Shravakas