Tibetan
ཕྱི་ནས་ཡན་ལག་རྣམ་གྲོལ་བའི། །མིག་འབྱེད་འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཕྲ་བ་མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མདུན་ན་གནས། །བདག་ཉིད་དེ་འདྲ་བཞག་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ངེས་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་བསྟོད་པའི་ལྷ། བདག་གི་དེ་ཉིད་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་རང་རིག་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་གྱི་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལས་ལངས་ནས་ནཱ་ད་སྟེ་སྒྲའི་ལྷ། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲར་གྲགས་པ་དང༌། དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ནམ་མཁར་གནས་པ་ཡི་གེའི་ལྷ། དེ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པ་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་བྱས་ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ། དེ་ནས་གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ། དེ་ནས་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཡན་ལག་ཅན་དང་བཅས་པའི་ལྷའི་སྐུ་དམ་པར་གསལ་བ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བ་ཅི་ནུས་པར་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ལ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྒོམས། །བསྡམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རབ་ཏུ་བསྡམས། །ཞེས་སོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་ལྷའི་སྣང་བ་དང་མ་བྲལ་བར་ སྒོམ་པ་ནི་མཚན་མའི་ལྷ་སྟེ་དེ་ལྟར་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི། ལྷར་བསྒོམ་ན་སྔགས་བཟླ་བ་པོས། རུས་སྦལ་གྱི་ཡན་ལག་བསྐུམ་པ་ལྟ་བུར་དབུགས་རྒྱུ་བ་དང་སེམས་དབང་པོའི་གྲོང་ནང་དུ་བསྡུས། ནང་ན་གནས་པ་ཕྱིར་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མིག་ཟིམ་བྱས་ནས་གདོང་ཅུང་ཟད་སྟོད་དེ། བྱང་རྒོད་ཆགས་སྡང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་སོགས་སྤངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དངོས་ལ། མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ཡི་གེ་ལ་དམིགས་ལ། རང་གི་དེ་ལ་དམིགས་པ། སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། སྒྲ་སྔགས་འཕྲེང༌། སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། གཞི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་དམིགས་ཏེ། ཡིད་བཟླས་སམ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ་ཞིང༌། བར་སྐབས་སུ་རླུང་རང་སོར་བཞག་ནས། དེ་ནས་དབུགས་འབྱུང་བ་ན་གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་པའི་གཞི་རང་ལྷར་གསལ་བ་ལ་བལྟས་ནས་དབུགས་རྔུབ་སྟེ་མདུན་གྱི་སྒྲ་སེམས་གཞི་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་དབུགས་འབྱུང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ལ་བཟླས་པ་བྱ། ངལ་ཞིང་དུབ་ན་སྒྲ་སེམས་ལ། སེམས་གཞི་ལ། རང་གི་ལྷའི་དེ་ཉིད་ཀྱང་གཞི་ལ་བསྡུས་ནས། རིང་དུ་བདག་གི་དེ་ཉིད་ལ་མ
Chinese
从外在解脱支分，完全断除睁眼和闭眼，细微不动而又清晰，心识的行境就在眼前。安住于这样的自性中。这是所说的定解。对此，首先是赞叹之神，将自我的本性和空性无别地平等安住，直到现量显现为止，应当修习。如是说。从那之后，那达（梵文：Nāda，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：Nāda，汉语字面意思：声音），即声音之神，被称为密咒之声。从那之后，咒语的字母安住于虚空，是字母之神。那与月轮融为一体，光芒收放，生起剩余之神，具有面容和手势的形象，是形象之神。然后，用顶髻等手印加持，是手印之神。然后，在等持中，从具有支分和肢体的清净明晰的本尊身相中，尽力不让心识散乱到其他地方，约束生命和气脉而进行念诵瑜伽。如《后禅定》中所说：“修习咒语的识，约束后安住于等持，极度约束生命和气脉。”如此说。后得时，也不离本尊的显现，修习有相之神，如是共有六种。第二，咒语的禅定是：如果修习本尊，念诵咒语者，就像乌龟收缩肢体一样，将气息和心识收摄到根门之中。安住在内，以向外看的姿态，眼睛半闭，脸稍微朝上。这是舍弃昏沉、掉举、贪嗔、气息出入的分别念等的意思。然后，进入咒语的真实禅定。专注于前方的胸间字母，专注于自己的字母，专注于声音，这三种中的第一种是：声音咒语鬘，心识月轮，本基佛身等，同时专注于此。进行意念念诵或耳语念诵。中间，让气息自然停留。然后，在呼气时，观想密咒不变的本基显现为自生本尊，吸气，专注于前方的声音、心识、本基三者，在呼气结束时，约束生命和气脉而进行念诵。如果疲劳，则专注于声音和心识，心识和本基，也将自己的本尊融入本基中。长久地专注于自我的本性中。
English
From the outside, the branches are completely liberated, completely abandoning opening and closing the eyes, subtle, unmoving, and clear, the realm of the mind is right in front. Abiding in such a self-nature. This is the definitive understanding that is spoken of. For this, first is the deity of praise, placing one's own nature and emptiness inseparably and equally, one should meditate until it becomes manifest. Thus it is said. After that, Nada, the deity of sound, is known as the sound of mantra. After that, the letters of the mantra abide in the sky, the deity of letters. That merges with the lunar mandala, the rays of light are gathered and dispersed, and the remaining deity arises, having the form of face and hands, the deity of form. Then, blessing with mudras such as the crown of the head, the deity of mudras. Then, in meditative equipoise, from the pure and clear body of the deity with branches and limbs, one should do the yoga of recitation by restraining the life force and prana as much as possible, without letting the mind wander elsewhere. As it says in the Later Contemplation, "Meditate on the consciousness of mantra, restrain and abide in samadhi, extremely restrain the life force and prana." Thus it is said. Afterwards, without separating from the appearance of the deity, meditate on the deity with signs, thus there are six. Second, the contemplation of mantra is: if one meditates on the deity, the one who recites the mantra, like a tortoise retracting its limbs, gathers the breath and mind into the sense organs. Abiding within, with the posture of looking outward, eyes half-closed, face slightly upward. This means abandoning dullness, agitation, attachment, aversion, the thoughts of exhaling and inhaling, etc. Then, enter into the actual contemplation of mantra. Focus on the letter at the heart in front, focus on one's own letter, focus on the sound, the first of these three is: the garland of sound mantra, the lunar mandala of mind, the body of the basic Buddha, etc., focus on these simultaneously. Do mental recitation or whispered recitation. In between, let the breath remain natural. Then, when exhaling, contemplate the unchanging basis of mantra appearing as the self-arisen deity, inhale, focus on the sound, mind, and basis in front, at the end of exhaling, restrain the life force and prana and recite. If tired, focus on the sound and mind, mind and basis, and also merge one's own deity into the basis. For a long time, focus on one's own nature.